91

t

ad

qepoi

ὯΝ

Decomp. Εναολαφούνειν τινὶ, petulantia uti in,petulantiam autlibidi-

91 KO

apud Plut.in Lyc. Pro quo&abfoluté dicitur ἀκόλαςθ», ut, ἀκό-Auc» yu, apud Athen. l.13.. Dicitur ὃς de aliis rebus,ut, ἀκόλα-φί(ϑυγλῷοσα, lingua effrzenis. Eurip.in Orefte.

Α΄κολύπος, intemperanter,petulanter;protervé.

᾿Αἰχλολαφαίνω, intemperanter feu petulanter me gero, protervé ago.Aritor. rhet.L.2. Item protery?& libidinose vivo. Ariftophan.ὑμᾶς οἷ᾽ οἱ θεοὶ ἀκολαστν τε. Plut. in Alcib.:5 ἀκολασαίνη μεϑυσκό--gp G-, intemperanter vivat ebrietati deditus.

A'xeAasgE» ὢν idcm.

Απολώφη κο, τὸ, factum petulans,feu intemperans factum petulantieplenum.

nem fuam exercere in.«then. 1.12.

Σωυακολαφαίνω τοὶ», unà cumaliquo intemperanter vivo. Plutarch.in Dem,

Φιλοκόλωςθ»», qui amat sl ἀκολασίων, feu τὸ ἀκόλωφον.

Αὐκκολάξω, viciffim punio: vel contrà fupplicio afficio: utfi;locopremi quod promeruit, aliquis puniatur.

Προγρλάζω, ante punio. Ariftot. rhet. 1.2.

Συνκολάζω, fimulpunio.

Rupee imuipunio: τ lo eme eee

KG A AZ; ax», ὃν adulator, affentator, parafitus. Ariftor. eth.4.cap.4- ποόντες οἱ χόλανες Ὀητικοὶ 36 οἱ τωπεινοὶ, κόλακες. Plutarch.dedifcer.adul. ab am. αὐτὸς αὐτὰ κόλαξ ix Q- à» axe9r Ox) μεέριςθ».ῈΞ Andocides medicus apud Athen. 1.6. τὺ κολακείων denomi-natam putat 323 S πεοσκολλᾶοχ veis διοιλίαις: alii decivant ἃ κόλον,(cibus,) quod alienam men(am confcétetur- aliià κόλῶ», i. mu-tilus, quódinteger non fit.

Κολακικὸς, 8, δ, adulatorius, affentatorius. Item adulandi peritus,peritusaflentator. Et; ἡ κολακιεὴ fub. 7&7» ars adulatoria feu af-fentatoria. Plato in Sophifta, κολακικ δώ ποίντες Qaudp ἂν ἡδυωυϊοιλώmya τέχγζω ἄνα.

κολκκὶς 1», ἡν alfentatrix. Κολαχίδες dicebantur mulierculz qua-dam in aulis regum& principum, quzreginis currum aícenden-

KO 782

doti, τῶν εϑὺ ἐξικόλωψιων, τοὶ 3 ivbp E πόλεων ογεχόρᾳξων. Sic ὅςapud Thuc. δε Dem. Dicitur ὃς gallina ex924z]ev,quum maturofoetu roftro ova pertundit& frangit: aut quum pullos pertufis ro-flro oviscximit: Latinis, excudere& excludere. Ariftor. hift.an.1.9. c.29.& in Geopon.

Ἐκκόλαψες, excifio quz tundendo fit. Item de exclufione ovorum ὃς

pullorum, Ariftot.hift. an.l. c.

Κρωνοκολώπ]ης» phalangium quoddam;quod;fi in aliquem irzuat,ca-

put ejus petit. Vide Act. tetrab.4. ferm.1. ς.8.

CM CONO S A M MMMME MEN NE S S 0 MNKO A APIZ, o animalululze&cateris γαμψώνυξιν inimicum: unde

ab εἰς& devoratur,teíte Ariftot. an.1.9. c.2.

KOAEOZ,& 6, vagina, culeus. Iliad.«. EAxev οἳ cx κολιοῖο μέγας

ξιφῶ». Sic Eurip. in Iphig. Aulid.à£0 χειρὶ φάσγενον ασέσοις Κολεῶνἔσωθεν. Eft etiam loculus; hydria, Hefych. 8 Pro avi quadam lc-gitur apud Ariftot.

IEsAsi», ὃ,τὸ, Ionicà,idem quod κολεὺς, Vt Ila. ΑΨ οἳ ἐς κελεὺν ὦσε μέ--γα EQ. My, ipvosdi plu» x drosa pola oupaw Ἡ οἱ στοιροὶ ξίφερ. έχεxxiv city ἄωρ». A pud Hippocr eft& xs καρδίας, ας involucrocordis, quod te&um δὲ conditum elt ceu vaginá.

X OA EP AT Ὡς, ovesglabrz, feu brevem lanam habentes. apud.Ariftotel. hift. an. lib.8. cap. το. 4j stoAspeg οἷες' ἐυλγοιρεερώτεροη τῶνduced». Alii interpr. ovescrifpz.. α Sic dicte 3o τῷ κειολερδήονἐθλον ἔχειν.

KOAETP 9,3, proculco. Apud Ariftoph. in Nüb. Τζον δήλαιονκολετεῶσ- àc.[choliaftes dicit,translatum effe 32i τῶν σοὶς ἐλαίας mrτέντων" id enim κολεσεᾶν dici.quofdam veró εχροπετε,ονάλλομεη ὡςqi κῶλον, ἱ ἐς 719 γχαφέροι. Idem fchol. figüi&care dicit etiam,zvzeàs vl) γαφέρῳ: nam χόλον dici za ἔντερον.ν el XT κώλε sae.

ΚΟΛΙΑΣ, 5,6 pifcis quidam exgenerceorum qui folent TuASχεύεθδοι, ut tradit Athen. 1.3.:

tibus, alit de curru defcendentibus, dorfum fcalz loco fübji-| 1 Ο A A A, ze, ἦν» gluten, five glutinum. Diofcor. lib.s. cap.tor. κόλ--

ciebant.

Κολαν ζω, F. όθσω, adulor, affentor, adulationibus capio. Plut. ὅπωςαὐ σανεξισεύμϑροι τοῖς πολεσίοις κολωκόζωσι.. Athen. lib.6. H ασθόσοδ»ia 9 κολωκεύειν ivposs; Ét-cum accufar. ut apud Xen. Hell. 5.μηδένα P αὐϑρώπων κολακεύοιν ἕνεκου pae 8. In particip-oi πολωκεύοντες,jidem funt qui& κόλακες, Plutarch. οὗ τοὺ ὦτοι τοῖς κρλουκεύεσι αεραδιδόντες.

Κολακεύομξαι.» adulationibus demulceor& titillor, adulationibusvincor& capior. Plut. defort. Alex.libr.z. κολωκουθς adig«σὺgy uma 35-

Κολ συ, adulatio, lenocinium. Max. Tyr.

Κολακευϊικὸς, 8,0, adulatorius, affentatorius: idem quod xeAzxexds.Luc. de hift.(crib.& de calumn.

Κολακευϊκῶς, allentatorum more: more eorum qui adulandi peri-ti funt.

Ἰολακέία, 5, aflentatio, adulatio. Athen. lib.e. Ἀλ]ῳδόητ» ἐγη)όε» ἐπὶ"ολακέᾳ. Herodian. lib.a- ὁ πληθῆ eum ἀλλὰ ave3s κολακείαν θείσέ-φονΐως. Sic& apud Luc. Dem.& JEfchin.

Cozpoftt a.

᾿Ακόλακ δν, alienus ab adulatione. Diog. La£rt.

Απολώκευτίθ 4», 0 ἡ, quiaffentationibus& adulationibus permul.- cerinon poteft, qui blanditiis capi nequit. Plut.in Coriol.:Αὐλκολακεύω, viciffim adulor, affentando par parircfero. Plutarch.

in Alcib.

Δημοκόλαξ, adulator populi.

KuosoxsAzZ,qui ut nidore feu pinguedinefruatur, adulatur:deeo di-citur qui in conyivia adulationibus quibufdam irrepit, ut& ipfepidoris ac pinguediuis particeps fi; apud Athen.l.z.

Προ-ολακεύω, ante adulor,& quafi preblandior.

γαξιολακεύω, fupra modam affentor feu adulor.

or. ADHtOt bl. o ον

KO4A XII T Q, F. jo, tundo, excavo, incido. Ariftot. hift. an. lib.9.cami Ip κολώπθειννεκουρετς oculos.Et,ri ἧποιρ«jnre, apud

sLucian.roftrotunderejecur.——

Κολιιπῆ"ε» e» ὃ» inftrumentum lapicidarum,malleo fimile; fed ro-

. ftrarüm,quo marmora incidunt. Luc. infomn. i

KohaQG-, ὁ» colaphus alapa: plaga quz palma in maxillam ali-cujusincutitur. Etym.ex Epicharm. ὡς TU κόλαφῷ»- eemδεινός. Apion apud eundem. deducit à κολώπω. Euftath. à 4920»ἀφασναρῖ μέγα: πεχόλαφῷ»ίις ὁμεεγεέλίω«plo ἐχὼν. AA

Xozoí/2,colaphum incatio,colaphum infligo,colaphum infringo.

— Euftath. ex Paufan,' Frequenseft in N. Teftamento; ut Matth.€ap.26. 1.Cor.4.,

enm plaga colapho incuffa, feu colaphus.

Comp^effta.Αποκολόπηων tundendo aufero: velpertundo, infeulpo.—^. JeΔρυοκολώάπης, 5» 5, vocatur picus arborarius, velpicus martius, 523 9is 40s κολάπ]ων.

ΝΙΝΟ incido: vel tundendo infculpo;tundendo in-cido. Plut. in Pericle.ec τόφρέτωπον ἐγκολαψρωύτων E vaa λύκε.

Ἐγκόλαρμοι, τὸν Iculptura five fcalptura tundendo incifa.

Ἐγ-ολοπῖρος» 859 infculpcus;incifus: veltundendo infculptus.:

Ἐ κνολαπίω;, exculpo,tundendo eximo ,ut avis roftro: excido, itemquod iniculptum feu incifum eft eximo. Plut, de malitia Hero-

A(hà ἔνιοι ξυλοκόλλων κοιλῶσιν ἢ πειυροκόλλου) te: isa Esly ἡ Ῥοδυωνὴ οσαδὲ βοείων βυρσῶν ax dou opor. Plutarch. de folert, an.(ήτε κόλλησεδ», μυίτε mrs ἄλλα δεσμῷ. 9 Hefychio eftetiam pellis doriin bove.

Keozwies, τντίῷ»», ὁ, elutinatus, conglutinatus, glutine compactus.lliad.o.& Hefiod. in Afp.

Kon, 2, glutino. με, κολλᾷν σέδηρον; glutinare ferrum, i.ferruminare,& xo&Z» gas up apud medicos,conglutinare vulnera. Item mc-taphorice, ut& Lat. glutino& conglutino. Athen. lib.1o.. A'v2y*ἄδυν συθὰ χωλχὸν ἐπ᾽ ὠὐέρα κολδήσινίω. Plato de leg. X02 κ) σειυδέϊοSic& apud Plut. ad Colot. dex

Kop, agglutino feuadjungo me,adherefco. Lucz το. κονιορτὸνσὸν κολδηθενία ὑμῖν, qui fe vobis agglutinavit. Sic& a&t.o.& alibiin N. Teft.:

Κόλδησις, ἕως, ἡ, glutinatio, conglutinatio. Tbeorhr.& Plutarch. imfymp. fep. fap. Item Herodian. 1.4. Dicitur& deapplicationecucurbitulz.Ariftot. rhet.3.. Eft ctiam figura orationis, Hermog-«xe μόδα δεινότ.!

Κολλητης, 8. ὅν glutinator, concinnator.

Κολλητὸς, 8, o, glutinatus, glutino compactus. Od. ᾧ, δε 4.

Κολδηΐεκὸς, 8; o, vim habens glutinandi. Plut. de prim. frig. Diofcor,Athen. l. ο.:

Κολλώδης, ὁ νὴ ἦν glutinofus. Plato in Cratylo. Ariftot.& Athen.l.s.

Cozzpoftta.

Α"κολῷν», 9, 0155, glutinis expers. Item qui conglutinari nequit.Theophr.

A'xé941O-,qui glutinatusnon eft,aut glutinari nequit.Gal.ad Glauc.Et metaph. qui coire nequit: incoibilis.

Α΄ μϕίκολνθ», utrinque glutinatus, feuundiqué coagmentatus glu-tine. Poll. l.1o. c.7.

Αἰνακολλάω, 9, glutino aliquid fluens lentere quopiam; ceu glutinereftringo& contineo: ut, exe τεύχος, capillos fluentes cohi-bet,& glutinar.

Αἰ νκκόλληρζοι, τὸ, glutinamentum quo aliquid diffluens compefcitur& coníftringitur. Diofc.].t. c.153. Paul. ZEgin. 1.7. c.16.

ΑἸ νγακόϑλησις» εῶς, 7, reftrictio qua fit glutine.

AiuxePo, conglutino,coagmento, ferrumino.

Διοκολληΐεκὀς, ἂν ὁν ut» 2]oxoma/eug£g2«, in quibus utimur glutina-mentis& coagmentis, item ferruminationibus ὃς plumbaturis-Poll.

Δυσκολνητίθ»» qui glutinari difficulter poteft, glutinó vix fociabi-lis. Galen. ad Glauc. tern metaphor. malé cohzrens. Luc.dehift. fcrib.

Εἰ πικολλάω, agolutino, feu glutino fuper, glutine jungo.

E'zrxó2 ipeo» τὸ, id quod glutinamentis adjungitur alicui rei, Πουphraft.hift. pl. l.4. c.4.

Ε’πικολλαίω, idem quod ἐπικολλάω, apud Theophr.

Εὐκόλλητίθο» qui facile glutinari poteft.

Ε χέκολνθ»,εσπάΧ inftar glutinis:(eu continens in modum glutinis,Plut. dcfolert. anim. ὃς«ἰδὲ πολυφιλ.

Ε΄χεκόλλως, more eorum qua glutinofa tenacitate przdita(unt. Dio-fcorid. lib.5. i:

Γχθνοκόλλα, ης, i ichthyocolla: Ρ cis cui glutinofum eft corium: üttradit Plin. Diofc. fcribit effe ventrém pifcis cetacei,

4 Καΐρ--