Win

(ηνων»

677 ΙΧ

ΧΝΌΣ, 19», τὸ, vefligium, i. imapedispars, feu(ut Galenus traditcom.2. in|. Hipp.de fracturis) cutis pedi fubjecta. Frequentiüs au-tem accipitur pro veftigio, i.(igno quod pes incedentis folo im-primit. Xen. de venat. τὸ ἔχνη ὃ Aa, E. Et apud Sophocl. κωτ᾽ iO»sloya, feror per veftigia, veftigia fequor. Metaphorice autem ca-pitur, utapud Soph. 1576» zr: cue arie. Et apud Plut. in Lyc. οντότοις ἐδὲν ἐφιν ἀδικίας io o, ἐδὲ ταλεονεξίος. Et apud Plat. in ep. τῆςπολῆείας ες Vv ένα, reipubl. veftigiis infiftere, feureip. veftigiafequi. Item pro ipfo pede;apud Eurip. in Or.(ut tradit fchol.) gegie Xt» Vor ὀρξυλης Τιθᾶτεν μὴ εἸυπᾶνε. Idem fchol. eriampro inceffu apud eundem in Hecuba ufurpari tradit.[35 Παρῷ τὸἵα- ὧν, 9 lev σεευέχην ὅλον τὸν πόδοι, deducit Etym.

[χναοβὂη, ὅμου, veftigo, veftigiis confequor. Plut. inlib. de folext.|

an.{Ὡς dafypodibus loquens,) πολδαλόνι vds μοείφιδρομιοὺὴς ἐχνη-Else.

Viae f. s0ew,idem. Xen.in Cyneg.z» 29 vp« οἷόν ἐσὲ Xj ἰχνόζειν;πιοη-tesenim promptum eft vefligare canibus.'

ῥχναζεῶζ, veftigiis indagari. Poll.

Vyyatue, τὸ, ἱπάασο. Poll. Ns

ἵχνοῦμων, ichneumon.| Ariftoc: lib.s. de animal.& Plin. lib.8. c.24.Eft ἃ vefpz genus, de quo Ariftot. lib.s. cap. 22. δὲ Plin.lib.1o.

χνόῦσις, veltigatio, indagatio,indago. Xen. in Cyneg.:

τ χνοὺτὴς. 8; ὃ, veftigator, indagator. Poll.[χνσυτω, dicuntur etiamqui nunc ἐχροῦμονες» ut apud Herodot. lib.z. ὡσεούσως} τῇσι κυσὶ οἱix δυο 9otar Qvod.

Yxvotme idem quodiyvats. Oppian. l.1.de Venat.

Τ᾽ χνεία, ἡ» 1dem quod£z:ons. Xen. in Cyneg.:

Εχνιον, 8, τὸν veftigium, idem quodzz:G-. Od. s&w μετ᾽ ἔχνιοω βοῦνεϑεοῖο, Vtitur ὃς Xen. in Cyneg.:

Cozzpüjzta.:

Αὐνιχνσύω, perveltigo, diligenter inveftigo, indago,periequor. Plut.inCat. alg γὴς τὸ ϑοιλάαστης ἐλαύνων Ὁ ἀνιχνσύων. Et, ὠνεχνσύεοκ di--citur fera.quumà veftigantibus venatoribus quzritür, i. veftigiisfuisindagatur. Item metaph. perfcrutor.

Αὐνι χ᾽ συτὴς, 855, perveftigator, indagator, per(crutator.

A vois, idem quod ὠνεξιχνίωσΏ», qui inveftigari nequit, apudAEfchyl.

Δαχνούω, perveftigo. Oppian.

Δυσίχνσυτί», inveltigatu difficilis, τοτὲ inveftigabilis.

Εἰ ξιχνσύω, veftigo, inveftigo, vefligiis confequor. Plut. λωνθεένονίωςἐξιχνοῦων 16 λωμεξάνων. SiC, ἐξεχυσζᾳ τοὶς&ugieltas, apad eundem, i.diligenter inquirit. Apud Luc. ἐξιχνσί]ίον si ϑηφέα, veftigande ὃςindagande(untfera.

E ξιχνιώζω, idem quod£ixvatu.

Εἰ ξιχγνιασ,μὸς, 8, o, vettigatio, indagatio.

Αὐνεξίχνίατ(Θ.»(decomp.) imperve igabilis, qui inveftigari nequit,quem nullis veftigiis confequi poffumus. Areop.& Nazianz.&Rom.n.

Πωνίχρο», omnegenus veftigii. Oppian.

Ygorz;vato, anté veftigo. Alit exp. przeo.

TX ΟΡ, 4;O-, 5; ab Ariftot.1.3. de hift. anim. dicitur effe fanguis cru-dus.qui vel nondum conco&us eft, vel in ferum verfus. Gal.lib.2.de elem. ἰγώρῳ id appellat, quod tero latis refpondet. Aliifero-

: foshumores, alii aquofos, aliitenues, aliiveroó faniem interpre-tantur. Cornel. Cclf. dicit faniei(peciem effe,lib.s.c.26. ApudHomer. i522 eft humor, qui deorum cuteyulnerata effluit; eosenim ἀναίμονας elle docet. Vadell.s; ἐέε di, da οἷον cue, Γχῶρνοἷός(QE τε ῥέᾳ κιουχοίρεοσι Όσοισι. Tribuituretiam rebus inanimis,ut apudDiofcor.(de corno) 4) χλωρῶν φύλλων AP ἰχὼρ ἀρμόζ4&c.Serum quoque la&is fic appellatur. Ariftot. dehift. an. L3. c.20.πεῖν ἢ γάλοι Eod ἰχῶρῳ ὑδωωτώδη, ὃς κωλᾶτοωι ὀῤῥός..[53 Euftath. fcribitantiquos derivare ab ἔχω.

Ἐξιχωφήζω,(comp.) humorem ferofumaut faniem exprimo; apuduid.

CODE δν το t REVl'* Oz, füber arbor, de qua Theophr. hift. pl.l.3.c.6. 61 ψὸς verooxyt. eft hedera, Hefych.:

— À—

TQ, adverb. feu interjectio dolentis& exclamantis, utio; heu, feucheu, hei,& ὃ, apud Latinos. Soph. in Ajacmihi. Ibidem, ἰώ gor, ἐμοῶν νόσων, hei mihi ob reditus meos. Ibi-dem cum nomin. ἰὼ τολας, hei mifero mihi, ὃ miferum me. Item€um vocativo, i» τολοᾶφρον uia;, ὃ miferamte. Sic Ariftoph.ἰὼ οδύθ»-, ἰὼ ερατηηρί, Etrurfum, ἰὼ νέρεσι, βαρύδρομοί τε βρονττή.Necnon cumgenit. elliptico rei, omiffo cafu perfonz, ἰὼ ἰὼ qéau-ό Apud Eurip. ἰὼ ὼ εκροη.

€» ἰὼ, ἰώ οι, hei; hei

μότων ἐπωδιεύων, ὃ vulnera dolorifica.proh proh.

| IST His ἡ, tegmen. Vt Od.2,—: ὅθι a σύες δργεόδεγ]ες Πέτεη στὸ

γλαφυρῇ οὗ dy» βορέῳ τσ Ἰωγῆ. Ariftareh.& cum eo fcholiorum bre-vium autor;exp. σκέπη, füb tegmineborez. 4 Ab Hefych.& δη"da exponitur etiam, diverforium, litus. Item quies. flatus, vox,clamor.

» ἥ:-* M iisbi(eezap.) loca in quibus nayesà ventorum injuriatutz effepoflunt.

YQ H5, 5, vox, clamor. il.»,$9: ώρα» τὸν σ᾽ eara et φρένα:3. iwi. vox: nimirum clamore excitantis. 9 Item flatus, πνοή.ut1l.2,£99. E'exáudpoy XXE πόγῷν ὑπὸ ζεφύροιο Ἰωῆς."Et A, ὑψόσε d

10 678

) 1» 4 3^v 1ὥχνη Σκίθνα ἢ ἐξἀνέμοιο πολυσλάκζιο ἰωῆς- 9 AbHefych. exponi-tur etiam, fumus, fplendor, impetus. ὦ

ION, ων», o Ion: filius Xuthifuerunt pofteri ejus ac fubditi.

Τ᾽ ὠνίωγας ἡ, lonia, regio,quam incolebant Y'ayss. Alioquin'a»íz, Α-thenis dicitur ἡ γωμορώπυτυς, ut eft apud Diofcor. l3. c5... Iremvioletum, ab j^. de quo vide fioloco.

Τωνιπὸς, quilonum eft, Ionum proprius& peculiaris. Vt,apud Athen. Et, Γωνικοὶ ὀργήσεςΤωνική ἀρμονία-αρυά Luc. Γωνικὸtevft, apud Athen. 1.4.

Γωνικᾶς, lonicé, lonum more. Arifloph. pro molliter& delicate,quoniam eiGorz- eft ἡ Ὁ Y dro» μαλακία τὸ χευφή.

Taxis, ἴδ.» j, idem quod Γωμκή. utin Epigram. Γωνὶῖς φωνὴ, Ionicavox. Item, ἡ Γωνὶς, pro» Γωνὶς χώρᾳ.

Γωνίζῳ, Iones imitor, vel emulor, Iones fequor.

τάξω, Ionesimitor: vel Ionicalingua utor. Hermog.

τ᾿αϑὶ, Ionice. Et, Tos 2eusria Tonica harmonia, tefle Athen. l.14.

Γαχὸς, Ionicus. Vt Athen lib.10. dezaey&v τω YaxLà ἀσωΐζαν. ferun-turenim Iones fuiffe deliciis ἃ luxui dediti.

Tàs, 4» ἡ» Ionica,ut, Γώδ ξυβῥοεία, apud Thuc. SicY2s γῇ, Τὰς πό-λις, Ἰὰς τευ, ὑὰε άλεκ., pro tens. à

Πανιώνιον, εἰ, τὸ» Panionium:fanum ad duodecim Ioniz civitatibusextrudum ὃς denominatum, ut Herodot. tradit lib.r. Πανιώνιον

susto, conventus duodecim oppidorum Ioniz. Vide Bud. an-notat. in Pand.

nepos Hellenis, à quo Y'oves diti

Yay ῥήσις,»Tovwté dcuat» apud eundem. ὃςs dicitur etiam qui ex onum gen-

y

Γιο, pifcisquidam, Suid. Meminit ejus Callim.

K

decimz literz Graecorum nota eft, quam vocantyd umma. Víurpatur interdum in plur. num. ut inἡ proverbio, Tea xar, χοίκιζο, de Cappadocia,:XA Creta&Cilicia.inquitSuid. ἢ Eft etiam numcralispa] nota fignificans viginti, hoc modo, κ΄,«d, κί", ὃςὩς deinceps, Przfixa autemacuti accentus apice ab—. imo finiftri lateris pede,viginti millia denotat, x.ἹΚόσ-πει,ΡΓΟ κούσσπν dictum fuit,fed X? γλῶσσαν, ut inquit Euft.«Κοσποΐέας, nomen equi» apud Ariftoph. in Nub. O'iaciéplo τὸνκοπιαταϊέαν. ubi fcribit fchol.«own a; equos fuiffe didosquibusimpreffa effet litera x.

KABAAAHZ, ο, caballus, equus clitellarius. Plut. de non fce-ner. vo τινὶ τοῦ τυχόνῖς v κουθάλνη γοώρϑμῷ..Καξώλλιον, idem quod παδάλλης, Hefych.

ΚΑΒΟΣ, s, v, menfurz frumentacez genus. Hefych. Suid. Poll.Eftetiam meníüra vinaria, Hefych:.

Κάθη,ης, 4, apud Suid. exp. τροφή, i. cibus.Κώξαισῷ»,&, ὁ,(val6ze(9», utapud Pollucem legitur;) edax, γό-rax, qui cibo eft inexplebilis, ὁ«2 vdd τεοφζὸ ὥπαλης ο», Pollux.Κάδηξ, quz alio nomine larus avis, apud Suidam dicitur appellataποιροὶ τὸ χρίπθειν, ab edacitate ejufque meriniffe Euphorionem

hoc in verfu, à£4[ εὔθυμοι, ἐδὲ κρυεροὶ xd Gus.::

KATK A MON, v, τὸ, cancamum: lacryma Arabici ligni, Diofc.1.1.c.25.& Plin.1.12.c.20.

Κάῑ[χονον» herba eft apud Galen. fimpl. med.lib. 7. A&t.lib.i. Ori-

Ρα[- colle. med.lib.is. Pro quo apud Paulum ZEgin. fcriptum

H

ο(ον,

ο τν ον ον ο ον εν ERN

ΚΔΑΓΧ ΑΖΩ, Ε, ώσω, P.axa;cachinnor, i.effuse rideo,rifum effun-do.([9 FaQum putatur per onomatopoeiam,imitando fonumqui in profufo rifu editur.) Eunap. apud Suid. οἱ αὶ Οὗνοι, Arxe onus ὥχον».€ Item ςοην τον, βλασφημὸ, inquit Suid. ex

. Soph. ποέντων xe[ru avrov γλώοσ ες.

Κα[ζρισρὸς, ὃ, o, cachinnatio, i. ipfa cachinnandi atio: vel cachin-nus, rifus profufus, o2x3;7]G- γέλως, Suid.

Κα(χαφὴς, 85 ὁρ d πρι[γουεικὸς, cachinnator, i.qui lubenter cachinnatur,

' apud Poll.!

Κα[χλάζξω, ἰάσπι quod xe£z2«. Athenzus, ids τε οφοορθῥε, αὐτόςveo Avlloy Qo» ἔπεσε κα[χλάξων. Sic Hefychio, κα[κλάζῳ, exponitur,ἀθρόως γελῷ.

Κα[γόομοη» 014, rideo incompofité. Hefych.

Κα[χρλέω, ὃς«veto[voies vide in Χαλάω.

Compoffta.

Α᾽νακα]ζώζῳ, idem quod xa[rd/ nifi quód prapofitio auget fignifi-cationem. Plat.1.de rep.:) ὃς ἀκ έσεις veni[votes ole Σωρδόνιον. ηcianus, ἐφ᾽ οἷς ἐπτοιξίτε 1e ἐλέγεϊε, στοιμομέγεϑες ἐπήφ aver etae.

ΕἸΙκα[χιλάζω, irrideo, illudo, vel petulantibus cachinnisilludo.

Ἐ΄κκα[νύζῳω, prepofitione cx itidem augente fighificationem firupli.cis κα[χώξω. Xen. in fymp. KeavíesAQ- ἢ ἐξεκά[γωσεν ἐπὶ τῷ ois aufαὐτῷ. Ariftot. eth.7. sz ὥσσ-ερ οἱ κωτεχήν πειρώρδροι τὸν Ae ἀθρόονeaa[oo Oum.

Ε/πικα[χύζω, Ut, τότοις τοῖς λόγθις ἐπεεα[γούσουδες, prO κα[ζολορυδ]ες ἐπὶ τό--τοις τοῖς λόηθις, quum ad hzc verba cachinnum(üftuliffent.

Y aee[wito effuse cachinnor.

Fffa KA-