^

75 KE

Αἰγθκεραθ, Foenum grecum/fic di&um quoniam corniculis femeneftfimile. Plin.1.24.

Αἰπύκερως» o, δὴ ἡ; cornua alta gerens: ut, αἰπύκερως ἔλαφίθ»»,

Αἰ κέροίθο»$5, line cornibus; placidus. Epithetum animalium, quznatura nullis cornibusarmavitad depellendam injuriamaut certque ctiamfi armata fint, tamen illis non utuntur ahomines. Etymol. Sic quidam exp. apud Matth. cap-10. Vide&in comp. à Κερῴννυρει.

᾿Αὐ χέροιτίθ»», 8, δ γα ἡ» cui cornua non funt, qui cornutus non eft, Δεῖ-

ftotel.

Αἴκερως, idem. Et in neutr. Zxspav, cornua nonhabens. quod mono-ptoton efle docet Suidas. Declinatur etiam ἄκερθονθ,ο 16 i, Atiftot.hift. an.1.2. c.1.

Α᾽κροπέροια, vi, extremitates, feu(ut Virgil. vocat) cornua antenna-rum. Poll.|-τ.

Βύκερως,ω,$555, bubulis praeditus cornibus; ut xtpor ἄραλ αι apudHerodot." Item foenum grecum, quod ὃς βόκερας ὅς Baxteg o,apud Nicand. in Alexiph. Vide& paulum antecedentia.

KE 734.

συρωθὲν βιαίως ἄγοι τ γῆς δεεκθξον, κεραωνὸς κρλῶτνη, quod fulferit ac-

cenfum, fi ad terram ufque curfim illifum fit; fulmen dicitur.

Od. ο. Κρονιδής ἀφίει ψ ολόενζν κεραυνόν. Xen oph. Hell. 4. sizla xs-

Γραωνὸς&s τὸ εραβττεδνν. Lucian. in Tim. ὁ οὐϑεολόεις κ) ὀγήεις 1 σμερ--A κεροιυνός.

d invadendos ᾗ Κεραυνόῳ, ὢν fulmino, fulminepercutio. Apud Athen. 1.12. ὀκεραύνωσε

mnépx plutarch.in fymp. 4. τὸς καιθοῦδονίοις oiovavu μὴ x pow lo, OT.fulminari feu fulmine tangi.

Κεραύνωσις, fulminatio. Plut.

Κεραόνειθ» ν& xspodi(o v 215» fulmineus, fulminalis. plutarch.fymp: 4- τὸ κεραύνιον πῦρ. Item xspaxiv($- Ze, apud Ariftot. demundo, quem Latinifulminatorem dicunt.$ Süntetiam κενγαδνιν ὅρη, Ceraunii montes, Plinio lib.6. c7. raufan. in Atticisτϑὸς τοὶ ἄκροι T. ὀρῶν, ἃ κεραώνιώ ὀνομοίζεσι. Ἡ Eft etiam εεεπηη ίαgemma apud rlin. libr. 57. cap. 9. Eft& ccraunium tuber, apudceundemlib.19. cap.2.—

Compofrta.,

Αἰ κερουύγωϊ s, non ta&us feuidtus fülmine.

ίκερως, qui i; i cornua.| ΘΝ::^::Βειϑύκερως, qui cornibus grayatur, gravia habens& operofa Ἀν| A'gxaxtgauv QD»» epitheton Iovis; quód albicante fulmine gaudcar.

Oppian. Hal.

Od. τ.& Iliad. z.

, Β.* LH"end bicornis, hine Boniueo in Pana e in Ἐροντησικέροωνοι νεφέλαι» Ariftoph. q.d. tonitrufulminantes nubespigram. Dicituretiam eee Gs, ἃς δεκερίθ, 5, 0:2, ut apud Ατι- Efecto, dicitur lupiter, tanquam fulmíne pro haffa utens. vi

ἔτος. ἈΠΕ. an. L2. c.r.Δικέραιθ», idem. Suid. in Epigr.

de Euftath.Καζων ερωυνόω, à, fulmine icio feuinterficio:

ΔικραιΏ», idem. Hippocr. deloc. inhomine. Hinc Ἀλκρακότης; 4. d.| Zo» κεραυνέω, imul fulmino. xsgauvéa 2. Macch.

bi&ditas, bicornitas.Αικραιρῶ», itidem,bicornis. Suid. exepigram.Δίκροζθ,& percontra&tionem Zizess, bifdus, bicornis, bifurcus.Ariftot. 1.1. degenerat. anim. Vide&in comp. ex Κώρζωον.Ἐ΄κκεροίζω, diripio, populor.ex Epigr.

Ὑερπεκέρουυν(»» 2, o, fulmine gaudens, qui fulmine dele&atur: epi-theton Iovis. Od. Z. Euftathius tradit; 7eezzégawvov lovem diciquafi τεεπικέραυνον, i. xspawvi aetzrov, qui fulmine in fugam con-vertit, feufulmineterrcet eos qui aliquid audent. Vnde Iliad. δΑὐγλὰ Ζοὺς ἔχφεψνε» reote, σήμα Φούνων, T

Ἐ λιξόκερως, dl, ὃ τὺ ἡν tortuofa five retorta cornua habens. Euftath.| Υψψεκέρωυνφθ, ex alto fulminans.

& Hefych,

Ἐ᾽ πικέρφῳε, vel ἐπίκερῳς, foenum grecpaullum antecedentibus:

Ἐὐρύκερως βῶς, bos qui eftlatis cornibus. Theocr. idyll.19. Eft& no-men proprium animalis, de quo Oppian. 1 3. de venat.

Ἐὔκερως, bene cornutus: velpulchra habenscornua. Sophoc. in A-jacc. Declinaturetiam 46x£oa Gut δικέρῳθ» unde, σὐκεροῴες βόας,apud Nonn. apud Mofc. idyll.2. f

um.Hippocr. cujus fynonymain ΚΕΡΔΟΣ, εδ», τὸ, lucrum; quazftus. item commodum utilitas

Hefiod. in Erg. xo xtgdta ie' ἄτησιν, damnum appellandum eft

«um mala fama lucrum. Ifocrat. ad Nicoclem, pj τὸ id λαξῶν,

κέρδίθ ἄνοη νομίζετε, vid] αὐαλῶσοη, ξηροίων. Soph. in Antig. τὰ

δεινὰ κέρδη aupra ἐργέξῥτοη,€ Item£go», aftutia, verfutia

vafrities, dolus. lliad. Ψ. ἂν e| Ocvorats πολύμηξες onions μιe e$» y

Γγοκεραία, antenna: hoc eft; lignum in füperiore mali parte per Κερδοελέθ», v, δ, lucrofus; queftaofus, quaftuarius. Item utilis. Ifocr

transverfum collocatum, unde velumpendet. Artemidorus oni-rocr.lib.r.

παρλλέκερως, pulchra&elegantia habens cornua. Pro αληόκερῶς»(i foc-num Grzcum) ufürpari teftatur Gal. 1.1. 35 x τόπο».

Λαυκοκέρατες, alba habentes cornua. Hefych.

Μελώγκερως, nigra habens cornua. Zfch.

Movoxégit Q9, ὁ 5 4, cui unum folumque cornu eftcornu armatus. Ariftot. hift. an. L.2.c.1.

ἡΜονόκερως, idem: apud eundem ibidem.nomen, quod unicornem, itemáue monocerotepellant.

Νήκερως, ὃς vizi) D»,$0757, cornnanon habens. Hefiod. in Erg.

Ξυλοκέραζῳ, filique.Sic vocantur à recentioribus Grecis,que& veteresκερῴτιαω vocarunt. Quidam fic peculiariter dici arboris ceratonizfiliquas tradunt.

Οξύκερως, acuta habens cornua. Oppián. N

Ὀδδεερως, recta cornua gerens, qui rigidiscornibuseft. Item cuicrines eredi ftant: auc crines erigens. Poll. ex Soph.

Ἠλατύκερως, qui latis cornibus eft: nomen proprium ànimalis,quodcervorum generi annumeratur, de quo Diofcor. lib. z;& Plin.lib.11. cap.37*

Πολύκερως, multa habens cornua.Soph.in Ajace.

Ῥωμόπερως, ο] δν, animal quoddam unius in nare cornu.&lian.& Oppian. Eft etiam nomen avis. Hefych.

Συγκεραδίζω,(eu συγκερωδίξοµοη, cornuferio, confligo.Daniel.c.t2.

Tisext)o", quaterna cornua habens. Oppian.

Citi eia habenscornua. A quibufdam dicitur τὸ τράριο»,

ab aliis 4 422», ut eft apud Diofc.

Ὑαυρόκερος, taurina cornua hábens. Eurip. in Bacch. Εἰ τεκεν οἳ enitμοῖρο] Ἐαυρόκερον ἐτέλεσοιν)εόν.

Ὑπερκερφόω» à, alterum cornu circumyenio, cornua extendendo clau-- do hoftes. apud lian. ὅς l.1. Maccab. c.7.Ὑπερκέρωσις, alterius cornu circumventio: ibidem. Dicituretiameffe.cum altera tantüm parte fupcriores fumus in pralio.Yzigespus, fupra modum cornutus, cornua habens fupra niodummagna: Cervi epith. apud Poll.:

Υψικιρωτῶ»,«εἰ gerens cornua, qui altiscornibuseft. Ariftoph.in Nub.

ὑψύκερως, idem. Od. z.

Χρυδέκερως, aurata cornua gerens. Plutarch. in Apophth. Pro eodemdicitur, ὃς zeveoxszeiS-.

KEPAZOZ, s,» cerafus:

arbor, de qua vide Theophr. hift. pl.

& Xen. Pzd.7. μηδὲν κερδινλεώτερον ἄρετης. Α Plat.lib.r. de repub.

κερδαλεώτερον& Ἀυσιπελέσερον pro eodem ponuntur. Item aftutus

Seu vafer, etie Od.;. Κερδουλέθ» κ᾿ ἔη 35 ἐπίκλοπτ» ác

vs«τοιρέλθοι Ἐν ποίνπεοσι δόλοισι, 1& θεὸς αὐτιέσειε, Sic βελὴ M

Iliad. 3;& xtgduA(Q- B3, On. id κελιού,Κερδαλίη,& per contract. κερδωλῆ, vulpina pellis. Greg.

, unico duntaxat| Κερδολέος, lucrose, ατα[τος cum lucro, utiliter. Thucyd.s.

Κερδύλη, Hefychio eft ipfa vulpes.

Item proprium animalis Κερδουλεότησ, aftutia, verfutia. Item prudentia. llitach.m Latini ap-| Κερδὰσουύη, s aftutia, verfutia, calliditas. Item dolus. Iliad. z. cfe

΄

Φαιδῥη» X κερδοσεούῃ ἡ ἡσουτ᾽ A Dun. Item pr 1 262977

OZ vosdUs Eee NS εἰν σου dy hing

Κερδῷ(θ.» 8,5, ut, xse29» Eenis, quilucris preeft, apud Lue. iTim. Suntqui exp. conciliator lucri, lucrifer. Item vulpinus.Gregor.

Ksediov, Compar. lucrofior, utilior. Et;»£2^io, utilius: frequensapud Homer. üt Odyff. a,&alibi,€$2t δὲ οἱ ρονέον κ diosa κέρ-δὲον ἄνω. Et y πολὺ κέρδιον, 1]. γ. τ. ἡ. Sic Superl.xézdie c» lucrofif-fimus, utiliffimus. Κερδίον ὃς κέρδες o», ac cipiuntur etíám pro, ver-fütiór,& verfutiffimus, feu aftutior& aftuciffimus, aut callidiog& callidiffimus. Il. 6,5«épdw o» jJfósz' addyà. Apud Sophoclemin Ajace, as τὸ κἐρδιφιν«εως d. γγώμης, ad confilium prudens

de quo yide. tiffimum converfus.

Κερθύφιον, 2, τὸ, diiminut. lucellum.

Κερδούνω, lücror,lucrifacio;lucrum facio, queftum facio. Ariftophtin Nub. εἶτα δὴν τἰκερδωνῶγ Sic apud Demofth. peg xsedslvas. Eτί ἡ πύλις κερδούνει, n βλάπ]ετοη, Dicituretiam, 227 τινῶν S e

δι, ori πεεντὲς κερδαίνειν, apud Xenoph.& Sophocl. Nonnunquamfine adje&iore ponitur, ut apud Thucyd. l2.:0 οὖν ον rd ἀγρείῳ dἡλικίας πὸ Μερδοήνειν ἐιοῦλλον Ἱέρπς, ἀλλὰ τὸ iE oX. Apud Átiftot.ethic.s. cap.5. κερδαίνειν ὃς ξηριξὸς opponuntur.

Κερδέω, F. στο, idem quod κερδαίνω. Dem. ὃς Herodot.

Ksee, ὃς, ἦν vulpes: ut apud Ariftoph. in equit. δολίων&igd πο-λύϊδριν.

Cozipofrta.

Αἰλιροκερδὴς,$0. ὁ κ) ἦν turpi lucro dedítus, fordidum Quaftum faci-ens. r.ep. ad Tim.ci2.& 44 Titum c.r.:

Αἰφροκερδῶς, cum türpi[πστο, ξας]σπάο turpe lucriitn,feu turpis lucriftudio, 1.ep. Pet. c.5.

Αἰφροπίρδειαν εἰ αἰ ξοκερδία, turpis& fordidis queftus, tuepis lucriftudium. Demofth. adverfus ZEfchin. Item vitaturpiter quzftuc-fa, apud Polyb.

lib.3. c.13. ὃς Athen. lib.z.gEadem dicitur δε κερασία, in ΩΕΟΡΟΠ.| Αἰχροκερδέω, F. ήσω, turpiterlucror, turpe lucrum mihi quzro.

libr. το.Κερῴσια, το), fructus cerafi,feu pomXapzauigns G-,(comp.) humilis ceraíus,Athen.& Plin. i.KEPAYXNOQZ, 9,« fubnen. Án

ula. ibid.& Diofc. l.1. c.158.

feu cera(us pumila. Vide

Α΄κερδὴς, non lucrofüs: Plato in Cratylo. Item damnofüus. Exponi-tur etiam gratuitus, lucrum non accipiens. Α΄κερδης γάρας, apudSoph. exp. cujus malum eftlucrum. SR

| Αὐκεεδῶς, damnosé,cum damno. Item grátis feu grátuitó.

ftot, demundg, tà espésjoo who-[^ κέρδειογ(q.d. illucrofitas) damnum;detrimentim,Hh 4 A mete