Buch 
Johannis Scapulæ Lexicon Græco-Latinum : Quo, Ex Primitivorum Et Simplicium fontibus, Derivata atque Composita, ordine non minùs naturali, quàm alphabetico, breviter ac dilucidè deducuntur : Cvm Indicibvs Græco & Latino locupletissimis, Et Auctario Dialectorum omnium / à Jacobo Zuingero, Philosopho & Medico Basil. in expeditas succinctasque Tabulas compendiose redactarum ; Accesserunt, Lexicon Etymologicum, cum thematibus investigatu difficilioribus & anomalis. & Joannis Meursii Glossarium contractum
Entstehung
JPEG-Download
 

|7» KE KE 722|Bv» dt 609A uds μέοσῳ mixer μοεπτόσῳ. Αγίου, inPolit. ἐπέκει Edu Ἑλλζυες ὄντες κερῶσιν. Et, κτήμαίο κείρειν, apud Homerum,;9xdast. Item metaph.immineo feuimpendeo. Xen. Ped.4. δίς|... Όοπα alicujus diripere; vel diffipare, abfumere.$-Irem;infatid-hoftes dicuntur alicui inftare, feuurgere& premerealiquem, ὃς| bili quadam edacitate voro, ἀτυλήφως ἐοθέω, ut exponit Euft. ab hacquidem plerunquefugientem. Thuc. lib.7. X; fignificatione deducens κόρον. nΚαΐήκειροη, jdceo» fitus(um. Plat. de leg. καβόκειροῃ ον γῇ» humi ja-| Κάρομη, tondeor. Cuin accuf. üt Hiád. p, κάρᾳ ος κὀμέω, ὃς, κἄρον-cco. Item decumbo, üt aegrotus. Luc. τις δὲ ἑπτορων καϊοέκει)|| τε χαῖξς. OdyfT. o.. Et ineaccuf. üt apud Galen. τοῖς κειρορ]όοιςγοσῶν. Item recumbo. undeapud Hom. Od. ην«edere, recum-||«somos. Dicitur etiámi;«epis; ον 22d, apud Plut. de difcern.bite.$ Item accumbo, difcumbo: fic, ἐπὶ κλινῶν xe px είς apud adulát. Tnterdüm metaph. in quodam Epigram. ἡμετέροις βελοῶςPlat.dérep.lz. Item repofitus fum. Hefiod. inErg. Οὐδὲ τόν|| Σποίῤτη μθρ edge δύξων. Cicer. interpr. Con(iliis noftris laus eftἂν oic Y ue uev νέο κήδη. attorifa Laconum. Item fcindor, abícindor. Item erador, ftrin-Decozap. E[votitien, q.d. iitusjaceo, intus decumbo, vel deciim-|: gor, demetor; fternor. Item laceror, lanior. Item exedor&cor-bo in. Ariftoph. in Pluto, οἱ 2; Bose edo στοιρ᾽ acre;; rador: ex Luc.!:|Πωροηρζώήκειμοι, juxtà decumbo feuaccumbo. Xenoph. ego| Κώρσις, ἐως, s; tonfüra.'Theophraft. de cau( plant. 1.4. c.9. το ὡς χοῖρ-|κειροοή δοι.[124 ασ-ευρέν ο.: Y!:|Συ[κο-βκειµερη, unà adjaceo: Laert.; Καρῶς. 8,0, τοπῆι5: unde compofzxeer»;i,5 κα 2, htonfus.Athen.l.s,.το xema, fuperdifcumbo; fupra aliquem difeumbo. Kseg; tonfura. Plut. Herodian. Luc. EEMsfixeniap tranfponor,transferor.Strab.lib.4.Metaphorice verbaa-| Κωρσῦς, τοπίου. Plutarchus de garrul. ἑπτεικῶς) λάλον ἐσὶ τὸ" κερέων|pud Rhetores pie δια transferri dicuntur.Demetr. Phaler. Xe.: SE|Παρῴκειμοη, adjaceo vicinusfum;&quafi juxtà feu à latere fitus.| Κερεῖον; s; τὸν tonftrina, officinátónforis. Ariftoph.in Plut. ή|Philo de mundo. item à latere accumbo,accubo. Item àdjunétus| Kseato. F. οὔσω, tondeo. fchol. Ariftoph.:|fum alicui rei. Plut: Hinc& gzeexeiduG- 2228»; prateritum tem- Κερσύτὴς» τοπίου. Et foem. κεῤσύτειο, tonftrix. Plut.|. pus, apud gramm. quódejus perfedio EP E i. nuper| Ksezà, q.d. tonfuram appeto, tónfura mihiopus eft. Exp.&tonfo-perfecta fit.. 9j Item appobor. Luc. 2e idpO» 3]xoxO» mi σοι πα-| ris manum pofco;apud Luc. 3ρφικεί δρα, οἰκείνω πεερῳτέθεικε, fercula tibi appofita. i Κερίως, tonfus,tonfum capillum habens. Luc. Laert. in Diog.Decomp. Συμοστουροίρα ξέρουν unà adjaceo, Epicur. in epift. adPyrrh.| Κωρλς, inftrumentum tonforium. Poll. -IleeAxéipnd circumjaceo. Herodian.|. 2. c» dp us aout Axe), σὲ Kee,(adverb.) per coniam, coma. Iliad. zz, ἐρύσεντέ guy ἄσω κερὶξ,que9 E625) Γπερλέας. Apud eundem 1.6. τὸ qtu« βασιλείας Οτο ὁνο--| coma apprehenfum intro trahebant. m(00 put οπείνῳ τὐξαέκει, y circumpofitaerant infignia imperii. Et cum Kéeats&cuseinos tonforius,ad tonfüram pertinensfeu idoneus;ut,]iis accuf. esee 787, cingorhacre& circundor. Herodian. 1.5. τ cidie B» den De, apud Eurip. in Orefte.. Kse/xs, traditur etiam|ἄπ αμα βασιλικὸν fente, Sic Luc.«οδίκειμοή δούφνῃ, redimior| effevasligneum, teftc Cyrillo in opuículo vocabulorum pro di-|lauro. Apud Hom. Il. ων«e? Eult. exp. reliquum eft,&velut γον accentu diverfa fignificantium.:|κειμήλιον repofitum jacet. CUM Κκεοίξωτοπᾶςο, attondeo. Item füccido, deputo. Theophr. hift.Πρόκειη, propofitus fum» pofitusfüm ante. Od. δδιξ. Lexetiam| plant.lz. ς.2..:οκ δολ dicitur, que propofita cft, item promulgata, aut in pu.| Καριακὸς, tonforius,ad tonforem feu tonfores pertinens. Poll. l.5.|blico pofita, apud Thucyd.l.4. Dicuntur& ea nobis αθοκ εις,| Kseeüns ἡμέρῳ,& καρεῶτις tog), quum tondentes puerorum capillos|uz ab aliis nobis proponuntur,ut optio, poena& premiurü, He- Dianz facrificabant. Hefych.& Suid..': i|rodian.lib.3. Sic& pericula,& fcopus aliquis, aut via, nobis ereé-| Kegézuoa, v fefta; qua celebrari folebant propter tonfz comz pri-|xa^. Herodian.lib.z.& Galen. Dicitur etiam«e»xüex;idde| mitias. Gregor. ον:: 3 4uo deliberatio aut difpntatio inftituitur; vel quod ageriduri K&euessussicitisavisquamaliqui accipitrem effe volunt,aliqui hal- efufcipitur. Ariftot. Thuc: Ifocr. Item ze seize profto, apud Cyoriem, inquit Hefych. Suntqui velint effe ayem qua fcylla no-|fzhol.Ariftoph. Item objeétus fum quafi przfiditim vel pro- minatur. Vocáttir auteni ciris àxdgo.unde Ovid. Metamorph. lg.]pugnaculum. Polyb. 9 Item obje&tus fum d expofitus(um à γε ον Ca£onfó V bac nomen adepta capzlfo. Apud Oppian. Hali-]projectus fum- Sopli. in Ajace, Θονόντες o9 agweiasl! odora μόρῳ.| eut. Li: legitur κήῥιεριΌ Bess. P$ Item fitus fum ante, prejaceo. Herodot. σέόκει) yis Σκυϑικῆςε Κορμός,$0, truncus. Athen: lib.5;:|Éxponituretiam fimpliciter. fitus fon,(vacante prepofitione.) Κορμάζω, truhco,puto. Item circumligo. Hefych.:Herodian. l.3. ex&7) dp αὕτη ἐπ᾿ ἀκροζώτῳ zd» fita eft in extré- Κακό ζω, deputo;amputo, detrunco. Hefych.: s|' ma planitie.: e Κέρμεα, τὸ, numulus minutus 3 fruftum fcufegmentum monetz mi-Ἡρόσκωμιη, pofitus feu fitus fam ad, adjáceo. Diofc. lib.,.«»exd.| nutulum, minutiz zris. Athen.lib.15..-- ἐξεσί σοι Μικρᾶ αφ ος κέρ-ipa. ἀλλήλοις φύλλα. Ίεεπι΄ἄρροποτ. Plat. in apol. σπξόστεειροοι τῇ poll τμ) idol. Demofth. in Mid. ἔπειθεν ἡμᾶς, διδὸς κέρμα.πόλει ὑπὸ 9 9:8., Item addor. Polyb.lib.i; Item fto apud, feuad- Apud Ioan- Evang. το κερμεα P κολλυοιτων.|fto. Ariftophan. in Nub. Σὺ τῇ ϑύρῳ ditéexeez. Item incumbo, Κερμάτιο», 5570,(diminut.) numulus minutus, A poll.1.2.Epigr.:infto: feuurgeo, premo 5» acplerumque fugientes feu cedentes. Κερμτίζω, in ruinutos numulos comminuo, ad cudendos numulosThuc. 1.3. Plut. in Agefil. Item infto;incumbo; in bonam par- aliquid in minutiasredigo. Lucill.l.2. Epigr. Item generaliter, in.tem Plur in Periclesaeóoxes) δελ δρ. precibusinftat. Item eéz-| minuta fcindo, comminuo, Ariftot. M Eκειρισή, m, rel alicui ftudiosé addi&us fum feu incumbo. Synef. Κζερμωτισής, 5, 5, qui minutias aris cudit, vel qui minutiis eris aurum'p.53. extóoxen?) τεῖς βιθλίοις, adhaeret libris. Dehomine di&um,| velargentum permutat,numularius, Ioan. c.2. e Sfignificat faveo alicui;& ei quafi adhareo. Thuc. l7. Item affen-| Kegon vel( Attice) oif non crinis, ZE(chyl. Adis) νι τῇ οἳεἰον,ἑγαπίεο in párteri ὃς fententiam ἀἰ[ου]υ.Πρόσκειριοη 12:xd,im- mm νόσῳ. Poll. κα κόρσους τινὲς ὁκώλεριν Ἁγῷ τὸ καρεῶς. Kog-:plicitus fum malis. e D e 2 Ρ erunque diues empor» feuoffa duo cranii; utrinqieXufeeiuen,- d. conjaceo; i. fimul|άςο, fimul pofitus fam. Ariftot. inen ades d Iliad. 2&».& apud Oppian. lib.s. de venat.σύϊειν)«τεὸς ὥρληλα τοὶ 058. Item, evsásX dicitur id dequoin-|, Sut. pue τό polle."; Ai ereraliquos convenit. Plut.«eat£usczerm, ut conyenerat in- Κόῤῥη exponitur etiam maxilla. Theocr. idyll.14. πύξ ἐστὶ κόῤῥας ἥλασεν.teréos. Et τὸ συ[κάρθρον; id de quo pepigimus, conyentum, pa- Demofth. in Mid. Ταυρέων ἐποίτοιξε χρέη Ενα ἐπὶ κόῤῥης. ,9 Accipi-Bum. Item; 222$ ζυ[κεηδῥε, ex compatto, excompofito.cui| tuf& proipfo capite. Luc.(ἀς Ιούο Minervam parturiente) οίκονΤΡ. πείρα τοὺ ου[κεῖ/ῆμα, contra convent, contra faedera. Συϊξε- CS AREE Euffath.etiam in Απο Dionyfiotradit, Atticosdp, exp. etiam condi&us: utapud Dem: συ[φειμδῥη up fop con-|"P i 4) vocaretotum caputcum cervice. q Hefych. xdgdi&a dies.: AT eem ς KI ITEM EE φεφοψας πύργων, vel κλήρος.*! Decomp. Προυπέρκειµο, immineo, incumbo. Diofcorid. AS C sd: ed Rmo og.& Euftath. teftantur.:Υπόκειμοι, fubjacco,(übjectus fum; fubfum. Thuc.l.r. οἱ γὸ γεμέλιοι Κόεσό να ii enc" dudπανζων λίθων ὑπόκειν). Apud Ariftot. in occon. xia?) jS els ον Κορσόω; iron εο, rádó, 1 iem quod κάρω, tefte Hefych.Zhas/exp. demonftratum à nobis eft tanquam fundamentum di-| Κοσωτης» SER RA ton ter Amen. lib.12. Poll. 1:2.;fputationis jacientibus. Itezm;vezdpdpG» naci, fübjettum tem-| Κοέσωτηθλον; ton'tiiná, ton Grsomeina. apud Athen.loco citato.pus, i. de quo agitur. Τὸ ιὑσοκείρϑιον, q.d. fübjéctumárgumentum;|,, κα eet Appi ONIS ΕἼΣ δὲExp. etiam objcétum, quod quis fibi propofitum habet; quó o- ἈΑπρης,, ο qs d ilis; qui fcindinon poteft: ut, exquemnes cogitationes& confilia alicujus tendunt.. Τὰ exéidpu, eO», apu Demo δε, ον ἀκρρᾶ agua, momento temporis,d Quz in noftra funt poteftate, apud Plut. Et pignori oppofita pi- apud Ariftophan. pro quo apud Luc. in Tini. dicitur, ον ὠκορᾶ 5sini gnora,apud Dem.$ Item vecxeuzap, propofitus fum; ut, vzweés| An ὃς ον ἀκῳρᾶ» abfolute. Dicitur& ἀκαρῆ» fübaudiendo aevo.μαι ἐλπίδες, apud Dem. Ariftoph. Interdum ἀπουρῆ adverbialiterponitur: ut ame aie:Decomp. Καθυπόκειμεη, fübjaceo, fubfifto.: 3 ftoph.in yet. pU αχεε ες£d Ην HHnEHUm que emΠροθπήκειμαι q.d. prius fubjaceo,vel prius fubjetus fum.Ttem prius Toe. tefte Poll. diciturexiguum; quo ob cxiguita ii ninhaturam rerum editusfum; mihitanquam antefübjacentialia]^ pO!iumus x&goq: metaph. fumpta à crinibus ita exiguis«e quan;fuperimpofita funt. Philo de mundo; τὸ δεξόρδρον eue.[nc οαβούττο- euiisonr tonderi nequeant. 4 Ítem ἐρολντβ τα θο Ε ΠΣχεὰχ aiti, locum neceffe eft prius editum effe in rerum natu- eum faber um Ut; κρυτέπεσον egens τῷ oer, paru uit|ram quam corpus. 9 P punto temporis;interjecto temporis momento:Pro eoderri|

: ΕΣ, F., Aor.1. ἔκειρῳ» Prat. ninpeno, tondeo. Il. Ψ, Σοί dicitur& éxegios;& axe. ea. Suid.& Hefych. τὰν:|aexdplo κερέειν» ῥέξειν 9^ Ἱερίω) ἐκρίρρμοθίω. Sic Γερεκάρειν κόρμίω aut| Α΄Λα eau, ε:»6, minimus;pauxillus, vel pauxillulus. Lucia.de fett.|έρως. 6 Item fcindo, abfcindo. Iliad.»; dbz ἐλάτης κέρσωντες. Item brevisymomentancus,ut;zA8: exeo Q»,apud Dém. Vide:|Item populor, vafto, dixipio; Vt apud Platonem; 44; ἄρον τί)^&in comp: ex Κάρζωον.

Hh Á sole|᾿