TEMPTU TEMPOR. AFFLICTIONIS. 179

infortunio, nunc alia adversitate ipsorum e-xerceret petientiam ; ut si non faciendo bona,saltem patiendo mala utcunque ccelo apti red-dantur.

Quaecunque igitur incumbat adversitas ,& undecunque demum ortum habeat, fem-per ad DEum ut primam causam, & provi-dentistimum Patrem ad Electorum suorum sa-lutem omnia ordinantem, mox convertendusest animus ; etiamsi malevolentia ac perversi-tate hominum ceu instrumento utatur, sinecujus nutu ac voluntatehomim nec minimumadversi potest accidere. „ Cum paterna ma-„ nus ( Gertrudem suam instruit Christus )„ vult filium castigare , virga resistere non„valet. Unde vellem, ut Electi mei nunquam„ imputarent hominibus , per quos purgan-„ tur ; sed femper respicerent paternum rns-„ um affectum, qui nunquam paterer vel te-„ nuillimam auram contra eos stare, si noa„ respicerem eorum aeternam salutem, quam ist„ remuneratione recipient. Atque idcirco p©^„ tius compaterentur illis, qui quandoque pro-„ pter eorum purgationem maculantur.,, syjYidemus certe, & quotidie experimur , quo-ties ex permissione Divina homini ad proba-tionem, 'ac purgationem gravis ejusmodi ten-tario incumbit , omni ex parte adversa , quasiligno dato, irruere : quod evidens argumen-tum est, ab altiori carifa quärn humana haecomnia dirigi & ordinari, prout Jobi historia

fidem

()) s. Gert. 1 . 3. c 30. §, ij.