ASSERTIONES
THEOLOGICA
SCHOLASTICO-DOGMATICO-
MORALES
EX UNIVERSA THEOLOGIA SELECTAE
AC
Publicae Dilputationi expositae
c t t R AITSPTGII^
CELSISSIMI, ac REVERENDISSIMI
o
S. R. L PRINCIPIS,
DOMINI, DOMINI
CdLESTINI II.
PRINCIPALIS MONASTERII S. GALLI, NEC NON EXEMPTI MONASTERII S. JO- ANNIS IN VALLE THURAE ABBATIS , REGII ORDINIS B. VIRGINIS ANNUNTIATA EQUITIS, DOMINI, AC MECOENATIS GRATIOSISSIMI.
P R JE S I D E
P. BEDA ANGEHRN , MonalL S. Galli Capit, ac
p. t. Ss. Theol. Profesti Ordin.
Jj p TP w /i p 11 1 i b i4 c
RR. RR. FF. EUSEBIO SPETH, & ANTONINO DINGLER, ejusdem Monast. Pros. ac Ss. Theol. Candidatis.
__ Die 16. Junii i-jSo.
__ CUM LICENTIA SUPERIORUM. _
Typis Principalis Monasterii S. GALLI.
Srihsbibliothsk

ASSERTIONES
SCHOLASTICO - DOGMATICO. MORALES.
1 .
1 Heologia quoad substantiam sumpta Ecclesias simpliciter est ne> ceffaria.
II.
Quilibet hominum i natura intime impressam habet cognitionem existentiae Dei.
III.
Haec propositio : DEus exißit : est nota per se quoad nos;
IV
Adeoque nemo DEum ignorare potest invincibiliter seu positivö, seu negative.
DEus est unus, nec dantur duae causae primae, quarum una sit boni, altera mali effectrix.
VI.
Praedicatum metaphysicum essentiae divinae est aß it as.
F1I.
DEus cognoscit futura contingentia absoluta, & libera immediate in feipsis. )( 2 VIII.

VIII.
Cognoscit etiam futura conditionata libera in seipsis per scientiam’ Mediam.
IX.
sione.
Essentia Beatitudinis formalis consistit tam in amore, questi in vi-
X.
Animae plene purgatae post hanc vitam nec ad minimum tempus retardantur ä visione Dei.
XI.
Neque contrarium docuit Joannes XXII. etiam üt Doctor privä- tus.
XII
Praedestinatio ad gloriam fit post praevisa merita :
XIII.
Reprobatio autem post praevisa demerita.
XIV.
Spiritus Sanctus ä Patre, filioque procedit, A si per impostibile I Filio non procederet, ab eo non distingueretur.
XV.
Praeter scripturam admittendae sunt necessario etiam Traditiones, & quidem infallibilis auctoritatis.
XVI.
De fide est Clementem XIII. esse verum, & legitimum Christi iii terris Vicarium.
XVII.
Sola Scriptura non est Judex Controversiarum fidei, sed hic Judex est Ecclesia, seu Ecclesiae Pastor, Romanus Pontifex.
XVIII.
Pontifex loquens c Cathedra, etiamsi solus sine Concilio, Cardinali-

fi alium, Episcoporum, aliorumque Doctorum consultatione aliquid de tebus Fidei definiat, est infallibilis.
XIX.
Nullus hactenus Pontifex definiens e Cathedra erravit.
XX.
Appellatio a summo Pontifice ad Concilium Generale nullo mO-
do esi legitima»
XXI
Quivis fidelis per se, & sub gravi videtur obligatus ad eliciendos actus Fidei, Spei, & Charitatis , saltem semel intra annum.
XXII
Nullum tasnen extat praeceptum eliciendi hds actus in instanti physice primo, aut physice ultimo vitas; sed in initio , & fine vitae moraliter sumpto.
XXIII
Non licet aliquem invitare ad actum peccaminosum > vg: ad cce- nam die jejunij, qui alids ccenare paratus est.
XXIV
Actus Charitatis non justificat formalstes.
XXV.
Omnis lex, ut sit vera lex , necessario debet ordinari ad bonum Commune.
XXVI
Promulgatio est de essentia Legis
XXVII
Legislator Civilis ampliorem, aut plüres habens provincias, pluribus in locis legem suam promulgare debet;
XX VIII
Peges vero Pontificas per se sufficienter promulgatas censentur , it Romae promulgentur.
)( 3
i
XXIX.

4
XXIX.
Leges Imperatori® non obligant, nisi post duos menses i promulgatione ; Pontifici® vero simul ac in curia Romana promulgata sunt, vim obligandi habent.
XXX
Legibus Ecclesiasticis directe imperari, vetari ? actus mere interni.
XXXI.
& puniri possunt
Omnis lex proprie dicta obligat ad aliquid in Conscientia, adep- que non dantur Leges pure pcenales»
XXXII
Qui opus praeceptum secundum substantiam implet; etsi non habeat voluntatem implendi praeceptum, imo contrariam, tamen satisfacit praecepto.
XXXIII
Attentio interna necessaria est ad substantiam Orationis , adeoque qui recitat horas Canonicas sine omni attentione interna, praecepro Ecclesiae non satisfacit.
XXXIV,
Animabus in purgatorio detentis salubris est Vivorum oratio.
XXXV.
Licitum Sc pium est invocare Sanctos;
XXXVI.
Et venerari Eorundem reliquias, Imagines Scc. praecipue Christi.
XXXVII
Est in Ecclesia potestas conferendi Indulgentias
XXXVIII
Jejunium & abstinentia ä certis cibis Sancte ab Ecclesia praecipitur.
XXXIX.
Ad jejunium tamen non videntur obligandi Sexagenarij , quibus evidentur non constat de virium suarum sufficientia. XX,

XL.
jöEus non est Auctor peccati.
XLI.
Nihil essentiale additur actui interno peccaminofo per actum externum.
XL II.
Non datur actus in individuo' indifferens.
XLI II.
Certum est saltem moraliter, a B. V. Maria nunquam contractum esse peccatum originale;
XLI F.
Imo nec debitum illius proximum, sed remotum tantum.
XLV.
Vi praesentis decreti Christus homo factus non esset, si Adam non peccässet,
XL Fi.
Licet peccatum mortale simpliciter infinitum non sit;
XL VII.
Nulla tamen pura Creatura pro eo satisfacere condigne potest :
XL FIII.
Satisfecit autem Christus per merita sua, non tamen ex Justitia rigorosa.
XL IX.
Sacramenta novae Legis producunt gratiam ex opere operato , non quidem physici, sed moraliter.
L.
. in Sacrificio Missae Vino mixta immediati vertitur in sanguinem Christi.
LI.
Minister Matrimonij non est Parochus, sed contrahentes.
LII.

6
LII.
Inter B. V. Mariam, & S. Joseph verum fuit Matrimonium,
LIII.
Clerici sunt Domini redituum superfluorum,
LIV
Tenentur tamen sub gravi ad pias causas eosdem expendere;
LV
Non est obligatio res inventas erogare in pias causas, si ppst ad-- hibitam sufficientem inquisitionem Dominus non compareat.
LV1,
Praescriptio etiam in foro conscientiae locum habet
IVII.
Emptor bonae fidei potest rem furi, ä quo eam emit , reddere ad recuperandum pretium suum , si illud alio modo obtinere non valeat.
LVIII
Emptio Census tam personalis , quam realis est licita,
LIX.
Filiusfamilias ex mutuo nec civiliter, nec naturaliter obligatur.
LX.
Testamentum carens solemnitatibus ■& jure praescriptis, nullum est pro utroque foro,
I
«
u.
0. G.
D.