743 KH KH 744.

Od. e τύτοισι φόνον 1 κῆσφ μέλωνων. Miad. y, x" ἀλεένων, lethum Movacinappellaurapofiema humorem melli fimilera inembrana

fagiens. Plut. de am. frat. φθόνως ἐμποιᾶσι x; ζηλοτυπίας etoastt νοση- Conci um ἜΡΙΝ» quique ex membrana fe&a non aliter quàm

μαζα, νὴ κῆρος Gti, οἰκίαις μόνον, ἀλλὰ γ᾽ πόλεσιν ὀλεγρίασ. Itemmeta-] mee avis ditiluit. Aide κηρόον, fupra;& apud Aetiumils. ς, 42,

phoricé peftis,apud Suid. Ex onituretiam, dira calamitas,noxa; Ἱερωποὔει 1; SAEI m Une

apud Plat. l. 11. derep. Theophr. de cauf. plant. lib. 5. c. 14» locis| Πιοσόκηρθ»νοςὰ ος T μελιΏαργῶν. Ariftot. hift.an.l9.c.46.quoque fuas«Ώρῃε tribuit, i. fatalia vitia, fatales egritudines δι E στὸ ήν í ecermp.) compofiti medicamenti genus, apud -morbos. Pro morbo accipi à Soph. teftatur ejus fcholiaftesin]^ Gal. 7 xp τόπες ib.i4|

Philoét. πῶς$9 a νοσῶν ὠὐὴρ Κῶλον πολομῷ κηρλ aveo Goin pump 5 Πρωζκήρεῷ»» primicerius.

4 Atxsecircumfl. vide in Kéze. p E* δι 4, dura cera obdué&us, ut, σκληρόκηροι δέλτοι, apudΚηρέσιθ», 5, 0:6 ἡ» fatalis, noxius. Hefych. v); Sui d elli qui ob cerz duritiem difficulter ícripturam admit-Kagéed, fafciz fepulchrales. Hefych. Pro quo fcribitur δε xeigAed. tunt, diu autem, qui infcripta funt, retinent.

Ioan. τι. Dicuntur xzg&ej ctiam fafciz lecti: apud Ariftoph. in

avib.& proverb. Solom. c.7.

Κηράω lumbrici lati. Erot.:

, ΚΚηροάνω; interimo,corrumpo,noceo. Hefych. Item neutraliter, fa-taliquodam interitu perco, mifere perco, Philo de vitaM. lib.5.$ Aliam fignificat. vide in K£ze, fupra.

Coripoftta. ΐ É

Απο)» 54, immortalis» fato letbifero non obnoxius; morbi

expers, fanus, non obnoxius κηρό. Simonides 5 Πώροποιν di eue-

μῶ. ὅτι, ἐσ) ἀκήρμθ». Exponitur ὃς illefus, qui non eft paffus

ullam κῆρῳ. Od.«J. 11.5. Ittem nonexitialis, non lethifer. Vide Ni-cand. fcholiaften. n::;

Ades ss» δὴ ἡ» immortalis,incorruptus. Ariftor.ce mund.& Xen.Vide δὲ comp. ab ἄτη. Item purus, fincerus;ut, ἀκήρῳζν ὕδωρ. 18775Item integer,incorruptus, intemeratus. Xen. ὀκήρο]θ» φιλία 2/9.(δύει. Sic; ἀκήρᾳν^y», apud Eurip. in Orefíte. -

ἰκηροίσι(5, poét. idem quod éxfozIG- ut, ἀκηρφσι(θ» oio, apud Ho-mer. vinum fincerum&non corruptum. j:

Decomp. Πανακήροϊθ»; qui nulla ex partefato obnoxiüs eft, planeimmortalis.::

Ἐ’πίκηρζθ, ες 05) ἦν fato lethifero obnoxius, fatalibus morbis obno-xius. Interdum etiam caducus;fluxus.Ariftot. de mundo. Thco-phraft. hift. pl.1.6..7. Item τὸ ἐπέκηρο», fubftantivé, apud Plut.fymp.4.&in Axiocho.|.

Ἐπικήρως,, more eorum qui fatolethifero& fatalibus morbis obno-xii funt. Ifocr. inencomio Büfir.& Philo de mundo.

Εἰ πικήρε(θ», idem quod ἐπίκηρ(». Luc. in vita auct.

'ΠολυκήρεΘ», fatalis, noxius. Nicand.

KHPY' BIA, τοὶ, proprie dicuntur folliculi fabarum qui deceduntdum coquuntur, feu, utalii interpr. reje&amenta fabarum. Cra.tin. δωσεω ἔχων τὸν σορκῶν ἅτεκηρύξι iain. Ἑτοτίδηῃ. κηρυδίων,αρυάHippocrat. expon. acerum&furfurum, Atticam effe vocem an-notáns.

ΚΗΡΥΣ, υκ, ο, preco.(V^ A verbo γηρύείν deriyaritradit Eu-ftath. undeab Homero, ll. z, dici 2G» κήρυξ, forma quadam ety-mologiz.) Ὑτ. β, Αὐτοὶρ ὃ κηῤόκεοσι 24y90915jum κέλσυε Κηρύοσεινἀηορίδε χρφιρηκομόωνΐζες Αγομής. Tiad. sp,.--- οὖν δ᾽ ἄρῳ κήρυξ Χεροὶσκηπῆρον£x; σιωπσεη τ΄ eut stet Αρη είκς. Xen. Hell 2. V μυφῶνκήρυξ μάλ᾽ t Quy» ὧν κρζῳσιωπησοίμϑιν- ἔλεγήν. Herodian. lib.i. z-πεάσκεσχ υσὸ κήρυκι, vendi fub precone, fübjici voci preconis,Item caduceator. Iliad.z. Xen. Hell.4. ἐπερο ων κηρυηρις, ασέατόνδεςτὰς νεκρὰς αἰτῶντες θέ ψ ει. Idem lib.4. ἔπειεψ ων Mar δύοκή-ευ,«ασοφέρον απ-ονδιός.€ Κήρυξ, pifcis, apud Ariftot. Latinabuccinum, feu(utalii) murex. Plin.1.9. c.36.€ Kzev£,avis quz-.dam, quz& πεέσθυ-. i:

Κηρύκειον γε]-κηρύκιον, 2, τὸν caduceus. Scholiaftes Thuc. l.1. annotat,κηρύκιον fuiffe lignum re&um, habens duos anguesfibi invicemimplicitos,& facies habentes fibi obverías. Vide pluraapud eun-dem, item& apud Suidam: nec non apud Polybiumlib.s. ΦΚη-gxeuy, merces,quz datur preconiinomine.€ Κηρύκειον, figaumccclefte. Procl.

K«guxatu, cáduceatoris munus obeo. Poll. i

Κηρυκεία» ας, ἡ, Veluz£0240c:s, munus caduccatoris. Herodot. libr.7.;Eftitem merces, quz dabatur preconibus yenditionum feuau-&tionum nomine.

Κζηρύδτωγν οἱ xsesriw, praedico, praeconio pronuntio,promulgo. Inter»dum abfoluté ponitur: ut Xen. Pzd.7: τὰς} κήρυκοις xzgvrien οἰκέ-λαύσεν. Idem Pzd.4. ἐηῤυξώτω μὴ ἀδικ ιν μηδένα τόν ἀηθρᾷν» praecoedicat ne quis,&c. Item pr&coriio voco feuconyoco, aut cito:cum accufat. ut Il. 8, Αὐτεὶς ὃ κηρύκεοσι λιγυφθόγ[οισι Aus Κηρύοσεινἀηρρλώδε κῳρηκομόωνΐως Αχιαιής, pr&conio vocaread concionem,Sic apud Plut.inápophth.zo σ᾽ αὐὔξε πότερον 193266 jg dv ἐν ὀλυμπε-dai, ἡ ὁ κηρύοσ ὠντὸς νι ῶνζις ἔἴνοη 5€ Κηρύτ]ειν dicunturfepe non ipfiκήρυκες, fed ii qui eos κηρύτειν jubent."Thuc. l4. οἰκηευξοώ τε& βύ-ον τοὶ ὅτολο στοιρφ D S yeu x; σφᾶς οὐτὲς Αθζινούοις, id eft, pracorempronuntiare jufferunt. Aliquando expon. per preconem edicere;

/ feu preconisvoce edicere. Xen. a4 πόλεις σοι κηρύτ]εσιν ἀσφάλειανσὲ eer ᾽ x ἀπιόν. A pud Philonem κήρυγμα κηρύτιει exp. perpraconem edictum promulgat.€ Item κηρύτω, praconis vocifubjicio, perprzconem vendo, füb hafta vendo, auctionor.Plut.in Galba,2zz Négov$» ζ ον[ξερία.κηρύτ]ων. θ]ς,κηρύτιων T modaapudeundem.$ Item κηρύτω, loco, οὐκ δίδωμει» opaco. Poll.$ Item metaphorice; vulgo, divulgo. Herodian. Π.Ι. ὀρβελοίτεἧκον κηρύτιοντες το) 9 βασιλέως ἄφιξιν. τ Matt.c.10. νὰ εἰς τὸ ὃς ακϑέϊε,κηρύξατε ἐπὶ Y δωμάτων, tanquam precones promulgate.€ Cficat etiam, inyoco. Eurip. in Hecub. xZevors θεὸς τὸς τ᾽ ὁρφνίθος,τς 9? υσὸ veiiew,itiyoca deos fuperos, inferofque.

£ngloxoputs fe κηρύτ]οριοη, preconiopronuntior feu declaror,aut de-nuntior. Xen, Pzd.$. Item xveizisoX dicuntur ca quz preconisvoce edicuntur. Interdum etiam κηρύτεος dicuntur ea quz perpreconem venduntur.

Κύήρυίμα,εἸ., τὸ, preconium,id ipfum quod per przeconem edicitur& promulgatur, edictum przconis vocefacum. Demofth. procorona, γέψνε τὸ κήρυγμα. Arift. cecon.2. κήρυγμα ἐποίησεν ὠὐαφέ-pé», vOce preconis edixit utreferret. Accipitur etiam proipíapromulgandi actione. ZEfchin. contra Ctefiph. μὴ ἐργολαδᾶν ονπεῖς κηρύγμασι, quxftum non exercere in pronunciandis przmiis, -i. in perferendis promulgationibus.'

Compoffta: ac primnm ex nome κήρυξ.

Anpoxiev£ publicus przco, caduccator, populi przco. ZEfchines defalfa leg.

Δρομκθήρυξ, ux 9», o, praeco feu nuntiuspracurforius.

Θεοκήρυξ, Dei przco. In novell.conft.

ἱεροκήρυξ, facer praeco, przco qui in facris faverelinguis jubet, autaliud quippiam inter rem facram edicit. Synef.

Σαξατοκήρυξ, exercitus praeco. Reg.l.5. c.23.

Ψσυδοκήρυξ, falfus praeco. Sophoc.

Conipoffta ex κηρυκσύω.

Διοκηρυκόζομει, per caduceatorem feugirecogem pacem peto, autde pace ago; mitto caduceatores feu legatos de ineundo foe-dere.

Επικηρυκόθοµοη, idem."Thucyd. lib.s. Demofthen. contra Leptin.Item paffiva fignif. apud Plut. in Themift.

Ἐπικηρυκείω, ipfe acus mittendi caduceatores; feulegatos de pace

aut fcedere. Demofth. in orat. de pace.

KHPOZ, 8,5, cera. Od. p,--- xsigoio μέροιν πξοχὸν ὀξέϊ sed ΤυτθοὶἈ]ατιοήξας, χερσὶ αιθαρῆσι πίεζον.Τ μις.(ΟΠΗ. τοῖς οὐκ κηρᾶ πουδεοίςς,ludicrisex cara figmenitis. Herodian. lib.4. κηρξ“πλωσοΐμϑμοι ἐρκόνα;ftatuam ceream.. De cere generibus& τ vide Diofc. 1. 2. c.105:& Plin. l21. c.14.

ΙΚηρώδης,£G», ὁ 15 ἡ, cerofus,cerinus, ceram referens.

Κηρόω, ἂν cera obduco feu circumlino, i24]

Κήρωμα, τὸ, tabula cerata in qua antiqui fcribebant. Item ceratura.Item unguentum quod fitfuba&a olco cera, quo in palaftris ute-bantur athleta. Plut. in|. an. fen. adm. refp.

Ιζήρωμαατικὸς;, 8» 05 ceromaticus, ceromate uncus.

Κηρωματισής» 8; ὁ, qui ceromate aliquem ungit ád certamen pala-ftricum.

[ζήρωσις, εως, ἡ, materiaex qua ceta conficitur. Ariftotel. hift. anim.

| lib.s. cap.22. Ι:

Kzgo G5, 8, o ceratus, cera obdu&us. unde κηρωτὴ ῥοδίνη, ceratum ro-faceum,apud Diofc. Τὸ xzg26», cerotum: medicamenti genus;ficdi&tum,quod magnaex parte cera conftet.

ΚήροΘ», 2, 0, cereus, ut, κήφανον Met; apud Plat. in Thezt. Et,κηθήνου uueiuss, cereze mulierculz, vel que ceris in fucando cor-

Υ pore utuntur, apud Philoftr. ep.39-:

Κηρίτης, 9; δ, cerites,gemma cera fimilis. Plitt.

Κήφανθον, s, τὸ, cerinthum. Numeratur inter flores eftivos, δε Theo-phraft. pl.l.6.c.7.& utatur id efle quod cerinthen vocat Plin.l.21.

^ c. 12. Vtitur& Ariftot. hift, an.1.9. c.40.

Κηρίον, ϱ, i favus,cerea cellula,(ive domicilium in quo apes melli-ficant. Hefiod. in Theog. Athen. l.14. Ariftot.l.5. c.22. Item fa-vus, i. tumor in cute confiftens, eamque majoribus foraminibusperrodens,ex quibus humor melli firuilis excernitur. A étius lib.6.Diofc.1.2. c.164.

Κησιόξω, F. ew, favosconfingo ,favosconftruo. Purpurz etiam ὅςmurices, quz falivarium quendam lentorem emittunt, qui con-crefcensfavi fimilitudinem reprafentat; zze/4ev dicuntur apudAriftot.hift.an.l.5. c.1$.. Exponituretiam; cerifico vel favifico,apud eundem A riftot. ibidem.

Ἰτηφηδορεεην percellor, confternor. propri? pallore cereo perfundorex metu. Hefych.& Suid.

Compoffta.

Απήροϊθ», ceram non habens. Lucian.

Ἐκηρόω, ὦ, incero. Hippocr.

Καζηκηρόω, ὢ, cera obduco, feu cera circumlino,incero. Herodot. l.1.κοιϊρικηρώσειντες δὴ 3" vécu Πέρσου γῇ πρύπήεσι.|

Μελέκηρᾳ s; favago purpurarum»apud Ariftor. lentor cujufdam cerzequem purpurz vernotempore congregate mutuo attritu falivant.Apud Athen. L3. fcribitur μελικήρᾳ. Pro codem dicitur ὃς μελί.xg ,quod fimpliciter favum exp.apud Theocr.idyll.z1.

Μελικηρλω, fanies que craffior ὅς glutinofior, fübalbida, melliquealbo fubfimilis ex malisulceribus fertur, ubi nervi circaarticulos[κ funt. Celf. 1.5. c.26.

Ἐπικη-