AT RA3 σοὶ οὐ οὐτῷ(βρε, ἄγλιϑοις. Ariftoph. in Acharn.T(fcilicet eδὼν) τοὺς Σρωραζοι μύες Πάοσωκι τοὺς γλι)εες ἐξορυοσε]ε, quorum al io-rum capita veluti agreftes mures paxillo effoditis.[9 Corin-thus fcribit hanc vocem effe Doncam.| o. àἘθαγλις, bonas feu pulchras habens fpicas feu iiucleos: de capite ai-

D f A,!^?

lii. Nic. in Alexiph.EUzy2us κύδεια νέα Gxbpádbao ποβεῖσοι.

15

ATNOZ£,5caftus, purus, pudicus: ἀξ ἀγγὴ yum. apud Plut.Et δέμας ἁγνὸν» corpus caftàm, feuimpollutum apud Nau-mach. Etcum genit. üt 25yaf των ἀφροδισίων» purz à rebus eueτοῖς, Plut. Sic 4992€ γάμων, purus à nuptiis; Plat. deleg. q Jtem

urus,nulio fcelere contaminatus.Soph.in A πεϊσοῦ. ἡμᾶς 29 ἁγνοὶaar τέώδε vla) ἠδρᾶν. Et cum genit. ut ἁγνὸς φόνε»cedé non ἐπὶtaminatus, purus à czde, Plat. deleg. Slc ἁγνὸς Δήμησεθθ»» pa|Eur. purusà Cerere, panis expers.$ Item qui nullo quovis ino[9pollutus eft. Plut. οὗ 249. pop.negat; ys fuiffe cos.quorum funuscuratumfuiffet,-ᾱ quibus ftructüm fepulchrum táriquam mor-tuis.[C^ Apud Ecym. fcribitur ἀγγὸ»» ὃς dicitur cffe ab ἀγάξω,facto inde ἀγανές, ἃ quo per fyncop. ἁγγὸς, ut'à mco» fit edd ves.Leg.& pauló ant? ἁγνὸς ab ἄζω deductu, ut fit ἀγλεναρεινὸς ὃς acris.A γνὴς s(os ὁ κα ἡ» pro éyosfive yn etiam dicitur pud Poétas,Αἰγνῶς, cafte, pure; pudice. Hefiod. in Erg. ἀγνῶς ied Ὡς᾿Αἰγνσύω, caftus fum, caftitatem five caftimoniam colo, Bun&im-pollutus viyoyut faciuht facerdotes. Plut, in κεφ. jii. ale ᾿γενόμει-eui τὸς ἀγνδθονίρ; ar hoy ἀπέχεοχ. Hefychius fignificare ait, pu-rus fum à rebus Vénereis, ὃς à mortuo. Sirm cum genit. purusfum, impollutus füm hac vel illare, abftinco μὰς velilla re. plut.eiu(Gy ἀφροδισίων ἀγνεύσοη τὴ&ive 1$ Vaodioskns. Eteum infinit.Hc-rod.lib.1. οἱ jdp ἀγνεύκ(ζι ἔμψυχον μηδὲνχ]ενειν,& μὴ ὅσουϑύε( ἃ cu-

'. jufyis animalis czdetemperant nifi eorum que immolant.8 Item in à&- fignif. pro ἁγνίζω, purum reddo, expio, luftro; ut,Αἰγνεύειν alo πόλιν» apud Anti bh. UE. QA LAE

ADM puritas'caftitas, caftimonia. Ifocr. Soph: ftemin a&ivafignif.expiátio,luftratio.—

Αἱ γνσυμῳ pro ἁγνέα. dpud Eurip.—. duy

Αἰ γνουλικὸς» s 8.8, caftitatis aliquid habens; caftitarem aliquatenusfervans. A γνουζηζὰ ζῶα Axiftot. opponit: τοῖς ἀφροδισιαικοῖς, id eft;caftalibidinofis,—: jh cie εἰ f

Αἰγνδυτήθλον» 6» πὸ ,locusin quo mens expiari debet ὅς à contagionevitz civilis expurgari: vellocus religiofüs in quo anim?à conta-gionevit£civilispurgantur. Greg.— aw sc dao"

Αγιίζω» pürifico; luftro, expio. Plut. inRom. κωδορμοῖς ἡγγίσε τοὺςπόλεις. f Item adoleo. Apoll. Rhod, ἥγνισων ἐν μήλων.«Item.«orrumpo ἡ apud Soph.- λεν x: m E

Α΄γνιζομοη» purificor, expior: vnde ἡρνισρδό», expiatus, purifica-tuapd Greg. 5.(ὁ το ΝΣ

Α Ὑνισμὸς» ὃν δ. purificatio, expiatio, luftrratio, Plut. Item adolitio.:Procodem dicituretiam ὄγνισμον», v). Bie

A γγιεικὸς 8o,'expiandi five luftrandi vim habens; expiandi facul-tate praeditus: ut; ἠγγισικὸν πῦρ. Euft. in Hom. ἐπ

Αἰγνισήθμον,$ qi, locus ubi fit expiatio: vel id quo fit expiatio.

A γνιτης» 85, expiatusà fcelere; autqui expiavit aliquem. Hefych.:ut; ὀγνίτης ἄλς, divinum fal. apud Lycopár.

A" AG», quomodo hucpertineat, vide Πιο οςο.

: Compoftra.Αναγν», non caftus, impudicus, impurus. Greg.A' φαγνιζω, purifico, expio. Greg.

Α φαγνισθς, 8.. 0, purifidatio, confecratio.Exponitur etiam fandi.|

monid. D: iΔύσεγ»»» mal? caftus, hoc eft, impurus, fpurcus.

Kajz7A(2, purifico, vel expio. Eurip. πυρὶ καθήσνισεη δέρδας. exp. κε-.

γράγεερ τοί!» ποιθωσέωτει!. Apud. Soph.in Απτϊδ-κιούες κριϑήγγισειν» proμ ἄν κεἰκόμισων inquit fchol. gm

Πάόναγνθ», omnino caftus, cáftiffimus, puriffimus.

“Προαγνεύω, prius purifico fcu luftro.

ΑἼ ΝΟΣ; κό, frutex quidam in arborem. affurgens, qui Latinevitex.[ζὸ ο Dicitur quafi ἁγνὸς» ut colligi poteit: ex his Diofcor.verbis,lib.t.cap. 136. àvégizigut δὲ oye aj τὸ τοὺς οὖν τοῖς ϑεσικοφο..

Θύοις ἀγνόυέσοις γυωοὗϊκους ἐἰς"Spo Hae χρῆσχ αὐτῇ. Pro quibus Pli-nius hzc:alii Zjyvo»vocant, quoniam matronz ThefmophoriisAthenienfium caftitatem cuftodientesjhis foliis cubitus(ibi fter-nunt. Scholiaftes veró Nicandri ὤγνον tanquam ἄηθνον dictum

tradit. Apud Theoph. Zyy9- exp.amerina. Item pro pifce, apudAthen.

Αἰ γνώδης. p.d.viticeus. Ὁ,:Ἐλοίογνθ», s, ἦ, oleagnus, agni[ει viticis fpeciebus fimilis plantain Orchomenio lacu nàáfcens, cujus defcriptionem habes apudTheoph. dehift. pl.|. 4. c. 11.

A'TNYOEZ, lapides quos ftamini inter texendum áppendunt

textores; qui& Az nominàntur. Poll. 1.7. c. 10.

A'T OP A^, ἡ, forum. Locus ἐς ὃν ἀγείβετοη ὁ λαὸς(id eftcongregatur populus) inquit Ευ. dérivans ab ἀγείρω»mol. Od.8.szp/osy ἀλθρίώδε Ἀορηκομόωνίις Αὐχωιός.dicitur locus, in quo exercentur judicia; forum judiciale, 4228βελουτηρές five δημφηρίω. Xen. Hell. s. οὐ ὅ 3 καὶ αὶ δυλὴ ονάθγειὼτῇ ἀηορᾶς quz. Dem. pro. cor. x? πίω ἀγορεὲν«ο εέρχομεοη.[OH ὲzoe apud Ariftot. hora qua refertum eft hominibus foc$ Item concio, id eft, ipfa multitudo congregata. 1]. α. λῦσον J|

;inquemut& Ety-Peculiariter fic

4."

AT 16ἀγορίω στουροὲ γηυσὶν ᾿Αχαιῶν. Sic apud Xen. ἀγοροὶ λύε). Apud fchin.ἀγορον 7054024» concionem advocare.€ Item concio, id eft, Ora-tio» que apud concionem populi habetur, ut Od. δι ετε πόνων οὗ à.Be; vr. ἀγορφίων. tera pro ipfafacultate concionandi, qu£ ἃ yo.ρητὺς vocatur. Il β.-ἀγορῇ νικῶς γέρον 4e A χριῶν. Et Il. c. ἀγορῇ δὲ τ᾽apod yoves ἐἰσι 36 λοι.;€ Item locusiin quo res venales exponuntur;forum rerüm venalium.Dem. Philip.3. ἐξ ἂν ορῶς οκπέπθα ἢ τοσα.Plutarch. in Pericle-Z ἀγορᾶς ὠνόιδρ.. Et cum genit. Ariftor. γιPolit.&yeeg? ὠνίων» forum rerum venalium. Sic Thuc. lib. 7. ἡἀν οροὶ A sadi uv. Itemannona, commeatus, quz ad yidtumneceffaria in foro vznirc folent. Ariftot Oecon. σιωηγόρᾳσων τὸνqx σῖτον όν, 1 τὸ Ἑλάτον v 1C T οἶνον» x T Ao ἀγορφν. Xen. ἀγορῷὶεὐωνίθ-»ἀπποπᾷ γ1}15.€ Itém emptio. Poll.

DeriSatà ab ἀγοροὶ» 1d eff, forum judictate.

A' yip»s 90:5 s, forenfis,ad foràm judiciarium pertinens. Hero-dian. 7. ἔκ nv» ἀγοροάε 2]e.Qoegs. Et Plüt. in Fab. dzopoZQ- χάρης,forenfis gratia.$ Item forenfium rerum peritus; yelforenfibusrébus aptus. Plut. in Pexicle, ἀγοροῦθ» 5 x) πολιζκός. G Vide ὅςalias fignif. in derivàtis ab 27:27, i. fórum rerum venalium.

Αἰ γορῴζων f. dm; confulto, delibero.Proprie de deliberationibus quzfiunt c» τῇ ἀγορᾷ; id cít, inforo judiciali. Hefych. Vide& alias

. fignif.in derivatis ab 27»eg; id eft, forum rerum venalium.

A" γορῴομεοη, ὤρο, unde ἠγοροωνῷ, primo verfull.9: videtur effe proconfultabant;aut cófultabant fimul& concionabantur.vide Euft.

Πεκ ρολ» qui circa forum verfatur, circumforaneus; rab ula,lo-quutuleius. Suid.::.

A" yueas& ἀγύρτης» quomodo huc pertineant, vide fuo loco.

Deri$ata ab ἀγοροὶ, sd es?, oratio qua τος.

A" yoppiopuent, ὤμοη,Γ- ropas p- 11:04, concionor Aereo. 1. a. Οἵεσφινεὖ φρονέων ἀγιορήσετνὸ μέτέειπε. S Jtem fimpliciter pro λέγω id eft,dico, pocticum.;

A γορητὴς 5$, 0 concionator, orator. 1], à.--- λεὺς Πυλίων ἀγορητὴς,vocatur Neftor. Αὐγορητὺο,(9, 5, concionandi ars fiye facultas:eloquentia inconcionándo, eloquentia. Od. 9. ὅτε$42,£z aeφρένο, ὅτ᾽ ἀγορηιώ. ᾿Αγορηΐς» ἂν ὁ, unde fuperl ἀγοργτότοδίὈ» preλογεώτοξι(Θ», eloquentiffimus; difertiffimus. Hefych.

Αἰ γϑβσζω, f. ew, idem quod ἀγοροομεῃ, fed oratorium eft: verbafaciopro concione, ac proprie in confeffa hominum verba facio ὅςconcionor. Odyff. β. Τοῖσι 4j iz4V ἥρως Αἰγόκζ(5 Ze ἀγορσύφν.Demofth. pro cor. ἠρώτε g ὁ κήρυξ, 4 ὁ ἀγορσύειν βόλετοη» Diciturδὲ λόγον"y opat d», pro orationem habere; apud Philoftr. in Heroi-cis,& Zyopg» ἐγορσύ4ν 11. B. Per catachrefin ponitur& fimpl. prodicere; loqui, verba facere/Interdum cum accuf. rei,& dat.per-fona. 1]. z. cu ἔτ᾽ ἐμοὶ Φίλα τοῦτ᾽ ἀγοραύεις. Sic Herod. l. 6. πέμπωνsequo. ἦν ὀροῦέ σφι πόδε. Intétdum cum gemino accuf. rei& perfo-nz,ut Od. σ-Δαμμόνϊ ὅτε à σὲ έξω na irs αἐγορόὈω. interdum mu-tatur accufatiyüs rei in adyerbium.Luc. in Dial. ἁλισὸς infcripto;

'Έρωγετς TOM TES κοίκῶς ἡγθρδῦον. Iungitur& prapofitionibus, utPlat.de[ερ ἀγορσύω trip Διός. Et Arift.l.5.eth.c. 1. οἱ νόλιοι eoe στον-των ἀγορσύε(ι. A pud Arift. autem in Ranis, dato Zi ἐμὲ μὴ βασει.-G4», pro veto feu prohibeo ne quis me torqueat. -

A γορέω, f. ήσω, cjüsdem cum ἀγοροῦω cft fignificationis: fed in com-pofitione duntaxat ufitatum; nifi quis compofita; quz hujusverbi terminationem habent, malit ex ἂν οροῦω deducere cumEuft. qui πειρήγρᾶν ex ἀγορίυω deducit.

Compoffta. Ac primum ex ἀγοροὶ δὲ ἀγορέω, fne prapofetsone.

Α’λληγορέω, à»( quafi ἄλλο&yoptoid cít;dsopctu,) aliis verbis fignificosfub aliisvérbis allegorice fignifico, apud Aretham, in Άρος.Ις.Velaliud verbis, aliud fenfu οΠεπάο. Sape etiam eftaliterinter-pretari quàm verba pre fe ferüt.Sic ἀλληγορεν τὸν μιῦϑον,αριιά Synef:

A'Awyep&oX dicuntur ea quorum interpretatio affertur. diverfa àverbis quibusfcribunturautdicuntur. Euft.Eftetiam allegoric&dici. i à*

Α΄ λληγ ipto! Ti» intérpretatio allegorica. Bud.

Α΄ λληηρρητῆς, 8,, interpresallegorice.-:

Αἰ λληγθθήα ἧ- figura qua aliud dicitur; aliud fignificátur. Vide Fab.

Αἰλληγθρεκὸς, allegoricus, per allegoriam di&tus. ἀλληγοραχοὶ ὄνειροι»Euft. Έτ ὠλληγορακο μέθοδος apud Hermog.

Αἰναλλην όρος»(4 ecorp.) qui citra allegoriam exponitur. Euft.

Δηλδηγνόρος v8»?; qui ad populum in concione verba facit, Orator,concionator, Xen.&c. Accipitur& pro adulatore populari. Plat.in Gorg$ Item adje&tiy?, q.d.concionatorius, oratorius, ut δη-μηγόρες ἐμὰς» apud Eutip.& δημοηγόρον ἦθος in Epigr.

Δημηρρία, oratio ad populüin,concio Idem ars oble&tandi ftudioapotius quàrn commodandi, ut Bud. ex Platonis Gorgia colligit.

Δημην οβλκος, concionalis; concionarius, concionatorius. Plat.2.de

Repente Deren 638 duel) δοδῥν]εσι Item concionandi ὅς

verbàad populum faciendi peritus. Xen. i»x δυημηγορεκα ἢ doni

EC pom δ

Δημ οζέω,& concionem ad populum habeo, gerba ad populum fa-ςι ο. στη δημηηορῶ τες λόγες ον σῷ δήμω. Et οἱ δημηηορξεῆες, concio-natores. Eft& δημηρορᾶν, ad gratiam populi loqui, popularitez

, Inagis,quàm veraciter loqui. Plat. in org.

Ἐπυμηγόρος, veridicus o ἔτυμα ἀηθρσύων. ἡ»

Εὐηγόρος., 4.4. benedicus.exp. facundus. Evzyépoc, benedice.

Evnyogis;benedicentia. Item fermonis clegantia, facultas ornate lo-quendi. Suid. Hefych.

Θεηγόρος, divinaloquens, digna Deo loquens,yatespropheta. Da-maíc. 37. Et pro Theologo apud eundem.

ἴσηγο-