I,

i io$ O N

Vecomp. htimnovvft.®-, em idem nomen Vel-cognomen «st Impoli-tum; cognominis. Eurip.in PhceniisiXgwKS»w,«i©-,quiab auro cognominatus -est. Damafc. dcJoanne

Antiocheno.

E'repmvft®^ i di rersufti nomen habens. Item diversitatem hominishabens, qu* est contra analogiam. Eust. Ammonius 'mparu^'vocari scribit, qua: in uno eodemque subjecto diversum nomenhabeht: ut in scala, ascensus & descensus.

Esripumyus, diverso nomine. Item non üyx^ayxt. Etist.

‘S^rsemvfdeh i> diversitas nominis. Item diversitas nominis in eodemsubjecto. Et diversitas nominis quateft contraanalogiatn, Eust.

E larn/t®*, boni nominis: bonum & faustum nomen habens, cele-brandus. ApudLuc.inLexiph.Ao3d^<5s®*VK@-,oratio bona no-mina habens. y Item sinister, tevus, ( i&t ) Herodot-

Thue. Xen. Aristot. Apud Hcfiod. itl Theog. Avr&fi» aCmOysv ,quidam exp. celebrem, quidam sevam f Est & nomen arboris,;fici0er’-«b?<<Pe$wu' dictL» dequaTheophr. &Plin. 1 .1 z. c, *j. Qui-dam eam «aw/gsv vocarunt.

Qeetwfuaj, «j, divin* appellationes. Areop.tipwvfi®*, cui sacrum estnOmen. Luc. in Lexiph.K«>,Aj»ra«9r>puUhrufn nomen habens. ^jNomen piscis: apudAristot.KisfebqK®-, nomen habens occultandum & oblivioni mandandum.

Ecgcneralitcr, infamis. Hesiych,lAByctXwvy®-, nominatissimus, celeberrimus. Ariftoph.

Me-ratte,«!«, transnominatio : nominis pro nomine positio : figurarhetorica; de qua vide Fabium, &c.

'Mnunipui&r, ad meronymiam pertinens : Vel metonymiam habens,MsTOrvfciK^c, fnetonymice, ulu metonymia:.

infinita nomina habens. Plut.

O'/c«yqir©-,idem nomen habens, cognominis. Isocr.in Euag.plut. inThein.O‘|ica'yv/PSi vocabulaidetnsignificantia, f Item lft»~»v^M.qua: duas res aut plura significant <equivoce,iub eodem no-minegenerali »equiyoco contenta.

O 'sumptus* eodem nomine, vel communi nomine. Aristot. eth. '5.cap. 1. & alibi, f item, .nquivoce.

O'fMivptiitT, nominis communitas. Aristot. ibidem, y Item, a:qui-Vocatio.

O'ftwvfttz/; cognominis sum, idem mihi nomen est. Athen. <r«r

■mXeiäS'xt «mv' yvyvy.s.y retjt 'S 5 &fSfcSt-O'ymv/xSiie, «quivoca, ty&yvyv,.

n«p«»V(B©-, q. d. d-enominatitius, deno'minativus : ab alio denomi-nationem habens: unde 7 ritpuyvyy, quLCunque ab aliis derivatasunt: apud Aristot. in categ,

XiapmilfieK; denominative, seu q. d, denominatitie. Plutarch.inqua: st. Kom.

Ileuartipux, appellatio denominative facta, & q. d. derivative. 'Qui-busdam idem est quod •xxpcyoyyir.x. vide Aqu. Kom.n«p«ini|t«@-, denominatione similis. Plato de leg. 1 . 6«

XlapmüfUMt cognomen. Plüt. in Fab. Athen. I. 15,

HapavvyiZa> seu 'vapai denomino. Aristot. inThemist.

JlctTgMuyiKSt » q- d. d patre denominatus. ■IIetr^mffui(^ eviyß^y quffiex patris n ominefacta sunt.

XlxTP&tvfii'xt denominatio a patre: nomen dpatris norniAe factum.Eu starb.

Tlohvwyti&'i multa nomina habens. Orph. &Hesiod. f sterti ce-lebris, honoratus. fTazro&viiivyy, dicuntur etiam quae alias mtid-wfjff- Eustath.

TloXwwpuic, multitudo nominum. Callirn. hymno in Dian. y Itemcelebritas, y 1 tempto vuLMcpt/«. Eust.

appellatio, cognomen. Plut. in Pericle,nomen habens antea. Nonn. j

'Suv)!»vpi&i, nomen commune habens. Aristot. eth. yc. 2. Xuuiisv- \p:©- As|is, vocabulum cum alio communem & eandem signifka-tionem habens.Eust. f Dialecticis vero mwarA/yy sunt univoca, lqu.v & nomen generis fui commune habent, & quibus eademcompetit hujtts generis definitio essentialis. Arist. in Ca'tego'r c. 1.SovunifuK ,communi seu esdem diversorum vocabulorum fignifi-jcarione. Plut. y Apud Dialecticos muunyot praedicari dicunturea, quibus communis hominis eadem definito univoce tribui- .tur. Porphyr. Isagog. c. 3. j

X«etwtp&«,nominis curti alio in significatione communio: vel nomi- 1nadiversaidem significantia. Numeratur inter schemata rhetori- -ca ab Aq.Konn y Dialecticis autem est, quum ejusdem nominiseadem definitio pluribus convenit univoce.

‘ZMiumyirms ,idem quod nu/müpeut, univoce.fe*wvfi&’, tria nomina habens.

T&royqtcse, tria nomina. Eustath.

'Japswfc©,, q.d.ferens nomen suum , i. Veritatem nominis fui: CUIvere convenit norrten quod habet.Theodoret, hi st. ccclesil.;,& 5.< p£ r Wf;«,nominereivererelpondeiite > nomine rei congruo. Ari.stot.demundo.

nominis convenientia eum re. Eust.nomen habens rei non respondens. Aeschy.in Prometh.‘ieiiheyiyoi;, mendaci nomine, nomine rei non conveniente, Idemibidem, ‘••ii&äkwyxT er ä’suyststTi^pfcBexxe/iXSäjr.

Cwifoßta ex w&yttfyh & myojvM.

( q.d. pronomino, )pronomineiiötaenpono, nomencommuto, transnomino, f item contra alium nomino, i ex

adverfoiut, qmim aetutator crimen uno nomine appellat, Se reusalio, ut crimen extenuer,

A‘rbtep&<nx, i, figura, qua loco proprii nominis ponitur aliud, Fab.lib.g.cap.6,

A «ag«, non nominatus, aonten non habens. Eurip,

A appello, denomino. Plut.

denomino,appello, f Apud Aristotel.lib. l.metcorob..henei&rßp®*, exp. nominatus, celebris.

idem quod impica, nomine voco, f Aliquando exp,loquor, Verbafaciö. Ut sepe apud Homer, ,’rr ^T se t bo-ystZf' f Et pro invoco. Exod.

E m quod wayßte. 1I.3/, Ctvtfpx \Z0mylvAS*

E TfctctulZa, cognomino. Item,nomen do. Piat, y Item, nominarimconiecro, dico. Piat-, deleg.h 5, 'i L] 70 tStüx-Xfjpas iTtwtpiaTeis, xup ß'r.tpuHrcej rd V yipiSy, xcVj

(pvAfal ai T lw iTiMOpt-Xeof,

E'xoyoyxZopxi’ cognominor: Plut. in Rom, & Piat, de leg,EVue/teun^cognoininatio, appellatio qu* datur pro cognomine.E’Troyo^r©^, cognominatus.

EWe/Mcstxf»cum Cognomine, cognominarim, apud Athen.%MToycy«Z a ’ 'nomino, denomino. Apud Phil. de mUndo,S0srcyi!^-»»/ irds-ta I-, qui denominatur ab affectibus, f Destino.In cpistol. Phalar, reit B -seit, destinata diis. SicLc

apud Pölyb. lib. y.

appellatio, denominatio. Strabb.A'-s-Hy°^cv-r,(^ecs2»p.)qui nominati non potest seudestOminäti.cui'nomefi imponi non potest, stasil. inHexacm.-& Gfeg.Na*.transnomino, nomen muto seu transmuto.M£%yoyü£pfieii> transnominor. Athen. 1 .iMe&npt&cnth transnomir.atio, mutatio nominis, Äthen.I.7,JIcyoyc/iK^iq.d.agnominori. appello nomine sd aliud .noaus» al-ludente. Quidam exp. alludo ad nomen.

Thtpoyoyym«, agnominatio: figura de qua Fab. 1 .9. c. 3,ny>e»»«/K«§»> q. d. insuper nomino.

'ZnumofütZeh simul nomino, simul apello. in Anth.

Os N O 2 , a, 0 vel >!, asinus vel asina. ( Ilitpii t>} y 1 | oirS fyjothjihu

owisw. EryM.) Iliad. A,»»©-.Xenoph. pari- Cl i!»o, «!

A«x, asini clitellarii. Item Pced. 1, «»« aj-cwi. Plut. in Alex, »y©,lifiip©*. Usurpatur in foemininö gen. Matth. c. 21. y Apud Ni-cand, in Ther. ore yrsU.Aisy, origani species quadam, y ö'y»i di-cuntur etiam stelsedua: cancri juxtapriesepe collocata*, quas La-tini asellos vocant. Theocr.idyll. 23, E’xe[’xpAi-r itpaytimvioya»t iyaycos 1 !»x/xcujpti<S>clryn, miydyuoti rkzrfa nfoceyßha7cay%. y O -sive ewVx©-, piscis etiam nomen est, apud Athen. 1 . 3.&I.7,y Est etiam genus locusta:. Dioscor. 1.2. c. 157. 's O’y©-, sivesV-1 w©-, dicitur etiam bestiola multipes, coloris fusci & subcineri-

! tii, nascens irt locis humectis: Latinis multipeda, cutio, porcel-lio. Diosc.lib. 2.cap. 37. Gal. Iib. :;.deloc. ai£&lib. u.defimpl.medie, fac in c.-<tfe<Pphigyr®* y O’y©-, in quodam ludi geilere,cui nomen Oyfctstb, dicebatur is qui victus fuerat & imperata fa-cere'cogebatur. Poll.l. 9. O'»©-, axis, dc «tb«©-, axiculus, i. su-! cula, qua: dc crtfb©-dicitur.- Gal.in leX-Flippocr. y O’V©-, fustis.Poli.i.10. c.2?.&L 7.e. 10. f 0 'r©-dicitur etiam superior molaslapis, Helych. -Vide JvSuA»- Qui a Poli. 1 . 7. c 4. Vocatur o»©,»cDujSvwlXen. «>©,dhfrw, 1 .1 .ahabaf. yD',©- est etiam vasis ejuod-dam genus apud Ariftoph. in Vesp. K«y 'oi*effii$ifui\%!)t <nrtmy,tw emriyJ^ htrxtxsytcyajCivis ftK&y, y öb©> appellatur etiam unioi n tessera, q ua: 6cß$tat Sc xiio©-.

CVAot©-. asininus, qui asinini generis est. Aristot.in physiog.

O’y»(0f,S, i* asininus» asinarius.

0’W©'>»>»>asininus: ut, lutor xpeet, apud Gal. 1 .2. ad Glatte.0 ’»«*,sub. pellis asinina. Suid.

ObSoob', tc, stabulum asinorum.

0’i<»<*/. sc. yfarph stercora asini«a. Helych.

O’y, r,t'i©-> % sub. Ksztftc, stercus asininum, fimus asininus, Aristot,bist. an 1, y, c. 19.

OVJw, & erdewr, »> t«, asellus. Athen. I x q. &: Suid.bbibx©,, idem, y Est etiam feni fabrilis, Helych. f Vide & aliassignificationes Sfl O >®-.

. 0’n«r, s> i» scari piscis genus: Athen. i. 7. ... -

o’ririt, ^©»> i!, q. d. afinar-a , species origam, Dmscorid. Iib.

O v » C l©^.sii*il: machina tractorii generis, dequa videsrhol. Thut,OV<d.Wuculatn versc, Sc circumago : Ael. Dionysi'oV^mpideisj. GaUnleX.HippoW.

CsTnpoßtti-

H 'ukrifr,*, '0 vel i mulus, mula. B. *>2^«*

TWWstrtiff. Sic& apud Piat, in apo,. v » » ■

H'faenm sive b-rb« °»«en, ejum ahas asplenon : sic dictae

velotscd mttlat ea dekctcnrm, Vei qubd mulieres steriles instari mularum reddat, ut tcäatat I heophr. hist.pU. 9. c. 'S. vide Ses)iofc I | GiV- HptcuiQy Helych- est etiam JiWSsjliifcdajii.

HbJyr:©', rLlaris, -Ü. Od.,S.

idem* Et infam, gen , 115-, »mc. llt, ^»««5 ,D7»>C; equs\ f mn i os patiens, f Item ipiennt, sub. etix$ vel herba, qti.v d*iyloyC&sen npulymi. de qua Diosi 1 .3. c. 15 2 , & Gal t «J 1 nuru t lib. 8 .K*WJe/K«pidem qu od hedofccq. Grd.iniex. Hippocr. __ _ __

A.aa %