104 ‘Prolegcmn. Qaj>. VIII.

i qui studium hoc nostrum suggillant ac traducunt, fere non legunt, autl certe non intelligent nostras Apologi as. Et jam fatis illis responsum estI duabus Apologiis, quas primae quoque Editioni, ceu clypeos, adver-I sus istorum tela praefiximus: praeterea in Epistola,qua MartinoDorpioI respondemus, postremo in Epistola ad insignem Theologum Henri-?j cum Bovillum. Proinde hic Capitaduntaxat Argumentorum annotabisI mus lectori vel occupato vel crassiori. *

1 , Primum illud testamur, & ubique testatum esse volumus, nos nusi, quam a judicio Ecclesiae Catholicae, vel unguem aut digitum iaturr{velle discedere: Quod si quid usquam ejusmodi deprehendatur, non da?r J ta opera dictum sed elapsum, ut sumus homines, id jam nunc pro re-l,, cantato volumus haberi. ;

, Nec praeimus eruditorum judicio , nec publicarum Scholarum auto-, ritati praejudicamus. Manet incolume suum cuique judicium. An?

notationes scribimus, non leges: & expendenda proponimus , non pro-; tinus habenda pro compertis.

, Nos in sermone Apostolorum , quod crebro jam diximus, ne sylla-bam quidem mutamus, imo sermonem illorum, vitio librariorum , autalloqui depravatum restituimus. Proinde ne quis clamet, hic corrigit^Euangelium, hic emendat precationem Dominicam ; sed hic Codices?Euangeliorum a mendis repurgat; Nec magis objurgandus sum, quanf. qui scopis everrit sordes e templo. Non enim quicquid in templo est,'j continuo sanctum est.

, Neque quicquid receptum est in usum Ecclesiasticum, continuo re-., ceptum est judicio. Quaedam casu irrepunt, ad quae eonnivet Eccle-sia, praeRrhim ii non videantur ad fidei morumque periculum pertine-.

> re. ImOfsteri potest, ut in hoc genere quaedam ad tempus ignoret Ec-jj clesia. . '

, Non ideo vacillat autoritas Scripturae , si mendae tollantur e Codi-*cibus; imo potius vacillaret, si constet, nos uti depravatis exemplari-fbus; atque id sane negari non potest. Cui incommodo st nullus admo4veret remedium, ut est rerum humanarum natura, semper in deterius,

. prolabi, tum vere confusis exemplaribus vacillaret Scripturarum autoritas.

, Optandum, ut nullum mendum insit Sacris libris, & id quoad fieri\ potest enitendum est : verum id non contigit post annos mille trecen-, tos , nec fortassis unquam continget ad plenum. Bene nobifcum age?i tur, si quam minimum insit mendarum. i

, Proinde ne nos quidem profitemur, omneis mendas a nobis sublatas,plurimas certe sublatas audebimus profiteri : & nos rem eo deduxisses, ut posthac Codicibus quam minime mendosis uti liceat, si quis hoc siy[ lum secutus emendare velit. #

? Scios