TAN. FABRI PR^FATIO.
141
JEtermu nigra pmias in morte timendumexistimant. Saxa itaque & scopulos vides, Lector, ä quibuslonge longeque refugisse debes. Quam ob rem diligenter facien-dum erit, ut deserta tantisper Epicuri secta, ad rationem Pla-tonicorum te conferas, qui animos nostros in immortalitatemasseruerunt. Sed tutius multo, si , omiisis fluctuantis Philo-sophiae concertationibus, ad Eum recta transeas, qui rerumomnium Parentem, Viventium Deum: non autemMortuorum esse demonstravit. Alterum vero, mi Lector,quod ego ante oculos perpetuo habendum arbitror , hoc erit:Animi nostri vel spirituales habeantur, vel corporei, si voles ;illis certe Lucretii argumentis haud fime magnopere moveri de-bemus , cum nobis, qui Christiani siimus, planilsime &di/a./u<pißoAas persuasum sit, fore etiam aliquando, ut haecbruta corporis moles, quam nunc animus noster circumfert,ubi diuturno annorum curriculo computruerit, dein sparsa fue-rit ac disjecta, denuo tamen coalescat, & ex aquis, aere, ter-ris collecta & conquisita, ad interminabilem saeculorum seriemperseveret. Probet igitur Lucretius quam lubebit, corporeamesse animorum naturam , atque adeo illos interitui obnoxios esise; nil ille profecto dixerit, quod hominem vere Christianumpostit percellere; cum corporis nostri resurrectionem & immor-talitatem praeter universas Physiologiae vulgaris, ac Chymiaeipsius rationes (nam admirabilis illa Operatio , de qua & Quer-cetanus , A alii, nil ad resurrectionem corporum facit) lutu-ram credamus, quae res, si non majorem, ( quanquam majo-rem) parem certe in sese difficultatem habet. Hoc tantum ad-dam, Tertulliani Tractatum, qui de Anima inscribitur, inprimis facere ad hunc librum intelligendum: Eum si leges ,pnestantiisimum Viri Magni opus legeris. Sed tamen est aliudetiam tantillum quod te volebam: Si quid a me ex mente Lu-cretii , vel in hocce libro dictum fuerit, vel in aliis, facito quae-so ut memineris, Atiorern elfe me, non Poetam. Quidquidcerte tale properanti exciderit, id ego omne pro indicto haberivolo: Neque enim ea vitae nostrae ratio est, ut, quem exitumNatura brutis animantibus eile voluit, eum nos libenter , ubisejunctus ä corpore animus fuerit, expectemus. Vale.
T.LU-