Buch 
Iohannis Scapulae Lexicon Graeco-Latinum : quo, ex primitivorum et simplicium fontibus, derivata atque composita, ordine non minus naturali, quam alphabetico, breviter ac dilucide deducuntur : cum indicibus Graeco & Latino locupletissimis, et auctario dialectorum omnium / a Iacobo Zvingero, philosopho & medico Basil. in expeditas succinctasque tabulas compendiose redactarum ; accesserunt, lexicon etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis, & Ioannis Meursii glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

seu divido,

AB

obstruo: ut, Ws Thucyd. Ex-

ponitur etiam, demolior, diruo, sedificatum e ruo

A, L.0 Ve« , inter adificandum separo & discriminoPlato in Tim. _ . ......

Emxchutu , sedifico in, seu insedihco. Thuc.l.3-&alibi.

E W. hfäfuu, «dificandum mihi curo, m Luc. de vera mst. -tz «&«-

Ef-unch/tia, exadifico, ineptum sedificium perficio. Exponit. &

Emnohpw, «diEco super, superstruo. inepistol.Ituse, &apud

EWW.. sedificor super, superstruor. Ephes. cap. 2.

E'ymzcttftws , xdifieatio super: superftructio. Apud Rhetores ex-asperationem significat. . ,

Ka^HoS',, «e», sedifico, inaedifico: unde E 'fccp.foy.ohpuu, sedifico in, velsedificio includo, Plut.in Luc. isy&faxohfxxtttym-me/.a, opes qua

domi includuntur.

- adificatum muto , quod aedificatum fuerat demolior& alio modo aedifico. Plut. pt,£%in$hptav lw Utpmitis eixia*. ,Tlapuns^h, juxtaadifico, juxtaextruo.Thuc. 1 . 7 -civ vu%(§h ei'ZäJ^.SV.

HBbQemshfMiit&i sedificium alii sedificio astructum. Aristot.TUeMm^iftia , circum sedifico, in orbem struo. Poli. 1.7. Itemaedi-frciis excitatis circumvallo seu circumcludo. Thue. lib. 3.Tl^oiiyhylu > sedifico seu struo ante > praestruo. Poli-Tlepazixshßa, astruo, adificatis addo.

Xu/jsiKsh/iia, una adifico, Ephes. cap. 2,t'^smshy-w, aedifico super, superstruo.

qui adificare amat: qui amat tus üxshyys. Xenoph.

in Oec.

IIa/10'V@" > e luto structus, seu e limo structus, in Epigr. TntAchftstsTviptts. XlnXo$ifi<&, qui e luto struit.

UnAshpia, Z, e luto struo, e luto fingo, in Epigr. (de hirundine)

TT/lAol'OpCuJuAaplOV.

aedificator seu structor murorum,qui muros aedificat.TeygsJifiaw ,a, murum adifico seuextruo. in Epigr. dc apud Poli.

T HtfhpcM, adificatio seu extructio muri.

Comp- ex riomme "cty.Ty..

jCvjpöS'oyt&j, q.d. dyfyos triclinium. Helych. dc Suid.

OVjo9Ä|C4©-,posticum:cui opponitur «vOiJtyc©-. Luc.in Tim. Itemtempli posticapars > ut Pollux testaturi. 1. c. 1. Sic usus est Ari-stoph. in Pluto, r'at i-mS-i^epaiy i-H tpvAaTim %S.n0,anterior domus pars: vestibulum.Suid.Hefych. ApudHora. Iliad. 1, Eustnth.yult wtsfo/xgy este interiorem partem por-ticus. Alibi vult esse idem cum diStscm. ut OdylT. *f Accipiturdeadjectivepro eo qui ante domum est: ut, rsföhutgx. uvep. InEpigram.

Ccmp eßt >t cxclyyt (y ch'uyx.x, 0 x) i, qui structus non est: ut, ahiyr, 7 ©» mT^A »apudNonn.lapis rudis & quo ad stuiendum adificiumnemo usus est.q. d. cubiculi seu thalami vestibulum, Helych.

AENAaAI'AAS. apud Eratostbenem in cominentariisprimi li-bri Argon. Apollonii sic canentem, H'jfgrine Wv^vAx

zryAfcyv©- AtyßxAih&s t<&%kozc xjyAxt hallu ix?.xs expon. panes seumazas, vide Helych.

AE'NÄP ON, k,tö, arbor, Xen.Hcll.fi. ci >-nit oixiat 'ixo- 7 t%vmh'ivtyx. Aliquando post se gen. habet - dc exponitur stirps,ut apud Phil.de mundo, to x^mipht liyfyay acris d: ignis stir-

pes. Apud Aristoph. Slvlpoy 'Acuat : ut apud Cic. arbor fici.

Abi fjucy, x, to, pleonasincj §5, idem quod ßylpcv. Od. I, MylptovtAtiiAm. U. y. ßvlpsy hpßcßjoi.

Alri^©-, idem. Thucyd. tus livlptaiy aty-odycu /,, Siceivlptcr.y<£mg.ppms, in Epigr.

A£v^s«?,£vr( 2 >-jo, arboribus abundans. Od. t.cvuAtni^tvlpAtyl.

Atyipaui, pro eodem. Nonn.

A tt&pixss, £,o, arboreus. Theophr.Et, qua arborei sunt

generis, apud eundem.

Asi^&cnjr At$©~, dendritis gemma. Plin. 1 .36. c. 11. Hinc foeminin.Asyfr&ivs, arborea: uti liyl'eitns afCTtA^-.Strabolib. 3.

Asv^otas, h, arborum incrementum. Suid.

As^aS^W©-, 'cy^ n, arboreus, arborarius: ut, hy^pähai yipitytus, inEpigr. Item arborosus, arboreus, i. ad arboris naturam aut ma-gnitudinem accedens: ut, hi^äbg r.JvfiuAfSy, apudDiosc. lib.4..cap. 155.

Aeyfyiiy, m®-, '0, arbustum,arboretum, i. locus arboribus consitus.

Aeneia», «, TO) arbuscula, parva arbos. Athen. Iib. 14.

Asvo^ibpiov, x, tc, idem. Diosc. 1 .1. c. 148. Et,pro eodem.

Aiyl'sAta, arboresco, arboris figura sum.

Atv£&ta&, inter arbores me abscondo, in arbustis latito. Hcs. dcEustath.

Aiyfyeofutf, Sfcai, arboresco. Nonn.

Aiytya><nt,q.d. arboresccntia.

Compoßta.

, regio abundans pulchris arboribus.

A 0 Xj A, arbori bus carens, Üitrty®*.

Ahy^,x,c^ Ä, arboribus carens, arboribus nudus.

A , V v 1 T °,\ ma i corium, seu punici mali cortex. Hesvch.

A yaiW&t, ad'®*,*, ymsarbustiva, vuis qu*est super arbores,

AE Z ?6

vitis arborem conscendens, sive arbores: utait Etym. Diciturautem absolute subaudito substantivo apm rA©-:ut apudTheoph.h5.c-5.de causis plantarum ^ Ayai'iyeecp^^ -Aix%. JEt

sepe apud Plut. *f De loco vitibus consito, citatur ex Epigr.

A'yuhyJfai'ispvo arbustis, citatur ex Pfal. 99.

vinum ex vite arbustiva. Athen. lib. i.

Amhy^eßä^, arborescerc. Theophr. 1 .2. de cauf plant.

Eüih-'g®-', arboribus bene consitus: vrK2^iW®-,Nonn,

ÜAeudöhytycu , Herodian.

faiJWf©-, arborem cequans.

VLa&fotfy ®*, plenus dc consitus arboribus.

Atjihyty&y, dicitur ä quibusdam corallium, ex Diosc.

n»A«^£»if©, multas habens arbores,abundans arboribus. Theocr.idyll. 17.

UcAi idem.Od. d\ y.Ü 7 Acyi^<! mAv^iy^cot.

F'Aiij»,s,in rhododendron, herba rohe similitudine. VidiDiosc. 1 .4. c. 83.

rWfJfiV«, q- d. siubarboresco, paululum in arborem abeo.

Tmhy^vai^u , subito & ex improviso appareo , Helych.

AE'NNOS, »,s, probrum,contumelia, Herodot. inCaliiope,Trv.ß ) 7 Ut nipeztpytcrjuiyysyg.yju ay.xxnyjßi yy(§y uiyifx ££?, maxi-mum apud Persas probrum est, muliere ignaviorem vocari.

Aeyyh autem Helych. exponit nguyAi^y, maledicum. Etymon videin $tyyei£a.

Aiyya^oi , maledico, probris dc contumeliis incesto. Sophocles inAntig. uXkiXa/gm, iwi s/csjjia» hyve.cr{t iyi. Idem in AjaceAiyvpcc tju<r>yt öicsl'y* yyya t'sryaßy pßuß' a ryucyciv y-xccit cwöcav Ici-maledicis dc probrosis incessens verbis. schol.exponit/JAac-(pnftZy : qui a S'nyis derivatum hoc fcyvüZßt ait, dc dici quasi JW., ut ex<p««vor fit (paiyyil;.

A eyyatit, convitiis d: maledictis obnoxius - qui probris incesti soletvel debet.

A E HI A', at, i, (subdiu) dextra, sub. manus: ut, rit) ^egiäy cstsltiyut,Dem. dc Plutarch. dextram porrigere. &, liui fo§tay hamyuy, Xe-nöphon. Paed.4. EV. fogiäs, Aristophan.ä dextra. E» hiia , Ari-ftot.dextram versus,dexti orsos. Interdum dicitur ßip h%ta - utAristophan.in Hub. y.vaiy y.s,^l>iy xS^htHy h^iay. A verbo

SipfptaycTi $bpß) <h cwtas to Jifofl/ja, inquit Etymol. j Item, h^ict,fides quse per dextram data est,fides cujus testis fuit dextra. Hinch%civ Siyai x^AaSSi, fidem dare dc accipere. Et in plur.Xenophon.uya£. 2. ösXiat thioan Tut T E. XaIvjuv tßUTy^it x* tAaäcy Tta^cyy E*A-Allem. Rex Persarum apud eundem (inquit Lam.) tA/atA h%Mt,id est, fide sua aecei fit. ApudHom. exponitur etiam pasta

conventa. Iliad. / 3 , Xxrcvdcy r 'axprlst it. itri7r.8/ßi.

As^idS'la , ä dextra. Helych.

A sßi>r,x,h, dexter. Athen. Iib. 7. <hft<or lipJuAfts;. E ! 7n h%tk , ad dex-tram, Aristqt.de Luc. «f Item , faustus, prolper, ut, hßoic^nt,Od. 0. dc alibi. Et apud Xen. afist l'sßot tpavut Tst^y.ytiT t id est,prospera, inquit B. qui dc ab Alex.de fato hßn identidem sic ac-cipi tradit. § Item, dexteritate ingenii praeditus, acutus, iblcrsThue. lib. 3. f aey ßü ?n>Aci.i(cty.Sppi crkt, h£toi xiy.Alv^), it dp&-%it dyujci. Item, pro Icito, urbano dc lepido, apud Aristoph.dc Piat. r

Atfi«,prospere,feliciter. Her-S-ra-ra» j cuItzS hhZt $ vsrlfTmm»<s Ix.blGi&xpipAim.v'my.- Item cum dexteritate ingenii,scite, soler-ter. Lucian, Item apte, ut dc J^|<ö7b5c, aptistime, apud Aristo-phanem.

AffiOT!?, ArQy, -j, dexteritas ingenii, solertia: cui opp. a/aaSia, apudThuc.äjCtaSi« tt & <m(p%oeiw>i; u®Aiyan-pny ij hiic-nit pip dxsAatnat.

A 4°°yai,Spiai, dextram jungo, dextram porrigo, dextram prehen-do, Aristoph.in Pluto, eu/Ttv y.cardZoyVtiji^ixyVaTmyjtt. A Bild.expon. festive suscipio, benigne dc comiter alloquor dc appello',apud Arrianum.x) rsnxt h^iatnaiB/icsTtiij TauyJnmpiAmsilnTnu.^a,Atyt^). Item cum dat. ut Paus. y^Acpit tt ^ ippn'h.%tuaztt>%. Et , hirßä^ ihlpois, exp. donis invitare, vel donisperse-qui. donis accipere, apud Aristot. Sic 14S^T^ayA^, mensa ac-cipere. Est item prehensare, ambire more candidatorum.

Aiiiay.a , id quod comiter accipimus dc amplectimur. Eurip.jf

Aplj&itvy ßgoTstt.

Assans, dextrarum junctio,quatfitab iis qui se mutuo accipereco-rniter volunt,prehensatio. Apud App. Budacus mterpr. Gratula-tionem. r 0

At^idcpicu - idem quod Af uepteu, dextra prehenso,seu dextra prehen-sum amplector & excipio comiter. ApolLRhod. Ar". 2. JlsAv.Jefebes a ^

Ae£m&, idem apud poetas quod h£ta. Et, JVfrrcf , idem quod A-|<or. II. a. Ai£ntpy, ß a( vzr cafcpem®* sAxtm.

Compoßta,

Ach-'fc©-, cui contrarium est hh'ot, solersddepidus. Ah£d-mc, Eud.

, sine dextrarum apprehensione. seu sine prehensatione.

A>^JV|(©-,ambide.vterj hoc est, qui sinistra perinde utitur ac dex-tra, cui sinistia non minus agilis est quam dextra.idem cum^c-S-cJ¥f<©-. Item qui est fausti auspicii. Hippocr. aphor. 7. yrni 'apapjdt^t^xyiyi^ A ptQih£t(&> aib,p@^, apud Eurip. ferrum an-ceps, dc A.pitpidii-ioy £cr©-, Luc. anceps verbum.

Afttf,h£ias, admodum dextre & apte. Athen. lib. 1.5.

ttfrtyioitzuos,

AftQoTfptM !<©-, arabidexter. E »st,

AV«-