214 PARS II. CAPUTV.§. 2 . DECON-

viscum relinquar. Et si voluptatum promuhside quapiam illectus, vel minimo libidinisauctoramento ipsum initiari contingat; dein-ceps veluti gustata loto insaniet, ac si totadamnatae voluptatis mense unacum mappa ipsidevoranda esset. Quo fit, ut etsi postea admeliorem se frugem recipere cogitet, ac eti-am aliquamdiu fortassis carni suae vim inferar,& nolentem etiam intra honesti limites se con-tinere compellat; accedentibus tamen annis,obiataque occasione vulnus jam prope persa-natum recrudescat, & denuo trahat saniemmultis postea lachrymis non sec eluendam.

Cave ! 6 innocens anima, cave si primopeccato ; ac vel ut ä facie colubri fuge, quid-quid voluptati carnali parat ingressum. Idemalias tibi, qui pyraume, erit interitus; cuiflamma, quam tam dulcem putat, quam pul-chram , pennas adurit, priusquam recte seattigisse existimat. Virgines certe, ut scribitHieronymus, hac cumprimis tentatione vio-lenter exagitat cacodtemon, ut hujusce vo-luptatis vel semel tantum faciant periculum ,eamque infinito suaviorem, quam revera sit,ipsis depingit. Experiri nempe, <5c perireunum idemque sunt. Quem semel afflavithtec pestis, vix unquam ex integro convale-scit 5 quin aliquas semper morbi reliquias cir-cumferat , quas non nisi singulari DEI gra-tia , ac geminato labore valeat radicitus ex-tripare.

Felix ille, ac millies beatus, qui maturL

e