215 DNponis remdoidmsles fes minis Hem bucco, proftolidoi c kid; Ee EU λίαν γνάωνα. didumn dicitur.:.exin ΡΟΗP e aliifque finalis sibus quae Hm TU:γνάϑοις, cui refpondent ψωμονόλαξ, id εν Ph formatamYrabuge, 8, o, idcm quod yel, mala, maxilla, dado xw»(ut volunt quidain)interjecto e M. S D ρόν.dicuntur proci Penelopes ridere γναθμοῖς ἀλλοτείοις.Cempoffta.—E'o:pipy uo, 154154,(de equo didum)quiXenophonti(inquit Camer.) eft equus στη Κον Diorunque, qui habet ο) ὁριοίως τοὺς γγάθες, Ts ab τ CESAREἄδικον Tyr ny yv ut teftatur Budzus. Idem ie pic ERISqui in latus unum duntaxat fle&itur Ab Etym. jpon. ὁ σοληρόφομ(θ.. Α Suid. ἀπαθής.Bats$75, ornamentum; quodrum, Euít.:;Πληοίγναθῶ», maxillas implens feu buccas, i us pOΤῬεσενηγαθθ», Suede qui ην Dana et.."zuyi29z, manibus fübjectis maxi fychzo 7 τς;Fb pra buccas inflans, fuperbus, pro quo dicitur inprom qusγνάθες φυσῶν. Eft& nomen ranz, apud Hom. in Batrachom.

:;non fimiles habet γγάθες,oris contumacis, isple-

apponitur maxillis equo-

ΤΝΟΦΟΣ,.ε,ο, caligo, τεπεῦτα ad Hebr. Cul2«"γνόφῳ"Ὁ durSvé«. Apud Απΐοι. de mundo, υρλων τε γνόφων μμ iconfli&tationes aeriz caliginis vel opacitatis.[^ A gro(inquit Euft.)»/9O»;:5 099», affumpto y ex 4olica diale&to,ὃς ἄλλως(Q9. Etymologus quoque hujus derivationis meminit.A dditetiam, vela νάφω»νοφίθ», Dupin per pleonafmum{τεςτὰ y, vel àné»(inquit)&véQG- fit 25409», ὃς perfyncopen δνόφίονἃς γνόφιΘ»." c

ἌΡΗΣ idem quod γγεφόδη». Tob. το.:

Τνοφώδης,£»,0 5 i»caliginofus;tenebro/us. Aff.& pro,ater, ex Eurip.

Τγοφέω;, à, caligine tego, obtenebro, obfcuro.| Af£. δε γνοφέω,ρτοcodem.:

πότικον 229uv. V ετ--

T O Α΄Ώ, f. fro, gemo,deploro,deflco,Ody(f. z. c:γόων, Tiv Gre x, aas Et cum accuf: Odyff. 1.2»bum eftpoéticum,& à fono fidum videtur..

ΓούομοΡτο γοάω; gemo,&c. Xen.Pad. 4. πολλὰ γρωμϑύη. Reperitur& ηρήρθροι M. A tanquam à 76874, feu ηρρήνω. Affertur& figuif.paff:ηρηθεὶς, ex Epigr. pro, defletus.

Ῥοήμων,ωνθ», 0:5 5, gemebundus, flebilis, in Epigr.

Τό», s, o, lu&us, ut; svjsgoe yi,& κρυερὸς γό(θ»», apud Hom.

Τούδης,£O, 0:5 ἡ» lugubris. flebilis ,.lamentabilis.

Fosgis, idem. Luc. κ) γοερὸν τι AVIA,

! c Compofrza.

A opos», molles gemitus& mollia lamenta edens. ZEfchyl,

A" 529», lu&tus expers. qui non lugetur. Zfch. in£z(2 ἐπὶ Θ.

Mateo»,$0155, ob mazam flens. Hefych.

O'£v39G», acrisfeu vchementis luctus.

Οὐ ξϑρογόχ. antelucano tempore lamentans& quiritans, hirundinisepith. apud Hefiod. Scribitur ἄς ὀεδογόη, id cft, fublata ὃς intentavoce flens.

ΓΟΤΓΙΡΌ Σ, 5, ὁ, congrus feu conger, pifcis de quo Ariítot. hift.an.1.3.& Plin.l.o. c. 10.& Athen.1.7. Itadictus(inquit Etym.)qned τὸ 229 τὸ ἐοθίο, facto diplafiafimo.quoniam ἀπεοθίᾳ Y πολυπό-δὼν τοὺς παλεκζένας. ϐ Sic dicitur etiam vitium quoddamarborum,precipue olez, τες Theophr. hift. pl. 1. 1. c. 15. hoc efeminen.tia quzdam rotundain trunco arboris, à cujus fimilitudine dici-

tür γρλἠξώνη» κα βρο/χρκή 3, tumor gutturis, apud Hippocr. Epidem.l. 6. ubi vide Gal.

FOLFLYZOQO,murmuro. utuntur Euangelifte; Matth. Luc.Dicuntur& columbz 992i Cei», tefle Poll.

Τολ]υσμὸς,£, δ, murmuratio. Exod. 16.

T'opfos?s, 8, ὁ, murmurator. ajos, murmurateriusrationem propenfus. Nazíanz.

Conapoftra.

Auto[ios idera quod 49,4, Luc. c. rs.

Kao[yieo, adyerfus aliquem murmuro, obmurmiro.

ΤΟΣ, r6», o incantator, praffigiator, qui preftigiis alive ma-lis artibus imponit. Herodor.in Melpom.Saura se γόήϊες&veq. Ab ZEfchin, in Ctefippulantur. A Plac. in fymp. γόης

Ioan.

» ad murmu-

κινδιυσύςσε δὲ οἱ ὥν-

h. μέσ» ὃς γόης co-

ulantur.. 18 Qepptove ds,"50s. Pro quo-

visetiam impoftore capitur, atque interdum copulantur ἀποιτεὼν

& γόης, ut à Plut, de Sp Tene[S^ Euft. à 4G. derivat, dicens,35:6 effe τὸν pa imos, unde apudSoph. Θροᾶν ἐπωδος creiudi. πήρουἷε.:

Γοηΐκος, incantatorius, praftigiatorius Ὁ adincantpiendum aptus.

Τοητάύζω, inzanto; fafcino, incantatione feu praftigiis decipio, illi-cio,p el'icio,ut;goyraCe T2» σελζό ζω 15 ποιδοιρᾶν, Plut. de def. orac;Άρης ας. Bud. exp. ftapore affedüm de

cipio.Γοήτο, τὸν incantamentum, praftigie fallaciz, Plat, in Phil.Γοητεία, ἡ, idem, vel ipfa

ipa actio incantandi& praftigiis decipiendi.Plut. de prud. anim.

andum feu deci.

Conzpo/rta.

A'gomáts Gv, qui fafcinari non poteft.

ΤΟ 316

Δυσηρήτουτῷ»-, qui non facile fafcinari poteft. Ἐτ αμ non facile velillecebris vel ftupore obligatur, Bud. ex Plat.

Ex ηϑητούω» praftigiis illudo. idem quod 09e du.

Καζμηρητοῦω» idem.:: na

Μιστησης, ofor praftigiarum ὃς impofturz. Lucian. in pifc.«

DURAS m.I'O M$ OZ, s, δ» cuneus, clayus. Od.«. de πάγ],ηφεφοισι d ἜΣ9416 ἁρμονίησιν ἄρηρε. Ariftot. Metaph. ο. pro clavo.d2:3 ἔτι$iquim€ Bk dar tp ὅστε x52 M 25 p Qua σον cp, Cic. apud Plat, inΤίνα, γόμῴες cuneolos vertit, ubitamen( inquit Bud.) clavospo-tius fignif. videtur, quum fic appellet δισ μὸς δ᾽ σώ μοῦ...Γομφόο, 9, clavis compingo. Item fimpl. Corpin£o, co2g mento.Ariftoph. in equit. ηομφύρδρά γε τοὶ πείνζ κα κολλώρθυ»,:Γόμφωρρ& 2p Queis, coagmentum»coagimentatio, Budzeus ex Plur.|Exponitur& compages,contabulatio. Itera jóp Quis; apud me-dicos, fpeciesezeacjporios, quum osoffi clavi modo infigitur,ut inquit Gal. V qunΓομφωτης, coagmentator, qui compingit.— dΓομφωΐβς, coagment tus, compactus. Γεμφοτήριο»,&, τὸ, q. d. cos-gmentatorium, id eft, id quo fit coagmentatio, clavus.:TozQíG-, κ, o, molaris dens. Xen. anteriores dentes cibum dicit fz:'care, at τὸς ηομφίες Ἀεαήνειν. Ideo autem vocantur 224i«, quódclavorum modo genis infigantur.:Γομφιάζω, dentium dolore teneor, ftupeo dentibus. Ecclefiaft. 36.Γομφίασις, morbus dentium, velgingivarum molarium,ve]((ecun-dum alios) maxillarum à dentitione dolor. Sunt&quizouQiagyde mobilitate dentium interpretentur, apud Diofc. Et, 79» Qu.σ,μὸς, confra&tio dentium, vel(tupor dentium: Hefych.& Suid.Compofita.:Αὐγθμφωτί.», 8» δ"ὁ ἡ» nullis compa&us clavis, vel etiam geheralius,qui coagmentatus ὃς compactus non eft, fumpta metaph. ab iisquz clavis funt compacta. hU A nrΔεῤριδόηρμφοι σύρω, Hefych. funt αἱ δέῤῥεις ἔχώσοι emi Ma.E'pjpQons, tos, ἡ, compages dentium, quz& γρρφέωσις, Gal. lib. s.T XT τόπος, ὃς Diofc.l. 2.;;Eizo», bené coagmentatus clavis. Opp. lib. x. pif.| Eid Qu, bene clavis compa&us. Idemlib. 1 dc Venat.Καΐρηρμφόω, δι Συ[χρζεγομφόω, affliao.infligo.Πολύγομφί»,κ.ὸ κα ἦν» multos habens clavos.feu multis clá&us, ut, πολύγρμεφῷ» νοῦς, apud Hefiod. in Erg.:Συ;]ρμφόω, infigo, εουῖρο;εἰαγίς compingo. Plut. in lib. de facieinorbe Lunz. de defeét. oracul. lib. 1.Χαλκεῤγομφ(θ., reos clavos habens. Simonides apud Dion. Halic.

vis compae

ΤΟΝΥ, τὸ,(ρει. 9 γόνυ»,& per metathe(in γενὸσ, ρτο quo dicitur&ἠδνατίθ tanquam à γόνας plur.nominat.y&

γώ DEO γόνυω, o Chit. y&-va» pro ἠρνύων, εἲαι.γ όνεσι pro γθνύὕεσι) genu. γόνυ selgez len; 1] s, genuflectere. Il. x. Ωἱ

« οἱ ἐπῶρσε AA λεαυψηρό τε γδνα. Plut.in quaft.Rom. ὁ}«vtear ἐσῶν τοῖς όνασι. Dicitur δὲ eoaviz]e φεὺς γδνωΐι.€ Tow κφῳυλάριε» apud Herodot.in Thalia, internodium arundinis,apud Plin.& Colum. Dicitur etiam de vite, apud Philoftratumin Heroicis.(5 A plerifque deducitur 29v ποροὶ τὸ ον τὸ CASgd δὲ αὐτξ, οἷον κόνυ τὶ ὃν.Γονώτιον, diminut. ἃ γόνυ, geniculum. Luc.in Afino.Diis,(», 4, idem quod γόνυ, ex Arato.Γωνόομοη, equ, genua amplcétens oro, genua ample&or füpplex. ἡCum accuf. Il. Γενξ ει σ᾽ A VAS. Ες Οα. πολλὰ ϑεὼς ys»FsraQoua,, idem ut Od. Nuz δὲ σε actis ποιτεὺς γενάξομο. Et Yl glμε oy γένων γενάξεο, μηδὲ χυκήων.Γονεύπεύδης,»» ὁ το ἡ» geniculatus,geniculis cth&us,nodis genicula-tus, Theophr. hift-pl. 1. 4. c. 12.| Γονατίζω, ingeniculo genicula e&to, apud Poll.:Γοναθομαι, ἔμοι, σεπϊουο, in geniculum nodor. Theoph.hift.plant.ος.τνὺξ(ααφενό.) exp.izi Ἄθνυ,[νς ἐπὶ τοὶ 43a

&,1.in genu, five in genua,ut Π.ν.Γνὺξ οἳ ium οἰμώξας,εχρ.ἐσή 29r» ἔπεσε. δις& 1]«εἰ alibi. Exp. -

& genu flexo. Videtur di&um yiZper Íyncopen;quafizon.:

c5

Conboftta.;

Αἰ χόνοῖ(θ. ,$ ὃ τὸ ἡ» genu carens,cui non eft gent.Ariftet. in lib. δὲπερείας ζώων.€ Item non geniculatus.

Βαρύγεν(θ.» εν ὁ γα ἡ, gravisgenibus, cui gravia funt genua ideoque

tarda. Expon.etiam, cui genua funtinfirma.Bzjvysyz]O.., idem;Theocr.

Διηθαϊίθ., duplici geniculorum nodo cin&us.:

Ἐ γηόνασι,(aut disjun&im c» γόνασι) 4: d. in genibus. ita dici anno-tatur ftella quam Iul. Firm. ingeniculum vocat. Vide Arat. inPhenom.

Ἐ᾽ πιγενὶς, γε imwsvaZc, aut ἐπιηοναῖὲς,(δή, Os toti edi u füperje-&um, feuosquo tegitur genu. Latin& mola ὅς patella dicitur.

Item isis, mufculus ipliusgenu. Suntaurem intelligendi illitoriqui circa genuin robaftis corporibus apparent; bonz con-ftitutionis indices, inq

uit Camer.ex Od. e. Oi οἷκ ῥηκέων ὁ γέρων2 ΄ H- 3*.;Eroygvidu Qajrd. Item genu,utquiderf' exp.à Cicerone ap.Aratum,Ε᾽πιγενίδιθ»,(adjc&t.) impofitus genibus, ut apud Pind. in Pyth.ode 9. ἐπεγενέδιον βρεφῶ».:5 Y): f -Εὐηόνα]», exp. pulchra genicula feu internodia habens. Pulchréfeu bene geniculatus.Καριπεσγενίθ», incurvans

XQ. genua.Sie dictafuit Erinnys,quod genuapeccantiuni incüryet.

Mecez-