Stvltitiae Lavs. 129

principem, caput elt de risu, vel lliade prolixius:tantumque stultitiae tribuunt , ut sopenumeroquod nullis argumentis dilui postit, * risu tameneludatur. Nisi & si quis hoc arbitretur adStultitiam non pertinere, ridiculis dictis excitarecachinnos, idqueartc. Hujus farinae sunt & isti,qui libris edendis famam immortalem aucupantur.Hi cum omnes mihi plurimum debent * tümpraecipue qui meras nugas chartis illinunt. Namqui erudite ad paucorum doctorum judiciumscribunt, quique * nec Persium , nec Laeliumjudicem recusant, mihi quidem miserandi magis,quam beati videntur , ut qui sese perpetuotorqueant: addunt, mutant,adimunt, reponunt,repetunt, recudunt, ostendunt, * nonum inannum premunt, nec unquam sibi satisfaciunt,ac futile praemium , nempe laudem i eamqueperpaucorum,tanti emunt, tot vigiliis, * somniq;,rerum omnium dulcislimi , tanta jactura,tot sudoribus , tot crucibus. Adde nuncvaletudinis dispendium , forma? perniciem,

Risu tamen eludatur. Ut Cicero Ciceroni!, in hb. i. definibus bono-deprehensus in mendacio, quod rum famulorum.domum eruisset, quam negaverat Nonum in annum premunt. AIIu.

se empturum , elusit ad liunc fit ad illud Horatianum, Nonumtfrmodum, ut diceret, Esse sapientis prematur in annum,fatrusamiliäs , dissimulare tfuod Somni rerum omnium dulcissimi.\velit agere. Nam id epithetum poeta: iotnno

Nec Persium nec Lalium. Hoi frequentissime tribuunt,ut Theo-judices velut doctos recusat Luci, critus in Europa, Y v »»@- rn y Au-lim , qui jocatur se Tarentinis & xt*n ßhitpi^cunr ipi^ui. IdConsentinis, velut crassis liomi- est: Somnus quand« dukior melli|mbm scribere. Lege praefationem palpebru insedit.

I