rentum loco funt, petendam, d. c.. 30.. 5 d Lunic. S oportes. C. de raptu vir gin.quorfam& textus q... 1. viduce.l. in conſunctione reſpectant. Si ergo nullus..conflictus aut puellæ& propinquorum, aut propinquorum inter fe fit; fcdpuella judicio propinquorum adquieſcit:[Aut nullus eff conffictus; qr vesben? babet: tunc procedunt jura precitata, quód taleconjugium legitimumſit, d. c.. d. G oporiet. Si autem conflictus, inter pucllam,& propinquos, deproco fit;& puella animü fuum aperiat,& pro cum honeſtum eligat, ¶ AnucƷgt conflictius,&M ita textus procedit: quando puella honeſcium procum eligit:(4c quafa cti ſpecie gloſſa textum d. lin copulandis. rectiſſimè intelligit) tum verifTi-mum eft, propinquorum diſſenſum non fore curandum, ncque illorumconfenfam etiam effe requirendum: ut vult textus ibi: fed caus cognitá,procusapprobatur:que fibi confulens mulier approbaverit. Intelligendusergo crit textus, 1. in conflictu puellæ& propinquorum: 2. puclla apestiente fuam voluntatem:& 3. procum honeſtum atque idoncum eligen-te. Si autem puclla, contra proprium commodum laborare deprehenda-tur, ut dicitur in liz. C. de ſponſalib. judicis officium erit, ut illam, juxta jus di-vinum, morem Eccleſiæ, veteres canones, atque jus civile noviffimum,propinquorum authoritati parére jubeat,[Aus pue lla contra proprium commo.dum laborat, er ad judicis officium recurritur.] Hoc cafu profe&ó textus dl. in| copulandis(tare nequit. Si autem non inter pucllam& propinquos, fedinter folos propinquos conflictus eft; puclla, ab verecundiam, animi fuifententiam aperire nolente, procedendum, us decidisur in textu d.. in conjun-ione. ¶ Aut conflictus non eff inter puellam e propinquos, fed inter ſolos propinquos,puella tacente, Fe c.] Atque ex hisce textibus, multarum illuſtrium Rerum-publicarum ftatuta hauſta funt: quz fecundüm præcitatam diſtinctionemintelligenda atque pra&icanda funt. Abb. c nullusẽde jure patronat us. in c. quodDeo. in fin. de flat. Monach. in c relaium. de cleric. non reſid. c. I. de rer. pertnut. Corn.conſil 167. vol. 2. Corhman. d. conſ.. a. 23 283 284.285.& per diſcurſ. Peir. Mart. d.c. 14. verſ. ſed nunc de illis videndum eft.

II. Quos Deus conjunxit, homo ſeparare non debet. Sed puellæ, quz Objeſt..absque authoritate propinquorum, matrimonia contrahunt, divinitüsconjun&i intelliguntur. Ergo prætextu legum humanarum, ab invicemfcparandi non funt,

Minoremlaté probavit Dn. Hotom. conſil. 39. per tot. canſ- 41. per totuv:, ubipro adoleſcente honeſto refpondit, cui puclla matrimonium, pra entibusaliis, jurató promiferat,& poſtea pœnitere voluit. Concluditille, p œni-tentiz locum non effe,& c. 4

Refpond. 1. Etfi cafus excepti incidere poffint, in quibusfponfaliaàli. Rp. 1beris fine parentum aut proximorum authoritate contracta, tanquam le-gitima, tolerari queant; Regulam tamen in dubio, femper pro parentibusaut propinquioribus ftarc: quód illorum confenfu fponfalia ficri debeant;& ſine illorum interventu legitima non fint, per zext. d. c. 1. cum concord. 30. 3.5.d. unic.. oportet, C. de raptus virgin. cum concord. textib.[Regulam pro authoritateparentum[lave: etſi caſus excepti incidere poffrn.] Quare cùm jus divinum,mo-res primitive Ecclefiz, authoritates patrum, veteres canones atque præ-citata jura civilia, quz ordinatio Dei funt;& in foro ctiam confcientialigant, parentum, atque, illis non ampliàs grekentibes, propinquorum au-

thoritatem requirant;& regulam contra liberos ftatuantatque ſtabiliant,

dicendum, illos folummodo à Dco conjunctos dici, qui cum authoritateMmm a