—

?4

344 AA

νι Od.£, Αιθρῳ x; κοριοίτῳ δεδιεηρθμο», domitum feu enc Qd.0. dA ung» ὕπναν fomno domitus feu correptus. Et alibi, ΝτXQ» γύρο, edomitus feu confe&us fenio. Sedfunt qui hoc prat.forment à δαμιοίω, unde fit Zo pex fyncopen: Vide δέμω etiam

». füaferie.; ὶ

Διμῆσις, ἡ, domitio; domitura. Ih.

Α"ητὴρ, ἠρίθ., domitor..

᾿Αμήτειρφ, ἡ, domitrix.. Cereris epith:

Αμητὸς, domitüs. Ἰ: πὰς à

Δάμς,& inulit. 244225; unde dv sepe», uxor. 1l. 7.& Eurip. in εςcuba: huic opp. zzeee e» δικής.:

Audiat, vel δύμωλις, juvenca, bucula. ad Heb.9. Item vitulus. In-terdum general. pro vacca. Theoc.iü Oarifty.

Aaujiidu, idem ηποα δωρμοίϑω. Pind.Pyth.————

Δαμολίζορεοι» juvence morelafeivio. Pind. Pyth. ἡ ἑτέρῳ Mord διώμοὰ-λιζομδόδω, an alieno in cubili lafcivientem jnvenca more. -

Διιὼς, οὓς, item δγιωὺς, 8,9, fervus. Od. v. Te ἁγιὼς&s ad δρῶν 5 Itemdose,(adjed?.) fervilis, vernaculus. ex Epigr.

Baar; ὃς ὁρωῖς, ferva, ancilla: ut Od. ὁ, ἀλόχῳ ἡδὲ eias.

Δμάιθ», fervilis. Epig. 1.1. διορώϊον βρίφίθ., infans ex ferva nàtus.br Comzpofftas

Aue o». indomitus qui domari nequit. Interdum yeró. qui do-mitus non eft. 1l. a 2i! τοι ieu» d ἀδόμοςθ», Et; ἀδάμρυ-ἐφ. πῶλῷ», Xen. Metaphoricé autem à2 pas» qua nondumnüpfit,quafi que nondum fubacta fit ad ferendum mariti jugum οunde ὠδοξρωφίθ. θεὰ, Minerva. Soph. Poteft etiam exponi, noncompreffa, ficut ὃς ἠδ οίσε Sic ὃς iari ἁδιοῆτες ἔτι i ἄξατοι. LuciinZeuxide. ο

2 Auris, Hefych. validus, durus. j EA κ᾿Αδωῆίθ», ὃς ἁδρς, indomitus. Et metaph. πειρθέν) 22225, nondumà marito domita, nondum maritale jugum pafla; vel nondumcompreffa: ut& 2042s. Αθδρήτης, Suid. pro 22zseze s δι.πιὸ i$», ἧ, indomita:(ε nondum domita ὃς fuba&ta, apud eun-dem Suid. 3

Αδώμας, ὠλίθο, o» adanáás. ita di&us lapisà duritie quafi indomita.Qua dere lege Plin.1.37.c.4. Apud Hefiod.in Clyp. xevéZo εὔτυκ-τον ἔθηκε Δωιδωλέζν ο»: admonet interpres dici de fero.Sic& in Theog.zz8 22449510» πεύξε μέρα ὀρέσεινον. Adv Qoo,adamantinus. Zfchyl. in Prometh.22z zadtvone πέδησιν. Metaph.ponitur pro validiffimo. JEíchin.in Ctefiph.zaa«eis€ ἀδωανίένοιςτείχεσι τί) χώραν ἡμῶν ἐτείχισε.:;

Ανδροδήως y αὔθ". ὁ, gemma quedam, fic dicta quód hominumimpetus domer. Pli:

Ἡ Ἠιδαρεῆς, femidomitus.;: 3

lazi)uG; s equorum domitor, equorümi domandorum peri-tus. Hom.Il.6;5^& alibi.

Καζυδαμύζω, domo; vel potius edomo; perdomo.

Καζωδόμονωρος» idem. in Epigr.::

Κενρφξιδιόμωας, qui clamore& vociferationealiquem domat;clamo-fus. à«esto. Ariftoph. in Vefp.;

Ααῤῥόις,ρορπίοτυτη domitor. Martisepith.

Neódul&» κόρη, recens domita& fubacta à fponfo puella; noyanuptà::

Μεοδιόητες 2449: nuper celebrate nuüptie: vga τὸ vto ον δὐτοῖςδεδροῆοϑοι lo νὐμφίῳ, ex Eur. Νεοδριῆς yi G-, nuper domitus pul-lus. Hom. AR

Tlow2« 5/720, omnia ἀθί'δης, Epithetum fomni apud Hom.& ful-minis. Luc. ia Tim.:

Πολύδαμνθ» multos domans. Hefych.

Πωλοδὰ ἐνέω, à, pullos domo.. Cum accuf. fignif. ut pullum domo& érüdio, Soph.in Ajace..

. Πρλοδρονης, 8» o, equüleorum doniitór; pullorum domitor; equo-rüm domitor. Xe: in Oecon.:

Τοξοδάρς, qui arcu domat ὅς fagittis, fagittarius. ex ZE(chyl.

Τοξόδαμ(Ώ», arcu jaculisve fübactus. ex Tzetze.

ὙΎπποδάμν η, fübjugor, fubje&usfum, cedo. Od. 7.

Ὑ'ποδρηθόδοη, domari,fubigi.inEpigr.|

Corapoffta ex duds.

Ἐπεοδρεῶτο genuini ὅς veri feryi; qui jtà ut yeros fervos decet fer-viunt.:

Υποδιοὸς, idem quod 2445, apud Hori:

Α.Α Ν ΑΗ, 4; dánae; herba quz à quibusdam laurus Alexandrina,- tefte Diofc. 1.3. c.147. Eft& nomen proprium.

A A'NOZ,£9», τὸ» donum, munus. Euphorion,---- τὸ ῥά οἱ δανῶ.ὥπεισεν Εἰ κῆωρ. 9 Item mutuum, δοένειον, Ecclef.29. Sic& ον δώνῳλαμδάνει, Bud. ἐχρ. mutuó accipere.€ Ayo» fcribit Plutarch. inl.depoct.aud. Macedones yocare mortem; unde effe áit ῥιγεδανὸ»,& fignificare«2497s»zG». Qugd idem videfis&in Pi,»

Δάνειον; v, τὸ, foenus mutuutü; zesalienum. Ariftot; ech.o.& Plut.de Alex. fórt. d

Δωνειοκθς,(adject.) unde δωνειακὸν ogpeudinoy, caütio rniitui, B.

Δανείξω, foenero; mutuofo ad ufuram. Plüt. τοῖς 30 δύπέροις ᾧ δδινεί-a. Epigr. l2. 25v ie δανείζεις. ΕΠ etiam mutuo docitra ufuram,üt quidam annotant τς apud Plat. deleg.5: δὲ Αγίου: in Oecon;Affertur& 2272 pro eodem. ex Epigr:

Δανείζοντσ, foeneror, foenore áccipio: ut, verat δανείξεοϑωι, apudAriftoph.& 2254242» JuvdCscX. Xen. Et, δανάζεσχ ἐπὶ μεγάλῳ τόκῳ;ΜΕ] ἐπὶ μεγόλοις τόκοις, Demofth. Interdum ponitur fine adjectio-

ΔΑ 242

nc. Item metaph. apud Plat. derep. l.10. ἄρ᾽ ἦν δότοδώσεσέ μοι ἃ ἐδὲε-νεΐσεκοδ-ε c» Ayo.&c.

Δάνεισιμ(ον» τὸν foeneratitia pecinia, Item ipfa focneratio: unde 2z-vete toe ποιήστεοχ prO divite."Thucyd.

Δαρεισ δεν 8) o, faeneratio, mutüátio i unde, dep συμβάλλειν agt-μον. plat. ὖ

Δαρεισής, 8; δὲ foenérator, cujus Correlativiim eftoduyatdpO-. An-

. notatur tamen accipi& pro eo qui foeneratur,& mutuo accipit.

Aiweieitàss fxtieratorius, feu foeneràtitius. Bud,

; i Compoftta.

pd yip eadem que&evizióYen. Αἰ τὸ τὰς«eem e ἀνιένοι.

Ἐκδοονείζω, idem quod δωνεζω ϊ ut, τῇ w^ exéutüscu oper. Ariee q d: στη χρήριφτοι. Aft.

Ἐνδονείζω, foeneto. b o

Ἐπιδωνείξω, ultrafoenero. Ariftot. Oecon.2.

Καΐεδήνειθ», obzratus. Bud.éx Diod. Et,«eGé reo deis, boraoppigneratacreditoribus.——

Προδονά ζω, ante foenero. Metaph. Luc. ceedwidous τοῦ Απόλλων 412Acc». EtPlut.in Pericl. φυεθδερνειοϑὰς χρόνῳ)».

Προσδονάξῳ, mutuo do:& axocdwvétosie4 mutuo accipio.Plut.

Ῥιγεδεινὸς vide in Δάν. heic; ὃς in Pi.:

Σεωδονεζω, firaul faenero,feu mutuo accipio. Plut.

ΔΑ ΗΠΑ ΝΕΟ, ὦ, Ε.ήσω, confüurio; ἱτηρεπάο. fumptus facio. Xen.Ῥαα.δ.τὸν πολλὰ Soy(ec, πολλὰ Lo dug 15 65 Θεὸς 1) ὣς φιλες ᾧ ὡς&-yc àvdyxi ἐφί. Dem.dworavg» τίω ἐσίων. Apud Γης δν πο ῶν πω) τό.λιν» Bud. interpr. exhàurire civitatem. Apud Synef.epift.16. XE μι-κρόν ρρὲ δευττοιν δ΄ στοιιδέων P. ἀπελθύντων ἡ μνήμη» paulatim me con-fumit; i.conficit.[GA verbo 227» deducitur apud Athen.l.1r.

Δα σίου ἄοροοι!» μοι, confímor, impendor. Habet&a&tivam fienif.ut Lyfias»» τοσούτοις δουποίγοις 2uwaendidpO-.| Sic δεδο ποινή δρυ,apud Ifocr. 3:

Δαπτίνηρ(ου, τὸν quod infumptum eft, fumptus, impenfa. Xen.Pzd.gdrtivu poison δοτῆρες.::

Δαωπεινηδικὸς, confumptorius,confuraendi vim habens; Gre.

Adzrax9»,$ ὃ κα ἦν confümptor,; confumendi vim habens: ut apudAthen.z) ze» ὑγρῶν. Exp. ὃς fumptuofus, profu(üs: ut, ἐλπὶςδουν», apud Thucyd.

Δαππίνη, fumptus; impendium: ut, ἐφήμερ(ο. δυποίνη, Plut. Et, du.“πίνη χρυσξ κὶ ὀργύρε. Thuc.li. ο EA

Δαπουηρὸς, fumptuofus, qui magnos fumptus facit: yel qui libenterfumptus facit, profufus. Ariftot. eth.4. Apud Demofth. Zuzx»;-ρὸς πόλεμ», fiumptuofum bellum, in quod magni fiunt fumptus,

Δαπτοινηρῶς, fumptuose; magnis fuinptibus. Xen. Hell.s.

: ζοδρῤὂρέεα.

Αῑδοποίνητῶ», inconfumpttis, inexhauftus: feü qui confümi ὅς ex-hauriri nequit.: i

Ads»,(ümptu cares, ποὺ impendiofus, velfumptum non fa-iens: Sed frequentius dicitur de re in quam fumptus non fit.Item quiconfüminonpoteft..

Rose vos; ine fumptu; fine ἱτηρεηία,

Εχκδωστοιγέω, 6, idem quod Dy:

Elcg G-, qui àmpliter fumptus facit, largus& liberalis in facten-dis fumptibus, fumptuofus. Plut. fymp.2. Probl.L.2.

Καζιδοστανάω, idem quod fimplex.

Καΐβεδὲποίνη, fumptus. Alex. Aphr.probl.z.

Πολυ». fumptuofus;

Tleoduzzvéu, à» intuperabfumo feu infümo.

Ec ζοοδοόττου s fplenem confumens& minuéns. Nic. Myrep.

Xusdwnuvia, 8, unà confumo.:

ΔΚΠΕΔΟΝ.ε,τὸ, pavimentum. 1l. 2. χοὺσέῳ Gy δε πέδω; in aureopavimento. Et Xen. Ραά.5. ὅπως μὴ οὐπεροίδη τὸ δήπεδον ἀλλ᾽ τὸς εἰ-xuc aj duizndvé.€ Interdunreft potius.folum: ut quuim quis dici-tur hátus οἱ humátus o» δυπέδω regionis vel urbis alicujus: utinAnth.epigr. Dicitur& γῆς ez», apud Ariftoph. in Pluto.ΓΞ Euft. derivatex vocula δὲ(que Doric? terram fienif. pro 54vel γῆ)& nomine πέδον, ut dicatur quafi δος πέδον, terre folum.Invenitur enim apud tragicos γῆς πέδον ὃς γδονὺς πέδον. Etymol. de-ducit& ipfe ex πέδον; cui praefixa fit particula dv intendendi vim.habens; ut fonét τὸ μέγα 15 vM) πέδον, quod eft did.: fieri au-tem ait hoc ex φὰ per nictathefin literz 2in ἕ- ΑΠῚ οχ ἔθος».derivarunt: ut fit quafi ἐλύφεδν. Àt Camerarius putat effe potiusἃ 21a fienif.«o1»:(icut pavimentum eft à pavio,i ferio.Compoffta.(De quibus 1d e etiam£a éampofft ii éx WduQO-.)

Αλλοδουπὸρ; ὃ, ὁ,(tánquam ῥλλοδύπεσθ»: nai à quibusdam exp.óayἐξ ἄγεις δωπέδε) qui eftex alio folo, non ex noftro: qui eft ex foloperegrino; peregrinus, álienigena, extrafieus, exterus, externus.1l. Meis ἀλλοδθουήϊσίσε. Et Mer d ooduerid&vi δήμῳ. Sic Xen.Pad.g.πολιτοή τοι ἄνθρωποι ἀλλοδοιπῶν οἰκειόπερδι, C σύοσττοι ἉΗερλινν. Αλλοςδν πὸν intetdum vocatur quod eft inufitatum& infolens(πα for--inz inüfitatz: ut apud Herodian. lib. 1. ζῷά τὲ ποιντοία, ογήείφοσ τεἀλλοδα τοῖς.:

Evo; indigena. Poll lib.s.pocticum effe dicit, cui fynoaymumUy 2AQ- ἐπιγώφ,.» ἐντοσείθ.:

Ἠ μελωπὸς, qur cft& noftro(i.noftrate) folo,noftras, ὁ δ᾽ ἡ esto δω.πέδυ, q.d. ἡμεδοὑπεδι(ῶ».. Spe exp.&aofter: apud Ariftoph.

Πωνίθρωπος,(q.d. qui eft ex omni folo) exp. omnifarius; omnige-nus, omnisgeneris. Interdum varius, miltiplex. Ut γέρεουρα, θεfimilia, apud Plat. dezep. Sic πανί ὀχ πώτοϊῷ., valde multiplex,

Pa apud

————————————————]azüá—

ἦj1