33. Coguntur hoc præſtare litigantes, paucis exceptis; iddue perfe, velper alios fpeciale mandatum habentes, fi tamen exigatur; exprefsé enimrecuſans pro confeſſo eſt,(in principalis fit; vel perfecutionc litis ei inter-dicitur, ſin procurator fit. 2:

24. Praítito hoc, Actor Reo pofitionesad refpondendum communi- Liße ii recat, quod dicitur Libelli repetitio, quibus fimplex tantùm a&us, ut Wahr peiirio,daß N. geſtoꝛben/ wahr daß N. keine Kinder verlaffen/ıc, breviter, per verba, ſetztwahr ſeyn/ ex libelli fubftantia narratur: ſolent autem porrigi ſub juramen-to dandorum, præter tamen juris rationem, aut arbitror.. 3

25. Et ſunt vel pertinentes, vel non, Hæ aliquando plane rejiciuntur, ali.quando ſuſtinentur, Illæ ex cenſura judicis terminum refpontionis, mediojuramento reſpondendorum pariunt, ctiam præter juris ratio nem; idquevel ſimpliciter, ut exempli gratiá: Den 1.2.3 glaubt wahr/ Den 6. 9. 10. glaubtnicht wahr: vel diſtinctim, ut, Gtaubt nicht wahr/ wie alhie angezogen: vel eft fa-&ialieni, Sin veró nolit reſp ondere, poenis contumaciz fubjicitur, de qui-bus triplex jus. À

26. Reſponſionem licét re&é fequatur probatio, cùm tamen non fine Iuram eumratione interdum admittatur juramentum litis deciforium, paucis de hoc /;;;; deciſo-ago, quo d dicitur litis finiendæ gratia præſtari. Eftdue conventio nale, vel m.judiciale. à du(

27. Conventionale, quod& voluntarium dicitur, eft, quod pars parti valunta-extra judicium defert ex conventione; cujus hac eft natura, ut referri, pla-„Mum.néaliquando recuſari, remitti, re vocari, non retractari, paucis exceptis caſi-"bus, poſſit.

28. Judiciale eft vel in fpecie fic dictum, vel neceſſarium. Illud, quo d ludiciale.defertur parti in judicio, cum priori, nifi quód retractari novis inſtrumen-tis poffit, coincidens. Hoc, quod à judice alterutri parti pro relligione ejus Neceſſa-defertur in fupplementum probationis, cujus natura non admittit relatio. um-nem, retra ctationem tamen ex novis inſtrumentis,& ex X quitate, teſtibus:hæc autem juramenta in crim. non deferuntur. Hactenus irregularis, ſequi-tur regularis probatio.

29. Probatio ordinaria dicitur intentionis dubie ordinaria deductio; Probatio.eſtqᷣue artificialis, vel non. Illa tra bitur ex ipfius caufze argumentis& præ-ſumptio nibus, unde& præſumptiva, argumẽtum, dicitur. Hæc vero aliun-de, i. c. teſtibus, inftrumentis, jurejur. Harum quedam veré& fufficien-ter probant, ut teftes, inftrum.,ocularis dem onſtratio,&c. quedam abonere probandi tantüm relevant, ut præſumptio,&c. Utraque eft plena,vel femi. Illa, qua plenam fidem; hęc, quæ opinioneminducit,probationein alium du&à.

30. Probariautem debet fundatio cujus vis, ſive fit Actor, five Reus,idd;liquidó& certó, quó ni direct, verifimilitertamen caufa appareat, quodaliquando imperfectis, cùm judicis arbitrio fit, quod rariffimé in crim. ob-tinet, ni juramentum quandoque accedat.

31. Artificialis dicitur prefumptiva, vel vera; quarum ex illis etiam Prefum-quadam plené probant, quzdam ab onere levant. Illæ funt juris& de ju prio.re, utpote fortiſſimæ, nec probationem in contrarium admittentes, exce-ptã confe ſſione: hæc juris tantùm,& proba bilis dicitur,aliquando liquida,

& donec contrarium doceatur fortioribus, obtinens,de qua hic proprieago. His ſolet addi præſum ptio hominis, quæ non tam in jure, quàm con-XxX XX 2