jjlKK.
LIBELLUS
D<LJ
REGIMINE
ECCLESIASTICO,
TRIUM
Primorum Ecclefiae Chriftianae feculorum*
Anglice confcriptus Ab
AUTORE ANONYMO
Nunc autem Latinitate
donatus.
JENKINO THOMASIO.
V. D. M. & M. D.
B A S 11 E M,
Typis JOH. JACOBI GENATHII. Aono M D GG IX,

ecclesiarum
HELVETICARUM,
< 2 UtZ
REFORMATORUM
RELIGIONE M
PROFITENTUR, '
ANTISTITIBUS, DECANIS, DOCTORI»
BUS, PASTORIBUS,
ATQUE DIACONIS
PLURIMUM REVERENDIS,VIGIL AN* TISSIMIS, DOCTISSIMIS, CLARISSIMIS.
S. P. D.
JENKINUS THOMASIUS.
Vx raro fiunt & infolite,dubios fere atqut fufpenfos tenent animos , ($ nfi totius negotii rationes ccnfejlim ip Gs Jubiiciantur , culpantur ab his,laudantur ab illis. Hominem Britannia oriundum, in Helvetia animum apeUere adfcribendum,libellis fuis vos laceffere , Studiisque vejiris obfirepere, infolens quid cjfe atque ex rarfiime contingentibus Jubens fateor. Sed in tali negotio [ nifi mea me quam plurimum fefellerit opi- 72:0 ] ipfa novitas (fj infolentia gratiam potius, quam ut culpa vitioque vertantur, libello conciliabunt. Pervetus cji etenim inter utramqrse gentem amicitia, atque inter ipfarum Ecclefias d tempore Reformationis ufque intercedit neceJJitud.o familiaritas con\untiiffima s ut nunc ytibil fcribam de humanitate vefira fingulari erga peregrinos,quam ab aliquot annis, in iis quos quidem Sermone aut literis adivi cognoviqke , expertus fum. Cum hac me-

ctitn perpendo,profligantur plane ab animo meo omnia mt- tiisfimulachra (fiJufpicionis umbra: tamen ut etiam magis veftros t?sibi animes conciliem , lubet meminijfe caufa- rum praei[marum,qua jamolim me moverunt ad hunc libellum latinitate donandum, typis mandandum , denique Vobis conjecrandum. Ac profeflo non inconfiultb,velmeh jponte illius VerjlonemJufcepi, fed rogatu (fi Confilio Viri CeleberrimiGerbrandi vasi Lecryen SS/Fb.Dofloris (fiPro- fejforis in Ecclejia (fi Scbola Amjielodamenji, qui primus mecum Librum communica vit , fidemque fecit,me apud Pafiores Belgicos gratiam kaud vulgarem initurum, Ji illum Latinitate donarem ; quare ut morem gererem JrIncenati optimo,(ffimul Ecclefiapro Viribus infervirem,ag- grejfius fum opuficulum interpretari, iliudque jam ante quadriennium abfolutum Amfielodami , prelo fiatim JubjeciJjem , nifime paulo pofi cupiditas vifendi Helvetiam vejlram (fiViros in ea Clarijflmos cepijjet: Caierum,cum in eam [DEO propitio duce (fi aujpice ] fdlvas (fi incolumis venijfem, ac Baiileam Urbem pro Siudierumfede delegif- Jem , non inter miji heic Manusfcriptum meum cum Vtrit Doflifflmis communicare , qui illud prelo dignum unanimiter judicarunt; IMifi quin etiam ejus Exemplar , ad Virum Venerandum (fi Clarijjtmum JOH, JACOBUM HOTTVSGEKVM.jProfeJforemTbeologiaapudTlgminos Celeberrimum , qui illud percurrere dignatus , paulo post judicium fuum de eo expofiuit Reverendo D. VINCENTIO PARA VICINO Gymnafii Bafilienjis Conreflori meritiffi- mo, amico meoJingulari,in literis 1708. i 6 .Decemb. ad illum datis. Quod hic deferibere non pigebit. Et tibi,&D, TROM ASIO maximas refero gratias, pro communicato feripto elegantiifimo. Regimen Ecclefiae primitiva tanta induftria illuftratum non vidi. Promittit Authoe fe etiam cultus aetatis illius recentiturum. Si his adderetur Enchiridion Theologiae primis Seculis traditae, inii» gne Ecclefiae illius Theatrum ab iilis, quibus non vacat, vel res angufta Domi obftat, maximo cum fructu legendum proflaret, imo & fax illis praeferretur, qui penetralia haec,& recelfus abftruliores antiquitatisEcclefiaefubi- re geftiunt. Hac (fi alia me impulerunt , ut libellum hunc pi elo demum apud vos comitterem. Vobis autem,Viri Re - rerendi, Clarijjimi, FtociiJJimi,illum dedicandum putavi , quod in Regione vejlra degens,plurimaque humanitatis of-

fida a multis ese vobis acceperim , & ex [criptis colloquiisque Vefiris multum profecenm i quare juftum vifum fuit ut aliquid vejira Letihne dignum [ etiamji non ex meo pe- »«3 in Signum errata voluntatis, ante difcejjum meum ex bis oris, Vobis ea qua par ef Qbfervamia offerrem. Addo> quod hic Libellus de Difciplina Eccleftaftica priftino jito nitori reUituenda agit, quam ad Chriftianam pietatem plurimum conferre,nemo credo nnftrum non agnoJcitChiod Jt invenietis defcriptionem Difciplina.in Ecclejid primitiva bic traditam , cum veftra in plurimis mirifice convenire , id vero vobis non poterit non ejfiegratijfimum. Unicum fupereft ,ut Deum Optimum Maximum rogitem, ut vos,Viri Reverendi (fi Ecclejiasfidei veftra concreditas, ea qua haHenus benignitate , (fi gratia compleHi, brachioque juo firmo ($ potenti contra infultw quoslibet tueri pergat, quo magis atque magis inter vos vigeat castijjima re formata Religio, floreat pietas ergo Deum (fi ChariUs erga proximum , utque pace perpetua ad finem (secularum gaudeant veftra Ecclefia, atque omnes veftri Sacri labores profperos habeant fuccejjks.

*6S[ i, ]§<*■
c±3c±3cfcc±? cfo<Av cfc/cfo cb:dac fcicfci c±) dbdbcfogfo dia Gp Gp qp cp cp qp qp qp qp ; qp qp qp qp qp qp qp qp qp>
TRACTATUS,
De Regimine Ecclefias primitivis tribus primis Seculis.
Cap. I*
I. De variis purificationibus vocis Ecclefia' a. Materia (fi partes confiituentes particularit Ecclepec.
5. Mifiio Apofiolorum in variivs mundi plagati 4. In una Ecclefil, unus Epifcopm. f. Epifcopm, prapofitus, Pajior,Antifies, facer- dos,Gubernator apud Cypr. funtSynonima.
§• 1.
[Ox Ecclefia origine grajea varias tum . in Scriptura Sacra,tum apud fcripto- resEcclefiafticosfignificationes habet, nam nonnunquam fignificat ccetum quemcunque hominum etiam tumultuantium & malignantium,ut Ad. 19-32. Nonnunquam adhibetur ad conventus publicos gentilium denotandos, ita Origen. "EKx^najea Mvm.tuu &einm. Contra Celfium lib. 3, Aliquando Ju dseorum Synagogas congregationem fidelium in ter gentiles op.pofitam fignificat. Ut Irenaeus,e/j qua ex gentilibus ejl Ecclefia. In nonnullis locis ali- cujus particularis Ecclefiae deputatos indicat,quod videre licet apud Ignatium AFTm^efuuufMiiuiSft»^.
A >9

DE BJEGI MINE
wr..‘- ■ Alibi animarum, in
codis beatarumfocietatem denotat,qua vuigo Ec- tiefiam triumphantem appellamus.Vid.Clement. Alexandr. «kW» Eadag. lib. 2. cag. x. Denique popule-■■ Chriftianum femel denotat clero oppolitum. - :'i 7r t i;3uT^ci, oiAum,
d Euiebium lib. 7 . cap. 50 . vel Chriftum,uty oce fidelium caput aliquando denotat apud Tere-Uianum: Ecclefia vero ChriJiusJibJe jimritentia,vae. <, 8 a.
§. 2 . Communis autehx & frequentior hujus vocabuli figuificatio eli ea qus uenotac particularem coetum fidelium in unoloco congregatum,una cum palloribus propriis, ad Deum.O.M. unanimiter colendum ; Sc in hac lignificatione Dos in pr&dentia nae voce utimur. Itaque inpri- mis quxnam fint materia & partes conllituentes particularis Ecclefite videamus, aut ex quibus & qualibus perfonis conflet Ecclefia; hate equidem utpote magis obvia,fi rerum ordinem fequi volumus,non immerito ante omnia difeuti debent: Ia genere appellantur homines ex quibus conflat Ecclefia 'Extexm Epijl. EccleJ. Sniyrn. ad Ecclef. Pbilo- mit. apudEnfeb. lib.^.cap. i y. K ■ >jroi vyixr i phoi b a. *>'ftxh iF @52. Clemeut. l\oman. Epijl, I. ad Cor. »hx<pt\ fratres ,ut ab infidelibus diftinguantur;Sic commode dividuntur in duos ordines, quorum unus complebitur Laicos,fieu populum Chriftianum, alter clerum,feu eos qui aliquo in Ecclefia munere facro funguntur. Diftinbio hsc eft antiquiilima,nam ob- tinu;c tempore Clement.Roman. iii> ’lS£iVOT9 fi T 0
mr ^ rj^TUETzy > c hcfiiU}<; C6\$pc47r<&* tqIsX*^

ECCLESI 2 E.
3
Siftlai. Epiji. ad Cor. Origeti. Homil. II. in Jerem. plu- resque alii Patres ea utuntur.
§. 3. Unusquifque eorum habuit officium fu» um,tura proprium,tum comune,de quibus accurante difputabimus, expolituri.
1. Munera Clericis propria.
2 . Munera laicis propria.
3. Munera utrique communia.
§. 4. Agemus autem primo de muneribus Clero propriis,& ut meliori a nobis ordine fiat, praemittemus ejus dillinchonem in tres clalles, quarum prima Epifcopos : Secunda presbyteros : Aertia Diaconos complectitur, quippe cum unaquaeque habeat munera fua propria. Exordiemur autem ab Epifcopis , fed ut felicior fiat progrelTus & majore cum fructu, aequum duximus totum terrarum orbem , ( quod folent Geometrae ) paucilfimis quam poterimus verbis defcribere. Quandopri- mumfol juftitiae &luxEvangelii illuxerint, Odo- lenda rerum facies! intelleftus humanus obrutus erat plus quam cimeriis tenebris, peffime laborans morbis gravibus, errore puta & ignorantia affe&a- ta& invincibili: A Deo & ejus cultu alienus,abhorrens; & quicquid excogitarent depravata eorum corda,aut quicquid fingerent defultoria hominum ingenia id pro Deo habuerunt. Ea fuit totius humani generis (Judaeis exceptis) miferanda conditio,in quam fua fpontefefe conjecerunt,ut nullo effugii defiderio tenerentur, &abfque Chrifto, in perpetuum in eodem ergaflulo fine dubio manfil- fentad nutum & arbitria inimicorum acerbiffimo- rum,quibus erat volupe nos elfe fecum eodem mo-
A 2 de

4
E) E REGIMINE
do implicatos. Sed JEfus Chriftus tactus eorum miferia,in cruce, de noftris inimicis triumphavit, atque laxatis mortis & fepulc.hri vinculis, fugatis Diaboli cohortibus, afcendebat fupra omnes Coelos; ubi fedet ad dextram patris,& die Penteco- ftes fpiritum ex promiffo mi fit ad difcipulos, iis temporibus Hierofolymis unanimiter congregatos ; poftea quam autem eos donis linguarum peregrinarum imbuiffeto: facultatem edendi miracula cis dediflet, & fumma authoritate eos itfftruxif. fet,milii fuerunt ad propaganda regni j£fu Chrifti pomoeria, & morem fpiritui fandogererentsprodierunt foras ad explicandum Chrifti Evangelium primo inter Judaeos, poft hxc inter gentiles, omnibusque populis & nationibus benedicentes , ita ut eorum fonus ad extremos mundi fines penetraverit, teftante Apoftolo Paulo,lio»?, i o. 18. Unusquisque Apoftolorum aliquam terrarum regionem pro fua propria provincia inquaanuntia- retEvangel.pacis accepit. Hoc modo fandus An- dreas in Scythia laboravit,Bartholomeus apud Jn- dos, fandus Matthaeus apud Parthos, fandus Jo- hannes in Afia minori, & pari modo caeteri Apo- ftoli propriam Ip artam , fuae curae demandatam habuerunt. Et cum propius accederent ad aliquam urbem , aut villam,concionem habuerunt ad populum, nova & miranda de JEfu Chrifto praedicantes; in eo uno, humani generis effefa- lutem& praelidium affirmantes, atque eos qui primo amplexi fuerint verbum fidei, morem gerentes legibus Chrifti, inillis locis pcfueruntEpi- fcopos & Diaconos, quod atteftatur Clemens,Ro-
E3D tpr mt:
latuiiai ckjijtanu wrmC d:srf. Hi }'f-k rivis,au in 1 iint,KCtt
J gm,ju:
W 711 $ kjjti
plutes me: 1 cettumh: num&ab Ecckiia t coatraffi cuivis ricer fsjssribus
ftinan
ffltu. ai;
teijtsros.
Itaqneho
"fb Cuj| totius

manus , >(gi 5 !pxm tkV «7KJ;£o:s e<S ’Eono-xo7ri(5 SAjawJsn;. EpijL i. ad Corinth.p. 5*4. ( i. e.) pofuerunt profeh- tos primarios ut edent Epifcopi & Diaconi, relinquentes plerumque in iliis locis i pifcopos & Diaconos, qui Ecclefias eas regerent & augerent, in quibus ab Apoliolis collocati, dum illi ulterius pergerent ad erigendas novas Ecclefias, convenit 'I ertulliano hac in re nobifcum. Smyrmeorum Ec~ clejiahabens Poly carpumab Johanne collocatum, l\g- manormp Clementem a Petro ordinatum } de prafcript. adverf, Hmret.p. 80.
§. f. In Temporibus Apoflolicis, atque primitivis,an in una Ecclefia Epifcopi plures uno fuerint, nec ne, difficile elt di&u.Utut fit, facram, paginam, juxta cum Clemente Romano,
>«( Ws Ifpfti *015 uuai. Ep, ad Cor.p. 2. In una Ecclefia- plures memoraffeEpifcopos clarum efl.Contra,tam certum habemus,Ignatium,Tertullianum,Cyprianum & ab eis in ordine Patres qui affirmant in una Ecclefia nonnifi unum fuilfe Epifcopum. Has contradictiones primo intuitu infolubiles merito cuivis videntur; Sed,quemadmodumfperamus,in fequentibus difficultates diluentur, & pleniorem &',facilimum praebebimus conceptum illius differentias , quae erat inter primitivos Epifcopos & Presbyteros.
Itaque hoc nobis conceffum volumus, atqus certiffimum,in una Ecclefia non fuilfe r.ifi Epifcopum unum primarium, & per modum Eminentiae i/EonVxoor©- peculiaris Pallor, & Minilter iliius parochiae, cujus curae concreditae fuerunt fingulari modo totius Ecclefias,cui praeerat,anims, quod af-
A 3 firmat

de regimine
firmat Cy prianus. Unus in Ecclefia ad tempus facer- Ar.Epift, yy.§. 6 . p. 138. Infuper Cornelius obii- citNovatiano,aiens iwifw?» s»* swjjkiot» AT» s»
asci «(i Fabium. Antioch. apud Eufeb. cit. 6 . cap. 43. p. 244. (i. e.) Se non meminifle plures quem unum Epifcopum in una Ecclefia debere ef- fe.r.-paffiminfcriptislgnatii,& plerumque in aliis fuccectentibus fcriptoribus,non invenimus in una Ecclefia nifi unum Epifcopum,quorum teftimonia allegare fruftra foret, & nimis longum. Univer- fapraxis Ecclefia: hoc confirmat, & fequensdif- curfus de induftria idem probaturus ; attamen o- pera pretium duximus, indicare,utpote obferva- tu digniftimum,quod Orthodoxi identitatem fuas fidei probare folebant & novitatem llarefeos, contra Hereticos , ex legitima fucceffione fuorura Epifcoporum,ordine non turbato, ab iftis Epifco- pis,quos confti tu erunt Apoftoli. Quod videreeft apud Tertullianum. Adeant Origenes Eccefiarum Quarum, evolvant ordinem Epifcoporomfuorum, ita per fiiccejliones ab initio decurrentem , ut primus ille Epifcopm aliquem exAposlolis vel Apofiolicis , qui tamen cum Apojlolis perfeveraverit, habuerit autorem antecejjorem: hoc enim modo Ecclefia Apojlolica cen- fits fuos deferunt ,ficut Smyrneorum Ecclefta habens Foly carpum ab Johanne collocatum refert, ficut Romanorum Clementem a Petro ordinatum, proinde utique exhibent quos ab Apojlolis in Epifcopatum conflit litos, Apojlolici feminis traduces habeant. Deprafcript. adverf. Haret.p.. 7 8. Cui fuccinit Iraneus ad eam traditionem,quae eft ab Apoftolis, qua per fuccef- fionemPrasbyt erorum in Ecclefiis cuftoditur,pro-
voca-
j ( 0 ( 13 ®
[fS e;usc : itaEpi »rum i veta, iavauffl ! Eteon i iefflJt chistM d; porro
adEccle! adpaiE' neg:. fupanii 10 omni: jkr , G;
U-r-
Ecckjhe
Cui •;
oratione Saijtorit dumeft,] ftione, I de fiso
I.

E C C L E S I JE.
7
®cbj
“■•-3
dAii peisis euseq tvlnri . Uk- iquscsd- ataa;:;. 'te oblini' titatsnfe tsfsosjcc; ne Ime iitis Epilo od videt::' f Efir ?;k:a,: :H;lkL
viiili )S-'
ir:. :
hr
l!Hi- '
.Dtff
[neusi-:-
iiperfe--
io:-
vocamus eos, lib. 5. c. 2 .p. 170. Et in fequenti Capite ejusdem libri, idem Autor dat nobis Catalogum Epifcoporum Roma ufque ad fua tempora, quorum opera inturbate, & fucceffive ab Apollo- lis vera fides ellet transmifla, in quo Catalogo non invenimus in una Ecclefia nifiEpifcopum unum; Et eo mortuo alter illi fucceifit qui fungeretur eodem munere, & prseifiet Ecclefiae illi, aut parochis tum vacux. Adeo uthscdemonftrata, abunde porro probent,non fuiile in una Ecclefia uno tempore , nifi unum primarium Epifcopum,ita ad Ecclefiam Epifcopus ut Pallor ad oves,aut Elii ad parentes, vid. Cyprian.dPafiore oves filios a parente feparare. Epijt. 58. §. 1. p. 90. Cognomina fupremihujus Ecclefialticiducis, a Cypriano vero omnia numerantur Epifcopus, Prapofitus , Pa- jior , Gubernator , Antifies , Sacerdos. Epill. 6*9. §. f. p.2,08, Et in Apocalypli nominatnr^/«jf£ 7 /« Ecclefia , ut conficit Origenes. rrgtn<rST*s mU tS» UkAe-
mm 'Kiyi&x.i Zjfi? tS' iiccy.v M % ’A I )e
oratione §• 5f.p. 34-Quod cognomen & officium & aytoritatem indicat: De quorum lingulis dicendum eft, potlquamde ambitu, extenfione, Jurisdictione, fuperintendentia ejus tractaverimus, fed de his omnibus in fequenti Capite.
_
j. Quemadmodum unus tantum Epifcopus ad unam Ecclefiam ita una Ecclefia ad unum Epifcopum pertinuit. Cura Epifcopi nunquam apellatur Ddecefis fed plerumque Parochia.
A 4
a. Va-

2
DE REGIMINE
%. Variis demonjiratur argumentis.
3. Examen complurium Epifcepatuum exten~ fionis,quomodo temporibus fe habueruntlgna- tii iSmyrnenjis puta.
4 • Epbejini. f. Magnefianenjis.
6 . Philadelpbiani.
7. Trallienfis.
8 . Magnitudo Epifcopatus Antiocheni.
9. Romani.
I o. Charthaginenjis.
.11. Obfervationes in Epifcopatum Alexandri#. 12 De Epifcopis in opidis.
3 3 + Unbts Diiecefeos incola omnes in uno conveniebant loco ad peragenda Sacra, Die quoque Dominico.
§• 1.
N fuperi ore Capite modo demonftrabamus,uni ■Ecclefiae unum contigiUe Epifcopum in prefen- ti vero capite probabimus, uno Epifcopo non nifi unam contigiire Ecclefiam, quod abunde patet hoc uno Argumento,(Vid.) quod Dioecefes Veteres nunquam dicuntur ,Ecclefias pluraliter, CedEccle- Jtam fingulariter continere. Ita loquntur Clem. Rom.
iy.xAr.crixt. Ep.i.pag. 62. SmyrnisEcclefia. Iraen.lib. 3. cap. g.pag. 171. Ignat. Ep. 4. pag. 30.
EXKhljaixV 7JJV iSffBW C4» MtfCy>5J0T56. ’tKK\t)7lX tJj iui} C4>
JtX&ist. -TiTt ix.KAiiTtX» 7-iir ime ci ‘ Arna/jx. Idem Ep-f-p- 38«
Idem. Ibidemp. 47.
Hsc erat Appellatio communis, quaEpifcopiCu- 13 compellaretur,ipfe autem Epifcopus hujus vel illius appellabatur Epifcopus, ita Ter tuli. Eolicar-
pus

E G C L E S I JE.
9
pm in Smyrnis Ecclefia conflit utus Epifqopns. Irasn liba Cap. 3. p. 171.
Quod attinet ad vocem Dicecis in ,qua grex Epi- fcopi hoc tempore exprimitur, quoad memini,in hac fignificatione nunquam inveni apud veteres: Sed aliam vocem apud nos etiamnum ufitatilfimam qua Epifcoporum curam exprimerent. (Vid.) Parochia : ita in EpiltolisSynodicisIrensi ad Papam Viftorem datis: Dioscefis in Alia appellatur E aro - chia, -mt 77»3oj*m» Eufieb. lib. f. cap. 24. p. 193. Et in Hiftoria Ecclefiall. Eufeb. lib. 2. cap. 24. p. 66 . lib. 3. c.4.p. 73.lib. 5.C.4.P.74. lib. 4.c.23.p. 144» liby.c. ’.p. 2. Et in centenis locis ita accipitur ea vox, ibi paifim legitur de Epifcopis Parochis Alexandrinas ci 'AAsfocvAi* 7 Siif ci ’E <picz7 , Tnupat- xix$ Tys x^tv&tw , Ttzcjfotxio&S) 'rfc &&ryctim 737?
Ho.zyfliici.TmyiiY.icts. Et fic de csterisEpilcopis quiEc- cleliisaliis prsfuerunt,ubi vox Diiecefis idem denotat quod hodie Parochia (i. e.) Chridianorum numerus fatis magnus eandem viciniam incolens eidem Epifcopo velMinidro vel Pallori lubjeftus, jyd quem conveniebant omnes eodem tempore,cultus divini caufa. Hoc facile demondrare polfu- mus ab ipfius vocis Etymologia,quas denotat inhabitationem unius juxta alterum qus inter vicinos obtinet, vel habitatio in uno & eodem loco, E. gr. Ecclefia Smyrnenfis fcripfit ad Ecclilani. T«* ci tpiXo^XM. Euleb. lib. 4 - cap, i y. png.
I29. Et Clementis Romani Epiflola data fuit Ec- clefis Dei 2-Ep. 1 .ad Cor. pag. t.
(i. e.) inhabitanti vel commoranti Philomelii vel Corinthi 3 ita ut Parochia idem fignificat quod par-
A r ticu-

IO
DE REGIMINE
ticularis Ecclefia,aut lingularis Chriftianorum coetus i quod longe clarius porro videre eft ex uno loco in Apollonii diflertationibus adverfus Alexan- drumCataphrygem Haereticum uti didhim. Quandoquidem ille Haereticus fuiflet ficarius,idcirco ea parochia,ad quam ille pertinebat, eum recipere nolebat. 'H Ifix xvt Y,v ovKch%X7V, Eufcb.
lib.f.c. 18. p. 18 f. (Vid.) Suam Ecclefiam propter latrocinia & depraedationem ei interdixifle & a communione fidelium eum expulifle ; hincintel- ligi pot G&.jfingularem Ecclefiam & Parochiam efle fynonima , unam rem & eandem denotantes: ex quo fequitur,Epifcopum uni Parochiae praeficiendum,ultra limites unius particularis Ecclefiae feu congregationis ditionem extendere nonpotuiile, Ecclefia enim particularis & Parochia res eadem, idcirco eosdem habebant limites & magnitudinem.
§. 2.Porro quod Epifcopi Dioecefis limites hodiernae Parochiae nonfuperavit & quod re & nomine idem fuerunt,manifefte patebit ex fequentibus.
i. TotU' populus unius Dicecefeos quoquo die Dominico ad venerandum Deum in uno loco conveniebat. n’«*ra» im ii aure ovntevr.syniztt, Jujl.AIaft. Apol, 2 . p. 98. Omnes conveniebant in eodem loco , propterea loquitur Ignatius ivx «»i ‘Em?-
\x.ii 7v 5 €€& 1 kvxyKxloi sv etviv % f.ir$£*7rg<tos-U)rj-At*$ t 5* sf«v § t7no->c67ViS £ts fbxwnlpif
irs etycLnn tto •*. otsv St 67 miA\\i ffzv co$ irg<tvx!se,
3 -5 ts. Ep.adSmir.p.6. Ep.ad Tra/lefi p. 48. Ep.ad Smir.p. 6. Epijt. adPhiladelph.p. 40. (2.) Ubi comparet Epifcopus ibi & populus. (9.) SineEpifco-
po

1 ECCLESIAE' xi
!E °n®ci. p 0 neque baptizare licet,neque charitatis feftum ftesutolo tenere, (y.) Ubi Pallor eft,ibi fequantur oves. In fliper: ’ Ausu TK ■atec-,'3i)!5?5 , >®^?' , arn1s k».x tvri ii
itvlo U.M netnvxfl pict^viTis . k ; > 5 s,uii tEp. ad Ala- Mciitoa gnef. pag. 5 3. Sine Epifcopis & Presbyteris nihil wnrap facite, fed in eodera loco convenite, utpras- ces fint unae, fupplicatio eadem , una mens , una luapiox; fpes. ’Ei f s»®' Jtwdgif OTfoSEajd loraaV» \yirn c^k,
lilii ji OTtra pati. a» &7nm($7tii& ■ 7 mcmimxx.h-. 1 rU', ioav ftx hyvu-i-
i hinc-'-' ST®- i-arippmH xi £UT5y <Jie»*afv5>, jtjgairritf
®£(S>*» *fc‘n 7 Koy*T#t , trz *§)*?&{& sv PvuHcm rar*. csd&.-ti tJ" eTnc-^V?) 0s5 u^TWtirojtssvoi. Epiji* (id E -
- pbef.p. 20. Ex omnibus his locis abunde patet, iispntCb omnia EpifcopalisEcclefiae in eodem loco conve- Cl,; ' s : nifle ad fundendas preces communes DEO, & ad
K r~ alias religionis Chrillianx partes colendas, ab eis ’ J!SS ~ ! exigendas: qus omnia latis docent, Ep ifc opi 1 Ecclefiam communi noftra Parochia non fuiife
ampliorem, alioquin fieri non poterat,ut omnia il- Islioijr;;'". lius Societatis membra in uno loco perpetuo con- Ddreir venirent , quod illis temporibus conftanter fiebat, feqt::.: ; 2 . Epifcopus non habebat niliunum Altare ceu
menfam Dominicam in tota fua Dixcefi ad quam ri deSacra Caena participarentillius membra, *£»£»«- ari&tov \ 7 ncx$ic(&‘. IpnatlHS Ep. ad Ebilrtd. paC. 41 • Unum Altare ejl ficut & unmEpifcop.Yx ad hoc Altare uno tempore fuo gregi Epifcopus Sacram Crenam adminiflrabat. Sacramenti veritatem fraternitate omni prafente celebramus : Ad hxc Jufliu. Mart. Cyprian. Ep. 6 %. §. 12-p. 177 * Tur.**
•xwtuj i /Ti to ccvtc trxjuxhoxii ylnlxi, Jlkjtrti xi, x X.- >'Xi' :n
Tcxv ixx^ri y.^lrxt , y^n". * '■ "r. a<?. T i<
yj>z» muTnrxi, Apolog,2-p- 98. ProfeAo iilaDioecefis
»■ Jntcl’
'■P'
Sinelp

12
DE REGIMINE
fatis erat modica,neque fieri poterat, valdejam- pla,ubi omnes eodem tempore communicarent, ex elementis facratis & Diaconi abfentibus Eucha- riftiam circumferrent,quod laboriofum admodum fuiliet opus,&intollerabile Diaconis onus, fiEpi- fcopatus plures contineret homines quam unaEc- cleiia commode convenire poterant. Tertullianus ait, fuo tempore & in fua Patria,quod nec de aliorum moribus quam de Praefidentium fumimus. De corona milit.p. 338.
In illis autem temporibus & locis vel minimum ter in feptimana deSacra Caenaparticipabant,vid. Tertull. De oratione 66 1. Die Mercurii puta die Veneris & die Dominica, quod impoffibile faftu, fi pluribus Ecclefiiis unus prsfuillet Epifcopus, quod cuivis fatis fit obvium,cum Epifcopus, in variis locis uno tempore ad elfe nequaquam polfet, fedinuno loco certo adelfe debebat, in quo admi- niilraret, auditoribus Sacram Coenam, atque eam ob caufamgraviflimis quam poterat verbis monet Ignatius. Mutivxpetdaxfify. Ep.adPhiladelpb.p.40. Ac fi dixilfet,non convenitEpifcopum defererepa- rochiam,& in aliis locis ex caena participare. Sed commodum videtur, ex ea Eucharillia fua manu facrata comedatis omnes & quod amplius dicit, in eodem loco fuperiora confirmat, mirum in modum. 'IU t 5 x.vp/n ifia» I »;2 inrHie/Mt
it Svs-tttrr, «<{ briim;. Ibid. Prout erat Epifcopus unus inEcclefia, ita unum Altare, correlata enim Epifcopus & Altare. Ita ut alia aedificare Altaria fchismaticum haberetur,de quibus fuis locis fulius. ItaCyprianus defcribit hominem fchismaticum.

ECCLESIAz,
E
Tatoiiie
odwtiii
mimi,
TdmiEE: :ipabaEt,t ciuii pisi- oilbibiiT. st Epifcopc. ifcopiii,:;!, awampti, jinqucxf'
verbis;^'
ra defer;:;.' irticipr-j iirialfii' piiiiS
liruis e
S r jy/:'3rt
eratb
41 ?; CCCUa
Stoica*
)uslbis>a
aicb®*
ticum. Contemptis Epifcopi & Dei facerdotibus de- reliclis , conjlituere andet aliud Altare , De uni tat. Ecclef. §. if.p.901. Etnominatim pro tali exprobrat, quia profanum Altare erexerit. Ep. 6 j. §.2. p. 198. (i-e.) Altare oppofitum Cornelii Altari qui erat legitimus Epifcopussproinde in alio lo;c. Aliud Altare conjlhui aut facerdotium novumjieri , praeter unum Alt are ,Ep. 4o.§. 4 .p. 93.Ut nili unum facerdotiii non efle poteft.Idcirco Altare a fcifma- ticis ereftum adverliis Epifcopi Altare, nominat Altare Profanum : Ep. 6 y. §.447.99. Quct omn a quam optime convenirent cum Ignatii verbis fu- per eodem capite : oavdf Bvmxhj^is i>, Kx/zcjg ra», T S r
rav, 'c , -j ^etarusTi i
i KuJvgU ra» r? auutEp. ad Trallef. p. yo. Nec non in alio loco f*v fums 'h <XIh $ fy<rntrV&ix, ingarai g? gkS. Ep.ad Ephej.p.O.o.
9. Sacramentum itidem Baptismi communiter abEpifcopis tantum adminifhabatur in variis fuis Epifcopatibus,quod affirmat Tertullianuss-SV/^/b;- tijlitibus contefiamur nos renunciari Diabolo & pompa. DeCorona militis,p. 9 9 5 .Id circo ait Cypriam nonnifi in Ecclefia pratpofitis licere Baptizare, & eadem de re loquitur, Ep. 79.$. 6 . p.22.0. Fortunatus Epifcopus Thucaborenfis: PoteJlatemBapti- zandi Epifcopis dedit. Ita ut Epifcopi fere baptizarent omnes, qui in eorum Epifcopatu baptizandi elTentj Et fi res ita fe habuerit, non eft verofimi- le,nequidempoflibile,eorumEpifcopatus particulari inter nos parochia fuilfeampliores.
4. Ecclefis elemofyna publica Epifcopi fidei
concredebatur, teftantejuftin. Martyr.

14 D E REGIMINE
Qet ogtpawi* te > "3 TSfS £icAie<T5i '4 A k?k.?,v ctirixy ?t&7!v~
pttvois 'g TEii b ££6y.:tjy ’£ct( ygji %’s 'nrxgETniryucux y.,Pt'JctEy I C eiteXos'
“ra~S A ;ij«as Sji x e,A't'-E'. y.MTzti , /l pfjlog. 2. p. '•) 9. hpilCOpllS y>d? providebat orpbanis y viduis, agrorum peregrinorum aut in carcere publico detrufiorum,omnium denique inopia , re familiari laborantium. Ep. adEoly- carp.p.i a Ad pia haec officialgn.hortatur Polycarp. Sed de hac hortatione plura alibi 5 in tranfitu vero obfervatu eft digniffimum,eumEpifcopatumnon pode effs valde largum,quo ipfeEpilcopus egenis omnibus proviaerepoterat.
y. Totius Epifcopatus incolaeintereflefolebant, fi quis cenfura Ecclefiaftica fuiflet corrigendus, quod affirmat Origen: hominem fontem & crimi- tiofum defcribens,fidentem fe coram tota Ecclcfia, \:y.: 'TtzEyE tSs ixxXvyia; Cof/lCUt. in Alat. lom. I Aj ! ■, 4 j~* Vol. x. Infuper Clemens Romanus apeilat cenlu- ram Ecclellafficam. t« ani y nt.rAxc, Res
a tota turba decreta. Ep. ad Cor. pag. 69. Simili modo Subdiaconi duo pcccaminoii juxta cum Acolythis coram tota Ecclefia dicebant fuarn cau- fem Carthagine, plebe univerfia prafiente. Cypri an. Ep. 28. §.2^.64.
6. Nullus delinquens in gratiam cum Ecclefia redibat, nifi toto Epifcopatuconfentienteot de eo negotio jccrtiore facto. Ita teftaturCyprianus,nullum in focietatem r cclefis rediifle nifi antea a&u- rum caujam apud plebem univerfam.Ep. t o.§. 4.P.30. Affiricana quoque fynodo decretum fuit nullum in Ecclefiae gratiam elfe recipiendum fine petitione & Conficientia plebis, Cypri an. Ep.py. §. 1 ,p. 1 (SffiNifi mors forte inflaret,aut perfecutio.
7. Mo-
Jfriente: co congreg; jOnitaSi ait umA‘ pnirnlp
tinebatpri
fete per prc plAsn,®'. lea Provid [ficosi t)
Jt 5 i> 4 r «w'
WiAl, h]Uu
Mncon bebat. Ita e iD.2f8.hal
prsfente,v notum me legitima, t examinata..
piro £p; fui Epifcop; aisfjiiifeoi
tre; chriii;
tf. Isfm
fmaninei
9 ' Infup iitaa« dat

E C C L E S I M.
!1
Moriente aliquo Epifcopo tota Ecclefia uno loco congregabatur ad eligendum novum Epifqo- pum:ita Sabinus Epifcopus Emeritenfis elidebatur univerftc fraternitatis fuffiragio. Apud G>’- prianum Ep. 62 .§. 6 .p.202. Idem mos paifim obtinebat per totam A tincam, Apud nos quoque Se fere per provincias univerfas tenetur, ut ad eam plebem,cuipraepofitus ordinatur, Epifcopi ejusdem Provinciae proximae quique conveniant , & Epifcopus eligatur plebe praefente. Ibidem r 2* fi
ctiruPav fr-gelcMets t.sxe* em tyis SJCxAtjtrtfiff ovyzexgpTy
[Ai «yv, Apud Eujeb. hb.6,cap.2$.p. 229.
8. InconfecrandisClericistotaPlebs interefle debebat. Ita enim decretum fuit in Synodo Atiricanc, An.2f 8.habita. Ordinationesfacerdotales nonnffi fub populi affigentis confcientia fieri ogportet , ut plebe praefente, vel detegantur malorum crimina,vel bonorum merita praedicentur, & fit ordinatio jufta & legitima, qu* omnium fulfragio& judicio fuerit examinata. Apud Cyprian.p.68.§. g.p. 201. Et Cyprianus Epifcopus cum in exilio eliet, ad totam fui Epifcopatiis plebem dat literas,in quibus invenias quae fequuntur: In ordinationibus Clericis ? fratres cbarifimi ,; Solenrn ante confultare , & mores , ac meritaJingulorum communi Concilio ponderare. Ad plebem univerfam, Epijl. 3 3. ^.7 < 5 . Ut hoc modo imitarentur Apoftolos & Viros Apoftolicos
qui neminem ordinabant,nifi •? IxkXc.
Nifi conclamente tota Ecclejia. Clemens Roman. Ep.adCor. p.57.
9. Infuper Epiftolae publicae ab unaEcclefia ad alteram datas coram tota Dioecefi legebantur. Ita
quldeui

DE r v E G I M r N E
t 6
quidem Cornelius Epifcopus Romae omnes literas, ab Ecclefiis extraneis) ei redditas curavit, fan&ijji- ma atque amplijjima plebi legere , Cyprian.Epift.py. §.ai.p. 144. Et absque omni dubio Firmilione fcribente ad totam'Antiochiee parochiam , T/J '7JZCQ61- *./ x. Tnltm. Ep.fynd. Antiocb, apudEufeb.lib. 7. cap.jo. p.279■ Eo tempore omnes in uno loco convenire poterant ad audiendam ejus Epiftolam leftam, & ad refponfionem ei faciendam; quandoquidem in iftis temporibus facpiffime una integra Ecclefia ad aliam Ecclellam fcripferit literas, quod videre licet apud Clementem Romanum, h'UkAds-/*? ©<5
*n} ©sS ‘Xttgctxbfn! K oqa-.%v 9
i.J' 4. Eodem modo Cyprianus atque Fraternitas 0#sr»/r falutemplurimam dicebant Lucio pontifici, ab exilio cum reverteretur. Epijl. p8. §.z. p. 163.
DeniqueEpifcopi Dicecefi integra uno loco col- lefta tra&abant res Ecclefiafticas. Quod faftum cumfchifma Felicillimiin Epifcopatu Carthagi-. nenli tradaretur ; Secundum arbitrium quoque Vellrum, ea quao agenda lunt dilponere pariter & limare poterimus. Cyprian.ad plebem Epijl. 40. §. 7. pag.9 4. Pari modo procedebatur gravillima in lapforum reftauratione, Cyprianus iterum loquitur ad integram fuamDioecefin. Tunc examinabantur fiugula prajentibus & judicantibus vobis. Ad plebem Ep. I2.§.i. pag. 57. Adde huc,cumNuncius ad ullam extraueamEcclefiammittererur,quod tota plebs poterat convenire, ad eligendum illum legatum , ut fuit fa&um in Ecclefia Philadelphiae. %ae£lotZrx Siiknu. Ign. Epijl. ad Fbiladadcl. pag" 4f. Si cum animo horum lingula bene perpendas,ipfe
juiic*
Judica fi 1
vashodie fi^uenti ritum in affirmare tiquas vai ribus ple rus k pti mkkb fefatis tea quautacu: lia totum modofrei DitEK&l
unotempi dum Deui loco ad ce nec non 1 clefis nej tihpirio iecelie,oiii aoiWeni 3- Nihil
Mi a libvisfe ffledorjK
pumentisar
1 mas
! -Ga non fi
iL„

Judica fi non abunde probant Parochias Primiti- vas hodiernis neque magnitudine ampliores neque lan 4 %, frequentiores fu ili e numero fidelium; Spatia ter- °fc .:3e rarum in Parochiis hodiernis & veteribus aqualia affirmare non aufim : e contrario veri fimile eifian- tiquas valde fuiiTeampli ores, in eisnamque tempore?;;;. ribus plerisque in locis rarus erat fidelium nume- rus & per vigintiaut trigentemilliariumfpatiau- ; '■. nus habebatur Epifcopus & una Ecclefia & fortafi- nictu. fefatis tenuis <St infrequens; Sed audader loquor , quanta cunque fuerunt terrarum ipatia, una Eccle- fia totum recepit gregem,utpote hodiernis nullo kjjT,;• modo frequentiorem; fieri enim non poteft, ut illa iiefe/ffi- DioecefisfingulaEcclefia amplior fit,ubi totus grex :■ i? uno tempore conveniret uno fimul loco ad colen-
dum Deum,Sacram Csnam comedebat, in eodem loco ad cenfuras Ecclefiafiicas omnesinterfuerunt, ^ c: .1. nec non fimul jcomuni concilio tradabantur Ec- : ;[i Q- clefiae negotia publica, qute omnia abunde patent ex fliperioribus; Ita ut pluribus verbis uti non eft .. . necefle,quia jam fupra invidis argumentishoc den-
r r . ■ moftrafienon dubitamus;
3. Nihilominus tamen ut extra omnem con»
_ troverfis aleam hanc quadHonem ponamus, ire
alia via & methodo squum duximus (i 4 e.) demon- ftrando veram magnitudinem & figuram horum E-
__ O ^ t>
’ pncopatuum,de quibus ulla extat memoria in mo- .... numentisantiquorum ; deniqiieprobando Epifco- duinK P atum maxime amplum particulari internosEc- clefia non fuifle majorem. Ad probandam noftram ‘ T '; fententiam Jgnatium in partes vocabimus, cujus Epiftols tam plenam & particularem redduntra-
B tionem

■tS
D £ REGIMINE
tionem de Epifcopatu. Smirnenfi, Ephefino, Ma- gnefiano,I J hiladeIphienfi,quod fatis docet,Epifco- patus illos nihil aliudfnilfe, quam Ecclefias parti* culares,vel Chriftianorum catus.
Et quod ad DiaecefinSmirnenfem attinet, ejus exteniio valde magna efle non poterat; quod patet ex fequentibus. MdJ«s 5 ' tOTo-xw» t i otsmktst»
•Sriuv tirtKMT&y ztg T 7 jy iKKhvtrioiv «ensitu fisfir&oc iwfcafy&st, fyk&tni V7 tv w i7nTX07roy isovc*. et* cwrvtTnTfe^Yi ottU ce.v<pMVyjViTritryoms gy.ei £ & v *&*%*&* SF i7ncrn$?r% %-t* xts
tnyx-nr.v 7rvt&i , oifc.ct o nxe4t{&> hxtpsccrri Epijh fld SwiTTL J>.6»
(i. e.) SineEpifcopo nulla negotia Eccleliallica tranari poterant, ille folus Baptismum & Euchari- ftiam adminiftrabat, & absque ejus permiifu, a nullo alio adminiftrari poterat, ubicunque fuitEpi- fcopus, ibidem adelfe gregem oportebat.Quod nullo eorum incommodo poterat fieri, quandoquidem tefle Ignatiot nvy rimgw twtttyayiiyi.iSroHnM'. Episf. ad Polycarp. p. 13. Frequenter conveniebant in uno ioco. Infuper * %Hcc-nv/,-m.i : Ut Jieret conventus ad eligendum aliquem virum : Epifi.ad Eolycarp. p. if. qui in Syriam mitteretur. Porro i| wkM*s Omnes proprio nomine rogabat:
ibid-p- 13. Ita ut hic Epifcopus omnes in fua Ec- clelia de nomine cognoverit, candide atque mo- defte erga omnes fefe gerens: tis*-, ^ dxXi&i ftijuTregi].
: Famulos <& famulas non dejjiciens. Ibid.pag. 15. Adde huic,« k£A«5»»m» : Frojjiciens viduis.Ibid. fag. 12» Atque, denique: MxAfmm» y»»fe»s s -5 Eo infcio nihil agendum. Ibid.pag. 12. Ita ut afinetk
*nXs yxpx<rv*% (& T$7g yxuxuoccii fciTU 77;»
miu&as: Sine Epifcopi confenfu nulla celebrarentur matrimonia: Ibid. pag. 13. Quomodo itaque fieri
haee
hicpot ccrreni sanbra ut Epii bsfinee celiti par
4 -Q
per Chr
Wftt Vy.i
tjaiinui mo funi flandi; ■; mi ab t
evenerit,
vctiTi:: .
ifji.iti;
J Ecciefij iii/iml
! hlefn
i In.
'eme
Fi > ! mdlt

ECCLEESTAS.
IZ
haec poterant,quomodo fcilicet totus Epi-fcopatu* convenire in uno ioco poterat, lingula Ecclefix membra de nomine cognofcere, quomodo poterat Epifcopus, imo vel famulos & ancillas, ut nullus fine ejus pennillu uxorem duceret, nili Diaj- ce fi n parochiam fecerimus?
4. Quod attinet Dicccefin Ephefinam,una tantum habebatur Menfa SacraintotaeaDicecefi,ad quam omnes fimul de Cama participarent. Incle dicuntur: x.>atn-. F.pft. ad Epbejin. pag. 20.
I9. Eundem fanem frangentes. £ 3 £W j «^ 7 ir'! WW 5 i yJv<TiX- tuet* &hS. Ibid.gag. 20. Qui ab A Itari
feparabantur careabant pane Domini.
Membra hu jus Eeclefia' in uno loco convenire fidebant, ad preces DEO fundendas unanimiter per ChriftumuHinc Ignatius vituperat omnem,
bwfXM 7 ZCtvlo , iST(&> jfJV* UTtogQotJH, 7t. uo.^joy Jlgxg/tttt:
qui in uno loco non conveniunt ad preces uno animo fundendas DEO, fuperbifunt & merito damnandi, quia hoc pafto lefe incredibili beneficio, quod ab exercitio communi rerum divinarum eis evenerit, privant. Porro hvlt^n
•raerz&vw. 'iQ.yyiyy-i ^ 7 izozo ? ytz & c 7 nrjfQTts mtor,* iKK,Xy<rtoi$ I
Epift. adEpbef.pag. 20. Si paucorum preces tantum valere poliunt, quanto magis Epifcopi atque totius Eeclefia preces? Ita ut fi participent de Sacra Cos- na fimul, & unanimiter preces fundant, fiunt figna Eeclefia particularis.
§. In Eeclefia Magnetis omnes cum Epifcopo conveniebant habentes: «?»«« it* ■ Epift. ad Ma - gneft. pag. 3 4. unum templum, a tvrutfiet». lbul. Unum Altare, imli &vrc p,'a Ibid, pag 33. In
B % unt

DE H E G I M 1 X &
fio
fimo loco eadem habebantur preces, dv. ivmt&ftpoi Jia rj fiu'Si/ioltn >©•' hmiii.imitJiJpoim^. Ibid. pag^. 3 In alio loco cum bona conscientia nonpoterant convenire.
Quam ampla fit ea Ecclefia,cujus membra in uno loco omnia conveniunt, & fimul precantur Deum, atque ad unum Altareparticipant de Corpore Chrifti, difficile non eft diftu.
§. 6 . Quod attinet ad Epifcopatum Philadelphiae,de ejus magnitudine facile polTumus confice^ ie ex eo,quod membra nihil poterant fine Epifco- p 0 .oiro QsS if$ sF tmcHsms htrh, QuotqUOt CUmDeb fint, cum Epifcopo fint: EpiJt.Ehiladelph. pag. 40. 5 r}£ cTtviftkv ifl», cttyXif&ttTi Ibid. pag. 40.
Ubi Paftor,ibi quemadmodum oves etiam vos e (lote. Mi* iv^agjid* £« ■m-Trig/.m, Ibid. pagi 40. Una gaudentes Eucharistia & uno poculo » e» V‘*5-^«. Quae omnia nullo eorum incommodo fieri poterant , quandoquidem multitudo non erat tam frequens,quin & aliis temporibus omnes in uno loco convenire poterant. ^«goTs»S<ra< «; 1 « «tsi rfitarm
l*«0sS ( he.) Ad eligendum aliquem Nun-
tium qui in Syriam mitteretur: Ibid. pag. 4f.
§. 7-Dicecefis vero Trallii fuperioribus non fuit amplior, cum unum tantum haberet Altare, quod perpetuo refpondebat uni Epifcopo,adeo utfepa- ratio ab Altari, vel a fuo Epifcopo idem elfet: hinc IgnatiuS. ^ ciyis fyrictrngjts av xx^xpcs £51» 'ItT fci> ci yuf).i
yS. £Tf£(r/3sC/j£gf8 £ 7rQctc,Tpjf:i, « yy/.Jztpis i-~:>
7 $ <nwHSie-a. (i.e.) Quicumque fine Epifcopo & Diaconis aliquid efficere conatur, impurus efto .Epijl.ai Tral.p.p o.Jam judicet quivisArbiter,defcriptionib. te diftis veterum Dioscefium aequa lance trutinatis,
nuta.

num necelleiit,necne ad hodiernarum Parochiarum menfuram Diacefes antiquas reducere. Quod fi fit verum de illis,prsfertim de Ephefino Epifco- patu,ubiPaulus per triennium praedicabat Evange- lium, non video, cur Epifcopatus csteri, ubi A- poftoli nunquam fuerant, vel faltem non annuntiabant Evangelium, per tam longum temporis Ipa- tium, ponerentur im ambitu majores. Quamdiu fuit, priusquam ex Dioecefes in varias dividerentuc congregationes,definire nolo , utpote a propofito alienum, fatis habeo, intra temporis fpatium mihi prafcriptum tcilicet, per tria prima fecula, eam mutationem nondum contigifle , nifi for- taffis in Ecclefia Alexandrina; cujus rei rationem dabimus in fequentibus,poftquam argumentis validis demonftraverimus Epifcopatus iis temporibus per totum orbem maximos,in tertio putafe- culo, nonalios fuifle,quam tot lingulas congregationes: & fi hoc demonftraripoterit,demonftratio erit itafortis, ut nihil ea fortiuselTepoliit.Quanta enim Ecclefia magnitudine erat amplior & diuturnitate temporis antiquior,in qua crefcere poterat tanto membrorum numero & multiplicatione fui debet elfe major,
Quatitor vero maximi omnium Epifcopatus iis temporibus per totum terrarum orbem merito ponuntur, Antiochenus, Romanus, Carthaginenfis, Alexandrinus. Quorum tres priores per tria Secula poftChriflum natum) in varias particulares Ec- clefias nequaquam diftrahebantur, quamvis de ultimo horum longe aliter fuit faftum, quod alio loco videbimus.
B 3 §. 8 .Quod

2%
DE REGIMINE
§ 8.Quod attinet a d E p i fc o p a t u m A si t i c r /: , m e m- bra ejus omnia tam numeroia non fuerunt,quippe quxa 5 f. Annos poft Chriftum natum, commode inuno ioco convenire poterant: ut hujus rei exemplum habemus in Paulo Samofateno Epilcopo ejus loci H$retico, qui a Synodo ibi habita exEc- clefia expulfus fuit, & in vacante loco fubftitutus fuit Domnus. MijAs,»®? o.k 5 Nolebat reftituere domum Ecclefis,donec ab Aureliano Imperatore coaftus edet, r ci*o>, Eam domum reftituere : Apud Eufeb. lib. 7. cap. 30. Ita ut per 2fo. circiter annos Antiochiae Epifcopatus unum tantum habuerit Templum,ad colendum Deum.
§.9. De magnitudine Epifcopatus Romae hinc Commode divinare polTumus
1. Tota plebs Chriftiana ad facienda facra convenire folebat, quod abundepatet exalicujus con- fefloris , Natalis nomine, hiftoria, qui cum ab Haerefi Theodiliana in bonam viam revocaretur, veftitu penitentis fefe induit, ad pedes Clericorum & Laicorum fe prosternens , dum in templum trunfi- rent ad peragenda facra. n^omnceiy labroncsV», «xi/j»,
Xo&iKav, Trr> \v(ryTXs&yyjio 9 oz 6 t&£i >69 Anonyffl.
apud Eufeb. lib.f.c.z%.pag. 197.
2. In hoc Epifcopatu una tantum habetur Ec- clefia, vel locus,in quo celebrarentur facra. Mortuo enims Anterio ejus loci Epifcopo.
larv itn 'rkxxXqiriciz (n/yKSxgotvrth&r: Apud Eufeb. llC\ G. C. 2$.pag. 229. Fratribus in Ecclefia convenientibus ad eligendum fucceflorem. Quae fpecialis nominatio, loci puta,in Eccleiia eos conveniiTe,plane do- cet,eos omnes tantum unam Ecclefiam habuiife,
plures

E C C L E S I JE.
a?
plures enim
ICCk .
'Aiihanmilcnt, Hiftoricus
',taci ido Ecclefiam , in ■' d : c nominatim indi- , ‘ mannis, aut St. Pe-
opatu non habebant ni-
in tenebris neu reliquin ■ qua conveniebant - * ' n " callet : E.gr. Sri. . m.. tri.
5, Iterum,inhocEpii fi unum Altare,quod ex Cypriano fatis patet, fchifi ma Novatiani presbyteri hujus Ecclefia; deferi- bens, Profanum Altare erigere. L fi.6 ?.§. 2 -p.i 98. Oppofitum Altari Cornelii,legitimi illius Ecclefis Epifcopi.
4. Integra Dioecefis concurrebat ad falutationes, atque Epiftolas feribendas ad alias Ecclefias. Sic concluditur Epiflola a Clero Romano adClericos Carthaginenfes data , falutant vos fratres, qui funi in vinculis & presbyteri & tota Ecclefia. Apud. Cy- priau.epijl .3, §.3, vag.12.
f. Qualescumque liter3s,quts ad eam Ecclefiam erant dats, coram omnibus legebantur} quemadmodum folebatfacereEpifcopus Cornelius,fanAifi- fittnz atque ampliffimceplebi, legere te femper literas noflras volo.Cyprian.Ep. pf .§.2 x .p. 144.Deniquehujus Dioecefeos integra plebs concurrebat ad eligendum Epifcopum, vacante Ecclefia, quod fa- ftum vidimus decedenteAntero. fi ima- Icov i7n ix.K?iti<rieis avyKSxgomuaa*. T Aetov. Eufeb. lib.
6-cap.2S.pag.229. Integra plebs concurrebat ad eligendum Epifcopum > ubi omnium fuffragio Fabianus fuit ele&us. Et fimiliter mortuo Fabiano,Cor- neliusfaffus erat ejus loci Epifcopus: Cleriacplebis fuffragio. Cyprian, Epifi.fj.§.2.pag. 198. Jam omnibus his asque penfitatis, num unum Altare in toto B 4 Epifco-

DE REGIMINE
&4
Epifcopatu,num una Ecclefla,in qua omnes convenire folent , hunc Epifopatum ad formam hodiernarum parochiarum reducat necne, appello queim vis arbitrum.
§. io. Epifcopatus Carthaginis ex ordinevg- nit proxime conliderandus , Roma & Alexan- driaexceptis,omnium longe maxima, & forfitan nulli harum inferior,frequentiffimoChriftianorutn. numero, & prsfertim,fi qu$ fides Tertulliano, innuenti, decimamhujus civitatis partem fuifleChri- ftianam , quamobrem inflabat Scapula,ejus Urbis prasiidiChriftianis inimicillimo. Quidipfia Carthago pajfiura ejl decimanda d te f^c.adScapulam.pag.^p o. Verum enim vero quotuscunque fuerit Chriftia- norum numeras in eo Epilcopatu, conflat tamen, quod pofl Tertulliani tempora , non erat eorum major frequentia quam recentioris parochias numerus, ut ex millenis locis Cypriani iftius Ecclefise Epifcopi apparet.
1. Epifcopus enim iftius Epifcopatus lingula membra bene novit; Ut omnes optime nojfem.Cypr. Epifi ?8.§. i. pag.po.
2. Epifcopus ineo Epifcopatu Eleemofinarius erat publicus, providens pauperibus, debita illorum folvens , artificibus egenis pecuniam porrigens , ut commercia alacrius colerent. Quemadmodum Cyprianus,cum in exilio viveret,mifitCa- lidonium, Herculanum, Rogatianum & Numidicum ad fuam Ecclefiam,quae erat Carthagine, Ut expungeretis necejjitates fratrum mftrorum fiumpti- bus , fi cjui etiam vellent fu as artes extrudere ^additamento quantum fiatis effiet } defideria eorum juvaretis•

B^E G I M I K
Si Cypriani Epifcopatus conflaret quadraginta,vel fexaginta parochiis, maxima profedo pectini® vi opus erat, qua omnium qui non erant fiolvendo, debita dilueret, atque cujusque opificis artem promoveret certa fumma pecunia.
3. Omnesadelfefolebant,cumSacraCoenacelebraretur , teftante Cypriano. Sacramenti veritatem fraternitate omni prafente celebramus. Epijl.6 3, §.12.^.177.
4. Cum Celeribus a Cypriano praledor confti- tutus eiTet, legebat ex Cathedra Plebi univerfc, ut omnes eumvidere & commode audirepoflent.
f. In omni ordinatione Miniftrorum confuleba-! tur tota plebs, neq; cuilibet imponebantur manus fine confenfu populi, teftante Cypriano, qui affirmat,hoc inftitutum fibi fuifle ufitati tfimum. I11 or-. dinandis Clericis , fratres cbarifjmi , [olemus vos confulere , mores ac merita fingulorum communi confilio ponderare. Epiif. 33. ad Clerum & plebem,pag’ 76. Idcirco quum propter viri merita,aliquem adpraledoratus diguitatem promoveret inficio populo, ab exilio literas miiit: Plebiuniverfe, Epijl q4.pag.U0. Rationem reddens,quare fecerit fine eorum confenfiu.
6. Vacante fiede concurrebat tota plebs ad eligendum novum Epifcopum, hinc Pontius ai t, Cyprianum fadum fuifle Epifcopum huj us Epificopa- tus , plebis favore: Invita Cypriani. Et Cyprianus ipfie fatetur fie fuifle eledum populi univerfi iiiffra- gio. Epijl. pp.§. 7 .p.iq9.
7-Omnis populus hujus Epifcopatus conveniebat,cum Epiftol» publica mitterentur, ad - is
B 5 - >

2 6
DE REGIMINE
Ecclefias. Ejus rei inflandam habeto in eaEpiftqla gratulatoria adhuc extante apud Cyprianum, quae comuni omnium confenfu adEucium Epifcopum Romae ab] exilio revocatum data fuit, Vicarias vero pro vc bis ego gr Collega, & fraternitas omnis bos ad vos liter as mittimus. Apud Cyprianum, Ep.fo. §.2.p. 1 6].
8. Tota plebs adede folebat in cenfuris Eccle- fiafticis & concurrebant in Excommunicatione annuntianda adverfus delinquentes, Secundum veflra divina fuffragia Conjurati. Epifl.40.ad plebem.
1. pag.92. Similiter ab exilio Cyprianus ad populum fui Epifcopatus fcribens, de duorum Sub- diaconorum & unius Acolythi pravis moribus, necnon de Schismate Feliciffimi,graviffimis,quam poterat verbis,pollicetur:quod attinet priores, quam primum Deo videretur, utfalvus & incolumis reverteretur,fore,ut hoc negotium definiretur a fe & cum plebe ipfa univerfa: Epifl. 28 -§.2-pag.64. De pofteriore, fimilimodo, fecundum arbitrium quoque veflrum,& omnium noflrum commune confilium. Epifl. ad plebem, §-7. pag.94,
9. In abfolutione annuntianda posnitentibus totus populus aderat, fedulo examinans, an vera, vel fimulata fuerit delinquentis poenitentia 5 & II abunde omnibus fatisfecillet,in Ecclefls gratiam redibat. Quapropter cum Presbyteri in difficillimis temporibus fusque deque habita confideratio- ne, nonnullos eorum, qui propter vehementiam periecutionis a fide defedffent,in gratiam Ecclefise recepiifent, Cyprianus in eos presbyteros perlite- ras acriter in furgit, prohibens,ut non admitterent ullum,doneq pax daretur Ecclell», ut ipfi delin-
quen-

E
ECCLESIA.
nn
im W
CinliirisE;;,
mmuniciE;;
Wi&at:
prianci^;.
: Jiiorani;. fflismo;;;; ivuEiii-
iiviisicc^
irafe.
; r _
UrZTj::,,
ili::.
min::
: cBB crlfc
»ros pv"
quentes fuam caufam dicerent apudPlebem universam. Epifi. io. §.4. pag. 50. Et de eodem negotio ad populum fcribit in alio loco, quod pacatis rebus Ecclefis,omnes ejusmodi res examinabunturfingu- lee,prtej entibus & judicantibus vobis. Epifi. ad plebem. §.1 .p. 37. Denique in hoc Epilcopatu nihil fuit fa- &um,nifi confentiente populo,teftante idem Cypriano. A primordio Epifcopatus mei si at nerim, nihil fine confenfu plebis mea privata fiententid genere.Epifi. £.§. f.pag.17. Etne quando ab hoc re<So tramite videretur defleftere, fcribit ab exilio ad Clericos, necnon adLaicos,quod fimulatque reverteretur incolumis de i is,qua; vel gefiia e flent , vel gerenda,ficui honor mutuus poficet,in commune tractabimus.
Itaq; utrumOblervationes fupra diftsEpifcopa- tumCarthaginenf. in eandem formam cum moderna parochia,concellifle,necne evincant,deliberandum cuivis homini non iniquo proponimus.Quan- tumadmeattinet, nonpoifnm coniicere, quomodo totus populus recipere SacramCccnam,adede in excommunicandis velabfolvendis delinquentibus potuerit & adjuvare ineligendoEpifeopo, & hujusmodi multis aliis negotiis,nifi antiquorum Epifco- patuum limites reftringantur, & ad formam particularis con gregationis redigantur.
11. Quantum attinet ad Epifcopatum Alexan- dris, omnia ejus membra,vel faltem maxima pars in uno loco convenire poterant,quod probari po- teftexAthanafio. Apolog ad Confiant , nifi hoc infra prasfcriptum tempus foret defcendere; Nihilominus tamen in feculo tertio congregationes erant divifc atque diftin&£,qua& omnes uniEpifco-
po

D E REGIMINE
a 8
po obtemperabant,quod liquet ex Dionyfio hujus Ecclelias Epifcopo qui ita loquitur. ’£» -mi-
K«M£i«(s kJ itnrmi ruvx^yit.Eufeh. lib.7 .Cap,
11. pag. 260. Congregationes dijlin&a in extremis fartibus urbis. Cujus rei ratio haec mihi probabi- lis videtur;ea membra Epifcopatus, quae in remotis partibus morabantur, & line maximo fuo incommodo unoquoque die Dominico,Saturni, Mercurii A Veneris (quibus ftatutis diebus perpetuum conveniebant,) frequentare commune Templum non poterant, attamen nolentes a communi Templo & Epifcopo feparari, ne deteftandi fchifmatis poftularentur,quod confidit in feparationelevi& non neceflaria ab Epifcopo & templo publico, idcirco rogabant Epifcopum,ut integrum illis foret , edificare in vicinia Sacellum requietorium, Templo publico fubditum & fub ejusdem Epifco- pi imperio, & ejus julfu a Presbytero gubernatum libi ufitatius convenirent, nifi folennioribus diebus quando Templum publicum,cui preerat ipfeEpi- fcopus, frequentabant.
Hancfuifle occafionam fejundarum congregationum Alexandrie, fatis patet ex didis Dionyfii fupra allegatis. In remotis fartibus «rivi.EtfrequentiaChriflianorum non erat tam numerofa, quin comode pollet in uno loco convenire 7o.Annos pod,utprobaripoteft exAthanafio. Ita ut ee congregationes feparate que inferviebant tantum eorum commodo,qui longiffime aTemplo diftarent, in Seculo tertio fuerint invente,& Alexandrine Ecclefie peculiares; omnes enim alii Epifcopatus intra terminos fefe continuerunt.
§.U.Ita«
§. 1
cleliiii nt i opjiinvsi
simis uiti
jopuSjub'
aieiusiffl*
Solis.
EjirU*
Qipriadd
[uiiultis
adulatote Enfii- M cimimia
modiEpi Ipifcopr hjtilii mimus,<
' Ca rthngi 'piorum iomecni l inveuiaso]
W
fuasfedss; faiarni fuprademi samon an ma d: enim ii tari el isles hii

ECCLESIJE*
'E
JlonyliVs
, „ '^S
0 *fcJ-
iimiors,, ■®) fllOEf-
ituni,;^
biispe;?^
mneT;^
:omaieii ;
2*
§. 12. Itaque, fi Epifcopatus& particularis Ec- clefia fint Synonoma, nihil mirum, fi pervilius & opida inVenerisEpifcopatus, & non tantum in maximis urbibus , ubique enim conftitutus eratEpi- fcopus,ubicunque fuerat frequentior fidelium nu- merusfita enim Clemens Romanus loquens deApo-
ftoliSi WA«5Ki)gtioyo»W5^9iSjfavi)(«! imn/ciriss.
Epiff. i. ad Corinth. pag. /4. In eodem fere redit Cypriani diftumi^er omnes provincias & fer urbes fi i/gulas ordinati furit Episcopi. Episf.p 2 --§.i 6 .p. 119. Hinc in Epifiola Encyclica Antiochense Synodi dicitur Paulum Samofatenum complures habuiile adulatores, inter ‘Emnymif aygZt 71 ii) Trixsau
Eufeb. lib. 7. Cap. 30. pagi 281. (i-e.) Epifcopos circumjacentes , urbanos i & rufticanos:& ejus- 1 modiEpifcopus erat ZetSnut > 5 »» n$,udm (i.e.) 'drrh;-. Epifcopus Oppidanus Comanenfis, Anenyme apud, ::Eufeb.lib.f.Cap. 1 6. pag. 182. Etnonimerito exifti- mamus,quam plures ex illis Epifcopis, An. 2 f%* Carthagine convocatis,ad numerum 87. fuifle oppidorum obfcurorum Epifcopos, cum apud Pto- ■jtjccE’!: lomeum & alios antiquos Geographos nufquam liciis Go:, invenias opidorum nomina.
'a-fiv- §• 15- Sed quibus in locis habuerant Epifcopi , -fuas fedes,parum intereft,cum earum limites ho- diernarum parochiarum terminos non exceffiile ...... fuprademfiftraverim, attamenfuftinere nolo,quod
antea monui,nullos ex Epifcopatibus antiquis ter- ia j iT' rarum magnitudine parochias fuperaffe. Verofl- mile enim videtur, in locis defertis& montanis, ^ j r Lj ubi rari effent incolae & rariores Chriftiani, plures fideles hinc & inde per magna terrarum fpatia.di-
f P* c "

io
DE REGIMINE
fperfos convenifTe in celeberrima iftius traclus tube, fed hoc unum eft quod volo, hodiernas parochias fidelium humero antiquis Epifcopatibus ede aequales.
6ic fe res habuit temporibus & in Patria Juftini Martyris. TJiFi!?»* r.zrpuhy Truflmxf) ydygxs
ffyjciTc» i7n% avmoviiAvn; Qtfiui oTrgoio-asIiithcyts tv* ixjirixt Tnietlofivafr-ugi®* TF^irpe/fm y<yj g srgosiws iv^as mcnd/ia4 t
•n ii i migite-t J& rtn iiitiyim iiiftmleu. Afofog. %. pd<t. q8. (i. e.) Die dominico conveniebant omnes Cives & Ruftici iii unum locum,ubi leftor portionem Scriptura legebat,Epifcopus condonabatur & ad- miniftrabat Sacram Cosham. Ita ut omnes Cives j uxta cum rufticis convenirent in lino Templo & cum Epifcopo communicarent. Sequentes irihac fe admonitiones Jgnatii ad Magnelianos.
c/jVMiV v/im; peo/,vcu IvaiJyjTt tS , v//\ fyls
7F£ox&)yijds>6is tTrciwrs bwfrw®*
&y, c.7X tcusTif, r dTE JtklffvU7n}*iXaijXTW? fiv, JV» cevetis t7n7'
9 ( 07 ?% 7&>9 7rgs<r/3VTtgcn prM* Trgoio&ZTT-eiXbli efnro ccv7v f/Ja 7C^7-
£v%y,p.'tcc JVjfir^-eWvSs, jemVsAots. Epiji. fld
Nihil fit inter vos quod creat difcordiani>fed ad^ hterete Epifcopo, & eis qui vobis prafunt, ficut jEfusChriftus nihil egit line patre,neque per fe neque per Apoftolos,fimiliter nihil vos agite line Epifcopo & Presbyteris,fed convenientes in unum locum,fint vobis lintepreces, una fuplicatio,mens una,fpes una.
GAP. III.
i. Quale fuerit munus Epifcopi. 2 . Perpetuo prodebat Cur a animarum. 3 . Quomodo electus fuerit a Majoriparte parochia. 4 . Ab Epifcopisadjacentibus approbatus. Initiatus hnpojitione manuum. Quot Epifcopi ad hoc officium /Afficiant. &> Quomodo

REGIMINE.
n
do Epifcopus promovendus fuerit, alios Epifcopos «r- tiores fecit. 7. Brevis recapitulatio munerum Epi- Jcopo propriorum.
§• I.
D E grege Epifcopi,five de Ecelefia Jam ftipra fulius diiferuitnus,{'equitur,ut de officio Epi- fcopierga gregem ,&de variis muneris ejus partibus, ex ordine difputemus : in hoc negotio non opus eft, multis enumerare diverfa officia,quas ad Epiicopi dignitatem pertinent, quandoquidem fuperhac re pauci funt,qui didentiunt.
Itaque,ut paucis me expediam,particulares a triones,qu$ ad munus Epifcopale pertinebant,in fum« fflalic habeto.
AnuntiatioEvangelii.Oriij.in Ezecb. IJom. 3 .Preces fundere ad Deum,cum populo. JuJlin.Mar.Apclog■. 2.pag-9 8. -Sacramenta adminiftrare, Baptismum fcil. & Sacram Ccenam. Ter tuli. de Baptism. pagi 602. Idem, de Coron. militis. Providere pauperibus. JuJiin. Martyr.Apol.%. pag. 99. Ordinare Mini Aros. Eirmilian. apud Cypria». Epijl 7 j . §. 6. rag. 237. RegereEcclefiam. Tertull. Apol. cap.^9-pag. 709. Excommunicatio delinquentium. Cypria », Epijl. 3 8. §.2. pag. 90. Abfolutio poenitentiam, Idem Epijl. 10. §. 2. pag. 3 o.
Imo qualescunque aftiones, qu$ commoda fub tribus iftis aftibus generalibus, anuntiatione EvangeIii,adminiAratione Sacramentorum, & gubernatione Ecclefis poflunt comprehendi,ad Ep^. fcopi munus pertinent.
Hsc in tranfitu enumerare fatis habui,quia de his minima eft lis, & quoad novi,contentio fere nulla,
ideo-

§2
D E R E G I M I N £,
ideoque pro eo ac propofui ii articuli trutinandi veniunt, lliper quibus inter fratres infeliciffima eft
contentio:
§. 2. In fungendis fupradiftis actionibus fedu- lo ie exercuerant primitivi Epifcopi,affidue annuntiabant verbumEvangelii,nunquam ncnpreca- bantur Deum,cum fuo grege,& vigilabant populum induftria indefatigabili docebant, & propterea perpetuo pr^Udebant fuisEcclefiis,ut prsefto adefle pollent,ad corripiendos haereticos & male feriatos, ne longius venena ferperent:& quam neceffariaSc utilis fixa habitatio Epifc. in fua cura fuerit, docet Gypr. dum inter alia fiagitia,quae vindictam Divinam in Ecclefiam accerlerant,recenfet Epifcopo- rum incuriam,qui deferuerant proprium gregem: Epifiopi dereli&a fide, plebe dejertdpper alienas provincias oberrantes , negotiationis queejluosee nundinas aucupari. De Lapfis.§. A.pag. 278. Ideoque idem Cyprianus fcribens ad Romanos confeflores,fchis- tnate Novatiani infedtos eos ita alloquitur: Nos Ecclefiii dereli&a , foras exire, & ad vos venire non pojfumus. Epijl. 44. §.2.pag. 102. Ideoque perlite- ras vehementer eos hortatur, ut fchifmaticam eam feftam deferant: ita devinctum Ecclefis propriae fe exiftimabat,ut nullo fere cafu abefie polfet. Et Vero fimile videtur,Cyprianum jam fui officii efle longe obfervantiorem,quam antea,utpote a Clero Romano,& a fua parochia acriter reprehenfum, quia fuum gregem furente perfecutione,brevi tempore dereliquit, cum jam ab inimicis efiet damnatus,Senili fuga fe fervaifet,fummas dedilTet pixnas. dictis liquet,primitivos Epifcoposperpetuo
iofin P aI
«s,quifj tcsfein 0 & ita lab que liW
naturSjV' fentfiipi mnonu: fucdeti Qusomc iffiAi 0« canslede Minifier
membra plerumqj ; aiicaw ' Jarat Adhunc (olymitanu
fcn#s.r;i«
i patum Ror 1 rabemus 1 kso. Ti
v mia.
j '■"!; O&zh

ECCLESIA-
I!
infua parochia & inter gregem maniifle lumrao labore & induflria eorum commoda promoventes, qui fuse tutelas animas concrederent, exercentes fe in omni parte relligionis & officio charitatis, & ita laboris patientes vitam agebant duram atque humilem , donec vel communi modo naturae,vel inimicorum violenta manu diem obiit fent fupremum. Itaque fumma cum laude bonorum omnium, vita fundi, particulares fuas greges fuccellbribus curandos & regendos concredebant. Quae omnia anfam praebent & commodam inquirendi occalionem, quo modo & quibus mediis vacans fedes repleta erat,& quo modoEpifcopus vel Mi ni der fuerit eledus ad Epifcopatum vel parochiam.
§• 3. Modus autem Eligendi Epifcopum fiefa habuit.Vacante aliqua fede omnia iflius parochiae membra, five Clerici eflent,five Laiciin Ecclefia plerumq; conveniebant ad eligendum fuccelTorem cui curam animarum & regimen Ecclefise concrederent.
Ad hunc modum Alexander fuit eledus Hiero- folymitanus Epifcopus ‘AhxQu&xuT ci>&h i-JIS -m** tor&i t«rtTgi7r%7i (i. e.) EleBione & cowfulfione membrorum ijlius Ecclefia. Et quod attinet ad Epifcopatum Romce, Inftantiam in promotione Fabiani habemus luculentillimam, moriente Epifcopo Antero. k-mlm* iv sits* tS fte»s»
eWVfs^ rw r txxtenxs myxswiiptim
vX&ivv -n iTTtpaw) a\bwv tiT; /rs.Vioi; c* bmioict uTmp-
yj»\ui . i efix,3ixi'c -71X^1,ihtk '»«5 Jihctm
aS-gdas '<yx /xiliigx xxiuirluirn imvjfit&WM n ku-

14
D E REGIMINE
cs' >s 7svsvf&&'i<&’ ci ua^e* ff&JzicM, e^' $ lo* tjzcvtu httfa
a/axrs^ y<$’ £>h nnvpx\<&‘ &«& wvfrvru cp.cn « GzOfupitt mirp k) fbia^Ufcq »%it* eTta.o^nij ;^of ocy.£Xb*T&s i?n 7* ‘J 5 ewjc-sgwjJf
twzSeivM. Eujcb. lib.( 5 * Cuj)+ 28-^^- 2,29» Quorum funima latine fic habet. Totus populus conveniebat ad eligendum fucceilorem viros graves & celeberrimos complures eo officio proponens.Cum de Fabiano ibi prafente ageretur, columba,nemo erat,qui animadverteret,donec admirando modo capiti fuo infederatiimiliter atque Spiritus Sandus Salvatori antea iniederat, tum totus populus inftindu ccelefti quali percitus uno animo Fabianum Epifcopali honore eiie dignum clamabat, & nulla mora xnterpofita eum in Epifcopali Cathedra collocabat. Similiter ejus fucceiior Cornelius. Epifcopo Cornelio. Cle- ri ac plebis Jufragio ordinato: Cjprian. Epijt, 6 f. §-2.pag. 198. Eodem modo in Epitcopatu Carthaginis conftitutus erat Cyprianus, ut Pontius e- )us Diaconus memoria? tradidit. Judicio Dei & plebis favore ad ojfcium facerdotiify Epijcopatus gradum adhuc Neophytus electus ef. In Vita Cypriam. Quod & libenter agnofcit Cyprianus, quipallim fatetur,ie ad hunc dignitatis gradum evectum populi univsrji fuffragic. EpiJL jj. §. J.pag. 199.
§. 4. Epifcopoapopulo ad hunc modum Ele- dojliftebatur ille coram vicinis Epifcopis,qui eum comprobarent line quorum communi confenfu nullus Epifcopus legitime confirmari poterat.
Itaque cum Alexander a fraternitate fadus elTet Epifcopus Hierofolymitanus w
D/ ixxXvdtts ywfms. (i 6')
plenum
plecum r nci. Ct aatjfcili' anuum affectus [ munere
debet, Sy
mhom ter talis i' rendi ce Aet, quas I piuseled • turjuita inliifutun frftrefi cui prapj! fimi: j pkkprsj.
jf; r/ftxit. ,
tillStjHt,
j vero esca tor, at po ffin Elefti -tKEon efe uadone inv '■e concuri tiiApoit, iaplis,!

ECCLESIA?*
plenum habuit confenfum adjacentium Epifcopo- rum. Cujus inftituti ratio,ni maxime fallar , haec erat,fciiicet, ne quando populus fuperbia elatus,
fequ. nimium prs fe ferens,per fuam ignorantiam, aut ;fe:t .. allectus pravos,virum eligeret honorificentiilnno
ei£3o:y munere minime dignum. In confello enim elle debet,Synodum Epifcoporum prudentia & omni ret,kit genere difciplinarum congregationem indodto- asteie rum hominum longilltme fuperare, & conlequen-» .en:,rx:::- ter talis Synodus multo erat aptior Judicium fe- fctcEe rendi de diiciplina atque donis perfonts jam ele- dia;, quam indoctum vulgus. Inde eft quod lae- 3ii;a pius electio Epifcoporum vicinis Epifcopi tribui- Safiss tur juxta cum conlenlu & populi fuffiragio: quale lotio. 0 inlfitu/tum in Affrica paffim obtinebat. Apud nos ri.i/i, fti & f ere P er Provincias univeffas , ut ad eam plebem , iitciratut cui pragofitm ordinatur , Epifcopi ejusdem Pro vincia i litte proximi quique conveniant , eff Epifcopm deligatur, JjjiDs?. plebe prafeute , qua fingulorum vitam plenijjlme no- ■ vit , Qp uniuscujusque ailum de ejus Converfatione ififkr- P sr lpcxit. Synod. Affric. apud Cypri an. Episi 58. , us §• 6.pag. 202 . Quod fa&um videmus in Sabini Ordi-
m evec®' natione, ut de Univerfe fraternitatis fuffiragio & de .... Epifcoporum judicio Epijcopatus ei deferretur .Utrum
• vero eledtio Epifcopi vicinis Epifcopis tribua- tffive- tur, an populo illius parochis, res eodem redit,' tcop.:^ cum Eledtio Epifcoporum line confenfu plebis aut! nec non electio plebis line Epifcoporum compro- jr;peti-_ batione invalida putaretur,ideoque utriusque par- ateBfis^ tis concurfus neceflarius habebatur ,conveniens cum Apoftolorum atque Virorum Apoftolicorumi >' exemplis, qui in prima plantatione Ecclefiarum.
ps
C %
K«£t

DE REGIMINE
56
lCafessi&M V7e beiw n f/.ibfy id>'inga» i/iMytpm a.ifvtiruvA- E tnyU.v t <r.&: M.gy^ CacU/. l\O f UAii. Epijl. 1 . A.d Co-
rinth.fag. 57. (i. e.) Ordinabant Epifcopos & Diaconos curn totius Ecclefiat confenfu.
§. y. Eledtionc Epifcopi inftituta, proxime fe- quitur ejus ordinatio, qua celebrata fuit in TuaEc- ciefia per vicinos Epifcopos, ut Cyprianus refert de aliquibus Epifcupis fuo tempore. In Capjenji Civitate propter Ordinationem Epijcopi effetis. Epiri. ya. §. pag. 15 1 • Eo cum perveniilent, fumebant Epifcopum electum in prafentia gregis eum ordinabunt illius Ecclcfix Epifcopum, impofitione manuum. Ut de Sabino factum legimus. Epifcopa- tm ei deferebatur,famatius ei imponebantur. Cyprianus Epifl. 68. §>6. pag. 202- Similiter Novatianus cum contentiofe ambiret E-pifcopatum Roma;, ne quando videretur illigitime vocatus. ’e
9 etygettcifs vctf Z7r*.&fz&}xs tiXxw tjw ‘eir.ft&tpqrei izxTrvi ?•
iiny^qtcfal/ eixetvix?! liu <£ tAsuttisefc&gnjurix i7nryj7n j>
eium^idlcu. Cornei.apudEufeb.lib.6- cap.43.pag.243. (a. e-) Eeliexit tres ignorantes Epifcopos ut venirent Egntam ad eum ordinandum in eo Epifcopatu impofitione manuum. Epifcoporum numerus ad hanc fo- leonitatem celebrandam neceffarius nufquam exprimitur i tres fulHciebant,quod ex praxiNova- tiani patet; an minor numerus valere potuit, ne- fcio, quia numeri Antiquitas nullam mentionem facit, nili expraxiNovatiani,quod fupramonui, *k cum ipfe pracife tres accerfiverit Epifcopos, concludimus,numerum trinumfuillenecelfarium.
Quod fi plures commode haberi pollfent,non inutiles exftimabantur; quanto enim major Epi- fcoporuni numerus in celebranda alicujus Ordinatione
tiflW) E hsbbati rsiligii patumR ihfidfi 119. Ei Hiretic
2 fM‘
140. h iqueM: vimusaf nisapprc priano a|
I m- S-s.
%r&l | promovi : pos certi berrimi ; i rat. Tnt
ne, inter nia&ani maxime' 1 ticis Epi! ! hctum ,' \ rntdtn fyyijit. ms Hj Ipifcopu
*§nll

E C C L E S I JE.
tione, tanto validior,& omni exceptione major habebatur talis Ordinatio. Inde ell, quod Oy 'nanus legitimam promotionem Cornelii ad Epifco- patum Romae demonlfrare conatur. Epifcopo in Ec- clefiadjedecim Coepifcopis faiio. Epijl. p2. §. 1 6.pag. 119. Et eodem fundathento innixus Fortunatus Hareticus Epilcopus Carthaginenfis faiio jaciat Zf.Epifcopos ajfuiffe. Cyprian. Epiji. yy.§. i2.pag. 140. Luftravimus itaque antiquorum rationem atque Methodum ineligendis Epifcopis; indicavimus a populo fuille ele&os, ab Epifcopis vicinis approbatos & confirmatos: quaproptera Cypriano appellantur DileciijOrclinati. Epijl.^i.^.z. M-97-
§. 6. Non absre erit in hocloco memorarem fuper & hanc confuetudinem (Vid.) cum ad fedem promoveretur Epifcopus, omnes vicinos Epifco- pos certiores fecit, praecipue eos,qui elfent celeberrimi , ita Cornelius ad Cyprianum mifit lite— ras. Tu te Epifcopum fa&um literis nuntias. Epijt. 42. §. 4. pag. 99. Hoc facium fuit cum ambiret Epifcopatum Romae, & CyprianuselfetCarthagine, inter quas duas Ecclelias tanta erat harmonia & animorum conlenfio , ut h&c confuetudo, maxime in illis Ecclefiis , vigeret; Imo ab Hare- ticis Epifcopis utriusque Ecclefia idem vidimus fadum, Novatianus monebat Cyprianum. Venerunt ad nos wijjm a Novatiano maximus Presbyter Cyprian. Epijl. 41. §. 1 .pag. 96. Pari modo Fortunatus Haereticus alter, certiorem fecit Cornelium EpifcopumRomanum, fe promovendumad Epi- fcopatum Carthaginenfem.ydrl te legati d Fortunata
tnijji. id.Ep.ff.§.184.143. C 3

DE REGIMINE
g8
§. 7. Hxc dicta funto de peculiaribus Epifcopi officiis : probavimus, nonnifi unum Epifcopum in una Ecclefia, & viceverfa uni Epifcopo Eccle- fiam unam. Oftendimus Epifcopi munus & functionem, Electionem denique,& ordinationem. De hocArticulo quod amplius dicam,non habeo: Iftaj etenim fundtiones, quas una & conjunctim cutn grege exercuerat, fuo loco tradentur , in prxfen- tia inprimis munus & ordo Presbyterii £efe oiFert, cujustraftatioquia difficilis atque longa, materia & fubjechimefto fequentis Capitis,
GAP. IV.
1. D eJin : tio (pjdefcriptioPresbyteri; 2. Qualis fuerit. 3. Inferior dignitate Epifcopo. 4. Sed ordine Epifcopo. aqualis, s. Ratio quare fuerint complures Presbyteri in ana EjCclefia. s. Presbyteri ad confiitutionem Ecck- Jt.e »->n necejjani. 7. Quomodo ejji inceperunt Pras- byteri.
§; V
F Ruftra foret atque nimis longum demonflrare, antiquos Prxsbyteros , paifim memoratos,ab Epilcopisfuifle diverfos, quia nullus eft ni fallor qui hoc negabit. Cardo quxftionis in eo ver- fatur, (Vld.) in quo constiterit officium Presbyteri,& qualis ejus ordo inEcclefiafuerit.Superhoc Capite per continua retro fecula,atque etiamnum, proh dolor! varix fententix & maxima animorum difcordia. Sunt,qui Presbyterum xqualem Epifcopo: e contrario , funt alii, qui deiiciunt Presbyterum. Quisque pro fuo captu, &fuxopinionis indole, aut niminm efferunt, aut ad ima deprimunt Presbyterum. In multis Controveriiis
tutius
ClfiJO™
<:fioles&
dociij&l
eafubmit
animirot
auiitnoffi
dagaticc.e
ahlrric filium maj& diS littumhj fumus. I deo non qiioindi | deierturi | quia veri Utriti tuitione tesprobi Ushi : in ordinat exercenda feEpifci fePiabyt & i torte | eremplo i i eandem n iflbliniil antius E nofungii ordinem,:

ECCLESIJE.
19
tutius media via incedemus •, & forlitan in hac controverlia medio tutiiiimus ibis. An hsc iit vera indoles & natura prafentis quaffiionis, judicent viri docii,& qus lumpoitea dicturus, doctorum judicio ea fubmitto, neque mea atas, neque ingenii vis, vel animi robur, ab erroribus liberare me poifunt: feci aufim offirmare, rebus ad amuffimtrutinatis, & indagatione accuratiffima fa&a, nihili plaulibilius, nihil rationi convenientius infequenti opinione , qus fumma facilitate &perfpicuitate dubia maxima,& difficultates arduas explicat &folvit,quasa- liarumhypothefium opera,diluere,fateor,non po £* fumus. Nihilominus propris Opinionis amore a- deonon fumus capti, quin primo quoq; tempore, quo meliora argumenta proferentur, aquo animo deferturi no (Iram, & fequemur opinionem aliorum, quia veritati infervire quam maxime cupimus.
Ut rite explicemus huncarticulum,dabimus definitionem Presbyteri, & deinde definitionis partes probabimus.
DefinitionemPresbyteri fic habeto: Perfona e(l in ordinatione Sacra ad omnia munera Epifcopi exercenda habilis, fed eis muneribus non fungens fine Epifcopi permilfu, qui preeft iffi Ecclefie, ip- fe Presbyter nullam Eccleliam adhuc polfidens.
Secl forte obfcura cui videatur definitio, eam ergo exemplo illuftrabimus : Quemadmodum Vicarius eandem miffionem atque facultatem habet quam ipfeMinifter cuj us vicem implet,attamen line v enia ab iffius Eccl elise miniftro ei concefla, fuoMinifte- rio fungi nequit:pari modoPrjsbyter eundem tenet ordinem,eandem poteitatem, quam iple habet Epi-
C 4 fco-

4o
DE REGIMINE
fcopus, quem in fuo munere adjuvat; tamen cum non iit iftius Eclefi» Epifcopus vel mirnfter, nullo paflorali officio ibi fungi poted, nili cum venia Epifcopi illius loci: Ita ut illi, quos appellamus Epifcoposjiacerdotes & Diaconos,commodius in- teiligerpntur, fi nominarentur Redtores, Vicarii & Di aconij per ReftoremintelligentesEpifcopum, per Vicarios Presbyteros, unus horumprspolitus Ecclefix , alter ei pro re natafuccurrens, gradu di- fpares,tamen squales ordine: qus facile probantur
i. Presbyteros fuilTe vicariosEpifcoporumeos adjuvantes, atque confequenter eis dignitate inferiores.
2■ Nihilominus tamen eodem jure erant inftru- fti, quo ipli Epifcopi, & eapropter ejusdem fpe- cifici ordinis cum Epifcopi;;.
§. 2 . Prima propofitio fatis manifefta erit, fi cum animo confideraverimus qus ante fuerunt di- fta de Epifcopo , ejusque officio i fcilicet, unum tantum in Ecclefia fuiife Epifcopum; eum omnes partes cultus divini exercuilfe, eum negotiorum Ecclefialficorum omnium fuiife moderatorem,ubi fine ejus confenfu & approbatione nihil legitime erat aftmn : Infuper in 1 'pecie addamus.
i. Presbyterum fine ejus venia Baptismum ce- leb rare non potuilfe. Baptismum dandi habet jus Epifcopus , de hinc Presbyteri & Diaconi , non tamen fine Epifcopi asithoritate , propter Ecclefia honorem. De Baptif. pag.602. Idem fere habemus apud Igna- tllim. fi&TrllPpi. Epif. ad
Smim. pag. 6. (i. e.) Nemini eft datum Baptifare fine permilfu Epifcopi,
] o-Neq I bjterfe
j
|
(ioCffiBi neque cui fioepraii i, Sine p sputa ciosespc
noniicuit
ki- to
Ififcm ri,vi.i:H: 4. Sin
: byter ar nitentibi ftshm Mimum iiFmty
mmful
Bilis
Sed qii Eraliori i fcEpilc
tiktHrfw
2. Ne-

ECCLESIA.
4 i
2. Neque Sacram Cosnam celebrare potuit Presbyter line venia Epifcopi. 'E««»*/Se,««iot
c&w» 1/7^7» imrsJzTH V&wkv 7»S S777*T£rsJ/jj SfcX «|ci» £97j» / ^?-
g/t? j^essrs-Jf/sT' tiyz 7 rip 7n>itt9. Ibidem, (i-e.) Adminiftra- tioCoens eft valida,cumahEpifcopo celebrata eft, neque cuilibet eft licitum celebrare Euchariftiam, linepermiliione Epifcopi.
5. Sine venia Epifcopi, Presbyter orationem ad populum non poterat habere, & quando in concionem populi veniebat, libi argumentum fumere non licuit,fed perorabat de materia ab Epitcopo ei data. Ita Ignarius. 1 « **&« wt sy&tss/itto 5 is,$nm iUiuJ.8n>. Epifcopmfcil.jujft Origini condonande Saga Endo~ riana: Homil de Engajhim.pag.28. Vol. 1.
4. Sine Epifcopi permillione non potuit Presbyter annuntiare remiffionem peccatorum pos- nitentibus, inde Cyprianus acriter reprehendit quosdam Presbyteros , qui fine fuo confeufu aliquos delinquentes in Ecclefice gratiam receperant. Aliqui de Presbyteris , nec Evangelii nec loci fui memores fed neque futurum Domini Judicium , neque nunc ftbi pnepojitum Epifcopum cogitantes , quod nunquam omnino fub antecejforibm fallunt ejl , cum contumelia tfg contemptu prapofiti totumfbi vendicant. Epijt. i o. §. i.pag.29. vide Epift. n.§. i.pag-iz.&Epiji. 12. §• 1 -t a g 37 -
Sed quid opus eft referre lingula, cum nullo ge-. neraliori munereEccleliaftico Presbyteros funrios line Epifcopi venia & confenfu affirmet Ignarius.
MAhs S«if *or/!«« t£ imaosmii etf;'ns ix.x*r,sri*u
Epijl. adSmir.pag. 6. Nulla negotia Ecclefne tradenturfine EdfcOgO. Infuper imrtisns it w?*--
C 5 <?m

42
DE REGIMINE
em- scfiihco /-cc 7 $sJei. Id. ib.p. 7. qui tentat aliquid hinc conCenCu.Ep.vel quod ei Litet, Diabolo jervit.lta.qus fi presbyteri aequalem habuerint poteftatem in iftis Ecclefiis,in quibus habitabant,qui poterant haberi impudentes & ufurpatores,dum exercerent fu e functionis munera , fine venia Epifcoporum? Minime ideo jultum aut per erat,ut quilibet alius in Ecclefia regeret ,quam Epifcopus velPaftor,nificum ejus venia atque confenfu. Hinc liquet, quod egregia foret impudentia, & Schismatis genus maxime peltiferum, fi quis alius, quantumlibet jufte& legitime ordinatus, fe aliorum negotiis mifcuiifet, c< ibi,nul!avenia ab Epifcopo concefsa, exercuift fet munera Ecclefiaftica, etiamfi Presbyter idem jus & facultatem habeat omnibus Ecclefiafticis officiis fungendi ac Epifcopus j Concordia,unitas &. rerum facrarum ordo talem obligabant, ne falcem in aliorum meflem mitteret, fine eorum venia & approbatione.
In hoc lenfu videtis, Presbyteros Epifcopis fuiA fe inferiores,quia nullam parochiam fibi habebant concreditam ; hinc neque poterant legitime exercere fuum officium fine permilfione ab Epifcopo, vel Pallore Parochia? alicujus vel Dioecefeos: Epi- fcopifuperiores erant Presbyteris, utpoteinfuis | ar och.is legitime collocati, quibus animarum cura erat mandata , Presbyteri vero illis prout tempus & occafio poftularent, fuccurrebant.
§. 3. Etiamfi Presbyteri tali modo inferiores eA fent Epifcopis excellentis gradu: Nihilofecius fpe- cifki ordinis erant ejusdem cum illis, eandem habentes poteftatem, idem jus ad omnia Ecclefias
mu-
mucis nte
1, Pera fct mune i.Eosiei
1 .Aperte
populum, tii libri Sei fejniW nefica tnu
2. Pera bjttriflfc
]. Ead nam, quo
! abEpifcop' ! pr Epifcc 4. Presb perricebanl byteros rh lijiiinijiri mrtkc ! 4im cm,
1
\mikm toj ii

E C C L E S I JE.'
4 ?
KKItp
usinEcci;:
ffiiciE;;
jliOu
QUS
is nuce:
IsijtEflE
leli»?
'otaijE ibant, es tjoruas
'piicojid
ibibrs:
i Epilc
ceifJiiL'
5 SIUlIii-
j lliii 2!
rftbsEs
inferics-
, SdBil*--' ■
munia rite obeunda , quam habuerunt Episcopi, quod Latis apparebit ex his tribus Argumentis.
1. Permiilione Epifcoporum. omnia exercebant munera, quae Epifcopi exercere folebant.
2. Eosdem titulos atque apeliationes habuerunt, quas habuerunt Epifcopi.
5. Aperte dicunturejusdemefleordiniscum ipfis Epifcopis. Primum Argumenti! abunde patebit.
1. Cum eos juberet Epifcopus condonari ad populum, concionabantur, quod Origen. ad initia libri Sermonum affirmat, fe ab Epifcopofaifi- fejuifum, hoc opus fufcipere,& ante omnia de venefica muliere qus habitabatin Endor,quod fup ra.
2. Permiilione Epifcoporum Baptizabant Presbyteri,tejlante Tertulliano , Baptismum dandi habet jus Epifcopus, dehinc Presbyteri & Diaconi, nonta- menfine Epifcopi au&oritate. DeBaptif pag. 602.
3. Eadem cum venia celebrabant Sacram Cos- nam, quodfupponendum eft ex illis Ignatii verbis.
■* «yftlsSwjlivws ttv kmtrx. ,tts?v Qgtx- , 7, eoa j» ttvni 6*4«f** Iflv %>i7n7yy.-&%
Epijl. ad Smirn. pag. 6 . Euchariftia abEpifcopo celebrata tantum eft valida,vel ab alio per Epifcopumconftituto.
4. Presbyteri regebant ineisEcclefiis, ad quas pertinebant,alioquinPolycarpiexhortatio ad Presbyteros Philippi foret fruftra. Presbiteri fint benigni, mifericordes , omnium miferentes, errantes in viam reducentes,agros vifitantes, viduas $7 orphanos ajjidub cur antes, necnon egenos ; Perpetuo fibi perpetrantes quod aquam ejl coram DEO & homine,ah omni ira abhorrentes, receptioneperfonarum & falfo judi- dicio j ab avaritia abstinentes , in judicio minus rigi-

‘DE REGIMINE
44
di , rescientes nos omnes e fle culpandos & judicio obnoxios. Ep. ad Philip. §, 2. a Cave traduBa in vita. Polycarpi pag.iij.
y. Infuper praefuerunt in Confifloriis Eccle- iiafticis una cum Epifcopis, & curiae Ecclefiafticx executivam partem compofuerunt, unde appellabatur Presbyterium, quia in eo,ait Tertullianus probati prafident Seniores. Apolog.cap. 19-pag. 709.
6. Adhec facultatem habebant excommunicandi , ita Rogatianus & Numicidius, ejus julFu, duoCyprianae EcclefisPresbyteri, concurrebant cum aliquibus Epifcopis ab eo nominatis, ad excommunicandos aliquos Hereticos in fuo Epifco- patu,leddehis duobus Capitibus plura fuo loco.
7. Presbyteri & in gratiam recipiebant vere pernitentes, fic in literis Dioynfii Epifcopi Alexandrini, delinquentem aliquemnomine Serapion jam fere morientem. Tm^ttr&vn^uviACil^ice. d-
A' uot' SfcS pjltf UTmZbx} ■nuituti Ad
Fabiam Antiocb. apud Eafeb. lib.S. cap. 4^.pag. 246, Accerfe unum ex Presbyteris, qui eum abfolvat, quod fecit Presbiter, juflii fui Epifcopi , qui antea juffit, ut Prasbyteri eos de vita priclitantes ab- folverent.
8. Presbyteri confirmabant,ut invide probatur in capite de confirmatione: Obiter autem ob- ferves velim, temporibus Cypriani, acerrimam fuiife Controverfiam, an ifti ab Haereticis baptizari, membra Ecciefie eftimarentur, necne, & an reciperentur in gremium Ecciefie,iola confirmatione , an confirmatione & Baptismo fimul? Jam queritur; vacante fede , vel abfente Epifco-
po
po,f
recipere [ aes extrat byteri co pluies ami pifcopijve
j, Deo; tas, attara venimus,
ordinatioi Cffinam ai
utu j qui
gere poli num, ii?e hic apud / cem libi ic Cave. Teri ht Siuim
MW Seniore ne
rotant, (
jSaamun
'terofenic
jhtsbyteri

ECCLESl/B.
4 ?
po,quod fixpius folet fieri, Cyprianus enim per biennii fpatium abfuit, nonne Presbytere.in toto illo interegno poenitentem Haereticum ii: gratiam, recipere potuit, praecipue II confideres,quod omnes extraEcclefiam ad unum damnarent ? Si Presbyteri confirmandi copiam non habeant, complures anims vere poenitentes, culpa abfentis F2- pilcopi,velint nolint,damnantur, quod crudele eft diftu.
9. De ordinatione nihil fere memorat Antiquitas, attamen quantumlibet parum mentionis invenimus, Argumenta funt validiora,qute probant ordinationem a Presbyteris faftam , quam Sacram Coenam ab illis fuille celebratam. Omnispotejtas & gratia in Ecclefia conjiituta Jit,ubi prajideut majores natu, qui & Baptizandi, manum imponendi, & Ordinandi habent potejiatem. Apud CypriancEpijl . 7 p. §-6.pag.^ 5.7. Quales erant ifti Seniores,intelli- gere pollumus ex parallelo loco apud Tertullianum, ifte enim apud Tertullianum, atque locus hic apud Firmilianum fspillime allegantur ad lucem fibi invicem fenerendam, & a Docriilimo Cave. Tertulliani locus fic habet , probati prxji- dent Seniores. Yid. primitiv. Chrijiianit.part. 5. cap, f.pag.179. Apolog.cap.q9.pag.109. Illi probati Seniores neceflario Epifcopos atque Presbyteros denotant, quia Tertullianus ibi loquitur dedifci- plina in una particulari Ecclefia , qu$ unum ha* buitEpifcopum exercita; quod fi Epifcopus fo- lus praeifet, tum poterat ne efie in plurali nume- mero feniores ? ideoque fi pluraliter velimus loqui Presbyteri conjungendi funt cum Epifcopis,qui
juxta

46
DE REGIMINE
juxta cum illis prefuerunt Ecclefi;s,quod fulrus fuo loco. Jam iidem qui prelidebant in Confiftoriis etiam ordinabant; Sed Presbyteri atque ac Epifcopi prelidebant in Confiftoriis Eccleflaflicis, ergo Presbyteri tam jufte ac Epifcopi ordinabant. Sicut in iis Ecc!efiis,ubi erant Presbyteri , & illi, & Epifcopus fimul prefidebant nec non fimulordinabant, atque in ordinatione uterque eorum imponebat manum, uti St* Timotheus.
I. Titii. 4 • 14~ 0' e -) Pct
manus Epifcopi & Presbyterorum illius parochi® in qua elfet ordinatus , ut perpetuo ea vox Presbyterium pallim in antiquorum fcriptis fumitur.
io. Etiamfi probare non poflimus, Presbyte- tum lingulas actiones particulares exercere polle,
quas & ipfe Epifcopus ; fufficit tamen i
in genere
dicendo, Presbyterum eas omnes exercere polfe atque actu exercuiffe plerasque harum. Porro quod Presbyter tales actionesjexercere potuerit,& confer. fu Epifcopi ita egifle, exemplo magni Cypriani Epifcopi Carthaginenfis abunde patebit, qui dum in exilio fcribit literasadClericos & Presbyteros fuis verbis exhortanseos ,atque [applicans, fungamini iftbic fig vejiris partibus fip meis , ut nihil vel ad disciplinam vel ad diligentiam defit. Epifi.f. §. r. piig, iy. Et in aliaEpilioia, Fretus ergo fi? di- ie&ione fi}' relligione veflris, quam fiatis novi, bis lite- ■ iris fi? hortor fi'f mando , ut vos vice mea fungamini, circa gerenda ea, qua adminifiratio religiofa depo- fcit. Epijl.6. §.2.pag. 17 -Infuper fubinitiumEpi- fk >!x a Clericis Romanisad Ecclefiam Carthagi- Snenfem dat* , fequentiafcriptainveniraus. Et cum
illiitt! Cl!
m rffi
ikiilo i
bis/fn®
fEsmi:
& 3
kiclutu
poterant
bas fungi tur, Presl (fieaftior potuiffed prxdicati Ex his Incitas, < Presbjterc fecerit pre quid intere Ipilcopus fck 1 Baj terhscon! sbfblvebat ceteloleb; scit Presl
in-
, ftotiiu ci

REGIMINE.
4 ?
incumbat nobis, qui videmur prapojiti ejje, & vice pastoris cujiodire gregem ,ji wgligentes inveniamur, dicetur nobis quod & antecejjoribus nojiris di :h:ni ejl, qui tam negligentes prapo/iti erant, quoniam perditum requijivimm , & errantem non correximus , & claudum non colligavimus , & lac eorum edebamus & lanis eorum operiebamur. Apud Cyprianum. Epiri. ]. §'i.pag. ii. Ita ut Presbyteri quodammodoefi- ient Epifcopi, qui abfente Epiicopo cuftod.iebaut gregem & ejus vicem gerebant in eis muneribus Ecclefialticis fungendis, quo incumbebant Epi- fcopo.
Jam fi Presbyteri vicemEpifcopi abfentis gerere poterant Sc in genere omnifius officiis fungi quibus fungi debuiiiet Epifcopus, fiadfuilfet; fequi- tur, Presbyteros omnes partes & fingulas quasque adiones Epilcopalis muneris exercerelegitime potuiffe. Quia quicquid de genere prodicatur,idem prodicatur de omnibus fpeciebus.
Ex his omnibus , argumentum irrefragabile deducitur, abunde demonftrans , quoad ordinem , Presbyteros Epifcopis fui ile squales; nam,fi omne fecerit Presbyter , quod facere debet Epifco : us quid intereft inter Presbyterum & Epifcopum i Epifcopus orationes habuit ad populum, celebrabat Baptismum & confirmabat; etiam Presbyter hoc omnia facit. Epifcopus excommunicabat, abfolvebat, ordinabat, pariter & Presbyter hoc facere folebat,& qu§cunque fecitEpifcopus ea omnia fecit Presbyter. Actiones particulares Epifcopa- lis muneris atque Presbyterialis erant eodem 5 una diverfitas in gradu excellenti*fuit, fed in Ordine prorfus nuila» 2. Ejus-

48
t> E REGIMINE
2 . Ejusdem ordinis utrosque fuifle , porro eft manifercum , cum primis temporibus unam haberent appellationem , inde eft quod in Sacra Scriptura legimus, complures fuiife Epifcopos in una civitate, & in una Ecclelia , ex gr. ‘Emncc&g;, Ad. 20. ver. 28. s eot<™«to5, i. Philip. 1. Epifcopos Ephefi & Philippi, (i .e.) Epifcopos Sc Presbyteros earum Eccleliarum, ut poftea exprefse vocabantur : Et Clemens Romanus aliquando memorat complures Epifcopos in Ecclelia Corinthiaca,quos alibi nominat Presbyteros, hatc nomina adhibens, ut Synonimas appellationes, vel titulos ejusdem valoris. Morem fejjijlis eis 7 qui vobisprafident,inquit. Toi; «ya//4>«<s Epijl. i .adCorintk.pag. 2. Obtemperemus eis qui nobis funt prcepofiti. npcgygf/Ms Ibid.pag. 50. Hi funt communes Tituli Epifco-' pis tamen jin aliis locis eosdem nominat Presbyteros. Ibul.pag. 50. Eorum officium
defcribens ab habitu fedendi, vel nobis pradiden- di. Ibid.pt1f.69. Quapropter
jubet Corinthios morem gerere Presbyteris, ytiTt 7rg£r,&vTv*oi$ , Ibid. pug. 7 ? ’ Quos tamen in
linea una appellat 'e™ In proxima nominat, eos n^u-m^s. Presbyteros. Similiter Polycarpus hortatur Corinthios obedire Presbyteris & Diaconis , fub Presbyteris comprehendens & Epifcopos & Sacerdotes.
Primus omnium qui hos Ecclefie miniftros nominibus Epifcoporum & Presbyterorum donavit erat Ignatius,qui floruit ad initia fecundi feculi, titulum Epifcopi 'Eots-xsjt©-- in fpecie proprium fecit illi miniflro,qui immediate prserat alicui Ec-
clelix,
cleiii; T- nior, raciiia® ’ utres & t
po. Vox i vox autert ram alicuj lem mune tAfunje Hi titu drcitnlte primum t patribus, Presbyter apellationi itaque i iijrteri; ui Epiflola, l
!d Btffl. mEpiic 'haberi t
ww‘
Mea linea
itat HptijTi
'■{■?«£ 19:
Presbyt
-nabantur
fKriabOi

clelhe, Titulum vero Presbyteri, nSenior , Presbyter ei attribuit qui nullam habuit Parochiam fidei fu* adhuc concreditam, fed prout res & tempus poftularent, fuccurrebatEpifco- po. Vox e7n<ntssr& relationem denotat ad gregem, vox autem npirpvvt e ®‘ facultatemindicat rite curam alicujus gregis fufcipiendi; prior titulus actualem muneris functionem alter titulus tantum po- tefla fungendi denotat.
Ha: titulorum diliindio, ex variis miniftrorum circiunftantiis originem deducens, & ab Ignario primum memorata,adhibita fuita fuccedentibus patribus, qui diligenter diftinguunt Epifcopos k Presbyteris, etiamli aliquando more antiquo has apellationes promifcue accipiunt.
Itaque ab una parte Epifcopi appellantur Presbyteri ; ut videre efl apud Irenaum in Synodica Epiftola, bis nominat Amcetinn , Pium, Iligymtm, Telesphorum & Xijlum Prasbyteros it^/Su'/* f A- pud Eufeb. iib. f. cap. 24. pag. 195. Qui omnes erant Epifcopi Romani; Ad hac,qui in Ecclefm junt Presbyteri qui cum Epifcopatus fucceffione, lib. 4. cap. 43. pag. 27 7. Et quem Clemens Alexandrinus in una linea nominat Epifcopum cujusdam civitatis prope Ephefum , in linea proxima nominat , Presbyterum. Eufeb. lib. y. cap.
24. pag. 195. E contrario Presbyteri appellantur Epifcopi. Idem dictum puta de titulo Pratulis & prapofiti; pari modo tamen Cyprianus appellat Presbyteros, Prapofitos. Porro Epifcopi nominabantur Reftores vel Gubernatores: ita & Presbyteri ab Origine appellantur. v kggnts iTa«g. Cubcr-
D natores

DE REGIMINE
$6
natores populi. Coment.in Math. Vol. i. pag. 246. Idem videre eft apud Cyprianum hortatione ad Pomponium. Et cum omnes omnino difciplinam tenere opporteal , multo magis prapofitos Diaconos curare hoc fas ejl, qui exemplum & documentum veteris de converfatione & moribus fuis prabeant. Epijl. 3 6. §■ 2. pag. 1 69.
Jam ii exdem Appellationes natura identita* tem probant, tum Epifcopi & Presbyteri ejus* demfunt Ordinis, quia iisdem titulis atqueapel* lationibus uterque eorum gaudet. Pone cafum, (i difputaretur, an Minifter Evangelii & Paftor Eccle- lix ejusdem fint Ordinis,necne; nonne abunde ftabilirent affirmitivam , eo modo quem diximus, cum eadem perfona aliquando Minifter, aliquando Paftor, loquentis arbitrio, nominetur? For- tailis inter diftindtas eas appellationes , fuerit olim refpecf iva aliqua differentia, fed initio, uti etiam* num,eandem petfonam Ecclefiae fervientemdeno* tabant. Sed ut ad rem redeamus, & comparatione facta, ufus erit unus & idem. Epifcopi forfi- tan & Presbyteri, propter rationes adventitias, & minime momentaneas, Apellationibus diferimina- bantur, nihilominus in fuaOrig. &aliquantu temporis poft, indifferenter &promifcue,modoEpifco- pi,modo Presbyteri apellabantur;& eapropter ejusdem ambos fuiife Ordinis jure merito fuftinemus.
Ne forte hoc argumentum cuiquam videatur minus firmum, proponimus noftrum argumentum tertium , atque ultimum, quod invifte probabit, Epifcoporum & Presbyterorum Identitatem, re- fpeftuOrdinis. Inde eft, quod Antiqui Patrespaf-
fe.'j £p
1'fiS , Pf*
EtPresbyt jlnminus,: e diametri vere fraga venias 51U
sji"£jms T -
'Esns f«. (i.C.)
ubiannun demconv conos, ali recreditur rum videa tis ret & de Diae in Jelh An
as&,nea tiara fatis p:
nssab terta ji fdpaalo
'-'XfrY.l:
Esjiclij *i, iJicij '8 immni

'E C C L E S t A>
fi
fim profitentur, inEcclefia duos tantum fuifle Ordines’ Epifcopos puta, atque Diaconos, vel, fi velis', Presbyteros & Diaconos: unde neceife efi ut Presbyter & Epifcopus unum tacerent Ordinem, fin minus,tres ponerentur inEcclefia Ordines, qui e diametro adverfantur Clementis Romani aureis vere fragmentis, auro contra carioribus, ubi invenias quat lequuntur: r.a& x.&p?s S. ^
•7T$ tytSif&vc. ’&$ ‘v7ru.£‘£sts av;e.h ei; EAici\cii 7<£> «sA- 7n^ivety > qpj tSto x -.icm&s, cisy)
•nitylLTrunisTvm fC. Ai&i& oWy are): sry Agygy , tfcc&rvi*
(ruitis rtVTC>i*Q4 OtXMOFvry y&f n iiSC AlttKCViSZ CCVTa>l cw m*
<-«. (i-e.) Apoftoli in Civitatibus & regionibus, ubi annunciarentEvangeliutn, quos primum ad fidem converterunt, eosdem Epifcopos, atque Diaconos, aliis fidelibus jam con vertis,vel fuo tempore credituris Evangelio prspofuerunt, & ne cui mirum videatur , horum ordinum inilitutio , ecce multis retro feculis pronuntiata erat deEpifcopis, & de Diaconis Prophetia. ConPdtuamfuos Epifcopos in Juftitia& fuos Diaconos in fide. Ifai. cap. do. 17. An recte hi Scriplurs locus accommodatus fit, necne, non difputo, fed noftram fenten- tiam fatis probat, duos tantum in Ecciefia fuifle Ordines ab Apoftolis confli tutos, quos Clemens propterea jam dudum fuftinet fuifle promiflos, quod paulo poft repetit longe fufius. tyiami Jios Sxugjs Xg/$S, 'oltt 'S cve.udlQ*-
*E7nr>(e)7rij<;, Tat.irV}'» v eiilietv ^cyvo 71 V «Aij^o 7*5 TsAtf iov tynirn- tmy , 7»5 <. y \7nvoftfa foJb „ o&as 6 «* t{$i+
pysjzinv, ciot.fo.z ) c>.'rrct} irnea t fohx.iy.uruwet ottfyi; £ >.e^t*£yicu> dv-
l£,. Apojioli praevidebantfor e Utes de Homine Epifco - patus , idecque prafenfone futurorum inbuti , Mini- Jiros memoratos conjiituerunt , (Vid.) Epifcopos &
D % Dia-

DE REGIMINE
Diaconos , & modum fuccejjionis deferiptum reliquerunt, ita Kt pojl eorum obitum viri boniprobati/jimis moribus illis fuccederent qui ea munera Sacra intatia tuerentur. Adeo ut duo tantum Ordines ab Apo- ftolis inftituerentur , fi plures non conftitue- rantApoftoli, non video, quo jure inftituebatur Ordo tertius , vel unus, in duos diflraheretur, quod fieri oportet, fi Ordinem Presbyterorum ab Epifcoporum Ordine feparemus. Sed Natura dc Scopo Epiftoloe Clementis bene introfpeftis, eo clarius apparebit Apoftolos cum inftituerentEpi- fcoporum Ordinem , fub eodem comprendiiTe Presbyteros. In ea Epiftola maxime contendit fa&iofas lites pacare,a turbulentis & iracundis hominibus Corinthi motas, qui magno Audio deponere faos Presbyteros laborabant, & ne quando ejusmoditiagitiofihominesinhiudum nefas efficere conarentur, inter alia argumenta, annuntiat illis, fe mirum in modum Divinam legem violaturos , fi pergerent quicquam moliri adverfus fuos Presbyteros. Deus enim in fiua Ecclefia fuam cuique Provinciam indixit, ut contentionis & difeordis: occafio tollatur, ut rerum fiuarum quif- que fiatagat : propterea Ordines varios inftituit 3D. O. M. in Ecclefia, prohibens graviffimis interminationibus , aliorum fipartam invadere. Denique , Apoftoli coalitus infpirad providebant fore homines litigiofios perverfe ambientes Epifcopa- tus dignitatem, deponendo Presbyteros legitime vocatos , ideoque, ut hujusmodi turbulenti homines Pedarentur, aut faltem inexcufabifles relinquerentur, ordinaverunt Epifcopos & Diaconos,
ubi
iibiiiiunt
(jHliiifuC tio haber uverent, violation
lies auct Prssbyte cellioxie
Hicet 1 gf tendit Cii bytetos f vel potiti hortaret Obedieni quod Epi li Praesby Noftra firmatur uiupti ihfnir, filii Cfflfc tiirtik i$ dftjfsl limt,& $ Cerni tbmfe vJritEi jmipes lik^Ctlp
■ «m citat iislocus

E C C L E S l m.
f?
ubi anuntiabant Evangelium: defcribentes illos, qui iis fuccederent, ut fuccelfores a populo in pretio haberentur, perinde atque ipfli Apoftoli, dum viverent. Idcirco merito damnantur ii turbones violationis legis divina:, & contemptus Apofto- lica auctoritatis, qui ltuderent deprimere luos Prasbyteros , qui Epifcopalem auctoritatem fuc- ceffione continua a Viris Apoftolicis accepiifent. Hiceft genuinus fcopus loci allegati, & eo tota tendit Clementis Oratio, qua mire evincit,Presbyteros fuilfe comprehenfos fub titulo Epifcopi, vel potius vere eos efle Epifcopos. Cui enim bono hortaretur Clemens Schifmaticos Corinthios ad Obediendum Presbyteris , ex tali confideratione, quod Epifcopi ordinabantur ab Apoflolis, fi & ip- fiPrasbyteri non elfent Epifcopi?
Noftra vero fentenda mirum in modum confirmatur ex Irenso. Presbyteri , qui ferviunt fuis voluptatibus , &non praeponunt timorem Dei in cor- dibus fuis : fed contumeliis agunt reliquos , principalis confejjionis tumore elati funt. Ab omnibus igitur talibus abfislere oportet , adhaerere vero his , qui Apojlolorum , ficut praediximus , do&rinam cufio- diunt , & cum Presbyterii Ordine fermonem fanum , & Converfationem fine ojfenfa praejiant ad informationem & correSionem reliquorum. Tales Presbyteros nutrit Ecclefia , de quibus Propheta ait , & dabo principes tuos in face, & Epifcopos tuos in Juftitia. Lib-4.cap.44. pag.27%. Quorumdefcriptio in loco jam citato hoc abunde probat, obtinebant enim hi Presbyteri primosj ConfelTus , & accomodatur illis locus Propheta Ifaia. Nemo inficias ibit,fuif-
D 3 fe
\

DE R E G I M l N JE ,
U
fe Epifcopos dignitatis , vel Eminendas gradu Presbyteris fuperiores , vel, ut Irenasus loquitur principalibus confeiftonibus honeflati. Porro fub- jungit, eos eile ex ordine Presbyterii, quod Epifcoposjuxta cum Presbyteris includebat.
Adjungendum ed Clementis Alexandrini de eadem re judicium. £»«»«' ci§it mj)'Exx\nrita> m%>-
Em<i-x.07nm, *Tp ir3vic(a» t Sij pctftvficifai ctfitu xvi h>%vi, ngi A* ■aiy%*Hsn xi»se»«ttsv«* , tpxmicu
yoxS >tui 'a .rs jr/.m cv dtxaiQTvrtis, vpf
iiivxyi>Mi fii%iaz.o(g!.i,OA‘te'b-:?i.cui t»t «5 ygxtpa tt'k-mtjt-
A©^ ky, riTrpjf! - > ZTTStTU fti(gllxntyv>M zr^lT,3vllf>Jlt
TV-jj/jjrr/;* s S&J&Pe?et otv tiiliXetoi oivfyc i dv^qtrjtrtu
Stromat.lib.p. 48 r. Fateor , Autor hoc loco memorat procejjm gradivos Epifcoporunt , Presbyterorum & Diaconorum , ex quibus verbis aliqui inferunt , Epifopos ordine fuperiores Presbyteris, verba tamen fequentia clare docent de gradu, non de ordine verba haec effe intelligenda. Infuper addit ea munera imitationem effe Angelicae gloriae, atque illius oiconomiae, cujus mentionem facit Scriptura, & quod imitatores Apoftolorum eam dilpenfationem valde defuderant, ambulantes in perfeftione Evangelii, &, Apollolus ait, in nubes poftea arripientur. (Alludit ad Sanctorum gloriam: vid. 1. Thejf.^.i 7.) Et ibi, primum ferviendum, ut Diaconi, poflea ad fecundum procelTum vel profectionem Gloriae, admittentur fcilicet in Presbyterium; Gloria enim differt in gradibus, donec ad perfeftum hominem pervenerint. Duo funt ex hoc loco probantia, non fuiffe in Ecclefia nillduos ordines, primum ait, officia in Ecclefia fuiffe ad fi- miiitudinem Angelicas Glori» ; Scriptura autem
uon

non iiifi duos Angelorum ordines memorat, Arch- angelos fcil. & Angelos : illi regunt &prasfunt ccc- teris, hi obediunt & ferviunt Archangelis; ideo- que fecundum hanc fimilitudinem duo ordines tantum habentur inEcclefia, Epifcoporum fcil. qui prsfi dent, & Diaconorum qui attendunt&in- ferviunt Epifcopis. Alterum argumentum ex hoc loco, quod ad ufurn noftrum facit, hauritur inde, quod comparat Ecclefi» ordines, progreifiv» Glori»San&orum, qui in ultimo die in nubes arripientur, ubi primo tempore fervient, ut Diaconi aclTribunal Chrilti, & judicio abfoluto, eorum Gloria erit perfefta & infidebuut excelfo ifti throno gloriofiilimi illius Presbyterii , ubi infecula feculorumfruentur fummo bono.
Ita ut duo tantum effient in Ecclefia ordines Presbyterorum fcil. & Diaconorum ; hi inferiores fuerunt, & in comitiis & conventibus non fede- bant, illi fuperiores & infedebant throno, ad formam femi circuli fabricato, unde fspius eorum ordo nominatur Confeffus , Presbyterium. Videl, ordinationes , five Stationes Minijirorum ejus,Dia~ conorum , ut mihi 'videtur , ordinem memorat ajlan- tium divino Minifterio. Homil. 2. in Cantic. Cantic. Inquit Origen. Porrro nobifcum fedeatin Clero, inquit Cyprianus, Epift. 3 f. /wg-84. In eo confef- fu five Presbyterio, ille qui ejus Ecclefise erat Pallor , fupremum locum tenebat, Cathedra: eleva- tiori in fidens, & hoc modo a Collegis diftingue- batur, ut tellatur Cyprianus, quod itidem confirmat Clemens Alexandrinus, qui Epifcopos a Presbyteris diftinguit per , in quafedebant
D 4 Epi-

5«
DE RE G IM IVI E
Epifcopi, quae a fede Praesbyterorum non erat ordine diverfa fed honoris gratia aliquanto altior.
c u\TtX 1 i'~3 >te eiyi rtS otU r* ’Ekk\ qtric&s , vcj* Atcewov®-
/iiX-iirezH;, tinniti xj h^arx-vt'%/, ’§y.u>>J.ts At&gax-ai isx. oh iftgztri3v'rt£{&' > dixtM^y. teuijoutt'&> u>S. o% tihceu®-* cv n^\ttry-t Inauret tm y‘v,s ?rf c^jyfc-
% Jgi’« ttti hj-rojo, ci T5V5 Hi(js-f »(jh rtaroo^at i(gtfaal:tf 9 ‘/>o>ois Tir Ae«-
cy x&ttMV, hs (pttery ch/ rv, 'A Iwrivv^j, J?T6sbyt6YY6 VC~
ra ejl Ecclejhe , voluntatis Divime Minijler, qui agit atque docet ies Sacras , ab hominibus non ordinatus neque eapropter quia Erasbyter exijiimatus ejlju- fius 7 idem que recipitur in Presbyterii Societaiem,qui etiamfi non teneret fupremamfedem in terris , attamen viginti atque quatuor fedibus in Apocalypfi memoratis injidebit judicans populum. Adeo ut Epifcopi & Presbyteri ejusdem Confefliis membra atque Socii haberentur, hac una differentia, quod Epifcopi fub- fellia altiffima , Presbyteri vero infima tenerent, quae mirae ftabiliunt noftram fententiam iterum atque tertio inculcatam, fcilicet, utrosque ejusdem fuifle ordinis.
An noltra fententia pleniffitne fit demonftrata,& an loci allegati ad rem faciant, necne, ipfe judica. Nullam quoad noverim fignificationem peregrina affixi vocibus, fed qualem prima fronte, &fponte fua prae fe ferunt.-fi quid in eo genere peccaverim, veniam mihi concedendam ab omnibus bonis elfe fpero , quippe qui neque fcienter neque volenter in hoc negotio erraverim. Denuo lubenter repeto, me maxime velle, ut Viri Dofti memoneant, fi quid erraverim; quod fi lecerint,gratum erit mihi adeo, ut nihil gratius efle poifit. Sed,donec erroris non fimpoftulatus, lpero, nullum efle, qui

l u ®o afe
Usvjt'
t
x -E •, .'-'Vj*
W,
r;;rvfrr;-%
xjiiiij,;
^,Cf.
yjifiet:
*"'I14 Cv-lf;
.EpiiCOpit;. hma [33; 112 (ni|0
imo^
jmnsrsrr.
JSDO^i
pv:r;r
K"- : r
iietECl:^ tiiniti::- 1«3CS> I (IZ/ y'
£Egre ferat, me pro ingenii modulo atque captu 8- qualitatem atque identitatem Epifcoporum, & Presbyterorum, quantum attinet ad ordinem,nec non eorum inaequalitatem in dignitatis gradu & eminentia, infupericribus ftabiiiviHe.
§. 4. Voce Presbyter ita explicata, facile fci- re poliiimns , quare in una Ecclefia, uno tempore horum plurimi ponerentur ; eadem profeclo ratione, atqueeandem ob caulam, (niliforte magis neceifariam,) qua noftro tempore ponuntur i’a Ecclefia Curati , utin Angliavulgonominantm, vel ut Belgice,atque Gallice Proponentes, five Candidati Minifterii, qui perpetuo ad manum prsfco edent, ad fuccurrendum palloribus: Et illis temporibus, propter varia rerum difcrimina, & cafus inopinatos , utiliffimamEccleliae contulerant operam; aliquando enim propter adverfam valetudinem, vel aliis de caulis, quas memorare frullra foret,Epifco- pi officio Ecclefiaftico fungi non poterant, &ne quando interrumperetur, vel minimo tempore Divini cultus exercitium, vifumfuitEcclelirecon- (iiltillimum, habere Presbyteros , vel Curatos , live Proponentes , qui propter ejusmodi interilitia femper forent in promptu, abfentibus Epifcopis. Hos etiam Presbyteros identidem confidebant Epi- fcopi, tellante Cypriano, qui affirmat, fe nullam rem Eccleliallicam tranfegide, mPi communi Con- lilio.
Adde,quod in illis temporibusEccIelis in pleris-, que locis erant infrequentes & rarae, & a fe invicem per maxima terrarum fpatia fejumffie; adeo ut li quo pacto Epifcopas fuiiiet minus idoneus & aptus
D r funftio.

58
DE REGIMINE
nibus fui officii, nullus fuilfetin vicinia qui adjutrices manus in tali trifti cafu porrigeret; & ut amplius dicam, nondum habebantur Accademia: publicae, ( excepta Lectione Catechetica Alexandri®,) ad educandos Juvenes in dogmatibus fidei, qui cum laude pollent in cafu mortis fuccedereEpi- fcopis. Idcirco lingularum Ecclefiarum Epifcopi fufficientem numerum puerorum in Myfteriis fidei docebant, qui poli obitum eorum, vel pro re nata Minifterio feliciter fungerentur. Tales itaque ob caufas , Presbyterorum magno numero inftrudte erant Ecclefia:, qui fuccurrebantEpifcopis, dutn viverent, & pofl: mortem illis fuccedebant.
§. f. Plerasque dico Ecclefias Presbyteris fuif- feinftrucfas, nam Ecclefias recenter plantat®, ubi numerus Sociorum, vel res familiaris erat tenuior, illis non erat tam commode prolpechim: neque ad conffitutionem Ecclefias abfolute Presbyteri erant neceifarii; Ecclefia fine illis poterat fu b fi Here, plane ut hoc tempore , Parochia fine Curatis Si Proponentibus} fufficiebant Epifcopi} Presbyteri tantum ad ferendam opem Epifcopis erant neceifarii, nec non, ut poli eorum obitum, in loco & dignitate fuccederent: ita affirmat Tertullianus, ubi Eccle- jiajtici Ordinis,non eft Confeffusoffert S' tingit Epi- fcopus.Exhort. ad Cajlitati pag.qpj.
§■ 6. De tempore, quando Presbyteri in Ecclefia primum elfe coeperunt, mihi videtur, eorum munus fuilfe conftitutum temporibus Apoftolo- rum , aut paulo poftetiam, fi ea appellatione ab Epifcopis non diffinguerentur. Author rnaxime antiquus hodienum extans , qui diffinde
Jieculi vi-v si r,ih cle '
adaLP 1 '
toldiV 5 ?'
( jsicrapuil
[iQooJp
.jClanibl
taliaieiert.
SJJ
! ckflM >F ' mmn^ 1
confeoBen ; tmmDh tms,&Du
i.C
w/ij? 3.
’ ftrfadw. Okiu:ijm ' ii«i C
iwjjhkx '■rinurde i : j M%, «

E C C L E S I JE.
I
m
nabe*. taeda;, tum Ep;i-
veljffOB:
r«aitic;;
asio
.piiccpis, i;
';s:ia:t::c
miKj;
'rum.z
mtifib
tyniz:
:o%
us,)kL
't&liip
ftindte Epifcopos& Presbyteroscommemorat,eft Innatius Antiochenus Epifcopiis , qui ad initia fecundi feculi vixit, Sed, ante ejus tempora frequentes erant Ecclelix, & maxime audtx: proptereapar efl credere , plures fuiife Ordinali, quam Excidis cujusque Epifcopus. LegimusinNovo Teftamen- to de Epifcopis Epbefitk Philippi, Aii.20.2 8 .Phiho. 1.1. Pariter apud Timotheum de Presbyterio , i. Titu.4. 14. Quod palum apud Patres fignificat& Epifcopos & Presbyteros particularis Ecclelix. Adde locum Clementis Alexandrini, in quo de Sancto Johanne talia refert. c 7 r% ( ut 9 tTnrfyiras wrgfy.rav t ots fioAsts
atasU£fx.6P76>9) Q7F% & y-Xtiga tv*yi ‘lutet xhr,(>$<r&;» r iZ)vu7jv£mtvpot-
7 Eufeb. lib.o. c.2j- pag. 92. (i.e.) Jo- bannes projicifcebatur in vicinas provincias, partita ad confHtuendos Epifcopos, par tini ad colligendas Ec~ clefias , partim ad tales conftituendos in Clericorum numero., quales illi indicarenturd fipiritufando. In quo loco , vox Clericorum Epifcopis opponitur, & confequenter ab illis diiHndti, aut denotare debet, tantum Diaconos vel, quod verollmilius , Presbyteros,^. Diaconos.
C A P. V.
§. 1. Ordo tnunu% Diaconorum. 2. Subdiacont quales? 3. De Acolythis,Exorcifiis , $ Lefloribus,per Ijrjf c.2 quos gradus afcendebatur ad Epifcopi dignitatem. 4* De . i.-'-''. Ordinatione Diaconorum, s. De Ordinatione Presby- 111 ‘ C' terorum s Canditati hujus officii coram Ecclefix Presby- ifitrs.t teriofijhbantur , in qua forent Ordinati. 6. Ubiinqui- , rebatur de eorum <etate. 7. De modo vivendi. 8. De
di :• Moribus. 9. De eorum Doctrina, humanarum Litera-

DE REGIMINE
$o
rumufus. io. Aliquioblatrabant adverfus humanarum Hierarum ufum , fed a Clemente Alexandrino damnantur. 11. Qui ordinandi erant Presbyteri fenjin? gjcondebant per in feriores gradus. 12. Quando erant Ordinandi, requirebatur Attejiatio populi. 1?. In particulari Ordinantur, fed non ad Particularem Ecclejiam. 14. Ordinantur itnpojltione Manuum Presbyterii. i$. Con- clujiopartis prima de Particularibus Clericorum muneribus.
$• I-
P Oft Presbyteros in Ordine proximi erant Diaconi, de quorum officio & ordine pauca habeo dicenda, quia fuper hoc capte nulla eft Controverfia, &nifi Methodus & integritas hujus operis idpoftularent, ut de Diaconis pauca diceremus, aequo animo hunc ordinem in falutatum praetenui fiilem. Itaque , ut paucis me expediam, prima inftitutio delignata erat ad inferviendum Mcvfis : quod haec duo includebat, curam pauperum atque Mwijlrationem ad Menfam Dominicam. De Cura pauperum loquitur Origenes. JW-
kSuts ic.f (fy.s^-iarr^iuAct.. Coment.inMatth.Tom.i6.
44 o. Vol, 1. (i.e.) Diaconi difiribuebant Eccle- fue pecuniam , utpote quibus ab Epifcopo mandatum erat profpicere pauperibus fuae Diaeceleos: de illorum Miniftratione ad Sacro-San&am MenPara talia invenimus; praeparabant Panem & Vinum, lavabant calices , & ejusmodi alia, quae neceflaria forentinifra folennitate : inde eft, quod Ignatius eos nonunat. v.ov.v.-j.-.ii-i vf 7vf ^rAViv ciiyyu . Epijl. ad Trul. pag. 48. Diaconi panis 0'poculorum. Adjuvabant etiamEpifcopos& Presbyteros, faltemin aliquibus Ecclefiis,in celebranda Sacra Crena.
Ai*ks-
J'
fribuebm
bo. CoD lio loco.
ijoj. Ets; ium notai Kr \pb ■ ECCiviil}
I Ubius, COD IJjciffbiO
$■ '■ ^ Cypriano
ir,orati. H;
B/jtUii.
‘ ofaml
! itaeoraai
aimoiuu
Epicopi; JiOdm ■aoiaiii; ioilitanea ni Eccl rasus i' ;|jffireacum [intimer itetur no ab K\ niutores, .'.torumj /aincut

6 1
ECCLESl /E.
Aicivamt /('Jio-» byisifim Tragctmt ftp ha i3.i> a~u Ij .-«- j.ts
ag^utss JuJl. Maryr. Elpolog.pag. 48. (i.c ; Di- ftribuebant confecrata elementa communicantibus. Concionabantur etiam , led.de hoc plura fuoloco. Baptijmm11 dandi habet jus Epifcopys, de hinc Presbyteri & Diaconi. Tertii!, de Bapti;.iuvag. 702. Eft apud Tertullianum. Uno verbo, fecundum notationem nominis fuerunt. WAxrosi^l-
.- Ignatins Ep.adTrulenf.pag. qB.Minijlri ve!fervi Ecclelis, delfinati ad Dei cultum, &,ut ait Eu- febius, confli tuti, 5 5 '*« 2 Jib. 2 . cap. I -pag.^ e.
UJui publico.
§. 2. Proxime;i Diaconis erant Snbdia.com, a Cypriano , Epijh 24. pag. f f. & Cornelio memorati. Ilypodia conum optatum : iv&.apud
Enfeb. lib. 6 . cap. 45. pag. 244. Quemadmodum officium Presbyterorum erat adjuvare lipileopos: ita eorum erat juvare Diaconos. Adhxc , quemadmodum Presbyteri ejusdem erant Ordinis cum Epifcopis, verolimile eft Subdiaconos ejusdem fuil- fe Ordinis cum Diaconis,quod colligi poteft ex eo, quod exiftimamus eifie Originem Subdiaconoriinv. & forlitanea erat occafio. Numerus Diaconorum in nulla Ecclefia fuperabat feptimutn , quippe qui numerus initio ab Apoftoiis erat inftitutus; pro- pterea cum numerofiflinia fieret aliqua Ecclefia, ut ifte numerus non fufficeret ufuiEcclefia,& necui viderentur minimum defie&ere ab numero fepti- mo ab Apoftoiis inftituio, Diaconis ajungebant adjutores, quos nominabant Subdiaconos , quiDia- conorumjuflli occupati erant in iis negotiis, qux alias incumbebant ipfis Diaconis. Quicquid fit,de

6z
DE REGIMINE
hujus argumenti robore cum nemine contendemus, neque de hoc negotio quicquam ftatuemus, nam hoc officium jamdudum eftobfoletum; tantum hsc Viris doctis trutinanda proponimus.
§. 3. Prsterfupra memoratos ordines, qui Immediate devoti erant DEI cultui, alios OrdinesEc- cleliailicorum memorabimus, qui officia maxime humilia circa cultum Divinum curabant; & ejus generis erant Acolythi, Fxorcijla , Lectores. Sed quoniamhsc munera funt obfoleta, excepto Le- Boris munere, illa itaque proterimus, & de Le&ore trademus fuo loco. In genere obfervari velim, omnes iftos fuiiic Candidatos Minijlerii, quorum fidelitate in his inferioribus gradibus cognita,fenum ad fummasEccleiis evehebantur dignitates, nain iflis temporibus, non per fialtumfiebant Epifcopi, feci ab imis gradibus pedetentim, & lente; donec ad firmitatem honoris Ecclefiaffiei pervenirent. Quemadmodum Canidius Epifcopus Roma, non ad Epifcopatumfubito pervenit , per omnia Fcclefia - (iica officia promotus, ad facerdotis Jublime fajiigutm cunctis religionis gradibus afcendit. Cypriar1.Epijl.p2. §. 4 .pag. 1 if. Ecclelix illa state vere aures, per multos continuos annos,probitate& ingenio hominum probe cognitis, Viris dodis atque bonis perpetuo quali erat profpedum& illotis manibus ad tremendum Minifterii munus admittebatur nemo,antequam in officiis inferioribus prsbuiifet fe virum egregium, Dodrina atque pietate prsftantiffimum. Hsc autem me permoverunt, ut de modo Ordinandi in Ecclefia primitiva proxime dilfererem; nam locum commodiorem in hoc tradatu non habeo,eadere dilputandi. §.4.
i:fP oKi eamrecipi: culpa pi°[ tam vitam tuttantuff & Diacon
. hoc loco 1
j Ikoramf Sin quae fe defic concedet fupponh Pffihjfa aatOrir . ipfirma ■ mimi C Idtoaue,
, nimtf.
| fe, necefli •i tetii, quoc fettmen, ^0, allege fecclefi;
$. 5.1

E C C L ES I JE.
6?
§• 4* Quod attinet ad Vocis varias notationes, in prodentia eas non moror : de ea Ordinatione in- ftituo Termonem , qu$ eft cornmiliionis fpecialis atque poteftatis Donatio, qua; manet in perfona eam recipiente, nunquam poftea delenda, nififua culpa propter Hairefin, vel propter male inftitu- tam vitam. Ejusmodi Ordinatione cohoneftaban- turtantum Presbyteri, & Diaconi, vel EpiTccpi & Diaconi. De Ordinatione Diaconornm non eft , quod amplius loquar, Vid. Aft. ApolK 6.6. Ubi ordinabantur precibus, & impofitior.e manuum,
§. y. De Ordinatione Presbyterorum , quoad- modum ejus & formam, longe fufius & explicatius hoc loco difputabimus: itaque laudatilfimi hujus muneris qui defideriotenebatur,ante omnia fiftebat Te coram Presbyterio Parochi* , quam habitabat, & in qua erat Ordinandus, rogans ut honeftiffimis Tuis defideriis communi conTenfu fatisfacerent, concedendo, quam petebat,Ordinationem. Jam fupponimus petitionem fuijfe fadhim coram toto Presbyterio , nam penes unum Epifcopum non erat Ordinandi poteftas, quod patet ex Cypriano, qui affirmat Clericorum Ordinationem folere fieri communi Conjilio omnium nojlrum. Ep. zq.pag. yy. Ideoque, cum neceflefuit, necejjitate urgente pro- motumeji. Ibid. Vult dicere, Te ledforem ordinaT- fe, neceffitate ita flagitante, fine confenfu Presbyterii, quod prima fpecie cui videatur nullum fuifi- fecrimen, ille tamen mire laborat, Se excufan- do, allegata circumflantia temporis, & neceffitate Ecclefis.
§. 6. Poftea quam Qandidatus cotam Presbyterio

64
DE REGIMINE
terio ftitilTet , de ejus negotio agebant inter fe Presbyteri, communi Conjilio.Ep.iA.fag. pp. Ait Cyprianus : proxime accedebatur ad Exarnen de ejus indole atque donis, an commoda edent, & utilia Sancio Minifterio. Qualitates , vel dotes, de quibus inftitutum erat examen, adquatuor capita redigi poifunt, erant itaque stas, ratio vivendi, mores; & ejus Doctrina.
Quod adatatem attinet, debuit ede atate adulta , quia pueros qui ex ephebis nondum cxcerfe- runtantiqui noluerunt Ordinari. Ea coniiiatudo inter llareticos obtinuit, quos acriter reprehendit Tertullian.quia,inquit nunc Neophytos conlocant. De prajcript.adverf.Heret.png.89. Sed Orthodoxi nullos ordinabant, nili homines atate graves, prout monetApoduius: i.Titn.3.6. NonNovitium, ne inflatus incidat in criminationem Diaboii. Sed fi forte egregius fuerit juvenis, dodtrina praedans, & pietate cognitus,i niquum putabant,propter paucitatem annorum a Provincia, qua videbatur ede digniffirnus, longius detineri; quod apud Cyprianum in Aurelio facium vidimus,/?; Annis adhuc novello. Ep. 3 3 .pag, 7 9. Merebatur Clerico. Ordinationis gradus e?' incrementa. Non de annis fuis fed de meritis ajlimandus, Ibid, Et ejusdem genens credimus Epifcopum Magnelia temporibus Ignadi quod occafionem hortandi prabuit idius Epifco- patus incolis. Mi gim/nywx 7m<m» irr$i~
wa> kvrdkTTWspuiV. Ignatius Epifl. ad Magnes, pag. 31. (i. e.) Ne contemnerent atatem fui Epifcopi, fed ei obedirent, & eum venerarentur.
§. 7. De ratione vivendi , decretum fuit, ut
non
nonftffld
juiiiio re s Hoc etiai J"
leftiis lecu
vit. Qm jnajis aio
fer,;
pari, ai? c' actionibus ris& Rsli mieractu vihaiiii lapio c sirui de ii is terram 1 fud viet
bobus j l
audorh
uibusdm
acofi
0
metatio
caDoi
ndipifr
Ecsoie
'
fcvitipu fabas. ( Inordi 'M ii
aOCte&t

ECCLES 1 M.
i __
non femifceret civilibus negotiis, fed ut ah omnibus ejusmodi muneribus efiet liber, ut alacriori 'animo res facras, & proprium officium curaret. Hoc etiam alii Apoitolico Canoni innitebatur. 2. Tini. a. 4. Nemo militans DEO obligat fe mo- lelliis fecularibus, ut polfit placere ei cui fe probavit. Quod cum de omnibus diftum fit, quanto magis moletfiis& laqueis fecularibus obligari non debent, qui Divinis rebus & Spiritualibus occupati , ab Ecclelia recedere & terrenis & fecularibus actionibus vacare non poliunt, cujus Ordinationis & R.eligionis formam Levite prius in lege tenuerunt,ut cum terram dividerent, pollelfiones dividerentur undecim tribubus ,Levitica tribus,que Templo & Altari, & Minitleriis divinis vacabat, nihil de illa diviilonis portione perciperet, fed aliis terram colentibus, illa tantum Deum coleret, di ad vicium &. alimentum fuum ab undecim tribubus , decimas reciperet. Quod totum fiebat auftoritate oidifpofitione divina, ut qui operationibus divinis inllfiebant, in nulla re avocarentur, nec cogitare aut agere fecularia cogerentur. Que nunc ratio & forma in Clero tenetur, ut qui in Ec- clefia Domini ordinatione clerica promoventur, nullo pafto ab adminillratione divina avocentur, nec moleftiis & negotiis fecularibus alligentur;
§• 8. Quod attinet mores Candidati, debuit ef- fe vite pure & inculpate,modeltus & minime fu- perbus. Cyprian.Ep. 58. §. 1. pdg.90.
Inordinationibus facerdotumnonnifi immaculatos & integros Antiftites eligere debemus, qui fanffe&digne facrificia DEO offerentes, audiri in
E pre-

66
£ £ REGIMINE
precibus poilint, quas faciunt pro plebis Dominica: incolumitate,cum fcriptum fit, Deus peccatorem non audit, fedfi qui Deum coluerit, & vo-^ luntatemejus fecerit, illum audit. Epijt .6 8. §.2. fag. 2o i.
Exinde clarum eft, Candidatos, antequam ef- fentordinati, coram populo fidendos fuide, ad eo- rum benevolentiam acquirendam & teilimonia de vita recte inftituta: fed de his plura alio loco. Attamen sequum duximus verba Apoftoli huicCano- ni quam maxime convenientia adducere, i. Tini. g. 2,3,7. Opportetigitur Epifcopum irreprehenfumef- Je, unius uxoris virum, vigilantem, temperantem, compofitum, hojpitalem , aptum ad docendum: non vinofum, non percujjorem, non turpem quajhm facientem , fed aequum, alienum a pugnis, alienum ab avaritiisioportet autem eum bonum habere teflimonium ab extraneis: ne in probrum incidat, laqueum Diaboli.
§. 9. Quantum ad ingenium Canditati, debebat ellefirmi judicii, atque ex omni parte accommodatus ad docendos alios. Hiceft alter Canonum Apoftolicorum. 2. Tim. 2.1 y. Stude te ipfum probatum fisi ere DEO, operarium, qui non erubefcat,& < qui recte fermonem veritatis fecet.Sc 1. Tim. 3.2 .Epifcopum oportet ejje aptum ad docendum. Quod includit habilitatem docendi, & capacitatem rite intel- ligendi, atque applicandi Verbum Dei. Ideoque humanarum literarum notitia ad confequendum Scripturarum Sacrarum genuinum fenfum multum contribuit: adeo ut Origenes, non pro'ejus ufu tantum, fed pro ejus neceifitate, prscipue pro ea
parte
paM 11 - 1 assto po f£/ Theo jblurdital tc alEdue
cum li ; 1 foscoBit
riaisae vi
; ig-f-
' bacticgra . nou iuid iiu.JAf Ubi iateii compager quxiecur
j amrmate : locum: J tamundi: P roptcra
Scriptum
Ctasn:
tiuuliimi
pocsnnd; Jitrasperi natn< 'fea ref: satem
i-yq.

E C C L E S I JB.
E
pkbisDoj
Jj®;-
™u'lt,n Vl
LUti-'.
aotqiia;
Edici; ilio loce.; o!i huicO; .ucx i,E TipttW . HKtrr.: inauri l» ffi'3'
m,jaa
j!m «f
risrijb parma: Iter Canor imii )r
r.QaoJi
temeti- 1
Dei. i:r-
IDlSS-- fiE —■
ni*rt «Mji U
tif»; f-"-
<?*
parte, quae vocatur Logica, acriter pugnet. Quomodo poteft fieri, ut Qusftio Ethica , Phylica, vel Theologica intelligatur fine Logica. Nullam abfiirditateiu audies ab eis, qui Logicam callent, & aifidue inquirunt lignificationes verborum , cum laepiffime line Doftrina Logic® errores Ipif- fos comittamuSjHoinonymias, Amphibolias, variasque vocum lignificationes minime annotantes. E. gr. exhomonymia vocis Mundi aliqui incide- bantin graviliimoserrores , circa ejus Creatorem, non inteliigentes vocis Mundi iignificationem, in i. Job. f. 19. Mundus totus in illo improbo jacet. Ubi intelligunt per Mundum Catiorum & Terras compagem, & creaturas omnes in iis contentas, qu$ lecundum eorum fententiam quotidie inipfo improbo jacent, & de Sole & Luna idem audent affirmare cum probro Divini nominis. Pari modo locum: j£/Ei.?o.HiceftagnusDei,qui tollitpecca- ta mundimeq; feli cius explicantlocum,2.Cor.f .19. Propterea,li nolimus errare interpretando Sacram Scripturam,Logic® diligentillime danda eft opera.
Clemens Alexandrinus ftrenue defendit litera- tur® ulum OC fruefum. «JxAorapi* £»»««<1 wfos %oiref 3«a»
fi verai, ' 71 %0 X M$cin Z15 a ny. %•> Trizvi A * Wk? sw;
Strom.lib.i.fag. 207. Philofophia utilis eft inde- monftranda veritate Chriftians religionis, ut eam clarius percipiamus. Sed longum eilet,.liberalium artium en comia omnia,ab hoc authore paliim celebrata referre.’ Si quis fit qui talium locorum de- fiderio teneatur, conMitStromdib. r. f. 209,210, 212,21?. & Strom.lib. 6 .j>ag. 471,472,475,474^ 47D47^-477'
§• io-

6 d
T> E REGIMINE
g. io. Fateor equidem , .iniftis temporibus quosdam homines fuif'e , qui abhorrebant a Philofophia, non fecus quam liberi refugiunt lemures. Grace iic ■,
apud Authorem,n<,'x.«
ST«S eplSiOG-opiuv (PojiXfii.oi f/.i itTW.yiyt) ivj&s.
Stronr. lib. 6 . pag. 472. Videbant enim viri boni, quamplures inter dodlos conceptibus Philofophi- cisita infatuatos, ut fuas notiones Chimericas in Theologiam introducerent & plerumque pellilen- tifiimi evadebant Haretici, ut jamdudum obfer- vavit Tertullianus, vocantes Philofophos Hareti- corum Patriarchas. Adverf. Hermogen. pag. 266. Et inde eft quoddc ipfam Philofophiam vituperabant , dicentes, Philofophiam deceptoris cujusdam ejfe inventionem ad defruendum genus humanum. Et' hac de caufa ubique Tertullianus acerbe invehitur adverfus Philofophiam, & praecipue contra Logicam,utpote religioni Chriitiana maxime con- trariam.Sed tollitur hac obje&ioaClemente Alexandrino. Si quis , inquit, in Philofophia erraverit, culpa fuit Philofophi: non Philofophia. Philofophia enim,modo lit rebus humanis accommodata nihil malitia in fe habet, fed quam maxime nobisinfervire poteft. Quod attinet Philofophiam contentiofam & Sophifticam,Clemens Alexandrinus ipfe eam reiicit & vituperat,&comode appellat Sophifticas de apicibus verborum argutias, rinnates •*»» /»>». Strom. lib. 6 . pag. )~oo. Umbras rationum : & adverfus Sophiftas paffim invehitur.
Ea erat DodHffimi hujus Patris fententia delite- rarum humanarum utilitate ad interpretandas Scri- pturasSacras,atque ad ffabiliendam veritatem fidei;
qu&
(juioiiici i: conci'
fenecelli «ilia fatis
.opns ornament
kmtw
0
I bebat, arti dicate, k §.n.
approbati ficio, ad c ■ rorum at< exercendi
■■ modogra
Hwijies
eScijM
'fgsa, a p/i. Efif Cirntr Ora tuum, argret, d £ 1
piaEcclef tona'
amilrar 'd Iit de
~er,mag

X, l l X, E r» I VE. _ gp
quae officia erant maxime propria Presbyteris; unde concludere licet,PhiloiophiamPresbytero fuif- fe necefiariam, non dico abfolute neceiTariam, quia fatis patet,plures ex antiquis Presbyteris Phi- lofophia: fuifie ignaros; tamen eis maximo fuifie ornamento, & fummoufui, affirmamus: atque illi Presbyteri,qui eaelfent imbuti, magnam famam & gratiam apud populum univerfum libi comparabant, prsfertim Archipresbyteri, quibus incumbebat, articulos fidei ab argutiis Hsireticorum vin-' dicare, & eorum errores refellere.
§. ii. Poft quam Candida ti eflent examinati, Sc approbati,declarabantur capaces fungendi fuo officio, ad quod non fubito admittebantur jfed donorum atque ingenii dabant prius fpecimina, in exercendis inferioris notte muneribus, & hoc modo gradatim afcendebant ad fupremam inEccle- fia dignitatem, tefiante Cornelio,EpifcopoRomas- Non ife ad Epifcopatum fubito pervenit , per omnia, officia Ecclejiajiica promotus ad facerdotisfublimefa- figi uni , cunBis religionis gradibus afcendit. Cy- prian.Epifi. f. 2. §.| 4 -pag. i1 f. Merebatur talis Clerico. Ordinationis ulteriores gradus , & incrementa majora, fed interim placuit , ut ab officio le&io - nisinciperet. Idem Epifi. 33. pag . 77.
12* Hanc eorum fuilfe praxin perpetuam, & in Ecclefia ftabilitam, non aufim affirmare; imo contrarium effe verum exifiimo, ut nullo negotio demonftrari pollet, fi ad rem hoc faceret; fed quic- quid fit de eorum gradibus fucceflus , quod fe- quitur,magis eft certum. Candidatorum nomina in eaEcclefdqud effient ordinandi, publicabantur coram
E 1 uni-

DE REGIMINE
1 °
ttniverfopopulo, ut, fi officio digni haberentur,ornarentur tejiimonio, fi vero inepti, a Sacro SanBo munere abjiiuere cogerentur. Ordinationes [acer dotales non nifii fub populi ajjijlentis conficientia fieri opportere , ut plebs prafiente vel detegantur malorum crimina, vel bonorum merita, praedicentur , & fit Ordinatio jufia & legitima, qua omnium fiujfragio & judicio fuerit examinata. Cyhrian.Epijt.6%. §.4 .p. 20 1
§, 15. Si Candidati probarentur a populo,communi omnium fuffragio, ftatim ordinabantur in ea Ecclefia, qua publicabantur , non quali adeam particularem Ecclefiam unam ordinarentur, led ad ufum totius Ecclefia univerfalis,ut pro fuo arbitrio in ea Ecclefia manere pollent, aut ad aliam tranfire, fi legitime forent vocati i ita Origenes fuit Presbyter Alexandrinus , tamen Kcmm^as-n
‘is 0COT>\v:*OJV ff? '7r%i$fiV7?0JOV kvTzo vileatetet,
Eufi.lib. 6'cap.%.p.2oy. (i.e.) EpifcopiinPalasftina & Jerufalem ei impofuerunt manus. Et Numidicus Presbyter adficribatur Presbyterorum Carthagi- nenfium numero . Cyprian. Epifi. ^y.pag. 84- Inde eft,quod numerus Presbyterorum non erat certus, ut erat Diaconorum numerus, fed nunc major, nunc minor, qui fe ufui Ecclefia obtulerunt; & prout aliarumEcclefiarum neceflitasflagitaret, ab ifta Ecelefia, in qua ordinabantur exierant, ita ut numerus eorum non eflTet certus, attamen aliqua pars eorum femper in ea Ecclefia manebat.
§. 14. Quod attinet/orwrf/w Ordinandi, erat ea impofitionis manuum, plerumque ab Epifcopis & a Presbyteris. Quod verba Apoftoli abunde confirmant. .1. Tun. 4.14. Ne negligito donum quod in te
Ceremc Jamento' taab Icci in pluribus
&, fed in
cipue erat
tanporita tione man
IIHIffl- J
: RC-4f ' ponebant
hffimn litio man Miniltroi leonis; it baietur,
, Ecclelid i time odit. rum,ad fur ffi contrai
!■ 'fi quihabui Jim, live
iiai, m
talum h i na mune ! reiinquim
P-Oiiius h omnia, q\

ECCLESlJE.
7 *'
eji, quod datum eji tibi per Prophetiam , cumimpofi- tione manuum Presbyterii.
Ceremonia impositionis manuum ,fub Veteri Te- ftamento varie fuit ulitata, atque inde eft mutuata ab Ecclefia Chriffiana, & in PrimitivaEcclefia in pluribus Calibus ufurpata, hic non memorandis, fed in ordinandis Eccleliafticis Miniftris praecipue erat adhibita, & quoad novi, nunquam iis temporibus negligenda ,• Ita Novatianus impofi- tione manuum ordinabatur. Epifcopo ei imponente manum. Juxta Cornei, apud Eufeb. lib. 6■ cap. 43. pag. 24 f. Et Epifcopi Caelares & Jerufalem imponebant manus Ora geni, «s hwri*
■nSetKHo-t. Apud Eufeb.lib. 6. cap. 8- pag. 209. (i.e.) Impofuerunt ei manus ad munus Presbyterii. Impo- fitio manuum, aliarum aftionum in Ordinatione Miniftrorumerat omnium ultima, & maxime fo- lennis; ita ut quicunqne examinaretur, & approbaretur, demum Impofitione manuum ad officia Eccleliaftica delimaretur, ab omnibus rite & legitime ordinatus exiffimanduseflet, atque in pofte- rum,ad fungendum fuo munere aptiffimus, nemine contradicente, haberetur.
§. if. Jam tandem finem faciam omnium quae habui dicenda de propriis muneribus Clericorum , five Epifcoporum, Presbyterorum, vel Diaconorum, nec non aliarum rerum, quas ad hunc Articulum habui recenfendas. Quod attinet alia eorum munera, quas reftant traftanda, jam intaftaea relinquimus, quia etiamfi commode hoc Capite difcuti poffint, in tertio tamenCapite longe commodius hoc fiet; ideoque in eo loco trademus ea omnia, quae hic omifimus. E 4

CAPUT VI.
i. Ojjlcta Laicit propria : qua fuerint conditiones tteceljaria ad obtinendam Ecclefi.e focietatem. %. Penes populum in certis cajibus erat depotsere fuos EpiJcopos. 3 . Munera Clericis (i Laicis communia difcutienda proferuntur. Omnia negotia EccleJJafiica communi opera tractabantur.
Oneribus , quas Clericis funt propria, fu-
JVJLpra expediris, jam ordo nos ducit ad eaofii- ciaLaicispropria, tradenda pleniffimej & inprimis operas pretium duximus, paulo diligentius inquirere, quibuslegibus in Ecclefi$Societatem reciperentur. Quo jure,quicquid authoritatis penes illos fuit, tenerent, de quorum authorita- te inferius traftabimus.
In genere,fic refpondeo Cypriani verbis , per Baptifma Spiritus Sanctus accipitur,&fica Baptizatis , & Spiritum San&um confequutis , ad bibendum calicem Domini perveniuntur. Epijl, §. f• pag. 17?. Quod fi forte infandi alicujus criminis, egr. Idololatria Homicidii vel Adulterii pojlul arentur. In tali cafu e communitate excludendi, neque recipiendi erant in gratiam, nifi poenitentias veras luculenta dediflenfcfpecimina. Qluod affirmat
OtigeneS. HjtiEij yj coi oiivsepis orectriof^tj uAg V.-V v tpgctipa v
kihm -nilc^T cv&.ty>i> vtiiSi. Contra Celfum. lib. p ,p. 1 p 3 • Quantum po fumus conamur maxime , ut Ecclefia 110- Jlra> de bonis componantur.
Quandoquidem maxima pars Chrifiianorum, Cum ad fidem converterentur, eflent homines
u ,
Sacramenti
nr/ttebantu
33 idolol; ChrifenJ
ecsiiralti
teapR ia
EieiCnri*
f0iiir,iiri eormn ver;
| conti®'
\/Jkm priparato iirucri. S< Ordinem nantur h Si in hi famfn Tertniliai idojar/mli fUikei jtiiiperioi topft bap incelebrar Hccmo utemEccl snprogr alctndebai ;Me, ate :::thant{ '.:io;Qui
xtate

E C C L F <? I JE.
7 ?
State graves , ideo de Raptifmo agendum, cujus Sacramenti jure ad Ecclefi® communitatem admittebantur. Quibus itaque animus erat Gentilif- mo idololatico renuntiare , & membra Ecclefi® Chriflian® effe cupiebant, nihilominus tamen ad eum gradum nibito non erant admiiii, fed aliquo tempore inter Catechumenos verfabantur , quali fidei Chriftian® Candidati, ut in Articulis inftrue- rentur,unde nominabantur Catechumeni. Porro, ut eorum vera converfio Ecclefi® magis patefceret , continua integritate vit® opus erat. Ita Origen.
TtTX.yy.tM Ttrr. Tr' C l jiig;, Ihid. p. I qa.
Ad demonjir aridam finceritatem Vita.. Dum in hoc prsparatorio ftatu morarentur, Domi fu® erant in- ftructi. Sed poflea ad primum Catechumenorum Ordinem admittebantur, qui apud Tertull. nominantur EdoBi. Deprafcript. adverf. Haret. paa/S^.
Si in hoc ordine cum laude regeiMent, ad ordinem Perfe&orumpvomovehamm , qui fecundum Tertullianum, non tantum ad fermones audiendos admiiii, fed etiam ad preces. Tertull. de pra- fcript.adverf. Haret.pag. 89. Et hic ordo erat longe fuperior. Origen. ihid. v. 143. Et haud ita multo poli baptizabantur, & manebant cum fidelibus in celebranda Coena, vel fecundis Sacris.
Hoc modo gradatim & non per faltum,ad Societatem Ecclefi® admittebantur membra, &pro eorum progredu in myfleriorum notitia, eo altius, afcendebant, ut eis elfet integrum concionibus adelfe, atque tandem Ecclefi® precibus , quibus finiebant fua Sacra. Inter H®reticos autem nullus ordo: Quis Catechumenus 7 quisfidelis,incertum ejl.
E f Tertull ,

DE REGIMINE ]
Ter tuli. dePrafcrip. adverf Haret.pag. 88. Pariter audiant , pariter orant. Sed Orthodoxi nullos cate- chumenos fidelibus squalesexidimarunt,nifiper aliquod tempus recte fegeffilfent & Ecclefis fatis- fecilfent vita bene inftituta , unde Origenes*. Admittimus , inquit, eos , cum progrejfus in religione fecerint, & quantum potuerint maxime,vitam emendaverint,t\ixn,Ce6. non ante aquaBaptifmi lavabantur, affirmat enimTertull.non ideo abluimur,ut delinquere dejinamus, fed quia dejivimus : Quam primum baptizabantur , membra Ecclefis univerfalis habebantur, atque Ecclefix particularis, in qua edent baptizati, & omnium privilegiorum Ecclelispu- tabanturparticipes, juxta cum fidelibus.
§. 2 . Jam , qus fuerint fidelium Privilegia,atque authoritas, dicendum eft i plura de his antea meminimus,E.gr. de eledfione Epifcoporum,dete- ffimoniis,quae debenturMinifteriiCandidatis,atque ejusmodi multa alia, quae hic repetere longum ef- fet: multa alia habebant cum Clericis communia, adeo ut pauca de particularibus Laicorum aftibus habeamus hoc loco dicenda, nifi quod penes illos fuerit, Epifcopos fuos deponere , fi inordinatas vitee, aut hsrefeos, confenfu omnium poftularen- tur; horum autem mentionem faciemus in prae- fentia, allegabimus Martialem, atque Bafilidem duos Epifcopos Hifpanos, qui a parochiis deferebantur, propter Idololatriam, &H$refin,& in eorum locum Felix, atque Sabianus eligebanturEpi- fcopi , Martialis vero & Bafilides vendicabant fibi exercitium Authoritatis Epifcopalis,quod a Parochia illis negabatur,fed ne viderentur fuo Con-
|iliof c( ! 1
bant, infu 0 itiff i
tff, f 1 ®
ln'A‘1'
] rirmcuk'
! p£0. Xf ■ jcsiiMp* iiimkiin minii» 11 piwrf [ei | tw
1 di. Cjp: ; Et ejusi
de, tpi Nihilo aodo, ca socdepo ie,fedne ! bnere, *■ negotia t nrpotel mtfateiu tQTj&Pl '.Uf.gc tu Iwm

E C C L E S I JE.
7 %
filio quicquam agere, milerantad Epifcopos Afri- cs, ut fiiper ea re cognofcerent eorum fententiara, qui in Synodo, Anno ayo. habita, cui prsfidebat Cyprianus Parochiam fiunma cum laude effere- bant, inliiper affirmantes, quae fequuntur: Defide- rio vejiro divina pmcepta rejjondent , quibus jam pridem mandatur voce Odejit Dei lege prafcribi- tur, quos & quales oporteat dejervire Altari. In Levit ico praeerit Dominus cT dicit,Homo, in qnofue- rit macula & vitium non accedet ad a fferendum dona DEO. Nec j;bi plebs blandiatur ,quajt immunis e/Je a contagio deliili pojjit, cum j acer dote peccatore communicans,propter quod plebs obfequens prreceptis Dominicis,& Deum metuens, a peccatore prapojitofe- parare fe debet, nec [e ad Sacrilegi j acer dotis facrifi~ cia mifcere j quando ipfa maxime habeatpotejlatent. vel eligendi dignos Sacerdotes, vel indignus recuj,'aridi. Cyprian Epijl. 6 8. §. i ,2, pag. 2oo. 2o i . Et ejusmodi plura alia loca in Synodali fua Epiftola plenilfime affirmantia, penes populum eife, Epifcopum Haereticum deponere.
Nihilominus tamen populus, nili in plena Synodo, causa ab Epifcopis cognita, Epifcopum nondeponebat; etiafipenesfeeifetillum deponere, fed ne quid videretur aftedfibus amoris & irae tribuere, aequiuserar, &.audabilius in Synodotaiia negotia tra&ari. Et inde eft, quod Synodis tribuatur poteftas deponendi Epifcopos, ut Paulus Sa- mofatenus a Synodo in eo loco habita deponebatur, & Privatus EpifcopusLombefenfis. Ettfeb. lib. 7. cap. 30.pag.2S2. Nonaginta Epifcoporumfenten- tia damnatus, Cyprian, Epijl. py. §. 11. pag. 140.
Prout

J0> E REGIMINE
Prout enim eligendi potellas erat penes populum, & vicinos Epifcopos, pariter& deponendi facultas, quod innuitur in eadem Epiftola Synodali, Quando ipfa maxime habet froteftatem vel eligendi dignos facerdotes , apud Cyprian. F.pijl. 68- §. §. 4. fag. 20 1. vel indiguos recujandi. Quibus verbis innuitur , quod alii prxter populum concurrerent ut ineligendis, ita & in deponendis Epifcopis,dc illi erant adjacentes Epifcopi,in Synodo redte convocati j fed de Synodis fuo loco.
§. 3. Secundo hoc generali capite expedito, jam ad tertium pervenimus, quod munera Clericis atque Laicis communia refpicit, & uno verbo, omnia negotia Ecclefiaftica communi horum fuf- fragio, perpetuo tra&anda. 'A> iu «■hv ittZ s . Igmtius ad Trales. fag. 47. Sine Epifcopi nihil facietis $ atque e 'contrario-, a primordio Epijco- fatits mcifiatnerim , nihil fine confeufu glebis mea , privata fententia gerere. Cyprian. Episf.6.§. f.p. 17. Iterum, Plebi legere te femper literas noilra s.Cypr. Epijl. 21. pag. 144.
•Vicarius vero fro nobis , ego, (f Collega , has ad vos literas mifitnuts. Idem Epijl. p 8. §. 2.fag. 16%. & fic de c atteris Excidite negotiis Iu communi tranabimus, Cyprian.Epijl. 6.§. f.pag. 17. In omnibus concurrebant Plebs & Clericus ; fed lingula enumerare foret longum, & inutile. Idcirco de completis aftibus, vel utrique ordini communibus lermo erit in fequenti Capite, ubi fecunda: parti hujus operis fatisfacere conabimur. Videlicet, inquifitio in Ecclefia primitiva JDifcif linam, Tfia ter ia erit Capitis fiqimtis.
(.i.> 2?® irtfH * 1 ‘i. PilljJ
m sas® 1 '
Gtriai 1 f- jgCm»w is ('fi ' 1 '' 1 jhriioifp 'jjiflji® i !
fadojtitu
Paiituiiit mfiisdui ■atu ap
tbqmio ;
L htul ! diditis,
clifitiea}
itikctm
\hibfi.d
imam
AUem: iUtes C: : ordin .i Melia (
'hiat, &
jiSocieta
-Meian 1
CAP.

E C C L E S I M.
17
CAPUT VII.
$. 1. N eceJJItas, qualitas-, atque Difciplin.e Excellentia. Quinque trailanda proponuntur, x. Ob quas culpas reprimendi effent delinquentes. . 1 . Qui ejjent judices. ?. Modus judicandi. 4. Quales fuerint cenjurx. 5 . Quo modo abfolverentur delinquentes. §. 1. Cenju.rcs in ufuob omniaCrimina.jed maxime propter Idololatriam , 5. Tota Ecclejla faciebat Conjjjhrium. Executhapars cenju.ru: ad Clericos , judicativa ad univerjam Plebem tjS Clericos in Communi.In cajibus difficilioribus Epijcopi adjacentes in Conjilium vocabantur. §.4. Ratio cenjurarumj -i. Conjura cenjijiebant in excommunicatione, atque ab ojjicio ju- Jpen/ione, formidanda ejus natura. §.6. Modus quo ab- johebantur delinquentes , primo in terraJeprojiernentes & adoj.ium E cclejl.e lachrimantes. §.7. Tum in Ordinetis Pienitmtium admittebantur. Qtomodo je gererent per id tempus dumpeenitentiam agerent. §.8. Quamdiupxniten- tiam agerent. Aliquibus in cajibus, periodus conftituta, aliquandoprx occupata, pernitentes examinabantur d corti, jtjujfiji comprobati, abjohebantur. §.9. Modus abjolven- di. Intrabant HcclejlamJumma trijlitix tejlimoniis abunde editis, coram projitentes jiia peccata, quorumabEc- clejla incujabantur. Hcclejia jummo gaudio perfufa , cum itajlncere confiterenturfua crimina. §.io.ConfeJJ!cne fa- cla abfolvebantur impojltione mannum. §. xi. Tumad- mijji tn gratiam Hcclefix. Clerici plerumque recipieban* turin communitatem Laicorum.
$. I-
Q Uemadmodum omnia regna, atque Societates Civiles jadhibent leges politicas ad fuum ordinem tuendum, idem quoque obtinet in Ecclefia Chriftiana, quae ut faluti communi in- lerviat, & confufio omnis exulet, leges aliquas ad Societatis membra bono ordine difponenda admiferunt, &, ne forte lex fiat invalida, cuique
viola»

n
DE REGIMINE
violatori gravis annuntianda eft poena. Sed in eo dilcernitur posna Civilis ab EccteiiaiHca, illa pro legis indole & plane humana,# carnalis, hsc vero fpirituulis. Quemadmodum in initio, relligio non per vim, ied auditorum benevolentiam introdufta erat. Nec Religionis ejt Religionem cogere, opta /ponte fufcipi debet, non vi , adScapul.pag. 447.. Iisdem quoque modiis confervata fuit Eccletia, cujus arma funt lpiritualia, fcil. vehementes ad Deum fup- plicationes, admonitiones ad populum , excommunicationes , fulpenfiones & ejus generis alia, quorum opera fe ab omni contagio intachm con- fervat. Hic autem Ordo in Ecclelia apellatur etiam Dijciplina, qua; abfolute habetur neceflaria ad unitatem, pacem , atque Ecclefiae exi dentiam; ubi enim nulla lex , neque Ordo , ea communitas brevi tempore dilfolvitur, vel ad prima principia redigitur.
Encomiavaria repetere,quae paflim tribuuntur Dijciplina Ecclejiaiiica apud veteres fcriptores, longum ellet. Uno erimus contenti. Dijciplina cu- ftos lpei, retinaculum fidei,Duxitinerisfalutaris, fomes ac nutrimentum bonae indolis, Magiftra virtutis, facit in Chrirto manere, femper ac jugiter DEO vivere , & ad promijja cielejlia , divina pramia pervenire. Iiancfa' fe&ari falubrecjf & a- verfari ac negligere lethale. In E [almis loquitur Spiritus [anctus, continete difciplinam, ne forte irafca- tur Dominus, & pereatis a via retia, cumexarferit cito ira ejus fuper vos, & iterum peccatori autem dixit Deus, ad quid exponis jujlificationes meas , ajfumis Tejlamentum meum per os tuum? tu autem
odijli
■01 t(W‘
D «1
itt,frM
rimii P" !l 0ids$ f
adm «t
fliiia.DeDi
Dehaci
;sDtlume
Qasldone: Ha crimina j.Quifuei les eifent ( Aelinquen!
jjnirater ! jFeliciffimirs
■fla/. 16. % Em.', isimtst
kjtcr.
pfjfc

odijii difciplinam ,& abjecijti Sermones meos retro. Et denuo legimus: Difciplinam qui abiecit infelix ejl. jEtde Salom.mandata Sapientia: manentis accivimus', fili ne neglexeris difciplinam Domini, nec defeceris ab ^ai:u\r : eo correptus. Quem enim diligit Dominus, corripit. Si ''ffip-vs. autem Deus quem diligit, & ad hoc corripit,ut emen- det, fratres quoque fff maxime facerdotes non ode- "=>“! runt ; fed diligunt eos quos corripiunt, ut emendent i
■ quando fff' Deus per Jeremiam ante prodixit,ffftempo-
&»)£•: ra\nojlra fignijicavit, dicens: fff dabo vobis pajtores fe~ ;i T-:::;.. eundum cor meum,& pafcent vos 1 ,pafcentes cum difei- > plina.DeDifciplin.fff habitu Firgin.§. i .p266.266.
1:;- De hac itaque DifciplinaEcclefiaJlica hoc loco di- : ac. : cendum eft, fed ut clarius patefeat ejus veritas,fex i se;;- Quxftiones examinandae veniunt; 1. Propter qua- lia crimina punirentur delinquentes in Ecclefia ? dpriE::;;. 2 - Qui fuerint Judices ? 3 . Modus cenfurx. q.Qua- les eifent cenfurx ? f. Quomodo abfolverentuc Sauw- delinquentes, & per qux inedia? 6 . Abfolutio- i::::::: nis formulae.
§• Quod attinetad primum horum capitum
:r.c 1 ::.:. (Vid.) Propter qualia crimina cenfura Ecclefiajlicil punirentur ? Refpondeo: r. Propter Schifma, ita , r? ■Feliciilimus apud Cyprianum cenfura fuit notatus. f Epiji. 3 S.$.2.pag. 90. 2. Propter Harefn.Eufeb.lib.
fi. cap. 16. pag. 181. 3. Propter Avaritiam. Ori■> :.i r .\ gen. Hom. 7. in Jerem. pag. 94. Vol.i. 4. Propter . p,, . crapulam vel nimiam genii indulgentiam. Origen. ibid. p. Propter fornicationem . Cyprian.EpiJl. f2.§. 13.' 'tcalinit:* t a i- 118. 6. Propter Adulterium. Cffprian. EpijL
j 3 8. §.2. jb 4?. 90. 7. Propter omnia alia deliBa,nul-
^ exceptis. Origen. contra Ctlfttm lib. 3 . pag- 142«.
Iramo

Immo viri boni illius statis adeo averfabantur peccata, ut vel minima ejus fpecies pennas lueret maximas, fecuris ad ramulos, & ramufciilos ponebatur, perinde atque ad ejus peltiferas radices; teltante Cypriano, non tantum graviljhna deli&a atque extrema , fed etiam minora puniebantur, in Curia Ecclefiaftica; ut iliccidendo & amputando pullulantes ejus ramulos, provenirentur con- 'tagibli, & peltiferi fructus. Iniitisdillicilimis temporibus frequcntiflima erat defeSiodverajule, propter continuas fereperfecutiones, propterea^o- tiafnim ,vel dete&ioneni maximis afficiebant pccnis, ne ad Idolatriam,eorum exemplo,plures aprofef- fioneRelligionis Chriftians deficerent; Cujus rei exempla dederunt, Sinus, Clementianus, & Florus, qui poftquam aliquamdiu, magno animo atque intrepido, perfecutionis vehementiam fufti- nuiflent, tamen poffea propter adverfariorum violentiam & propter metum, coa<fle& dubio animo, cnmIdololatris participant, fed quando nefandi criminis illos pcenitebat, cupientes redire ingratiam Ecclefio,& fi maxime vellent, tamen antequam poenitentiam per tres annos continuos egiifent, Ecclefiaeos non recipiebat,& nifi fuillet propter eorum egregias res geftas ante lapfum, diutius a focietate Ecclefio funlentexcliifi, ut videre efl in f 3. Cypriani Epiftola. Undeconiicerelicet,quanto animi (ludio illi primitivi Heroes conarentur deli&a omnia a communitate fidelium expellere, & pietatem veram & Evangelii amorem cordibus hominum inftillare , ut ait Origenes, yCm
Tia.1 7 #. TT^ariofJj^ (pg-siy.m Urfya> Ttrj/t.o-
/ S jnur, utfli
vsitque
i4b
f i’ 1
Ecclerfi
ramquibi
Cisrid, c fcopus lin po,
Omnis cscetai videri p£ mhtn tis ; Tim kjat,t ; hterm
McCk
■Xmtjtr::
hm/ry
ii&mear,
lipiarc
ivii
• /.i
Minis; nLtc fj; a/iJiipj

E C C L L $ I M.
it
23,^2». (i. e.) Quantum pofliimus maxime conamur, utnoftrasEcclefias nulios retineant, nifi graves atque pios homines. Contra Celjum.lib^.pag,
§• h Quantum attinet ad Judices in ea Curia Eccletiaflica fedentes, qui res cognoscerent,& coram quibus peccatores caufam dicerent,fuerunt & Clerici, & Laici, fimul congregati, neque Epi- fcopus line populo, neque populus fine Epifco- po, quod abunde patet ex fequentibus.
Omnis poteftas,qua: in Confiftoriis Ecclefiafiicis exercetur, e Chrilti promiifione derivatur, quas videri poteft, Matth. 1 6. ; 8, \9.l\ejp0ndens vero Si- mon Fetrus dixit ,Tu es Chrifus Filius iiie DEI viventis-, Tumrejpotulens JEf/s, dixit ei, Beatus es Simon Barjona,quia Caro Sanguis hac non retexit tibi,fed Pater meus, quiejiin Calis. Sed fyego dico tibi, tu es Petrus, ftjuper hanc Petram adifcabo meam Eccle- ftam i & porta inferorum non Juperehant eam. Et tibi dabo Claves regni Calorum, & quicquid ligaveris in Terra,er it ligatum in Calis-, fj' quicquid folveris in Terra,erit folatum in Calis. Sunt ex veteribus,qui affirment, potefcatem hanc datam fuiile Epifcopis, &pr$ter csteros Origenes. imm®
7 i 7!5 tc.cry.cctlic yroyrfUi tzS cyle ~ 015 I !tc (T,— vS. -C >1/. ei Ici 5 T
Sayi/uus £&7rt>%<rztTK{(& 1 ei thyini775 dTbcritinATifyvTr Iu’ tu, ail tTiiSid , '/stsst S w ifiaiulis > » Xix .?*"
Qi okvyu*>5 aF/zcth , et iyxfrti , I/ 0 eigr t Tzci tyeuce ice llt^Sxt evc-l , yys ecs -mXiy.cc-ynii 015 'm' c/.vtz'U uttcXp/D ot yjiSc
T/lv ix.tiX/itnyy.-.K, ipivlis zvXiyec, rirs Con/ent.iu
Mattbaum , Tom. 12. pag 4 27 <?■ Vol. i. Quo rum fum- ma hac efl, Epifcopi eam promijjionem modo recenji- tam fibiipfis propriam faciunt, quod fuo fenfu inquit
F verum

82
D E
REGIMINE
■verum ejl modo fufiineant-, ConfeJ]lonem Petri efeeam Petram Juper quam aedificabit Chrislus fuam Eccle~ Jiam.Qnod & Cyprianus quoque affirmat, Ecclefia juper Epifcopos conslituatur ,<& omnis alius Ecclefia fer eosdem prapofitos gubernetur. Epiji. 27. §. 1. pag. 62. Alii vero affirmant,hanc poteifatem Integra Ecclefia efle Conceflam, fecundum Cap.Matt. 18. j 5,16, I 7,18. Si vero peccaverit in te frater tum , ito, £7' argue eum inter te & ipfttm folum: Site audierit ,lucratus es fratrem tuum; Sin vero te non audierit, a fume tecum adhuc unum, aut duos , ut ex ore duorum aut trium tejlium confirmetur res tota i quod fi neglexerit eos audire, dic Ecclefia: quod fi Ec- clefiam audire neglexerit, fit tibi velut Ethnicus,' vel publicanus quispiam. Arnen dico vobis,quacunque ligaveritis in terra, erunt ligata in Coelis, & quacunque fiolveritis in terra , foluta erunt in Coelo. Per Ec- defiamin hoc loco intelligitur integra particularis Ecclefia, cui Patrum nonnulli tribuunt potefta- tem Clavium. Ita Tertullianus, Si claufum putas Coelum,memento Claves ejus Dominum Petro, fi? per. tum Ecclefia rcliquifje. Scorpiar.pag.612. Porro Firmianus idem cum eo fentit. Poteftas remittendorum peccatorum Apoflolis data eft, & Ec- clefiis , quas illi a Chrifto milii conftituerunt, &Epifcopis, qui eis Ordinatione vicaria fuccefi ferunt. Cyprian. Epifi. 7f. §.14. pag. 240. Jam ex varia hac vindicatione clavium polfumus deducere, & Epifcopos & populum aliquam illius Au- thoritatis partem fibi vindicalTe: Epifcopi totam partem executivam penes fe habuerunt , atque et,iam partem legislativam, populus vero legisla-
tivae
; dvi p ot tivjvtro navam i
pes,at
jjfccndi
[jnt qua Epifcopi verrLe
)!P.C
iiaexCli
caulam
nabantui
Cleru Ius elt <ji ritatem alienum;
(VkL)P.
justa cui
e, lin Stl
Qswtkfi
mkjlil
l'!i
idtur.
(feces
A
X&iXi -Iccpur a, qui t

ECCLESIA.
8 $
Ifitri:-:
fc-.
Ci;.Jfc
Witti' M lilii, 1 a=:»r 18 ;.;
I . •
i!
Cik M ^rapairif.
!r ft/r;, :<!!, p~
M wUji*
lUUi ) ”
tiv$ poteflatis habuit plenam partem, execu- tivx vero poteflatis nullam. Per authoritatem exe- cutivam intelligiturformula pronunciandi lufpen- iiones,atque excommunicationes & formula im- pcfhendi manus &c. Qua a nemine peragi poterant quam ab Epifcopo,vel ab aliquo Clerico, ab Epifcopo delegato , ut infra patebit. Authoritas verbLegislativa, live decretiva, & Clericis&po- pulo in commune tribuenda,coram integra Eccle- lia ex Clericis & Laiciscompofita, dicebant fuam caulam delinquentes, & fi haberentur rei, damnabantur.
Clerum fuifle Guri» Ecclefiaflic» partem nullus efl qui dubitat, adeoque breviifimis verbis veritatem confirmabimus, & poflea, quod magis alienum a communi hominum fententia videatur (Vkl.) Plebem in hac curia fuille judicem , utpote juxta cum Clero authoritatis decretivs fivxLegis- lativx participantem: quod plane apparebit exte- flimoniis in fequentibus. Audi Clementem Alexandrinum. itSiifti Jgtf E£/5, Ifcfi <%:, axei- fM, isilti v0J «f auxroftem ir/ri iF Epijt.ad
Corinth.pag. 69. Vbi fcribit,nii olim Mofes, fi Schismata, fi lites jint inter vos propter me-, difcedam quocunque vultis & faciam quodeunque d populo mihi mandatur, modo Cbrijti Ecclefia fruatur pace. Ita Origenes deferibit aliquem delinquentem, qui apparebat f ty.x?.r,trixc. Coram tota EccltjiaXio- ment in Mat. Tom.13.pag.31y. Vol. 1. Et Diony- fius Alexandri» Epifcopus in Epiftola ad Fabium Epifcopum Antiochi» loquitur de Serapione aliquo, qui temporibus perfecutionis defecit & pro-
F a pterea

84
DE kEGlMlUE
pterea fxpiilime coram Ecclelia comparebat ad petendam veniam,fed wivlZ. Eujeb. lib,
C.cap. 44. pag. 247. Sed nullus erat , qui ilii aurem pr tabuit. Sed Cyprianus de hac re diftin&us eft, cum affirmat, duos Subdiaconos,& unum Acoly* tbum maxime peccantes,non a fepojfe judicari,fed hac jingulorum quomodo trctBaudafit limandaplenim ratio cun/ plebeU ttiversliEp.28 .§-2-p-6 4-iLt dcFeliciiTimo, fchifmatico homine, ex hio exilio ad futim -hotuium
H, I lliillcl LIC U i id ii.lil.iCj c Aj HU v •\lbi\J llCv J PZIKFI j/t * j
mittit Uteros,quod ut DEO videretur,quod ejl incolu- j?°X- ’
misrevertretur ad Feslum Pafchatis,tum id negotium decidendum foret Jecundum arbitrium quoque ve- re !?Y jlrum & omnium nojlrorum comuneConcilium.Ea qua agenda funt, dijponere pariter ,& limare poterimus. , Epift.40. §. 1. pag. 94. Et in alio loco improbat / . ° feifinationem nimiam fuorum Presbyterorum,qui
cum affirmat, duos Subdiaconos,& unum Acoiy*
mittit lit er os,quod ut DEO videretur,quod efi incolumis revertretur ad E e sitim Pafchatis,tum id negotium decidendum foret fecundum arbitrium quoque ve-
quia fide defecerant, & graviffime mandat eis, ut plures tamprxcipitanternon reciperent,donec ip- fi delinquentes, aci uri apud nos, & apud plebem ani- 'verfam caufam fuam .EpitL i o.§. 44.3 o.Et eadem de re, cum pace nobis omnibus a Dominoprius data ad Ec- clefiam regredi caper imus, tum examinabunturfingu- la prafentibus ac judicantibus vobis. Epifl. 1 2■ ad Plebem. §. 1. pag. 37. Ita ut Confiftorium Eccle fiafticum ex populo xque ac exEpifcopis effiet com politum, atque eorum omnium quifque, voceu habuit negativam. Ex una parte Epifcopus nihi potuit fine populo: Ita cum a Fortunati Schifmati multi revertebantur, eos xquo animo ingratiam recipere voluit Cyprianus, fed vix ac ne vix quidem potuit affierffium populi obtinere, ut Cor-

ECCLESIJE.
8 ?
nelio Epifcopo Roms notum hoc fecit, Ofipof- fes, Frater Cbarijfime ,ifiic interejfie siobifcum , cum pravi ijei &perverfi de Schifmate revertuntur, videres, quis mihi labor fit perfuaderepatientiam Fratri - bmnojiris , ut animi dolore fopito recipiendis malis cu- raudis que confientiant ,vix plebi perfuadeo,imo extorqueo, ut tales patiantur admitti. Epift. ff. §. 17. pag. 145, E contrario fine Epifcopo nihil poterat populus,ut videre eft in eis tribus Epifcopis , qui fchifmatice ordinaverunt Novatianum, qui cum reverteretur, petebat a populo, ut admitteretur ad Epifcopatum adminiflrandum, populus vero foluseumnon potuit fine adjacentium concurfii Epifcoporum, & praecipue Cornelii Romani Epi- fcopi, quem maxime urgebant,quod non feciifent, fi penes fe findet admittere ad funflionemEcclefia- fticam Virum vi«inis Epifcopis non probatum* i ivxS Tmtlis & TJMgoVr®-' Xa S. Comel. apllcL
Eufeb. lib. 6. cap.43.pag.244. (i. e-) Vehementer eum urgebant, ut eis aflentiret.
Itaque Curis Ecclefiaftics membra luflravi- mus, probavimus infuper, ea membra fuiife ex corpore Ecclefiae,ex ordine fcilicet Clericorum, atque Laicorum, ut unus horum fine altero nil ageret in Ecclefia, fed una&fimul, conjun&is viribus, atque unitis confiliis tra&abant negotia Ec- clefiaflica.
Sed quoniam populus fummis occupationibus & negotiis Civilibus erat implicitus,ut nullo pa&oadefie polfet in Conciliis, &in qusftionum omnium indolem inquirere; Idcirco conficere licet,membra Presbyterii, ( de qtio fupra ) ab omni F 5 cura

$6 D E R E G 1 M J N M
cura mundana fi ve Reipublics,five rei Domefticse fuiiie libera,atque ex iis Concilium'' privatillimum fuiilecompofitum , quod negotia difponeret atque praepararet,antequam conveniretPresbyterium integrum,expedienda, & brevitatis caufa. Hujus rei initantium habemus in Maximo, Urbano, Sidonio , atque in quibusdam aliis, qui ia Schismate Novatiano concurrebant, fed erroris poftquam confcii libi fadti, in Presbyterium venerunt. Quod erat confiquens , Omnis hic alius populo fuerit infirmandus. Cyptian. Epilh 4 6. §. 2,^.pag. 104.10f.Ita ut Presbyterium praepararet negotium totiCurias,qua;Cu- riafuprema erat in ea Parochia,in qua curia omnia negotia judicabantur : tantum in Quaeftionibus valde gravibus vicini Epifcopi in commune conli- fjliumapellabantur , ne quando putarentur iniqui judices. Ita factum fuit, cum Roinoe difficilimum negotium decidendum edet, adfuerunt Epifcopi quinque, ut firmato Coni ilio, quid circa perfonara eorum obfervari deberet,confenfu omnium ftatue- retur. Cornei, ad Cypria». Epijl. 46. §.2- pag. 104.
§.Vidimus Curiae Ecclefiaft. membra,fequitur,ut agamusde modo & formula procedendi in exercenda potellate Juridica, quixa Tertulliano ita deferi- bitur , concionibus aliisque rebus Sacris peractis, Ibidem etiam exhortationes,caJUgationes , cenfura Divina i nam judicatur magno cum pondere,ui apud certos de Dei conJperlu,fummumque futuri judicii prxjudi- eiumeft, Ji quis ita deliquerit, ut d communicatione orationis ff) Conventus, omnis Sanci i comercii relegetur. Prajident probati quique Seniores, honorem ijtum non pretio,jld Tejlimonioadepti. Apolog. Cap. 39. pag. 705). Ita up cum plenum elfet Coufilforium, Epifcopi a£ ( r;;. ^ jsto p r iuatoi: Jeidfiei
ferente fedus f jus edet aitCyp. iiacesn 6J'v 1 Con defiaii
4 §•' Veri
carenti 1 ponere i ius,I, ftmfu hem
invalida fragio da quiens: Epillqc reo, feq 1
aPrifi tero dei iiaraprt poteft,t faciebat

E C C L E S I m.
8 f
fcopi atque Presbyteri appellentur Probati Seniores. Sed plerumque aliqui ex Presbyterorum numero prsfidebant, & omnes quatriones moderabantur: <k fi qui fuilfent delinquentes, fi commode id fieri poterat,comparebant coram,fi vero recu- farent comparere, & caufamfuamdicere,nihilo- fecius ferebant judicium, pro natura criminis, cujus eflentpoftulatij&infuperpro contumacia fua ut ait Cyprianus; Spirituali gladio fiiperbi & contumaces necantur, dum de Ecclefia eiiciuntur. Epijh d2.§. ?.pag. 170.
Contumaces & Deum non timentes, & ab Ecclefia in totum recedentes, nemo comitetur. EpiJL 54. §.4^.191.
Verum enim vero, fi quo modo commode fieri poflet, comparuerunt delinquentes , ut fibi explicarentur fua crimina ,& fi quid habuiflent, quod reponerent, licebat hoc illis, quod affirmat Cyprianus } Afturi apud nos , \pj apud Plebem univerfam caufamfuam. Epiftio. §.4. pag. 50.
In communi traHabimus . Quod fi eorum defenfio invalida a Confiftorio haberetur, communi fuf- fragio damnabantur: quod affiirmatCyprianus, in- quiens: Secundum vejlra divina fujfragia conjurati. Epift.40. ad Plebem, §. 1 .pag. 92. Damnato ita, que reo, fequitur judiciipronunciandiformula,qu 3 £ fe- cundumTertullianuminloco fupra allegato ab u- noPr3efidum,hoc eft, aut abEpifcopo,aut aPresby- tero delegato fuo ferebatur. Modus autem fenten- tiam pronuntiandi,quantum ex eodem lococolligi poteft, talis erat:Qui laturus erat judicium, initium faciebat ab exhortationibus (i. e.) (ut faseftcre-
F 4 derej
\

DE REGIMINE
R8
r—
dere,) graviifimi$ quam potuit verbis, ut ab iftis infamiis criminibus , qua: eo loci illum damnatum pra:cipitavera,.tj>bftinerent •> tum fequebantur re- prehenfionesacerrim, spropter horrenda crimina ad damnatos fadiae,fu(iifime exaggerantes eorum criminum malitiam, tanquam abominanda DEO, hominibus injuriofa & fibi ipfis exitiofa , utpote reddentia eo s Divina h/tic cenfurte obnoxios, qus flatim pofljixcdicta adverfus eos pronuntiabatur folenniter. Qua? ad confiderationem quartam me ducunt (vid.) qualis & qua fuerit cenjura Ecclefia- Jlica , de qua in fequenti Sedhone.
§. f. jam ut ad fuoeriorem Quxftionem re- fpondeamus; Quemadmodum Eccielia erat Spiritualis, ita quoque ejus Arma, F.cclefiee fulmina erant fnfpenliones, excommunicationes, ut corrupta membra pro tempore removerentur aCom- muuione fidelium, donec luculenta dedilfent poenitentia atque reiipifcentis fpecimina. Judicium, vel Sententia Excommunicationis apud veteres varias habet apellationss. A Dionyfio Alexandrino nominatur. ’ A -Aivas 'fUru-r.rix.f. Eufeb. lib. 7. cap.j.pitg.iji. (i. e.) DimijJio ex Ecdcjia- a Tertulliano,^ Ecclefia communicatione abjeSus. De prsfcript. adverf. H$r. pag. pp. a Cypriano, a communicatione depellere. De Monogarn. pag.477. Et ejusmodi appellationes mult3e aliae, quae apud Patres paffim occurrunt,omnes eo tendentes, ut ad vivum, atqueob omnium oculos poneretur tremendus atque miferandus excommunicat! hominis flatus,quippe qui ab amore DEI remotus, & Diaboli focius,donec maneret in eo flatu, non temere
hominem
jtiCyf jliEfdfj . pterealn
pbstno: bis eis c
COfflillM
Up]r
ait, abt Aomnii na Socif
i
| excorni i Aitur. J j pingit' \ menti/
nicatoru es, qui terrerent
taAen Mine Jetur, ta defiam Omni

E C C L E 5 / M.
89
mere habebatur. Idcirco fideles deteflabantur hominem excommunicatum cane pejus & angue. Ita Cyprianus contumaces & Deum non timentes, (i ab Ecclejia in totum recedentes, nemo comitetur. Pro- pterealrenacusfermonem laciens de Hsreticis, qui omnes fuerunt excommunicat!, ait, quos Paulus jubet nos devitare, Johannes autem nec Aveno- bis eis dici vult. Qui enim inquit, eis Ave dicit, communicat operibus eorum nequillimis. lib. i. cap. i 3. pag. 63. Et Tertullianus in loco allegato, ait, a Communicatione Orationis & Conventus, & omnis Samfti commercii relegetur,utpotehuma- na Societate indignus,ab Ecclefiain terris ejeftus, & fine refipifcentiae interventu,e regno Cariorum perpetuo eiiciendus.. Apol. cap. %9.pag. 709. VideOrigen. ad Matth.cap. 18.18. in quo Capite excommunicatio deinduftria, & fatis diftinfte traditur. Qui in terris inquit, ab ‘S.cclejla damnatur, & obii-, gatur,nullus ejl in Calo ejus vincula foluturus. Co Ul- ment. in Matth.Tom. 1 g.pag. 336. vol. i,
§. Neutiquam mirum eft itaque, fiexcommu- nicatorum flatus erat tam miferandus , quod omnes , quibus fana mens, voce excommunicationis terrerentur, & dum in eo ftatu manerent, nofte dieque, fletu, luftu, atq; vigiliis fefe macerabant,ut, aliquo padto ab eo excommunicationis vinculo abfolvi, atque in DEI gratiam atque Ecclefis pacem denuo redigi poflent. Quae me ad Methodum & ordinem abfolutionis duxerunt,ubi ut nobis videtur, talis fuit ratio procedendi,cum alauis adEc- clefiam reverteretur.
Omnes illi, qui ab ea deploranda conditione li- F r berari

9 °
X> E JJEG/JV//NE
berari cupiebant, ante omnia, plorantes veniebant, atuue triftiifimo modo lachrimantes ad Ec- clelis cltium humi procumbentes,& ad fidei i nin pedes fe profiernentes, vehemente^ eos rogabant, ut Deum pro Te orarent. Horum geftus tali occa- fione a Cypriano eleganter ell deferiptus. Pulfent fane fores , Jed non utique confringant., adeant ad Limen Eccleji<efed non utique tranfiliant. Cajlrorum Calefiunt excubent portis, Jed armati modestia , qua intelligant Je dejertores fuijfe. Refnmant precum fuarum tubam , fed qua non bellicum clangant. Arment fe quoque mode , Jlite telis, quem negando, mortis metu , fidei dentifer rant Clypeum refumant , Jed ut contra bofemDiabolum, vel nunc armati , non contra 'Lccleftam , qu.t illornm dolet cafus armatos Je ejje credant. Multum illis projiciet petitio modejla , postulatio verecunda, humiliatio necejja- ria , patientia non odio fa , mittant legatos pro fuis doloribus lachrimas ; Advocatione fungantur ex intimo pellere prolati gemitus , dolorem probantes commijjicriminis, & pudorem. Apud Cyprian. Epift. 31. §. 7. pag.71. Eodem modo Tertullianus alium excommuni- catum hominem nobis exhibet : Sacco & cineri incubare , corpusjordibus obfcurare, animum maroribus deiicere , jejuniis preces alere , ingemi fere , lachrimari, & mugire dies noclesque s Presbyteris advolvi, Charis Dei adgeniculari , omnibus fratribus legationes deprecationis fu<e injungere. De poenitentia pag. 581.
§. 7. Si vera & (incera a Curia Ecclefiafticaputaretur eorum poenitentia , tum ceperunt benignius agere •• unde penitens fperare poterat brevi tempore in gratiam recipi, quod ftatim faftum fuit, tamen non per faltum, fed primum in Eccle- fiam admittebatur,cui integrum erat ad partem rerum factarum adefie, fed non ad integram cultus Divipi celebrationem, neque ad communicationem

E C C L E S 1 JE.
9 1
nem cum fidelibus., donec per longum tempus iis impoiitam modeflia& bene inftituta vitapocniten- ti uti probaiient, qon fiiiiie fimuiatam. Tempus iftms probationis nominabant tempus poenitentia;, quoniam pcenitens per totum id tempus compa- ruit in omnibus triilitia: lignis, veftimentis vilibus, vultu prono, perpetuo jejunans, orans, atque peccatorum magnitudinem acerbe plorans, quae omnia fufe in fcriptis patrum pailim invenias, uno tamen loco Cypriani in prsfencia fumus contenti , ubi invehitur mirum in modum in eos, qui dum eflent io datu poenitentias, tamen indulgerent fuo genio. Lamentari eum putamus ex toto corde, jejuniis , fletibus , planilibuf Dominum deprecari ; qui ex primo criminis die lavacra qiiotidie celebrat, qui epulis affluentibus pajlus , fagina largiore dijlentus, cruditates fuaspnjlridie eruflat, nec cibos (fl potus fluos cum pauperum necejjltate communicat ? Qui hilaris {'$ latus incedit , quomodo mortem fluam deflet? AniUli ingemiflcit& plangit, cui vacat cultum pretiofle vejiis inarter e, nec in- d,umentnm Chrifli , quod perdidit, cogitare ? accipere pretiofla ornamenta monilia elaborata-, nec Divini Qj Ctelefllis ornatus damna deflere ? tu licet indumenta peregrina vejhsflericas induas, nuda cs, auro te licet (i ; Margaritis gemmisque condecores, Jtne Chrifli decore deformis es. itqn.o capillos tuos Injicis, vel nunq in doloribus dejlne , qua nigri pulveris duclu oculorum lineam enta depingis, vel la-chrymis oculos tuos ablue. Si quem de tuis charis mortali exitu perdidijjes, ingemiflce- res dolenter , fleres: Facie inculta,vejie mutatu,ne- gleclo capillo, vultu nubilo, ore dejecio indicia maroris ojlenderes, animam tuammifleraperdidifli. E t non acriter plangis,no?i jugiter ingemiflcis. §. 24. 21.pag.z8 $ Jib. deLapjis : orare oportetimpenfius rogare, diemjuciti
tranjigere , vigiliis nocies ac fletibus ducere, tempus omne lachrymojts lamentationibus occupare, Jiratos flolo ad.ba- rere cineri , in cilicio (flflordibus volutari $ poji indumentum

9 %
DE REGIMINE
tum Cbrijli perditum, nullum hic jam velle vefiitum :poJl Diaboli cibum malle jejunium.
§. 8. Quamdiuiftae (latiores penitentiariae duraverint, non patet, quandoquidem,(ut faseftcredere, ) diftinguebantur pro natura criminis, & Confiftorii arbitrio, nonnulli per bienium,alii per triennium,alii per quinquennium, aliique ad extremum vita: terminum,fed quicquid fit de temporis fpatio,quo poenitentiam agerent, illi aequo animo atque hilari ea fubierunt omnia eis mandata, quoniam abfolvi non poterant ante legitimum (J> pknum tempus fatisfaHionis. Cyprian Ep,
$>§-i-pag- i<? 4 -
Fateor, in quibusdam cafibus Ecclefia prudenter delinquentes comiter tra&avit atque brevius temporis fpatium fufficiebat: e.gr, in cafu mortis, urgere exitus ciepit. Apud Cyprianum Epift. 15. S-r-pag- 19 -
Lapfs pacem dandam ejfe , (<J eos ad prtdium , quod imminet , armari (i infimi oportere. Cyprian. Epift.
J* 4 -§• i-pag-M*.
Infuper cum complures viri magni nominis e- jusdempoftularentur criminis,ficut in cafu Tropbi- wi , ut videre eft Epilhf 2.Cypriani.Preeterea,Con- feilores, ante definitum tempus alliimebant fibi jusabfolvendi delinquentes: quae inordinata illegitima praxis, temporibus Cypriani magnas turbas excitavit Carthagine: quod paflim in ejus Epi- ftolis invenias,fed, his cafibus extraordinariis exceptis , ftatutumPoenitentiae tempus delinquentes magno atque laeto animo fubiere.
Tempore tandem finito, ad exercitium Poenitentiae
tentis 2 ^ Ec
obiic^ac
j Qusfi ® 1
donem,
bstur Eccl i ttillitispro
®,quonii» hei ptot Anon'
tifJpn
piis C&ri m urum
nimducet
» 3 «®i
Ep-ff-S - 1
poreadffi
Micam tr (juimappe pffius,! isfflviffi kdonem quippe qu cTertul! tsr, m%
donis 1

tentis ab Ecclefia ltatuto, applicuit fepcnnitensad. obtinendam abfolutionem. Irijpetla ejus vita, qui agit pcenitentiani.Cypvhn.Epiil. i2.§.i.pag. 37. Quxli eis fatisfeciilet,plenam ei dederunt abfolu- tionem , de qua , infra.
§.9.Statuto dieAbfolutiottis,pccnitens ingrediebatur Ecclefiam lachrymans, atque plorans, & triftitis propter peccata maximam fpecieila prx- ferens: Quemcdmodum Natalis Conleilor Romanus,quoniam Hsreticis Theodotianis iefe adjun- xiilet, intrabat Ecclefiatn , ut Chriltianus feri- ptor Anonymus retulit. ’v.ihmpw> vj; <r^U, >($
'mtOTX.liiVOV , [-0} '/TStiC.Y^ COTelij. 6 car.feMI ) X.Xv,gs’ ffctf
'tzov Xcux(t>v,?n>?&H're vi ygtmzvWM» ApUtl sLiljco. llb. * cap. 28 -pag. 197. (i.e.) Sacco ■atque cinere teHus ai pedes Cleri atque laicorumfe projiernens , multis lachry- mis veniam (tj remijjionem bonixe rogans. ./Equum etenim ducebatur,ut in gratiam cumEccleba redirent non minis , Jed precibus (i lamentationibus. Cypriam
Ep. jT-§.i 8 .pag.i 43 . Indeeft, quod eodem tempore ad majorem doloris demonftrationern publicam tradiderunt confeifionem peccatorum! quam appellaverunt Exomologefin , qux, ut ait Cyprianus , Epijt. 11.§. i.pag. 32. FuitExomaloge- fis graviffimi, atque extremi delicti, quas ad abfolutionem confequendam maxime erat neceflaria, quippe qux fons eft, atque verxrefipifcentix origo a ut Tertullianus notavit, JatisfaUio confejjlom dijponi- tur, confejflone panitentia nafeitur. De posnitentia a pag.3 80. Et paffim apud Cyprianum urgetur con- feffionisnecelEtas : Epiji.iQ.§.2-pag. 30, Epijt.11 , %.i.pag.^ 2 .
Quoniam

.94
DE REGIMINE
Quoniam , ut Tertullianus ait.,tantum relevat confejjio deUllum , quantum dijjimulatio exaggerat; confejjio enim fatisfaciionis conjilumz eji , dijjimulatio contumacia, Et propterea reprehendit eos,qui dedieiia diemcon- feitlonem peccatorum diltulerint. Pudoris magis meniores,o L uam falutis, velat Uli , qui in partibus verecundioribus corporis contrafla vexatione , confcientiam tm- dertium vitant , (j ita cum erubejcentiaJua pereunt. De poenitentia pag. 382. Inde eft quoad a Confe£ ilone, utpotemaximeneceflaria,nullusexcipi poterat. Quemadmodum Philippus Imperator, ut eum Eufebius appellat, leupotius iEgypti prife- ftus cupiens participare de Ecclelix precibus, atque inter fideles recipi, fed ei obftitit Epifcopus Babilas, propter viri infanda crimina, neque eum recipere voluit,antequam publicam edidiliet pec- C itorum confeifiouem. Apud Eujeb.lib.61cap.04.
pr1p-2^X-
Simiiiter cum ex illis Epifcopis , qui fchifmati- ce Novatianumordinaverant,aliquisadEcclefiam poenitens reverteretur, intrabat Eccleiiamlachri- mans,atque fiona^ystct»©-™ icalii Cornei,
apud Eufeb. lib, 6\ cap. 43.pag. 243. Conflens Juum peccatum , particularem lcil. confellionem fecit,quoniam in lingulari numero dicitur d ssani & praefertim id peccatum,cujus erat in- cufatus palam confitebatur; quod fupra Cyprianus , Exomologejin gravijjimi atque extremi delicii. Epift. 11. §. 1. pag. 32. (i.e.) Illud deli&um propter quod eenfura fuerat notatus.
H3tcConfeffio poenitentium tantis triftiti$ tefti- moniis fuit comprobata, ut fideles eorum commi- feratione tafti folemni atque moeftillimo luftu par-
tici-
IW 5 f nit crimina 0 i jd fratruir i chrymasa
Eadeni ientes adi' thrymis nolto gen
tntaiPsc nunecteb; direrunt;j tite atque piebatur.
ramrn £
jiat. Epi Hec ai nili prius;
Hoc tert: rlamEcc tarequifita etolpati cik omni to,utapu j ptmpi jKsanu). lijWfj»*
murdein .bjfos in<
1

ECCLESIA.
9f
ticipare viderentur: Eapropter hortatur Tertullianus poenitentns, ut ne fe puderet patefacere fua crimina coram frequenti Eccleiia. Ergo, cum ta ad fratrum genua protendis, seque illi luper te la- chrymas agunt. De pernitentia, pag. 982,.
Eadem vero de c.uifa Cyprianus monet poeni- tentes ad hanc publicam confeilionem. Cum la- chrymis noftris ve liras lachrymas jungite; cura noftro gemitu, vedros gemitus copulate. De La- tfis.%. 27.pag.a8f.
§. 10. Simulatque pcrfeda edet Confejjio , fe- quebatur formalis Abfolutio, qua hoc modo indi- tuta: Pmnitens coram Epilcopo,atque Clericis genu dedebat,qui impofuerunt ei manus atq; ei benedixerunt; per quam externam ceremoniam declarative atque legaliter in gratiam cum Eccleiia recipiebatur. Ita refert Cyprianus, Per impoftionem manuum EpiJcopi Cieri jus communicationis accipiunt. Epift, 10. §. 2. pag. 90.
Nec ad communicationem venire quis potuit, nili prius illi & ab Epilcopo & Clero manus fuid impolita. Epid. i2.§. i; pag. 97.
Hoc tertium erat mediumrequilitum ad concili- andamEccleliam cumdelinquentibus:duofuperio»> rarequilita confidebant in datu pcenitentis, pro certo fpatio temporis,atq; in cofellionepeccatoru, qiise omnia frequentillime conjundim memorantur,ut apudCyprianum.-^gtfw^ peccatores pmitentiam
juflo tempore,fecundum difciplinx ordinem adExomolo- gejin veniant,&per impojitiommmanuumUpifcopi & Cieri jus communicationis accipiant. Atq, aliis in locis que** ritur de imprudentia aliquorumPresbyterorum,qtij lapfos in communionem recepiilent , ante akatn pani t en-

tentiam ante 'S.xomologejtn gravijjimi delicii faclam.ante^ manum ab V.pifcopo impnjitam,offerre lapjts pacem, f<J Ea- cbarijtiaml dare audeant.
§. i i. Poeniteutes jamabfolutiimpofitionemanuum , in communionem Ecclelix recipiebantur, omnibus iis privilegiis-traditis, qux propter delicta umilerant :Tantum cum Clericus abfolveretur, utEaicus lolum recipiebatur , ad dignitatem Ec- deiiaiticam nunquam amplius admovendus. Ita unus ex Epifcopis Schifmaticis, qui Novatianum ordinaverunt,ad Eccleliam reverfus, nudatus Ec- cleliaftico officio } iiUfitaiiimS/j QomcLctpud.
Eufeb, lib. 6. cap. 4^-pag. 24 4. (i.e.) Iu communitatem Laicorum rejiituebatur. Idem de Epifcopis hxreticis diftumputa. Vide hujus rei rationes in EpilE 64. Cypriani, ideoque Baiilides lapfus Epi- fco pus, futisJtbigratulabatur,ft fibivelat Laico communicare contingeret .KpxxA Cypr.Ep. 6S.§-7.p.aoa.
Nihilo magis propter quamlibet culpam Epifc. dignitate privandos non exiftimo, nili natura criminis atque exaggeratio admodum eflet infanda, quoniam vidimus, Maximum Ecclefix Romanx Presbyterum, qui Schifmate Novatiano fraude implicitus, poenitentia edita, a Cornelio relfitu- tus fuit. Maximum Presbyterum locum fuum agnofeere juffimus. Cornei, apud Cyprian. Epifi.46. §.4. pag. ioy.
CAPUT VIII.
§. 1 . De independentia Hcclejiarum. 2 . De de- pendentiaUccleJiarum. 3 . De Synodis atque earum generibus, 4 . Quoties haberentur Synodi. ^. Qui fuerunt membra Synodi. 6- Quorum authpritate congregarcn-
\ ju rfy '■■■
Uri* '■ 57 ~' iJfsw
iT*': !%"
inunda! inciuav.i,
afornif clsfia parti
CGiiira '• iniis locis bat udus
coa!;ciU::
membraiu
js, cumr..
™!,:d .TW» Julii h«rki Apud Cyp iiiAdus (1 AfricanaS amsifei ■ ftizati, ai hpknm .rloiumfui

ECCLESIA.
_ 9 ?
tur Synodi. 7. Modus procedendi in Synodis, moderator ante omnia eleclus , quale erat ejus munus. 8. Tum agebatur aut de propriis negotiis, autquee 'i.cdejias peregrinas rejpicerent. Tantum conjilia dabant in aliarum lc.cc Ljtarum negotiis, 9. In piopnis rebus eorum jujjd
erant obligatoria. Scopus, &poteJlas Synodorum.
§. I-
A D illum tra&atum de difciplina primitiva anr.diilimum, qui fuperioris capitis fuit fub- jectam, adjungendam hanc oblervatiouem squum duximus (Vid.)omnes eos Adus Juridicos in quavis particulari Ecclelia fuilfe exercitos line aliarum Eccleliarum concurfu, quxvis enim Ec- clefia particularis ea audtoritate fuitinftru&a, ad cenfuram ferendam de propriis membris 5 Alioquin in iis locis,ubi Chriftiani edent rariores,opporte- bat unius Ecclellx membra , identidem maxima confecideitinera,adconfulendum aliasEcclehas, antequam iis foret integrum, punire corrupta membra fuas Ecclelia: fed hxc non funt fupponen- da, cum in Africana Synodo aliter fuerit decretum, Jtatutum fit omnibus nobis , fij' aequumfit , pariter ac jujium , ut unius cujusque caufia illic audiatur ? ubi crimen admijju »/, & Jhigalis pajioribus portio gregis fit aj cripta , auam regat unusquifque ty gubernet, Apud Cyprian.Epift. f fi 5 .pag. 142. rationem fui Adtus domino redditurus, Et pari modo in alia Africana Synodo, qux decreverat eorum Baptif- mum elfe icerandum, qui ab Hxreticis erant ba- ptizati, ad eum modum Epiftolam Synodicam ad Stephanum Pontificem Concludunt, qui adverfa- riorum fufiinnk fententiam. Caterumfiemus quos-
G dam*

9 *
•DE REGIMINE
dam, q uodj ernei imbiberint, notie deponere, nec pro- fojitum juum facile mutare,jedjaivo inter couegaspacis & Concordia vinculo, quadam propria, qua apud Jejemeljint ujurpata, retinere, qua in re nec nos vim cuiquam facimus, aut legem damus-, cum habeat in Ecclejia adminijiratione voluntatis fua arbitriumli- berum unusquisque prapojttus, rationem altus fui Domino reddituras . ApudCyprian. Epift.7.2.§. 5. pag.ai 7.
Duarum Synodorum decretis innixi, Cyprianum accerierein partes,aftum agere plane videamur, nifi nobis indicet non tantum praxin fui temporis Epifcoporum, fed etiam anteceiiorum, qui antea vixerunt. Apud antecejfores nojtros quidam de Epijcopis ijtic in Frovincia nostra dandam facem Mcecbis non putaverunt, in totum, pmi- teutia locum contra adulteria claujerunt, non tamen a CoepijcoporumJuorum Collegio recefferunt , aut Catholica Ecclejia unitatem,vel duritia vel conjura fua ob/linatione ruperunt, ut quia apud alios adulteris fax dabatur, qui non dabat , de Ecclejia Jeparare- tur, manente Concordia vinculo, fff perjeverante Catholica Ecclejia individuo Sacramento, ad uni fu- um dijponit & dirigit unusquijque Efijcopus, rationem propojiti jui Domino redditurus. Epiit. y2 -§■ 13 • pag. 118.
Hoc fenfu quaevis Ecclefia erat independens, quippe poteftatem penes fe habens, puniendi & caitigandi propriorum membrorum de- litSa, nullo Ecclefiarum interventu.
§. 2. In alio vero fenfu, quoevis Ecclefia erat dependens ab aiiis, utpote Ecciefias univerlaiis
pars.
P'
Cui
ut- 111
! panis ur ! jsrseroli Partiet
I (jeiii uni
brunihur
jnniaa.ia
Cope.: pus eritj qui coivi cffiffliu; fpertuor
i oaeEccli
1 mcundo
- letsr.fi p; ' ftilhnm
■fa: cgj.h
S;fp.l 9 S 32git, I
sone E
■pms Qj.ir?. Siuniu: 'icienda a fupe llexai

pars. Cum iit Chrifto una Ecclefia, per totum mundum in multa membra divifa, item Epifco- patus unus, Epi fcoporu m multorum concordi r.umeroiitate diJxufus. Epift. f2-§- i 3-pag. 118.
Particularis Ecclefia non erat tota Ecclefia Chriftiantt , fed pars tantum, vel membrum Eo cietix univerfaiis ; & quemadmodum unum mem j brumhum.mi corporis relationem aliquam ad o- rnniaalia membra habet, pariter particularis Ec- clelia, qua unum membrum erat Ecclefia' univer- fa\js,relata eft ad omnes aliasEcclefias.Hinc,etiam- ii opera cujusque Epifcopiin fua Parochia praei- pue erat ponenda, nihilominus tamen, quippe qui univerlalis Ecclefia Miniftri infpeclionem cc Curam magis generalem exercere tenebantur, re- fpedtu omnium Ecclefiarum, obfervando eu usque Ecclefia: ftatum, & coniilia cum illis communicando, quemadmodum Cyprianus Ecclefia Ar- letenfiprofpexit, ea ratione commotus; Nam et fi Paftores multi fumas, amem tamen gregem pafcimus, gfi oves univerfas, enas Cbrijlus[anguine fno &paf- fione quafivit, colligere & fovere debemus. Ep. g.tf.p.ipp. Clerus Romanus etiam Cypriano gra- tiasagit, quod fe certiorem fecerit deflatu & conditione Ecclefia Africana , quoniam, inquiunt illi, omnes nos decet pro corpore totius Ecclefia,cujus pervarias quasque Provincias membra digefla fiunt, excubare. Apud Cyprianum. Epift. 50. §.4.pag.67.
Si unius Ecclefia negotia gravia, atque ardua definienda habebit, vicinum Epifcopum confu- lebat fuper eo negotio. Quemadmodum Dyno- fius Alexandria Epifcopus, cum Quaftionem diffi-
G % cilem

«00
T> E REGIMINE
cilemhaberet decidendam, mifit ad Xiltum Ro- mas, qui eadem de recognofceret, iwssaft». <J>s (7 v«/S -aii5 iio/ at ncfJt ytifiii' arm ■£$: •'er Apud Ellfeb. lib.7. c. 9. p.dg.2f4. (i. e.) Quatiam fit fenteutia tua, fcire cupio.
Eodem modo,cumControverfia de Martyrum libellis pacibcatoriismadidet, Cyprianus iuper eo negotio confulebat Eccleliam Romanam, mari inquit ille , & dilectio communis ratio expofcit,fratres cbarijjimi , nihil confcientiavejtra Jubtraherede lis qua apud nos geruntur, ut Jic nobis circa,utilitatem Ecclejiajiicee adminijlrationis commune canalium.
In his cafibus, atque ejus generis multis aliis, omnia amicitias officia exercebantur inter varia membra univerfalis Ecclefis.
§. 3. Sed, quod confideratione noftraefl: maxime dignum, erat eorum neceffitudo mutua, & regimen in Conventibus Synodicis. (i.e.) Per Conventus Epifcoporum, Presbyterorum, Diaconorum, atque Laicorum, Eleftorum adiverfis particularibus Ecclefiis, qui frequentiffime ad mutuum amorem fovendum conveniebant, & de communi Ecclefite bono confilia capere,atque e- jusmodi alia traftareColebant:de quibusadfinem hujus Capitis.
Imprimis agendum eft in hoc Capite de variis Synodorum generibus , quorum maxime digna atque auguftiflima erat univerfalis, live Oecumenica , quae erat Conventus Epifcoporum atque delegato- rumab omnibus Ecclefiis pertotum terrarumor- foem difperfis, fi eis videretur Epifcoposaut delegatos
gatM f
iEflsir licet h Ia Sei
aliud h
adeou
beant
intra p piovio laiibui
pax,: colere
propti
fedpri
partic & de quale pellab
tali
timl
t;rme
infre;
inviri
foiit
E?r<i
IMf!
kmP

ECCLESIA.
ios
gatos eo mittere: unam tantum invenio ejus generis intra primorum trium feculorum fpatia,videlicet Antiochia habitam , in qua damnabatur Paulus Samofatenus. Quod ii hic Conventus minime exiftimandus Confilium Oecumenicum, nullum aliud habemus ante Nicenum, An. 92f. habitum, adeo ut intra tempus mihi praefcriptum nullum habeam univerfale Confilium. Sed ift$ Synodi, quas intra prima Secula frequenter habebantur, eranfe provinciales , ubi communis confenfu de particularibus Ecclefiis, atque in commune de omnibus confilia caeperunt, ut, quantum poterant, unitas, pax, atque Concordia inter Ecclefias particulares colerentur. Non fatis conifat, quot Ecclefis particulares ad Synodum Provincialem concurrerent propter varias loci atque temporis circumftantias, fed pro captu & conditione temporis tot Ecclefias particulares in unum locum miferant Epifcopos & delegatos , qui de rebus Ecclefiae conferrent, quales Conventus , Synodi iftius Provinciae appellabantur,ut apud Cyprianum de Provincia Ar- letenfi legimus. Coepifcopis nojirisin eadem Provin- ciat-onfiitutis ,Epift 67.$. i. pag. 198. Et frequenter memorat Cyprianus Epifcopos fuaProvinciae, in Provincia nojir a. Epift.fi. §. 1 g.pag. 118. Per Provinciam tiojlram. Epift. 42. §. 2. pag. 99. Per Provinciam , Epift. f f.§.i 8. pag.i45 .Latiusfufa efi. vojira Provincia. Epift. 4f. §. 2. pag. 109. Apud nos & fere per Provincias univerfas tenetur, ut ad eam plebem , citi prapofitus ordinatur, Epifcopi ejusdem Provincia proximi quique conveniant. Epift. 68, §. 6. pag. 202.
G 3
§• 4 .

§. 4- Itidem non patet, quoties haberentur Provinciales Synodi, quoniam rerum circumdantis fjsputune mutabantur j fed Firmilianus Epifcopus Cadmea: inCappadocia refert in fua provincia quot annis habitam fuilTe Synodum, per tingulos annos jn unum conveniemus: & fi attendamus ad frequentes Synodos a Cypriano memoratas, vel minimum femel vel bis vel in anno habebantur. Epijl,
7f-S-i-pag-
§. y. Membra Synodi erant Epifcopi, Presbyteri, Diaconi & deputati Laici, qui totam repra- fentabant plebem, quod factum fuit in magna Antiochia? Synodo, qua damnabatur Paulus Snmofa- tenus , ubi aderant 'Zz.crymi m 6
$ iui*.*>.>; t.x 4 f e>s 5 . Ex Epijl. _ Synod. apud Eufeb. lib. 7. aio. 50. pag. 279. (i.e. ) Epifcopi, Presbyteri, & Laici Deputati, qui Ecclefiam reprsfentarent quamque particularem. Item in antiquo apudEu- febiummonumento, quod cum Ha re lis Montani- Jlarum eflet inventa atque ilabiiita TiStfi >Q ro Anxi 7ni£v cmiXjvP.ai. jdplid Eujeb. Hb.$. Cdp.l6.pflg. 181. (i.e.) Fideles in Afia conveniebant, atque re bene examinata damnabatur ea harefis. Itidem cumEccleiisCarthaginenfi elfeut finiultates aliqua dereltituendis lapfis; Cyprianus, exui tum temporis, mi iit literas, utLapli expectarent parum & contenti forent, donec tranquillitas concederetur Eccleila, atque tum, Epifcopi plures in unum convenientes , prafente & jlflntiumple.be dijponere omnia Concilii communis religione pofumus. Epift. 14. §. 2 - pag.qr. Idemque Concilium a Maximo aliisque Romanis Confeiloribus fuit comprobatum,
Con•

ECCLESIA.
103
Conjultis omnibus Epifcopis , Presbyteris , Diaconis, Confejjoribus , t£f ipjis jt antium Lmcis. Apud Cyprianum. Epitf.26. $>. 4. pag. 60. Et fimiliter ab univerfo Ciero Romana Eccletia. Collatione Con- fHorum cum Epifcopis , Presbyteris , Diaconis, Confejjoribus , pariter ac Jtantibus Laicis faci a , Lapfo- rum tractare rationem. Cyprian. Epilt. 31. f. pag. 70. Itidem, in eo magno Concilio Carthagi- nenfi, Anno 278. habito , cui adfuerunt 87. E- pifcopi, Epifcopi plurimi cum Presbyteris & Diaconis prafente etiam Plebis maxima parte. Ad Confli. Carthagin.apud Cyprian. pag. 445.
§. 6. Quod fi qusras, cujus auftoritate aut decreto convocarentur Synodi, non dubito affirmare, nulla alia quam au&oritate propria Eccleliae, quandoquidem nulli eflentadhuc ChriftianiImperatores, qui de rebus Ecclefiafticis cognofcerent.
§. 7. Convocata Synodo, priusquam agebatur ulla res publica, ex Epifcoporum ordine deligebant aliquando unum, aliquando duos viros graves, quosConiiliorummoderatores conftitue- bant. Itafa&umeft in Concilio Carthagineuli, Anno Zf8- In quo Cyprianus fuit Moderator, vel Prolocutor. Act.Concil. Cart.ad Calcem oper. Cyprian. Similiter de multis aliis Proloquutoribus legimus,qui moderabantur nSynodis [er varias terrarum orbis partes convocatis ad decidendam dePalchate Controverfiam, ut Videor Roma: [ pi- fcop is Synodi ibidem habiti fuit Moderator. Apud Eujeb. lib. y. cap.2^. pag. 190,191. Palmas Epifcopus Amaflris Synodi in Ponto habit$-, lre- nsus Lugdunenfis Epifcopus, Synodi in Galia
G 4 con-

3o4
DE REGIMINE
convocata; PolycratesEphelinus Epifcopus Synodi Afiatica eleftus fuit Moderator ’ & Theo- philusEpifcopusCxfarieufis; &NarciiFus Epifcopus Hierofolymitanus, in Synodo Paieftins communi opera ambo moderabantur. Moderatoris officium in eo fuit, ut omnia placide atque candide difputarentur, & decernerentur. Et cum eo ventum erat, ut lis aliquaforet decifa,rationesutrius- que partis a Moderatore repetebantur capitulatim , fuffragia membrorum colligebat, quibus denique adiiciebatfua. Haec omnia abunde patent ex procedendi modo in Concilio Carthaginenfi, ut videre licet ad calcem Operum Cypriani, quippe Cyprianus ipfe erat in eo Concilio Moderator. Omnibus referentibus ad praefentem Quseftionem expeditis fummam rerum contrahit, quam ad Synodum defert , eamgraviffimis quam poterat ver- bismonens,nihil jam effie reliquum, nili ut quod fentirent eloquerentur, & pro eo ac juffum erat, fuffragabantur primo Epiicopi, podrea Cyprianus & Prslides fua ediderunt fuffiragia.
§. 8. Poftea quam ele&us effietModerator,agebatur deprxfente Controverlia, quae duplici modo confiderari poteft, pro eo ac referret ad peregrinas Ecclefias, aut ad eas Ecclefias, quas ipfi repre- fentabant. Quod attinet ad Eeregrhuvs Ecclefias, Synodorum decreta non erant obligatoria; quoniam earum non edent repraffientantes, ita ut in calibus difficilioribus tantum dederint eis Con- filia fuper illis capitibus, quas Synodis effient pro- polita, quemadmodum Allorgenfes, atque Emeri- tenfes Hifpaniaepopulos Ecclefias Affiricanas con-
C:ici£
j^nno
£ynod
tleliar creta ; conve tiCoi
Fit
paror Conii notav borar tuas a Pelici littu iiiifim jra m IpitL Ead f trfn \?F‘
ipn.
i obaro i rue ac cient ' ttata;

E C C L E S 1 m.
io?
fuluifte legimus, ut fcirent ,-quid eilet agendum duobus Epifcopis, tempore perfecutioms a fide deficientibus. Quorum caufa agebatur in Synodo Anno 2 J8-habita cujus fententia eadem de re in Synodali Epiftola videri poteft. Cyprian. Epifl. 6 %. pag. 200.
§. y. Verum enimvero, refpefru earum Ec- cleiiarum particularium, quas reprsfentabant,de- creta Synodi erant obligatoria, quoniam eo fine conveniebat, ut de rebus dubiis aliquid communi Confilio decerneretur.
Fines vero particulares, quare haberentur Synodi, complures erant, & admodum diverfi; vet ad praecidendam omnis injuftitis occafionem in Parochiali Confiftorio; Pone cafum , ejusmodi Conliftorium inique membrum Ecclefu cenfura notavifte , nili eiiettali homini (jam de fama laboranti) licitum provocare ad Synodum, perpetuas atque injuriofas pateretur contumelias. Ita Feliciiiimus a fua Parochia damnatus fe purgabat. Liter as ad te Collega nojiri, maius fuit fisbfcriptas miferunt, qui auditis eis , qtsid fenferint , «E quid pronuntiaverint , ex eorum literis dijees. Cypriam Epift. 42-§. U p a g- 99 -
Eadem confuetudo in Minori Alia obtinuit* Ter fmgulos annos conveniamus , ut lapfis fratribus per poenitentiam medela qu aratur. Firmil. apud Cypriam Epift. 7/. §.3. pag. 23 6. Infuper convo- cabanturSynodi ad examinandos & damnandos atque ad excommunicandos Hsreticos, quotquot edent intra Provincitelimites, ne longius ferperet contagiofa EUrelis, fed ut a tali hominum gener©
G r abhor-

lo6
DE REGIMINE
abhorrerent omnes fideles,Ita Paulus Sarnofatenus Concilio Antiocheno damnabatur. Eujeb.lib. 7. cap. 304^.27 9.Porro in Synodis difficiles quasque qusftiones, fundamenta relligionis tangentes examinabant, necnon Quttftiones eas decidebant, qus refpicerentDifcipliuamEcclefiafticam. E.gr. Cum de tempore Baptizandi Infantes difputatum fuit, Synodus 66 . babens Epijcopos , de eadem cognovit. Apud. Cyprian. Epijt. py.pag. 16*2. Similiter , quando difputabatur de potellate Martyrum in relbtuendis Lapfis , in unum convenientes dijpo- v.ere omnia pojfumus. Apud Cyprian. Epifi, 14.. §. 2. pag. 41. Sed fingula repetere longum effet, fufficit quod Synodi ad ordinandus atque difpo- nendas res omnes Ecclefiafticas convocabantur, jie quid moleflia intra earum Ecclefiarum terminos poneretur. AudiFirmilianumde rebus Patris differentem , ut per finpdos annos feniores & pra- pofiti in unum conveniamus-ad dijponeuda ea , qua cura; nOptra comnnjjii fuut. Apud Cyprian.Epift. 77. §.3.pag.2}6. Ibi agebatur de regimine leu externa Politia Ecclefiarum illarum, quas reprs- fentabant Synodi, necnon de mediis neceiiariis ad pacem, lenitatem atque ordinem promendum. Et quod omnium fuffragio decretum edet, obfer- vandum injungebant fidelibus earumdemEcclefia- rum Si quis hsc negare audeat, iu Antiquis Conciliis , & maximein iis, qus poftquam Imperatores Chtiiiani fadti effent, convocata fuerunt, ho- fpesed habendus. Ratio quare non plura Synoda- liadecreta haberentur,nonperindeeft , ac fi nulla talia fuiffent, aut obiervanda mandavillent; Sed
potius
f!t)P s 1. ( puliu:
porter
nispaj
pl
autem I Oj?m 4. $ Uris tui faat, Plur; Cypria refpicu toriisj (cos re

ECCLESIA
107
potius propter hominum negligentiam, ve! oro- pter injuriam, vel diuturnitatem temporis, ad nes transmifla non funt. Kodie enim prster earum Synodorum nomina pauca reflant, & aliquarum ne quidem nomina habemus. Nihilo fecius abunde patet, eas Synodos ea decrevifle, qua ad politiam cujusque particularis Ecclefia; forent commoda, necnon utper univeriam Provinciam ob- fervarentur eadem decreta ab omnibus Ecclelia- rura membris.
Ita invenimus fequentes Canones indiverfis Africa' Synodis effe decretos. Cyvrian. EgiJl.j 4.5.1.
' ....
I. Statueramus fi periculum infirmitatis urgeret, pacem fub iftu mortis acciperent
1. Cenfuimus pacem dandam ede, & eos ad prslium, quod imminet, armari & infirui op- p ortere. lbid.
2 . Ante legitimum & plenum tempus fatisfa&io- nis pax ei concederetur .Cyprian,Epijt.fg.§. 1 .y. 1 6 4.
1- Decrevit ejusmodi homines ad poenitentiam quidem agendam polle admitti, ab Ordinatione autem Cleri atque Sacerdotali honore prohiberi. Cyprinn.EpiJi. 68 . §.7. peig. 2 o 2 t
4. Statutum, nequis de Clericis & DEI Mini- ftris tutorem vel curatorem Teftamento fuocon- flituat. Cyprian.EpiJi. 66 . §.1. pag.igp.
Plura alia Decreta ejusdem generis paffim apud Cyprianum invenias, Difciplinam Ecclefiafticam refpicientia, quae perpetuo obligatoria habebantur iis per iftas Provincias difperfis , habentibus fuos reprafentantes in iisdem Synodis j Sin minus

ioS
DE REGIMINE
nus cui ufuiq; lata eflent ejusmodi decreta/ruftra- nea profecto fuiflent, atque ridicula maxima eo- rum Itinera, fummis laboribus atque fumptibus emenfa, ad difcutienda, nec non ad definienda ea, qusEcclefiis putabantur utiliflima, fi tandem l^ 4 ®’' fusque deque haberentur atque fidelibus minime obfervanda fuiflent. ‘tictfif
Sed illa Decreta efle obligatoria in Synodo Afri- cana, ex 66. Epifcopis conftituta, fuit confirma- ^ a ! liallS tum An. 2 f 4 - Tiilori antequam poenitentiam plenam P :rlia0 cgijfet, temere Te rapias pacem dedit, qua res nos [a- tes i! u ^ c tis movet receffum ejje d decreti nofiri autoritate, Cyprian. Epilhyp. §. i. pag. 164. Vero fimile efl, tum ^ 1C horum Canonum violatorem deponendum fuilfe, 2Cer ^ ni vel pro tempore ab officio fuspendendum, vel ali- as ejusmodi pccnas luiturum, cum hujus Synodi P llten ' Epifcopiloquunturperinde,'ac fimitigaifentrigo- odinatu rem Canonum ad verius Ter apium i fatisfuitobjur- P r0 ^ e! gare Ter apium quod temere hoc fecerit, & injiruxif- -
fe, ne quid tale de extero faciat. Ibid. Alia Africana Synodus (latuit, ne quis frater excedens, ad tutelam - vel curam Clericorum nominaretur , ac/iauishoc fe - ,
ali et, non 0ferretur pro eo, nec Sacnjicium prodor- tuitione ejus celebraretur. Cyprian. Epift.iSA. §.2. 1
pag.ipy. (Quid intelligendumfit per facrificium pro dormitione monftrabimus fuo loco.) Quem- admodum Geminius Victor Epifcopus Furnienfis per Teftamentum confli tuiifet Geminium Faufti- num Presbyterum, fuum fiduciarium five tuto- rem; Cyprianus Epifcopus Carthaginenfis ad Cie- ff’ ricos atque Laicos Furnis de eodem negotio dedit ^ J( iiteras, qu* fequuntur, Graviter commoti fumus 1 krr.t

E C C L E S 1 JE.i
109
ego Collega mei fip ideo fictor , cum contra formam nuper in Concilio d jacerdotibus datam , Geminiurn Faujiinum Presbyterum arijits fit tutorem confutuere , non ejt quod pro dormitione ejus apud vos fiat oblatio , aut deprecatio aliqua nomine ejus ;uEcclefi,t frequentetur, ut facerdotum decretum religiojefi? necejfmofi&tm feructurd nobis. Ibid.
Prster has initandas duas adiicere poflumus ; Martialis atque Bafilides Epifcopi Hifpani perfecutionis tempore a Chriftiana fide deficientes,) uclicabantur incapaces unquam in Eccleliam intrandi, atque ejus Commiinionefruendi,nili tantum licut Laici, quam iententiam quantumvis acerbam detendit AfricanaSynodus. Maxime cum jam pridem decretum elfiet, ejusmodi homines ad poenitentiam quidem agendam polle admitti, ab ordinatione autem Cleri atque Sacerdotali honore prohiberi. Cyprian. Epi3.66. §. 8. pag. 7 , 01 .
C A P U T IX.
§. De Unitate £.cclefi<e, de Schifmate. Definitio. Violatio ifiius Unitatis. Unitas 'Icclefi.e , atque Schifma varii inieliiguntur provuriafignifcatione. §.2. Unitas Ec- defice negative , nec non pnfitive difcutienda venit. Nega- tive , in uniformitate 'Ceremoniarum non confiflit. Adver- farii qui mordicus talia fujiinent merito culpandi .§. 3. Po- fitive in conjenju cum fundamentalibus fidei Articulis eam Unitatem ponimus. Confenfus ifiius violatio , efi Schifma Non vero antiquorum Schifma. §. 4. Quomodo i.cchjies Collecliva violarentur ? Neque hac violatio Schifma antiquorum. §.5. Unitas Ecclefia particularis in duobus infirmis confifiebat ; In mutuo Ivlembrorum amore, & in populi adharentia ad unumEpijcopum ad unam Paro- chiam: prioris Violatio aliquando nominabantur fchifma »
§. 6. Pe-

t 10
DE REGIMINE
§.6. Pojlerioris.[vid.VnjuJiaab ZpifcopoJeparatio,proprie ab Antiquis appellabuUr, Schijma. In quibus cafibus integrum ejjetpopulo ab Epifcopo juo difcedere. §. 7. Qu.tzis alsa ftpuraiin ab Upijcopo proprie eji Schijma:probatur. §.8. Uit eruis probatur ex ignatio. §. 9. E.^r. Adducitur FeliciJJimus Novatiut. Quomodo Unius E ccle- Jia Schijma alias Hcciejiaf ajjiceret.e. Recapitulatio atque hujus Difcurftis conclufio de Schijmate.
§. I.
L ^Ixunus jam fupra de Conftitntiotie & Difcipllna Ji itcclefiie Primiiivxtinhoc tandem Capite deejus- dem Unitate dicendum eft, quod aequo aniino aggredimur i Unitate etenim Zcclefiae rite intellecta, Antiquorum fententia deSchifmate longe clarius patebit,quo niain ejusdem violatio, id ipfum eit, quod vocatur Scbif- ma-xxi abunde docebimus ex locis allegandis inhoc Gap.
Si Voti compotes fieri velimus, in memoriam revocandae funt vocis Ecelefise fignificatione.i diverfa?, fub initium hujus libri traditae ,fic pro Eccld.it? fignificatio- ne multiplici, Unitatis natura & figniiicado eft multiplex,& pro varia notatione Unitatis,varias itidem violatio ibrtitur figniiicationes.
§.2. Inprimis itaque,fi vox Ecclejia pro univerfali Ec- eieiia accipitur omnes comprehendente fideles hinc inde per totam terrarum Orbem difperfos,tum Ecciejia Unitas Vel negative, vel aiiirmative fatis commode confulerari poteft.
"Negative, in rituum externorum identitateEcclefite Unitatem non ponimus; quoniam licebat cuique Parfi- Clrlari Eccleiite peculiaribus uti Ceremoniis. Ita facium fuit inter eas in celebrando Pafchate,quo maxima vidimus difcrimina. O ; uz yj cMiezj lif.,. > 1 V Itiv xvtxs 1 v ,fc J-
«V siJVo^iia, 0: (i\ £ T.Xcta.xz , ci Tiosxgfirsig. olpyc, ViU.zo/,w.$ 7 t
pjH rvicngitriii e-ufiiT^ixAb it* gjs» xvmt omnns iruf bg-Kvxat X tlj&rauci 'bvxgha.cfti. laJvvixc r i znstx; ovv-eijxc.IrMpud £ ufj. 5.c.24.p. 191./;? nonnulli TLcclefiisper unum diem,in nonnullis per biduum , in nonnullis per quadraginta horas,ni- bilorninus Pacem (f! Concordiam diligenter inter fe colebant diverfitas quippe riiuwn confirmabatUnitatem fidei. Similiter diverfts modis celebrabant Paftha, Aiiatici di-
ftinfto
ttrfcfi jnsmoti: frribit F erw(
l hiui paene )i;p ticjiisn fctrii
VtlllM
eit,f tfc- aftrm: Motae eotyiui Imita pag. a6 Quic vdletp ponere Stil vii Quot kbema Qaando carit 0 nimOc di, no iracund
IBjUtj
Ktjfil
Qaar
Setdai
jtifmi
Home
jioenfi
priaa

ECCLESjJE.
ttr
ftincto die ab Europaeis tamen. ^ n-nmit
hih./dem,Ih-(i.c) Paciiice tamen inter fe vixerunt, & ab E ~ciei-.a: Communione propter e- jusmodi diverfos ritus nnlium ejecerunt, Pan modo fcribit Firnulianus. In plurimis Provinciis mulca pro locorum & nominum diveijiti,te variantur jiet tamenpropter hoc ab i.cckfia Lathnlicte pace atqueXJnitatealiquando dijcejjum ej:. Cy prian. £ pili, 73 ■ §, 5 ■ pag. 237. Ita ut Unitas Eccleiise Uuivenaiis in ritibus externis non iit ponenda.
Neque ponebatur Unitas fidei in pleno confenfu, Articulis niiRirne ad ufentiam fidei necefiaiiis , fied cuique fas erat, pro iui luminis modulo lisailenfum praebere, vel nonpiarbert,nullo pacis Eccleiitf ineo motio. Inde elt, quod Juitmus Martyr fiermouem faciens de i it is ju daris ..d fidem converiis,proprios vero ritus tenentibus, affirmat,medo per impotentiam, fied non per malitiam Molaicis adiiudilfient ritibus, & ii aliis non peritiaiiifiens eorundem oblervantiam, Je eos recepturum inEccleJhe Societattm atque communionem. Dialog.cum Tryphon, pag. 26 6.
Quicunque prius horum alicui Ecclefise imponere vellet,vel perfonae alieni particulari pofterius horum in- ponere illideret , non Eccleiiafticae pacis reflaurato* Sed violator habebatur.
Quod attinet Ceremoniarum impofitionem,inflandam habemus in ea de celebrando Pafchate Controveriia* Quando enim Violor Epifcopus Romanus excommuni- cavit Orientales Eccleiias, quod tempore ab Ecciefia- rum Occidentalium diverio celebrarent Fefitum Pafcha- tis , non tantum ab adverfiariis, fied etiam ab amicis iracundus homo , atque temerarius poftea habebatur, atque per literas temeritatis acerbe eum reprehenderunty ut efiapud iuieb. lib. 6. cap. 14.pag. 192.
Quantum vero ad Articulos minus fundamentales, inflandam habemus, in ea Ccntroverfia de validitate Ba- ptilmi Haereticorum, multum agitata inter Stephanum Romae Epifcopum, & Cyprianum Epifcopum Cartha- ginenfem. Quum enim Stephanus excommunicaifiet Cyprianum', quia affirmabat, Ha?reticorum Baptifmun»
prot-

I xl
D E
A.E G i
M I N
E
prorfus nullius elfe valoris , ipfe Stephaniis fuseteme-* ritatis poenasdedit quippe qui an aliis Epbcopis.utincen diatiu))atq;Coneordi:?£ccleliarum, turbator haberetur.' Et praeter exteros Firmilianus Cappadox Epifcopos vehementer Stephanum increpabat, quia Articulos minus claros, fed Controverlia? quam maxime obnoxios fratribus imponere fuerit aufus ; Quod fieri antea non folebat. Multa pro locornm (fi nominum Diverftateva- t iantur, nec tamen propter hoc ab Ecckjl.e Catholica pace atqne Unitate aliquando difcejjttm ejl. Ound nunc Ste- phanus aufus eji facere, rumpens adverfmn vos pacem, quamfemper antecejjores ejus vobifeum amarunt.
I deoque in Concilio Carthaginenfi propter eam litem decidendamipfcCyprianus fummam five rei capitulario- nem totius Controverfiae fratribus proferens, hortatur multis verbis j ut quam longiliime abhorreant afuper- bo cfi petulanti Stephani ingenio. Superejl, ut de hac iprd reJraguli quid fentiamus, proferamus, neminem fu- dicantes , aut d fure communionis aliquem, fi diverfum fenjerit, amoventes. Neque enim quisquam nofifum E- pijcopum conJHtnit,aut Tyrannico terrore ad obfequendi necejfitatem cogit. Cyprian.p. 443. Adeo ut turbator pacis Eccielias, atque temerarius, qui res dubias atque minus ad fidem neceifarias fratribus imponere voluit, merito haberetur, adquem commode applicare pofTumus Irenaei dicla. fndicabit eos, qui fchijmata operantur, quijknt immanis, non habentes DEI dilectionem, jiiam- que utilitatern potius conjiderantes, quam Unitatem Ec- cleJUe , propter modicas C ‘J quaslibet caufas magnum (fi gloriojitm Corpus Cbrifii confindunt (fi dividunt , (fi quantum in i [fis eji , interficiunt, pacem loquentes, (fi bellum operantes , vere colantes culicem, (fi Camelum transglutientes. Lib.4. cap. 62. pag. 292.
§. 3. Poiitive vero, Unitatem Ecclefias confidere in aifer.fu pleno Articulorum fundamentalium veritatis conftanter affirmamus. Ire narus cum receiifuiiret Svnop- fin fidei Symbolo fidei Apoftolorumnondiifimilsm, addit hyc quae fequuntur. Hanc igitur pr.edicationern, (fi hanc fidem adepta Ecclefia , quamvis diferfa in Univerfo Mundo diligenter cenjervat } acjtin una eadsmqne domo
b&bi-
fJOClI rumpere rentieEi deTatiar veram tt ejus moi ap.19'1 fe/elt H xc Ut duravit i
I lymitani palus eil moikm Marcion
$ ym r/j»
$ (5
r,
jwciirr rmt , j Ic

XE
e € C LE S 1 M.
XI?
habitaret: ac fimiliter iisfidem habet, ac fi unam idem- que Cor haberet: atque uno confenfu bacpr<edicat,dd~ cet ac tradit, ac fi uno ore praedita efifet. Quamvis enim dijjimilia fint in mundo genera linguarum, una. tamen eademque ejl Vis traditionis ; nequ e qua confii- tuta Junt in Germania Ecclefia: aiiter credunt, aut tradunt, nec qua in Hijpaniis, ne que in Galli is, neque in Oriente , neque in JEgypto, neque in Lybia, aut in medio orbis terrarum fundata.Sed quemadmodum Sol,creatura DEI unus & idem eji in univerfio mundo , ita & praedicatio veritatis ubique lucetiUuminat omnes homines, qui ad cognitionem veritatis venire volunt. Lib. l^cap. g.pag. gd*
Hoc itaque Unitatis Vinculum violabatur* curri corrumperetur Evangelii veritas , aut ab ea inique repararent le Ecclefia? membra* quoti confirmant J renaei verba, deTatianopatreSncratitarum .a6ia*ubi docet, Tatianum veram tenuilfe fidem, vivente Juftino Martyre, fed poli ejus mortem, 'Aotstos -nii (y.y.xr.r.xc. Apud Eufeb. lib.4. cap. 29.pag. 1 so. (i.e.) Deficiens a communione Eecle- fiae,fe feparans novam Difciplinae formam ipfe finxit» Haec Unitas Ecclefiae in difciplina, fi fides iit Hegefippo, duravit in Ecclefia ufque ad Simonis Cleopae,Hierofo- lymitani Epifcopi tempora, qui iub Trajano Martyrium paffus eft: Sed ab eo tempore praevaluerunt mirum in modum falfi Dotlores , cujusmodi erant Simoniani, Marcioniflae, Valentiniani, atque ejusdem furfuris alii.
Vi ivlfieeS * c( ; spe-Aesif cp>fra/,4'#vA*7re , S32e( nitiuf tptt. t.j> 'wwcr.t t?? tjsx.-.jjWnc? «Efvpjsa, ^©sx <s*J! i5
?S aisrS. Eufeb. lib, 4. cap. 22, pag. 143. (i.e.) Ab Ulis pullularunt Anticbrifti , falfi Apojloli , falfi Propheta , qui corrupta Dofirma Unitatem Ecclefia in frufia Jecut « runt , DEO atque Chrifio renitentibus. Ita ut Univer- falis Ecclefiae Unitas in Harmonia Doftrinse Evamgelic» poneretur, ejusdemque Evangelicae Doftrinae corruptio Unitatis elTet violatio, atque omnis hujusmodi eriminis juftepoftulatus , appellabatur fchifmaticus : I <1
H quod

ti 4
DE REGIMINE
quod affirmat Irenasus de novitatem in Ecdefiam introducentibus ,fcindunt & feparant Unitatem EccleJiaXih. 4. cap. 4J.pag.278.
Diabolus Hasrefes invenit, &fchifmata,quibus fub- verteret fidem,veritatem corrumperet,&fcinderetUnita- tem. De Unitate Ecclef. §. 2. pag. 296. Sed (liftinftio- jiis caufa,obfervandum eft,quodhujusmodiUnitatis violatio vulgo appellabatur Haerefis : quoniam vox fchifma plerumque ad alium modum violandi Ecclefias Unita- rem accommodatur, de quo in aliis Seftionibns plura.
§. 4. Si denique confideremus vocem Ecclelue in colleffiivo feniii denotantem Eccleiiarum complurium colledionem, uti femel apud Cyprianum accipitur ea Vox, In Provincia Africa & 'Humid.iaEcckJiam Domini. Epift. 7i. §.4. pag. 214. tum Eccleiiae Unitas poni quam commode poteft in exercitio amoris mutui inter Ecclefias particulares, in focietatemfuamatque communionem membra invicem recipientes : ut teftatur Irenasus, fuiffie factum in Eeclefiis Afiaticis, atque Romanis , mutuo fefe adjurantibus, aut per literas aut per alium modum i cujus rei fpecimina plura invenies apud veteres,atque prasfertim apud Cyprianum. Violabatur autem ea Unitas, cum particulares Ecclefias verius fe invicem male effient animat», neglecto exercitio amoris mutui , & benevolentias, iras exercerent, fimultates foverent, Ecclefiarum membra invicem fe lacerarent, non fecus ac fi furiis percitae, vel malo genio agitatae, fcienter, proh dolor, & volenter irentfe perditum. Triftiffima hujus rei exempla invenimus in ea lite inter Stephanum & Cyprianum , five inter Romanas Ecclefias , atque Africanas de validitate Baptismi Haereticorum, qua de re tanta erat animorum difcordia, atque acerbitas fermonum in adverfariis fcriptis Stephani, atque Cypriani, ut ambo , de caste- ro boni Viri, fcurrarum more fe invicem perpetuis con- vitiis profcinderent, Pietatis, heu nimium immemo- res ,& officii. Cujus negotii notitia fi quis teneatur, adeat Epiiiolas Cypriani.
Quod fi complures Ecclefiae particulares, pacis atque Unitatis causa, ad Synodale regimen fefe accommoclaf-
fent
fcnt, ( retas ii
fijais
iit;
«e ini
fenfu ii leitiva
J -5
i cleliffl ! frclefi:
folfc ' dieatii ! trarioj
utpote < Qll 2 braof fine aci
sbta tamen fcortli; ' fcripra nulfaer imn a: hac re, lites At
!• «•
faaPar m ap Mm (ii, ut Epileo fuerim taant (tat i balat:

ECCLES1JE.
m
fent, (quod femper fiebat, fi res & tempus linerent,) rebus ita difpofitis, Canonum in Synodis decretorum, fi quis fuiiFet contemptor, turbator quietis publica? exi, ilimabatur , quemadmodumfupramemoravimus,ideo- que in hoc loco prudenter omittenda ha?c eiTe tinximus, quoniam antiqui non loquuntur de fchifmate in hoc lenfu denotante fcil. violationem Unitatis Ecclefiae col- leilivse.
§. >. Sed Schifma inprimisrefpexit particularemEc- clefiamvel Parochiam, etiarnli iorlitan mediate in alias Ecclelias influere potuiiFet. Particularis autem Ecclefia? Unitas in amore mutuo membrorum, atque obe- dientia Paftori , live Epifcopo pra?itita: atque e contrario fcbifma in odio mutuo,aut contemptu fui Palloris, utpote diclam Unitatem violantibus confiftebat.
Quantum ad mutua odia , quae inter Ecclefiae membra obtinere poterant, dicimus , haec poiTe contingere fine aditiali feparatione ab Ecclefia, quae tamen diicor- dia , appellabatur fcbifma, ut videre eft : i. Cor. n, 18. primum enim, quum convenitis in Ecclefia, audio dijjtdia Graece %ir(tot& , inter.vos elFe. Hic nulla era* ab Ecclefia feparatio,quoniam in Ecclefia conveniebant, tamen habebant inter fe fchifmata , iras fcil. atque di- fcordias: & quantum ex Clementis Romani Epiftola feripta ad fchifmata ibidem fedanda conficere poflumus, nulla erat feparatio a Communione Ecclefiae, fed animorum acerbitas & privatae fimultates aliqua?: Sed fupec hac re , confulto pauca feribimus quoniam hujusmodi lites Antiqui nonnifi rariffime appellant fchifmata.
§. 6. Sed iniqua adverfus Paftorem rebellio, aut a fua Parochia injufta feparatio plerumq; ab antiquis Schif- ma appellabatur. Quandoquidem autem affirmavi fcbifma eife rebellionem adverfus Epifcopum , neceile eil, ut demonftremus, ob quas caufas populi adverfarl Epifcopo polFent, nullo fuo vituperio, & ni fallor duas fuerunt, vel maxime tres caufa?, ob quas legitime poterant defeifeere ab Epifcopo. Prima quidem caufa erat Apnjlaf.a,\v>Ui Epifcopo a fide declinante, atque aci Idolatriam deficiente , ut Bafilides & Martialis Hifpa- ni Epifeopi propter Apoftafiam a populo deponebantur-:
H % quod

DE IREGIMINE
xi 6
quod facium laudem invenit in Africana Synodo. Bafi- lidem (fi Martialem libellis Idololatria commaculatos E- pifcopatum gerere , (fiJacerdotium Dei adminifirare non cpportere. Epift. synod. apud Cyprian. Epift. 63 . §. i. pag. 200. Secunda caufa erat Hccrejis in Epifcopo: apportet longe fugere ab eis. Lib.i.cap. xj.pag.6?. Calculum huc coniicit Origenes : Si habueris accujationem Doflri- napejfima, (fi alienorum abEcclefia dogmatum, Hom.7. in Ez. Tertia caufa erat impura vita ,ut in Africana Synodo An.2i8. confirmabatur. Vide inEp.Synodal.apudCyprian. Epijl. 6 i.pag. 200. £x qua Epiftolain fuperioribus mul. ta citavimus. Idem fentit Irenaeus, ita fcribens: Qui vero Presbyteri ferviunt Juis voluptatibus (fi non prapo- nunt timorem Dei in Cordibus Juis ,J'ed contumeliis agunt peliquos , (fi principalis Cenfejjus tumore elati jient, (fi jn abj'confis agunt mala,ab omnibus talibus abfijlere oppor- tet. Lib.4. cap. 44. pag. 278.
Origenes hac in parte aliter fentit, affirmans, vitam Epifcopi male inftitutam non elfe caufam fatis validam, pb quam feparare fe jufte pollent alicujus Ecclefiae membra. Qui curam habet vita Jiea , non meis deliciis, qui videor in Ecclejia pr.edicare,j'candalizabitur,fed ipfum dogma confiderans (fi pertraaans Ecclejia fidem,me quidem avirjabitur, Dottrinam vero jujcipietfecundum praeceptum Domini, qui ait, Supra Cathedram Moyfis Jedent Scriba (fi Pkarifiei, omnia enim quacumque vobis dicunt (tudite (fi facite, juxta autem opera illorum nolite faceres dicunt quippe , (fi non faciunt; Iflefermo de me efi, qui bona doceo , (fi contraria gero (fiJum fedens jupra Cathedram Moyfis, quqfi Scriba (fi Pharijaus; Praceptum tibi efi ,0 popule ,fi non habueris accujationemDoHrinapef- Jima , (fi alienorum ab Ecclejia dogmatum, contexeris vero meam culpabilem vitam , atquepeccata, ut non habeas \uxtadicentis vitam, tuaminfiituere,J'ed ea facere qua lo- quor. Homil.7-in Ezechiei. An Africana Synodus ,& Ire- jiaeus, vel Origenes aequum putent, ipfe judica, ego vero exiftimo, utramque partem melius convenire poife, quam prima fronte verna prae fe ferant j Irenaeus etenim, & Africana Synodus affirmabant, populum poife deponere Epifcopui» propter impuram vitanymllo vicina-
ruia
ru®£ c facalta necefa bison pclan: ros® tus fui' ginwh prian.1 nscrin
buerit
ftlOTi
jliisE{
potera crimin r 01A iidjj
mtn I
Silui!’.1
S'eq
dum} {irato'. Etusfc t:pt
ucdiii
pcml
lifotUI
id:
tmij
psm
mDii
«j-M-
IliJ
I h' rf
1 jUtj,

ECCLESIA.
UT
rum Ecclefiarum interventu; Origenes vero deponendi facultatem ad juftam Synodum reftringens , quipre qui necelTario e It ita intelligendus, alioquin aliis fcriptori- bus omnibus fefe opponeret, qui uno ore atque voce alta clamant, Epifcopum propter malam vitam atque pravos mores elFe deponendum. Quemadmodum depolitus fuit Privatus Lombefenfis Epifcopus aSynodo nonaginta habente Epifcopos. Ob multa gravia deliHa. Cy- prian.Epifto i-§• xi.pag.140. His calibus exceptis, line crimine Jchifmatis, nemo ab Ecclelia difcedere poterat, etiamii enim eligendi Epifcopum poteflatem habuerit populus, non habebat tamen deponendi pote- ftatem, line Ecclefiarum vicinarum concurfu, quippe ab aliisEpifcopis vicinis aprobatus&ordinatus deponi non poterat, nili eorundem confenfu, & propter fupra di6hi crimina: quoniam hoc modo Ecelejiam colligere,ejfet novum Altare erigere,quod.poteflfieri in una Ecclefa, SicuS ait Cyprianus, Deus unus eji, una Ecclefa,Qj Cathedras una fuper Petram Domini voce fundatasaliud Altare con- f itui,autfacerdotium novumfieri,prater unum Altare, unum facerdotium,non potefl: Quisquis alibi colligit,fpar- git adulterum eji,impium eJl,quodcunq; humanofurore in- Jiituitur , ut pojitio Divina violetur. Epift. 4o.§.4.p.<>3.
Neque enim aliunde nata funt fchifmata, quam inde , quod facerdoti Dei non obtemperatur, nec unus in Ecclejia ad tempus facerdos , ad tempus Judex,vice Christi, cogitatur. Epift. 55. §. 6 .pag. x? 8 . Hi funt ortus atque Conatus fchifmaticorummale cogitantium, utjibiplaceant , utprapnjitum fuperbo tumore contemnant sjic de Ecclejia receditur ,Jic Altare profanum foris collocatur ,Jic contra pacem Chrifti , ordinationem, atque XJnitatem Dei rebellatur. Epift. 6 $. §. 4-pag. 19’.
Inde Scbifmata & Harejes obortee funt, oriuntur , dumEpifcopus, qui unuseji: (i Ecclejia praejl,fuperba quorundamprafumpione contemnitur,'& Homo dignatione Dei honoratus, indignus hominibus judicatur. Epift. 69.§.4. pag. 208 .
IUi funt Ecclejia, plebs facerdoti adunata, & Pajiori fuo grex adharens } Undefcire debes, Epifcopum in - ccle- Jiaejfe, Ecclejiam in Epifcopo, <fji qui cumEpifcopo,
H 3 wo»

j 18 DE RELIGIONE
non funt , in Ecclejia ?ion ejfe , &fruftra fibi blandiri eos, pacem cum facerdotibus DEI non habentes
obrepunt., & latenter apud quosdam communicare fe credunt. quando Ecci-Jta , qua Catholica una eji, fcijja non Jit .neque divi (ii , fed Jit utique connexa, {§ coharentiumjioiinvictmgiutino copulata. Epift. 69. §.7. pag. 209. '
Quicunque igitur ,J%ne jula caufa, deferebatfuum Epi- fcopwn , vere erat Jchifmaticus. Cum Epifcopo portionem plebis dividere , id eft , a Pajhre oves , $ Filios d Parente feparar e : & Cbrifti membradiljipare. Ep.38.§.i.p.9o,
Ex Locis allegatis fatis patet fchifma apud veteres,Sedebam particularem tantum refpexiire,& erat revera feparacio ab Epifcopo , line ulla, ufta caufa; quando enim Ecclelia particularis in alia particulari erigebatur . & Epifcopus Epifcopo oppofitus fuit,tum erat ve- rumScbi/wju.Separatas iftas Eccle!ias,per difcordiam ere- ttas, Cyprianus nominat conventicula per contemptum, conventicula diverfa confiituuntur. De Unitate Ecclef. §. 10.pag.299. Quu cunque enim hoc modo conveniret, .Mu fiiiSaiats y.Cl ervvx.lt Ignarius ad Magnes.pag* 32. (i.e.) Illegitime conveniebant. Porro i Xt&s* -mnd- TC-el/.. -m ■.'itfivXai /,re:iv. (l.e. b Quicimquefibi af- fumit facultatem celebrandi Sacra Jtne Epifcopo, fervit Diabolo.
§-8- Ex natura fchifmatis ita explicata, coniicerepof- fumus, quare Ignarius iterum atque tertio mirum in modum hortetur, ut omnes morem gerant fuis Epifcopis, fcil. ne quando Epifcopum deferendo rei fierent fchifmatis , criminis'omnibus bonis jugiter abominandi, quod ex Epift. ejus ad Smirngnfes pag. d.apparet. Summa huc redit; Epifcopo diligenter obediant, ® fine ejus ConJilio in rebus Ecdejiafiicis nihil fiat. Item, Epift ad Polycarp. pag. 14. St vejitis, ut vos refpiciai Deus , reficite & vos Epifcopum. Et Epift. ad Epfief. pag.20. 'ise rejiflite Epifcopo v ut Deo abediatis. Honorate Epifcopum, Presbyteros , atque Diaconos; Sine Epifcopo nihil agendum i Confervate veflra empori, ut pote Dei Tempta, a- mate Concordiam, evitateJchifnata.imitatores ejiotetfe- Ju Christi, quemadmodum ipfe Patris. Ubi Divifio-
TKS
! S II %
1 viUf IpPi
H 41
, mvem ■' quam
! exenij iimus I fttCa j mori.e ubi fat Ecclef I feopu
■ cumil Cspri; busex
I iulomi uni, a 1 eofep; bilem invitu fentia j ttmpa I tiorte Icdtft tatreni ginsnfi minam nicau
■ dsmt( ferum corpo:
Pari detian , Ipiico i Iccleli
Ude
1 J.i

ECCLESIJE.
n 9
nes ir.e , ibi Deusnon habitat, Deus itaque peccata pandentium remittit , Ji ad Unitatem (<j Presbyterium Epifcoporum revertantur. EpifL ad Phifadelph. pag- 4 ?* Atque ejus generis multa alia dicta apud Patres invenies, quae fatis probant ,_/‘tb/»2d nihil aliud iuiiFe, quam iniquam ab Epifcopo, & communitate alicujus particularis Ecclefiae, feparationem.
§.' 9. Quod ut clarius patefeat, locis allegatis exemplum unum vel alterum adiiciendum elFe duximus* atquepr^ter cretere Scbifma Feliciliimi in Eccle- fia Carthaginenli contemplabimur, quemadmodummemoriae tradidit Cyprianus, in Epift. 38. 40. & s?. ubi fatis innuit,iliud fchifma tantum eam particularem EcclefiamrefpexilFe. Cum Cyprianus electus eilet Epi- fcopus Carthaginenlis, oppofuitfe ei Felici (fimus juxta cum illis,qui a fua parte flabant; fed cognofcentes , fe fe- Cypriano viribus impares , inferviendum e(Fe temporibus exiftimabant, concedendo, ut fieret Epifcopus, nihilominus tamen ad verius eum maximum fovebant odium , atque primoquoque tempore , occafionc data,le ab eo feparaverunt. Non ita multo poft propter intollera- bilem perfequutionis vehementiam, Cyprianus fecedere invitus cogebatur afuo grege , & hac data occafionc ah- fentia viri, ea factio de exiftimatione ejus, per totum itl tempus, quantum potuit, detraxit, atque inclies poten- tior fadta ell, donec aperta tandem fieret feparatio,atque Ecclefia nova,novum Altare, Epifcopus novus, confti- tuerentur: quas Omnia Ecciefiam particularem Cartha- ginsnfem refpiciebant,tamen a Cypriano id factum nominatur Schijma, atque actores ut ichismatici excommunicamur , tanquam pacis Ecclefise violatores, fure quidem Ecclefiae actualiter& aperte, aliarum vero Eccle- fiarum per confequentiam, utpote membrorum ejusdem, corporis.
Pari modo, notiflimum illud Novatiani fchifma Ec- clefiam Romae Unam refpexit: quippe qui a Cornelio Epifcopo inique atque malitiofe fe feparaverit, novam Ecclefiam Cornelianae oppofitarn erigens, ut videre eft apudCyprianum in libro d elUnitate Ecclejia.
§. 10. Sed ex hac refmcta fignificacione fhifmatis
H 4 fpon-

120
I
de regimine
fponte fua dimanat objectio equidem non contemnen- (ia,atque inprimi szxfcbifmate Novatiano, idcirco eam non folutam praeterire noiumus ; quo facto abunde patebit, quomodo unius Ecclefis fcbifma afficere poffet alias Ecclelias. Objectio autem haec eit: SiunamEccle- ftam tantum refpexit hoc Novatiani fcbifma, unde fit, quod Epifcopi Novatiani inveniantur in multi, aliis Ec- clefiis longe remotis? Diitinguendum puto inter Scbif- ma atque Hserefin Novatiani, fi fchifmatis tantum po- ftularetur Novatianus, vero firnile eft,quod omnes ejus actiones fchifmaticae finit* fuiffient in eadem Ecclefia, in qua pullulare coeperant, neque eo longius ferpfiffent, fed ille fcienter,&volenter in fuo fchifmate confirmatos, ne propter nullas caufas tam imanem feciffet feparatio- nem, incufavit fuum Epifcopum negligentiae in exercenda Difciphna Ecclefiaitica, nec non privat* amicitia? atque commercii cum Trophimo atque aliis viris Idololatricis, ut videre licet apud Cyprianum. Inde eft, ad accufationem fuam tuendam, quod pnseter extera fuilinuerit, hominem Lapfum nunquam in Ecclefi* gratiam effie recipiendum, quanta quanta effient poenitentia fpecimina. Hicerror eltmaximus in Doctrina, miferi- cordi* Divinae valde contrarius,nec non Chriftimeritis derogatorius, quod recte inEpiitola yy docetCypria- nus. Hinc Novatianus pro h*refi fua damnabatur,& quotquot ex fuis fectatoribus in bonam viamreverte- rentur profitebantur , fe commijijfe fcbijmata, & auctores harejis fuijfe- Cyprian.Epift. 46. §-i. pag. 104. Porro in eadem Epiftola, fchifmatico (i baretico bomine.Xb. §. 3- pag. 10?. Epiltola 4ta Cyprianus incufat eum He- retica pravitatis. §. x. pag.107. Et in£piftola ji.fcbif- maticus & hareticus error. §.2. pag. 111. Ita ut Novatiani fcbifma cum barejt eilet conjunctum, ause ab Au- tore denominationem fuam fumpfit, atque a multis viris fuftulta, cum maxima Sanctitatis fimulatione: non mirum, fi ad alias obrepiffet Ecclefias longillime ab ea remotas in qua primum pullulaffiet. Adde huc eorum laborem fece indefatigabilem in comparandis difcipulis. Ofiiatim permultorum domos , vel oppiaatim ,per quasdam Civitates difcurrentes, objlimtionis fua (£ erroris
fttf
C(0pl
Biiis
p®>
«ito « 0:i hxo'- confc cfcfe
,1 hrt
pio frtft pii mis ,1 /is $
miii
tiefpt
fiim
§.1.
Ai.
fuerii
Saba
finiv
jeftic
aliis.
mite
Sor
Se
m
ni?
nihr
mul
1,
ciot ' «m

ECCLESI Ac,
iai
Jibi qu.srunt comites. Epift, 41, §.2. pag. 97. Quorum complures nullius erroris iibi confcii, imo bona fide exiftimantes fuiim elfe officium derelinquere Epifco- pum, nili ipfe relinqueret hterefin, cujus eum eifc reum exiilimabant & verofimile cft, quamplures £pil'copos ex Orthodoxis,particulariumque£celefiarum legitimos Padores, per ignorantiam eodem errore abreptos fuifie, conilanter negantes , Lapfos ehe in communitatem £c- clefia? recipiendos. Imo maniiefta eft haec nollra fenten- tiaex Cypriano de Martiano loquente ad hunc modum, Martianus Arelate conjijtens Novatianofe conjunxit 3 (f a Catholica Ecclefia. Unitate, atque a Corporis no- Jiri & facerdotii conjenjione difce/Jit, tenens hareliae prafumptiouis durijjimam pravitatem,ut fervis DEI pernitentibus fp dolentibus, 'gr ad Eccleftam lacbry- mis, Qp gemitu, & dolore pulfantibus, Divina: pietatis CP lenitatis paterna folatia & fubfidia claudantur 3 nec ad fovenda vulnera admittantur vulnerati, fedfi- ne fpepacis communicationis relrili ad luporum rapinam fp pradam Diaboli proliciantur. EpiiK 6"7» §• x.pai. 198.
Adeo ut Novatiam Harefis ,non ver6ScAz.r»M,difiperfa fuerit per alias Ecclefias. Ejus fchifma ad propriam ipe- dtabat £cclefiam, fed haerefis ,utpote pacis £ccleliee Univerfalis violatio, alias refpexit Ecclefias, ita ut objectio , fupponatnonfupponenda, fcil. Novatiannm in aliis £ccleiiis fui fchifmatis alios Epifcopos habuiffiecomites , cumpropter Novatiani hxrefin denominarentur Novatiani.
Sed in praefentia age,fupponamus omnes fchifmaticos fuilfe Orthodoxos atque vita inculpatos , nullius criminis infimulatos, nili quod ab Epifcopo feparailent fe, nihilominus tamen duobus modis a fchifmaticis viris multae alia? £cclefiae corrumpi potuerunt.
1. Si qu3?£ccle{iarecepiiiet in gratiam atque communionem ea excommunicata membra, fine ejus £cclefiae confenfu, unde exierant, quoniam eo modo participes
at-

atque fociosfefe fecerant criminis ejusdem : quod inMartiano videmus obtinuifie, cum Novatianm ipje, quem [equitur, bojtis Ecclefue judicatus .Epift. 67-§.2.pag. 198. Neque necefle erat, antequam ichifmatis haberentur participes, ut ipfi Epifcopi cum audoribus fchifmatis communicarent,multo minus in eo loco, quo primum apparuerit id fchif- ma, fed fatis erat, li cum Epifcopi fchifmatici legatis communicaret: inde eft, quod ait Cyprianus : Et cum ad nos in Africam legatos mififjet , optans ad communicationem nojlram admitti , hinc fen- tentiam retulit, fe foris ejfe coepijfe, necpoffe d quoquam nojlrum ftbi communicari. Cyprian. 67.§.2* pag. 198.
Cum Novatiano te non communicare. Episf. pz. §. 1 .pag. 11 g. Neque voluit Cornelius Societatem colere cum Feliciflimo Haeretico Romano, Feli- cijjimum rejeilum d te illic ejfe, Cyprian.EpiJt.f f.§. 1. fagi i 3 7! Quemadmodum Carthagine excommu- nicatus, ita&in Urbe Roma.
1. In eligendo Epifcopo mos obtinuit, ut cer- tioresfaceretvicinos Epifcopos fuae promotionis, Tuas liter as legimus. Epijl. 42. §. 1. pag. 99. Ita ad Cyprianum fcripfit Cornei, ut quam maxime fieri poffet, cito confirmaretur ejus ordinatio: nec non ut omnes literaead eam Ecclefiam datae fuo infcri- berentur nomine. Liter as nojlras ad te direximus.Cy- prian.Epiif.42. §. 1 .pag. 99. Quod fecit & Novatia- nus. Venerunt ad nos , mijjt d Novatiano ; Maximus Presbyter, & Augendus Diaconus, & Macbausquidam & Longinus. Cyprian. Epilt. 41. §. 1. pag. 96". liosce legatos a fchifinaticis millos, fi volenter &
fcien-

£ G C L E S I JE.
rs c
1
:::iy -
c [«!.:: 1
fcienter recepiiient alis Ecclefis aut Epifcopi,con- cordiam atque pacem violabant, ut ex Epiltola Cypriani ad Antonium colligi poteft. Accepi Uteros tuas , Concordiam collegiiJaderdotalis firmiter obtinentes , Ecclefia Catholica cohar entes , quibus Jignificasti,cum Novatiano te non communicare , jed cum Cornelio Coepifcopo nofiro unum tenere confien- J#»7.Epift.f2.>§. i.pag. 115. Pari modo cum leganti ellent milii ad Cyprianum a Cornelio & a Nova- tiano, diligenter perpendebat, & inquirebat, quis fuerit legitime electus-, atque indagatione facta, Cornelium tandem comprobavit: Literas nofiras ad te direximus. Epift.42. §. 1 .pag.99. A communicatione eos nofira jlatim cohibendos ejfe cenfuinitts. Ep. 41 x. pag. 96 . Nec mandare dejlfiimns , ut perni- ciofd diffenjione depojlta agnofcant , Epifcopofemelfallo, alium conslitui nullo modo pojje. Ibid. pag. 97. Ita ut hic duobus modis alicujus particularis Ec- clefis fchifima Ecclefiis aliis officere pollet, eas in eandem culpam volvendo,& difcordiaminterEpi- fcoposfeminandoatque honorificentillimi officii difpenfatores dividendo , quos Deus uno animo effe conftituit, quemadmodum innuit Cyprianus, cum fit a Chrifto una Ecclefiapertotum mundum in multa membra divifa, item Epifcopatus unus, Epifcoporum multorum concordi numerofitata dilfufus. Epijh f2.§. 16. pag. 119.
§. 11. Ut jam tandem huic Capiti de fchifmata imponamus finem, fumma huc redit; Scbifma laxe loquendo,atque generaliore fenfufignificat violationem Unitatis, Ecclefis Univerfalis, vulgari quidem fenfu, & ftrifte loquendo denotabat pacis
atque

•SU 'DE REGIMINE ECCLESIA.
atque Unitatis Ecciefix alicujus particularis viola- ^ tionem : & quicunque per malitiam aut animi fu- j perbiam hac in parte peccaret, fchiimaticus meri- i to exiltiinabatur,qui, fi fides fit Cypriano, Alienus j eji,habere jam nonpoteji Deum Patrem , qui Ecelefiam j non habet Matrem j Tales etiam fi occifi in Confiejjione ! nominis fuerint , macula ijia nec fianguine abluitur . , De Unitate Ecclefia§. f. & 12 .pag. 297 300.
ItaqueQuxllioni ifti de Unitate Ecclefixfatisfe- cimus,proxime de primitivae Ecclefix cultu inquirendum efl, fc.de methodo & forma cultus publici, de Lectione, de modo condonandi, baptizandi, connrmandi atque adminiftrandi Sacram Crenam; [ De jejuniis,de feftis, de ritibus,& Ceremoniis & de ! ejusmodi rebus aliis, quae ad calcem hujus operis adiiciendaeffe putabamus, fed quandoquidem hujus Tractatus magnitudo noftram expe&ationem ' Jonge fuperaverit, neque infequens Difcurfus de ritibus Primitivas Ecclefix fuperiori magnitudine inferior,propterea , DEO dante , atque honeftiffi- ma noftra delideria adjuvante, de his rebus
jufto Volumine fuo tempore tra- 1
dabimus. I
FINIS. (
l
I

^ r -

• es' - .*;
*-***?*/■
■\

W\\. /.i