SCH OLASTICORVM EGREGII, PER MICHAELEM Lindnerum poẽtam diligenter congeſti, anteaq́; non ö
excuſi.
AVREIS VERSIBVS ET ſententijs referti, inſignibuſq; dictis ſcatentes.
Anno 1557.

Valde Reuerendo inſigniq;
uito ac dño, D. Marquardo à Stein; Eccleſię Auguſtenſis Præpoſito, Heroi nobiliſsimo, Mecœnati ſuo omnibus modis obſexuando.
NDOcTI AT GRE
rudes ſacram hoc tẽpore poëſin contemnere,& de ea inſuper
turpilsimè loqui auee det, Marquarde Mes. nas amplilsime. Quam tamen ueteres primam Philoſophiæ partem tradiderũt, quę nos A primis cunabulis regulã uiuẽdi docet, moreſq; hominũ& fectiones exactè oſtendit. Siquidem oratius præclarè teſtatur, ubi inter tera inquit. i Os pueri tenerum balbumq́; poc ta figurat, Mox etiam peclus præceptis format amici, ſcaſtruit exemplis inopem, ſolatur er egrum. itur etiam apud Graios olim hoc oris erat, quod infantulos in diuino

poẽſis ſtudio inprimis erudire, ſoloſq; vates, omniſcios& ſapientes nominare ſolebant, cum uarijs de rebus multa breuiter ſcriberent, plurimaq; paucis
comprehenderẽt,& animos iuuarent.
Fuitq; nomen Poëtæ apud antiquos ualde clarum& celebre, ut Oaidlius juculenter& expreſs perhibet. cura Ducum fuerant olim Regumq́; poetæ, præmiaq́; antiqu magna tulere chori. Sanctaq; maieſtas& erat uenerabile nomen, Vaftbus,& large ſepẽ dabantur opes.
Vt& nobis Ennius, Archias, Cherillus, Virgilius exemplo ſunt, quos Scipio Afkricanus, Marius, Alexander,
ö 28 1 a Auguſtus intime quidem amarunt,
& ſolidè uenerabantur. C igitur eorum numeri non modd
dulces, led& iucundi, imd digni ut legantur& ediſcantur, quorum& utilitas tanta, ut multum momenti in ſcholis puerorum habeant, quoſdam poẽtarum floſculos, ſiue locos, ex eorun? dem lectione iuuentutis gratia ultro collegi, qui, ut firmiter ſpero:non parũ
ſtudioſee pubi prodeſſe poſſent. Cui
grati

gratificari omni mentis conamine ſem per promptus. Quos Tua illuſtri Reg uerentiæ nuncupandos duxi& dedico, cum adhuc beneficij olim accepti non immemor ſim, quamuis& aurea s T. I. R. in noſtris Epigrammatum libris Baſileæ ante aliquot tempus excuſis, ampliter recordatus, tamen& hoc opuſculũ quaſi munuſculo T. IL R. eꝛchibere uolui. Etſi maius offerre potuiſſem, ut Calendarium de encomijs,
& uirtute Sanctorum ordine ſcriptũ, quod hodie præ manibus habeo, breuiq;(ſiplacet)ſub Tuæ illuſtris Reuet, tentię nomine publicum faciam. Nam omnis honor& dignitas uirtuti merit
d debetur, ut ſumma celebriſq; mentio grauiſsimorum& nobilium uirorum li- eſt, quam obliuione obrui nullo mo5 do patiemur, neq; parum prodeſt ad 75 poſteros etiam illorum extare memon· diam, cum tu heros nobiliſsimus mulro tis ornamentorum generibus, principe rũ etiam uiro dignis feliciſſ. abundes, neul que extremum laudis encomion, boti/ narum artium ſtudia amare& ample„

Ki, iguidem Meccenas animi bonitate& conſilij ſapientia excellens, iuſtitla& religionè clarus,& quod maximum eſt, Muſis bene uelle paratus.
Rogo igitur, ut Tua illuſtris Reuerentia oc munuſculum T'. I. R. impar clementer accipiat;& ſtudium illud
pro excellenti humanitate boni con?
ſulat. Vale uiuech diu ornamentum
Patriæ,& decus Nobilitatis- Data in
Muſeo noſtro, Anno Domini 1557. Calen. Nouemb. FIN. deditilsimus Michaël Lind
nerus Poëta L.

4.
1
1
ar
d
in 7.
De pictura& effectu Superbiæ.
No N paucos inflat uentoſa ſuperbia, peſtis Luciferi, cœlo primiciata lues. De humanæ conditionis fragilitate. si quiz materiam perpendat origin, unde 22 Forte ſupercilium tollitur, unde tumor Et caro, las luteum, uds lamentabile fænum Axridulum, fragilis glebula facit olens. 10 8 Quid nobi ſem uel clarum faciat. Nobilitat uirtus hominem uirtute remota Migrat᷑ in exxilium nobilitatis honor preæratiat uirtus gemmis, auriq; nitorem Præſaperat, claris ſola petenda uirit. De 25 hypocriſi. omne quod en rubeum nomen non impetrat auri. One quod eit niurum non imitatur ebur.
Quomodo 8 ſit hypocriſis.
Quod non es, non e ſe uells, quod es ipſe fatere,
Es male, quod non eſt, qui negat eſſe quod eæ. A iiij De

De uirtutum lactantia.
Nolo uelis rerum quicquam laudare tuarum, Ni ſint alterius fauce probata prius. De ſtrenuĩtatis iactantia. H. Quꝛilibet ignotis de ſe hona prædicat, er qui Non babet yſorpat nomina magna ſtbi.
Quod omne bonum Deo ſit.
Tructiſicat Deus in famulis diuina ſapellex Et homo, ponił homo ſemina, grana Deus.
De huius mundi felicitate.
AA. Accidit in mundo, fortune cernito cladem, Hoc homini, quòd nil proſperitatis habet. Nil felicis habet, qui felix eſſe putatur, Non eñ, quem miſerum credimus eſſe, miſer. proſperitas igitur ſit ſorte carere per æuum, Nam uenit ex ſola proſpexitate dolor.
Qudd non ſit confiſendum& gloa riandum in proſperis.
Semper u ex aliqua felices parte querentur, Leges bumanæ conditionis habent.

A. Nemo ſuæ nimium carnis letetur honore, Ne uilis factus pot ſua fata gemat. O. Non ſibi concordem ſpondent exordia finem, Nemo prius felix, quàm moriatur, erit. De uulgari opinione. Riremur potius quos munera mentis adornant, Quim qui corporeis enituère bonit.
Auri nobilitas luteam ſi ueſtiat ollam, Non ideo ſequitur quod minus ipſa lutum.
Quod honores mutent mores. H.
Diuitiæ mentem uitiant, ditata repente Non penſat quid erit, non meminit quod erat. permutant mores hominis cum dantur honores, Corde ſtat inflato pauper, bonore dato. Qudd nulla potentia ſit durabilis& longa. E
Stare diu nimioq; graues ſub pondere lapſis, vindicat illatos iuſta ruina gradus. A 3 Stare

tere diu nec ux, nee honor, nec ſorma, nec eta Sufficit in mundo plus tamen iſta placent..
*
Nulta licet placeant, nibil onni parte heatum, Cirea perfectum ſiſtitur omnis homo.
inuidet humanis comes imperfectio rebus. Omnis proſperitas integritatis eget.
De fugienda ambitione.
Non honor ei, ſed onus ſpecies leſura ferentem, Vtilis horriditaꝶa non on 15 get ſed honor.
4 „
rellttum patitur riſum quem melir inanie Gloria, uera parit te lia falſus honor. uod natura negat nema feliciter aulet, Diſßlicet imprudens unde placere putal. Nonne platet melius certł confidere rebus, Euchtus dubios res noua ſemper habet. Non fallit ſermo uulgari tritus in ore, Donec fracturam ſentiat olla natat.
4
1 pn

pæna minor certam ſubitd perferre vuinam, ulm timeas grauius ſuſtinuiſſe diu. Ne potentibus ſe humiles aſſocient.
tortes fortis amet, nam fortem fortior angit, Maiorem timeat ſomper adire minor.
Audet in audaces timidus, fortiq; minatur Debilis, audendi cum uidet eſſe locum.
cum maior minor conferri deſinat, e ſe Conſulat, e uires temperat ipſe ſuat.
* Heæc nos dicta monent magnis obſiſtere ſruſtra Paulatimq́; truces exuperare mins.
Aggrediens litem cum diuite, ſtue ſit actor, Siue reus, pauper cedat utroq; modo. Qudd ſimilis quiſq; ſociari debet
ſuo ſimili. A.
Congaudentq́; pares paribis firmißimu inter Aequales certi nodus amoris exit.
De laude paupertatis& uituperio ambitionis.
Non una natura manu mortalia quæqua
Enetitur, at hiec deprinit, illa beat.

E. cuuĩ plus eſſe cupit, ſua quam natura miniſtrat, poſſe ſuum ſaperans ſe minor eſſe poteft. A
Sic quicunq; noua ſublatus laude tumeſcit, Dat meritò pœnas dum meliora cupit.
Sic qui ſumma petit cadit aſperiore ruina, Qui iacet inferius, non habet unde cadat.
Metiri ſe quemq; decet, proprijſq; iuuari Laudibus, alterius nec bona ferre ſibi. De fortunæ inſtabilitate. M. Nut ad occaſum fortunæ gratia fallax, Sors neſcit ſtabilem perpetuare fidem. Eſt rota fortune fallax c mobilis, imo Eſt in ſorte fides non* fadem. pone modum, ueterumq́; ducum tu reſpice caſus, Qui cecidit ſtabili non fuit ille gradu. W M
Et odioſus amor ſortis, lex perfida, viſus Flebilis, inconſtans manſto, falſa fides. Quod non ſit deſperandum uel deficiendum in aduerſis.

E. U omne bom pretium nimio uileſeit in uſũ, Fitq́; mali guſtu dulcius omne bonum.
Non faciet caſus miſerum. ſed opinio ſola, Si conſtes animo, caſus inermi erit.
cui ſua uita nocet, caueat ſibi rumpere uitam, Non nece ſed meriti iure quieſcit homo.
Quilibet impatiens miſeræ malꝭ ſortis acerbat, Sors mala, ſt pateris: fiet acerba minus. M. vix miſer emergit, uix letos migrat in uſus, Quem premit iratæ proſperitatis hyems.
Sors mala tunc peior ſi ſit prolixior illa, si breuis est, aliquid proſperitatis habet. De fortitudine habenda in aduerſis. ö
Rectorum ef aduerſa pati ey tollerare modeſtè, Nec querula in quenquam uoce mouere Deum ·
Contra uictorem rurſus ſperare tryumphum,
Victores uictos extimutre ſuos.
De

Deutilitate aduerſitatis4 ingenij dolor auget opes, rebutq́; ſiniſtris, Plenius anxietas ingenioſa ſapit.
De ſpe habenda in aduerſis.
d pem decet umplecti ſpes eſt uia prima ſalutis. Sæpe facit metui non metuenda metus. dic metuat quicunq; timet. ne mole timoris Spe cartat, grauis ed ſpe fugiente metus. Speret qui metuit, morituros uiuere uidi Spe dure; uicturos ſpe fugiente mori. conieclat mala quæq; timor, metuenda prophetata Et dubijs rebus deteriora canit. f Quod exilium dulce ſit miſeris. M. 5 Dura ſalis miſerit niemoratio priſca bonorum Et grauius ſummo culmine merſa erunt.
Depatrij ſoli dulcedine.
Dulce mori in patria, dare duleibus oſcula natis, Sortiri hæredes, ponere cuiq; ſuum. De temporum mutabilitate.

W
Cuncka trabit ſecum qertitq uolubile temput, Nec patitur ſtabili currere quæq; lia. dem. f Iam nihil eſt totum quod uiximus, omnia ſecum Tempus præteriens, horaq́; ſumma trahat. De mortis conditione & natura. Heu qui homo cculus lucem premit umbra, calauer Fœtor, delitias buſta, ruina ſtatum.. cur hominem parit er perimit naturaenouerca Et genitrix, ortu commoda, morte nocens.. Quid fuit et er eriteniſi fex, fex beßima, quauis Cara ſit, heu carie nan caritura caro. 1 Non natus ualeg mortem non ſoluere, natus Non nequeo, miſera conditione mori. De his, qui diu uiuere optant. 8 1 Heu quantis uitijs, quanta grauitate moderm Exil petimus perpetuare moram. Idem. dolue libens mortem, ne deſperatio uitæ Prodiges te merita perditione premat. g De diuerſis generibus mortis—

M. o quàm dura premit miſeros conditio uitæ, Nec mors humano ſubiacet ipſaiugo. Dulce mori miſeris, ſed mors optata recedit, At cùm triſtis erit præcipitatauenit.
4 6 Eſt hominum ſors iſta magis felicibus, ut mors Sit cita, cùm miſeros uita diurna premat.
Nora miſeros ditat, quoq; fato fata quieſcunt, viuere da nu ſero ſib magis inde miſer.
Mors bominum felix, quæ nee ſe dulcibus annls inſerit ex maſtis 72 uocata uenit,
Ehen quàm ſurda miſeras auertitur aure, Et flentes oculos clauſere ſeuanegat.
Mors parcit reprobis deflorat florida, guippt ventis erigitur ſpina roſetaiacent.
omniamors delet, dockum cecidiſſe latonem, Ac ipſſm Socratem procubuiſſe ferunt. M. Omnibus est eadem lethi uia, non tamen uus Eſt uitæ cunctis exitiq; moam.
felia

kelix qui merrit tranquillam ducere uitam, Et leto ſtabiles claudere fine dies. Quòd nihil in mundo pereat. Ortus cuncta ſuos repetunt, matremq́; requirunt. Et redit in nibilum, quod fuit ante nibil. Expertus didici, quòd res nequit ulla perire, Quod ſemel eſt aliquid, tum nihil eſſe nequit. Cui ſemel eſſe datur, nunquam non eſſe ualebit, Sedfaciem mutat, format e eſſt ſuumQuod in appetitu honoris onus ſit conſiderandum-. 4 Si quæratur honos, onuß inſeratur honori, Queris opes ad opus fructificare uolunt. Si quærantur opess tribuat ut oportet egeno Diues opum, fer open ſic operantur opes. Si deleckat honos, onus adiacet, exigit eſſe, Fructus bonos oneris, fructus honoris onus. Sic quæratur honos, ut onus reſtringat honorie Delicias, oneri compatiatur honor. Nubat honos oneri, nec onus ſibi poſcat honor Praſidium, nec honor diſſiteatur onus. Queris opes, inopi fer opem, uenaris honorem. Si queratur honos, non fugiatur onus.
Quales

Quales debeant eſſe mores Magiſtratus,& uita. si bonus e redolens fumæ, dulcedine morum, Lampade uita dolet, moribus orba mori. sis pius obſequio, facundus dogmate, ſuauis Alloquio, ſtabilis mente, fauore placens. Fax iram re rimat, faſtum patientia, luxum Sobrietas, odium gratia, probra decus. Lubrica fortunæ non deprimat alca, uiuas Maior in aduerſis, proſperitate minor. Idem. Quicquid agas, nunquam uitio mergatur boneſti, Fama lucro, rebus perficiatur honor. e De bona fama.
7 EI famæ precioſa fames ſi fama laboret, vita labat, precium labitur, alget honos. De infamia. ramoſos recolas mores, infamia mortis Ei ſpecies, ſepelit ſama ſepulta decus. Sarcina dedecoris damno præponderat, omni Es grauitas, famæ perditione minor.
5 peccatum cumulat peccantis gloria, eulpam Diffamat, fampæ deſipientis honor.
Qubd

Qudd non ſit credendum famæ; led conſcientiæ.
Ne credas fame titulis, te conſule, menti crede, canit uerum mens, ſibi fama fauet.
Quàm mendaꝛt ſit fama.
E minimo creſeit, ſed non citò fam quieſcit, Quamuis mentitur creſcit eundo tamen. Qudd non ſit credendum adulationibus. Non caput impiguetq; oleum peccantis, ad auxetʒ Si quis adulator latrat omitte fidem. De bono exemplo dando ſubditis. 1 1 E* 0 paſtoris qui nomen babes ſis forma beatæ Vitæ, quam debet ſubdita turba ſequi.
Nam ſtultum nimis eil, cum tu prauißima tentess Cenſor ut alterius tu uitioſa notes.
Non prodeſ cui quam ſolis bona dicere uerbis, Ni pia mens habeat quod bene lingua ſonat. N B 2 86

De Doctoribus male
uiuentibus.
Albi temporibus, ſunt nigri moribus, æquant
rempora cana niuem, corda dolaſa picem.
Inde poteſt ipſis iraſci moribus ætas. Que ſtupet in ſenio non ſenuiſſe ſenes.
Hos gradus inſignit, ſed uita premit nec honori gummo reſpondens infima uitaſenum.
cumq;; regant alios, tamen 4 dulcedine morum leiunus remanet, tantus honoris apex.
Ore docent, ſed quidecùm linguæ uita repugnet, Nec redimat mores aurea lingua malos.
verbis frondeſcunt, ſed non ef uctus in actu, ore pluunt alis, at ſine rore ſibi.
cum doc eant alios, ſed non hortanturer inſtar Candelæ, ſpargunt in ſua damua iubar.
sed quid fert ffuctus ſi quem flo nominis ornet, Et de melle bontꝭ nil tua uita ferat.
ge laudi conformet opus, niſt facta marites verbis uerba nocent ffluola, fructus obit. Turtur& ad ſtellas roſtrum deflectit, in actu germonem ſapiens fructificare facit. Qudd nulli facienda eſt
iniuria.

E. pennatis ne crede bonis, te nulla poteſtas In miſeros armet, nam miſer eſſe potes. Quod tibi non faceres, alij feciſſe caueto, vulnera ne facias quæ potes ipſe pati.
gperne malos, cole prudentes, compeſce rebellet, Da miſeris, ſontes argue, parce regt.
De habenda prouidentia. A. Quiſquis torpentem paſſus tranſire iuuentam, Nec timuit uitæ prouidus ante mala. confectus ſenio, poſtquam grauis affuit æta, Heu ffuſtra alterius ſæpe rogabit opem.
* Hunc timeat caſum, qui ſe non fulſit amico, Nec dare uult felix quam miſer optat opem. si quid agas, prudenter agas, ex reſpice finem, Talia ferre uolo, ne grauiora feram. Militat in dubijs rebus ſapientia rerum, Netitur metas, x quid& unde metat.
principium finentq́ ſimul ſolertia ſpectat, Rerum ſinis habet crimen en omne decus. B 3
8

De habendis conſilijs,& cum quibus. Nil melius ſano monitu, nil peius iniquo, Conſilium ſequitur iuſſa ruina malum. De ſeruis nequam non exaltandis.
Quãm mala diuitiæ ſerui famulantur in uſum, Seruus enim locuples aſpide peior erit.
Seruilis precibus rabies exube rat, exit In uetitum, iuris neſcia, fraude potent. De malitia& infidelitate ſeruorum.
Quod male ſeruus amat, timor abſit, ceſſat amare, Non umat ut timeat, ſed timet hic ut amet. praua quidem, ſepe hot famuli dementius audent, Quo ſe ſub domino pauperiore uident. 85. 5 71— 7 Quoòd diuerſis moribus ſubditorum Magiſtratus ſe aptare debeat.
*
Diuerſos diuerſa iuuant, non omnibus annis Omnia conueniunt res prius apta nocet.
u

Qubd non cito credend delatoribus. T. 5 Nonnunquam nocet auditus, dum percipit auris Non credenda, fides impetuoſa nocet. De amicis habendis,& utilitate amicitiæ. F. Fac ut ameris ama quos fructus amoris amicos Prædicat,& brauio dignus amoris amor. Fructus amicitiæ, redimit diſpendia uitæ Flebilis, exilium gratiut eſſe facit. De tribus gradibus amoris.
Prima ſerit fœdus, rigat altera, tertia meſſem Siccat, ex borreolo conciliare ſtudet.
Quid ſit e in hominibus.
Naturæ qulsquis propriæ non ſpernis honorem, In quocunq; hominum quæ tua noſcis ama. Sic tamen, ut prauos uitet concordia mores, Nullaq; cum uitijs fædera pacis erunt. Qudd modeſte arguendi ſunt ſubditi. gi uincat minimus ſummos, ſic uincere uinci eit, Vincere poſſe decet, uincere crimen habet. De precio uicti pendent uiqtoria uictor Tantus erit, uicti gloria quanta fuit. B 4 Quod

Quòdſine perſonarum& muncrum acceptione ſit iudicandum. J.
Nec moueat ſtabilem perſonæ acceptio mentem,
Redde ſuam fidei perfidiæq́; uicem.
Quod amor peruettat iudicium, NMigr at in exilium ratio, ſe linea iurſs
Obliquat, ſeuus qua dominatur amor.
Et amor iniuſtus iudex, aduerſa maritans, Rerum naturas degenerare facit. Neminem eſſe contemnendum.
Tu ſt ſumma potes, ne deſpice parua potentem, Nam prodeſſe poteſ ſi quis obeſſe nequit. i A.
gi quadam uirtute uites, ne deſpice quenquant, Ingenio forſan, quo micat ille, cares. De diuerſis donis naturæ.
Excoluit natura hominem ſtudioſior, omni Dole hona, circa cætera pigra magis. Non genus humanum ſtudio penſauit eodem,
Nos probitate illis, illa præire ſolet,

Qubd defieientibus donis, utendum ſit promiſsionibus.
Irrita uenales faciunt promiſſ labores, cum mercede labor erqior eſſe ſolet,
De ratione in dando& accipiendo.
Cuatuor hec cognata datis ſunt, cauſa uoluntas Dantis, cui dedert, materiesq; dati.
cui dederi ſit egens te cognoſcente, uoluntas Gratia, materies propria, c auſa Deus.
Affectus preit effectum, non aſpice quantum, Sed fluat à quanta ſedulitate datum.
Si tibi quid detur, eur detur reſpice, ſi des,
cui des ipſe nota, tec; guloſe doma. Da citò, la gratis gratum, ne gratia fiat
Venalis, grato munere gratus eris. Gratiis eſt iamiamq́; datum, meritiq; nouercEſſe ſolet dantis deſidioſa manu.
Idem.
Da dabitur, dimitte, tibi dimittet opinus
ludex, conſimili ſemina lance metes.
f B 3 Solue

golue laboyanti lucra, mercenarlus omn Debet pro merita conditiane frui. f De hoſpitalitat e exhibenda.
1
Hoſpitis arridet non hoſpes gratia, plauſus Hoſpitic, hoſpitium gratius eſſe facit.
In menſa tenui, ſatis eſt immenſa uoluntas, Nobilitat uiles frons generoſa dapes.
Emendat, conditq; dapes clementia uultus, Conuiuium ſaciat, plus dape, frontis honor.
Quam timor obnubit, non eſt ſjncera uoluptac, Non eit ſollicito dulcis in ore cibus.
Rodere malo fabam, quam cura perpete rodi Degenerare facit, cura diurna fauos.
Qudd nociuum ſit dare nebulonibus.
Prouocat, ut ledant qui dat nebulonibus, urge Laudabunt, acuunt dona, flagella domant, De falſis amicis.
Naturæ fortuna potens præponderat, horret Naturam ſequitur lucra, Sophiſta fauor.
Fluctuat ad cenſum uenalis amicus, egenum, ged uerus refouet non fabricatus amor.

E.
Dum fortuna tonat fugitiuos terret anicos,
Nam refugit uiſo turbine falſus amor. De ueris amicis.
Pulcis amicorum redolet congreſſus amicos, Semper amicitiam teſtificatur opus. Qudd difficilis eſt uia ad uitam,
larga uero ad infernum.
* Arcta uia eſt ueræ quæ ducit ad atria uitæ, Nec recipit carnis gaudia mentis iter. Amplis incedit ſpatijs terrena uoluptas, Anguſto uirtus limite celſa petit. De inuido quomodo cognoſcatur.
Inuidus alterius pro uotis gaudet iniquis, Letius infelix ey ſua damna cupit. Ad mala ſola bonus, contra bona ſola malignus, Inuidus ut pœnas inferat optat eas. Qudd potentibus ſoleat inuideri.
I. Quos odiſſe ſolent poſſunt ex amare potentes, Nullus amat quem non carpere liuor amet.

P: Que paſeit præſens, extremaq; terminat eta, Omnia non ceſſat car pere liuor edax. Qudd potentes ſibi inuicem inuideant.
Tutorem retinere ſuum tutißima res et,
Nam ſi tutor abe ꝗt, hoſtis obeſſe poteſt. De effectu concordiæ.
Hoſtes diſſociat qui uult inuadere, poſſunt
Singula quæq; minus, multiplicata mags. De fugienda inuidia.
inuidiam fugias quæ nata nocere periclis
Læta, dolet lætis, commoda uiſa pre mit.
Ne quis cauſa curioſitatis ad conſilium accedat. Anxia conſilij quando omnes aula uocæxi Imperat, band quoſdam curat abeſſe tamen. certius eſt audire ueui, dicendo uenite, Rem tantum locuples proſpieit atq; potent. vlile iuſſs opus prompto, carumq́; morando Iniuſſis faciat, qui ſapit atq; parct.

Ne quis de re incerta iudicet.
8 4 Ne fias iudex in facto fratris ut ullum De te iudicium non agat ira Dei.
Ne quis ſe ſuſpectum exhibeat. H. Si tibi ui eredi, prius exue quod tibi turpe, Nam ſolet excludi ſuſpicione fides.
De detractoribus. omne genus peſtis ſuperat mens diſſona uerbit, cum ſentes animi florida lingua polit.
Qudd ex uita præterita fraudulentus& detractor cognoſci,
Simplicita ueri frau eſt; puerpera fal, Eſſe ſolent uitæ conſona uerba ſuæ.
Res caret illa file quæ præmeditata uidetur, Inpræconſultum dicere uera putant.
Derogat hic fidei malè cum ſibi ficta coherent, Non tam uera fidem quim quaſt uera iuuant.
Scripta fidem firmant, commendat pagina ucruma Falſa putabuntur quæ ſine teſte ger.
0

Sordibus imbutos nequeunt dimittere ſordeꝶ, Fallere qui didicit, fallere ſemper amat. Vitat auis taxum quam guſtu teſte probauit, Fallere uult hodie ſi qua fefellit heri. Sepe notam ſceleris prior infert culpa ſequentis, Præteriti ratio ſcire futura facit. Qudòd non facile credendum ſit dictis alicuius. Tempore non omni non omnibus omnia credas Qui miſerè credit, ereditur eſſe miſer. Non ſatis eſt tutum mellitis credere uerbis, Ex hae melle ſolet 9115 amara ſequi.
E facilis falli mens fallere neſcia 5 falli Simplicitas facili credulitate ſolet.
crede quod interdum multis menducia proſunt, Et quandoq; nocet cuncta probata loqui.
Non ei quod falli poßit, quin fremina fallat, Si fieri poſſet falleret ipſa Deum. A.
Nemo citò admotas uerbis Fallacibus aures unpleat, aut ueterem deſinat ant filem.
H.
A

eredilitas feſtiua nocet, conſutuit habere Effects fragiles impetuoſa manu. De uitanda garrulitate. Talea loquaris agas, qui garrit habetur ine ptuss Qui ſapit ille parum garrulitatis habet. Sepius obliti quidam dixcre tac endum, Et nimius linguæ prodidit uſus cos.
verbi principium uerbi quoq; conſtice finem, Vt melius poßis præmeditata loqui. Qudd conſiderandum ſit, quid, & de quo,& cui lo quimur.
Sed ſortaßis abue ueniet tempuq; locnaq, Quo ſe monſtrabit quiſquis amicus erit. De uitanda leuitate mentis. Nulli conueniet ſibi, qui contrarius ipfl Extat, ut unde calor prodijt inde gelete Dea ſecretis celandis.
Alta ualunt propria ſab maieſtate latere, Non tutb neniunt ad populure pan uod

Qudd non ſint audiendæ detractiones T. Non quid dicatur, ſed cur, attendite namq; Quodalibet intitulat iners operantis opus. Non pateant faciles ſeuis rumoribus aures, Quẽ neſcire iuuat, credere non libeat. Judd amici contra detractores ſunt defendendi. rac bomini quæ uls ab eo fieri tibi nunquam Caſſbus inſultes quos potes ipſa pati. De fugienda triſtitia. P
parce iuuentuti, complectere gaudi uitæ, Læta decet letis paſcere corda iocig. Quod proximi per doctrinam ſint ædiſicandi.
Excitat interdum facundia dulcis amorem, Et mulcens animos mitigat illa feros. De fraudibus potentum. Plebs timet ingenio ſuperari ſæpe potentum, ura cadunt cauſa pauperis ecce leui. f ES

Eſt er ubig files priſeo uiduata color Nam dolus inſidias tendit ubiq; ſuac. Conſortes pauci, comites inulti, uia multos
Vna capit, paucis permanet una fides.
Qui me leſit, item ledet, ſi ledere poßit, Expedit infido non iterare fidem. Qui nocuit primo, uult poſſe nocere ſecundo, Quẽ dedit infidus mella uenena puto. Non bonus eſt cus, qui præfert ciuibus hoſtem, Vtiliter ſeruit nemo duobiis heris. Spernere quod prodeſt,& amare quod obſit ineptum eſt. f uod fugimus prodeſt, e quod amamus obe fi. uod praui pro honis mala reddant. Nil prodeſt prodeſſe malis, mens praua alorum, Immemor accepti non timet eſſe boni. Reddere gaudet homo nequam pro inelle uenenum, Pro fructu pernam, pro pietate dolum. Qudd in omni opere conſideranda ſit intentio.
Nemo licet proſti, niſtuult prodeſſe, meretur, Nam prodeſſe poteſt boſtis obeſſe uolens. bei c
Nil

Nil ornat factum niſi facti ſolu uoluntat, Non operis fructum ſed noto mentis opus.
Nam quicunq; alium molitur ledere, primum Ipſum ſectcculo percutiatq; ſuo.
Nec fugit infecti ſceleris meus praua reatum, Cui nineis hoc ſolum quod uoluit nocuit.
De falſis teſtibus. E
gepe ſidem falſo mendicat, ineptia teſtir Sept dolet pietas criminis arte capi.
Fraue tegit fruudes, quia frats niſt fraude tegatur, Nulla ualere pote st, fraus perit arte carens. Quod ſæpe aliquis patitur mala, uæ alij fraudulenter irrogat.
sie pereant. qui ſe prodeſſe fatentur,& obſunt, Diſcat in autorem pœna redire ſuum. pine malo claudi mala uita merctur, iniquuis Qu capit inſontes ſe dolet arte capi. Qudd qui alium ad malum hortatur, puniendus ſit ut operator.
Num licet ipſenibit paßt teniare nec aufs
geuior hie alios quod fais inſe reos. a Qu

Qudd in uultu affectus interior cognoſcitur. M
Certè diffeilè eſt abſcondere pecloris eſtus, Panditur& clauſo ſæpius ore ſuror. Deuitio iræ.
Gaudet in affictos ſeuire noneres poteſtas Iuſtitiæ, ſceleris ſerua ſedirauiget. Hac regnante iacet uirtus, præſeribit honeſta Impietas, ratio deſipit, alget honor. Quoòd miſerum ſit ſeruire iracundis.
He miſerẽ ſeruirt ſciat, qui ſeruit iniquo, Parc ere ſubiectis neſcit iniquus homo. 9 3595 1 1 7 725 Quod nobilium ſit placabiliter iraſei Leniter iraſci rex leniter incipe primùm Preæcipites torquet tardior iiſq; dies. ** 4 1 Qudd ira per uerba& lacrymas decreſcat.
Non inteſſecti nulla el curatio mobi, Sed magis incluſtz ignibus antni ftemunt. 85
A

Peereſcit dolor ad gemitus, ſed clauſus abundat, plus iræ quoties clauditur ignis habet. De uitandis contentionibus. Eſto pacificus, fuge iurgia, uincula pacit Celica ſunt animæ pabula, corpus alunt. Qudd uerba pro uerbis ſoleant reddi.
Dulcia pro dulci, pro turpi turpia reddi verba ſolent, olium lingua fidemq; parit.
Qui damnat, mala fata leuat, qui lenit, acerbat, Irritant animos fortia dicta graues. Qudòd prudentes non debent attendere uerba ſtultorum.
Nobilitas fortis riſum eontemnit inertis, Nec ſtolidus doctum debet adire iocis. Ne quis alium arguat, qui ipſe crimine plenus eſt.
Non alios curat, qui ſe malè negligit egrum,
onne quad ei ſuimet tendit adeſſe ſuum. f g Qud

Qudd poſt uindictam non ſit
ira retinendaQuos uiles fugit ira negat ſe gratia dignot, Nobile plus odium quàm miſer ornat ager.
Exhibilis reſpondet amor quibus ira negatis, Et quandoq; iuuat diſplicuiſſe prius.
Fœdera poſt iram redeuntia firmius herent, Peius ut admiſſum gratia fracta facit.
Quod minæ non ſemper habeant effectum.
Non ſemper motis funduntur nubibus imbres, Dat mare ſepe metus, mille pericla tamen. O
Non ſemper me lat ferit in quos mittitur arcus, Nec quo dirigitur peruenit uſq lap.
Viribus obieere& uires, non expelit, imò Blanditijs poteris exuperare minat. N
Vtalijs faciamus, quæ nobis fleri uolumus.
T. Hec alijs facies, quæ ſcis tibi commoda, nulli Fac, quæ facta tibi pernicioſa putes. i C 3 Quod

Qudd ſecundum culpæ modum pœna ſit moderanda. luxta men ſuram culpæ, menſura ſequatur Pænæ, qui rect iudicat illudagit. Qudd liceat uim ui repellere, ö E
jure poteſt ledi ledens, ut ledat e illum. vnde breuis ce pit leſio magna redit. Qudd hoſtis non ſit nimis timendus. E
Ne timea nimium mentis moderare timorem, gepe gerit nimios cauſa puſila ſietut. Deluge. Biyria ſi ſapies, fugias prior ultimus inſtes,. Nil poterit iuſta tutius eſſe fug. Qudd uiri non debeant nimis dolere de aduerſis.
Cui ſi uita nocet, caleat ſibi rumpere nitam, Non nece ſe meriti iure quieſcit homo. De patientia Dei.
Niulta diu differt ſummi patientia regie, Suſbendens equi pondera iudicij. i 5 De

De flagello Dei,& eius utilitate. verbere nonnunquam caſii gat corde paterno, Ne eitò conſumat ſcua flagella reas. Cum Deus ex certa peccantes uerberat ira, Vt norint homines quid mereantur agit. Nam dum mortalis peraguntun tempora carilis Auſxilium miſeris ipſa flagella ferunt. Et uindicta breuis ſie noxia crimina finit, Ne ſine fine habeat debita pœna reos. Sic famulos tentat Deus, ut patientia præſtet Exemplum, quaſt ſol collaterale iubar. Quod fornax auro, quod ferro lima, flagellum Meßibus, em iuſtis aſperitatis onus.
Alea fortunæ fortes examinat, aurum In fornace, fides anxictate nitet. Ridet in aduerſis uirtus, non mergit houeſtum Hropoſitum, merſe proſperitatis hyens. Nomine paſſa Dei redolet tribulatio, paſeit Pgßio, delectat leſto, pœna ſapit. De flagello Dei patienter tolerando. Spera quotidie Domini ſuſfragia ſpera In domino, dominum dilige, ſanus eris.

f P. Nam non certanti nulla eſt ſperanda corona, Palmam quam capitur, gloria finis habet. De auaritia Sacerdotum. A.
Gratia ſummorum me rx eſt, nam gratia gratis
Non datur, hanc ſolum prodigus emptor habet,
yenditur introitus templi, prohibetq́; ſacerdos Ante Iouem uac uas munere ferre munis.
Dat nemo gratis, quia gratis nemo recepit, Vendit quiſq; quia uendidit, alter ei. i
Gratia ſcortatur præſtans, turpiq́; redacta sub precio, emptores deuouet i pſa ſuos.
Omnibus ut breuiter loquor, omnia uendit habendi
Imperioſus amor, cunctaq; nummius habet. De auaritia mulierum. A.
Non genus, aut formam, moreſue requirit amantig
Fœixina, de precio quaſtio prima ſuo est. Non dantem, ſed munus amat, mentitur amorem Ex dono, quantum donat amator, amat.
rhanda ſi quls umat, ſaa, non ſe, noſcat amari,
Thaꝑs amore caret, munus amantis amat. Deijs, qui pecunias auartè cumulant.
E.

E. Dic age eui ſeruas nummos, quos prauut aceruas, In quibus heu temerè ſpemq; fidemq́; loca. rorſitan aut furi ſeruas, an forte tyranno, Vt fur diripiat, uel uiolenta manus. Quod tibi foſſus humi cenſus, qui clauſus in arca, Eſtimo nullius commoditatis erit. Qudd peccatum ſit colligere pecuniam. Id nimium nimioq; mags prodeſſet egeno, Quàſ minimum minimo ore dis auare minut. Terrenis opibus cum diues gaudet iniquus, veris ſe miſerum neſcit egere boni. Nam quid erit, quod non momento temporis uno perdere mundana conditione qucat? cum licet adueyſit ceſſantibus omnia barcant, Lege tamen mortis ſit faciendus inops. At bona iuſtorum nullis obnoxia damnig, Hoſtes, furta, ignes ey mare non metuunt. Qudd ex auaritia multa mala prodeant.
ill ante diem patrios inquirit in annos, 8 Alligat immodicus quemlibet ærit amor. S 2

De fugienda auaritia. Deſit auaritiæ fex, cli ſua deeſſe ſtupeſcit, copia nuda, ſitis ebria, plena fames. De petendo, E
Si quid ais, prudenter agas,& reſpice ſinem. Ferre minora uolo, ne grauiora feram.
vt ſaa dent bomines ſemper ſperare iubentur, Donec ſpem uanam ves male lapſa probet.
4 *
Nan igitur debent pro uanis certa relinqui, Non ſua ſi quis amat, mox caret ipſe ſuꝶ.
Reddere lentus erit largus promiſſor, e audaæ Ad promiſſa, parum credulitatis habet. Deijs, qui poſteris theſaurum a0! corradunt.
Gaude quiſſul eris ne po te gaudeat alter, tere quas uutris alter habebit opes.
52 4
Vt locuples moriarls, egentis uiuere fato,
pauperius nihil eſt. quam miſer uſus opum. Ne quis aliena concu
pilcat.
8.

Non faciat cupilos aliena pecunia, nullos Alterius damnis luxuriare decet. E. vt perimas quenquam nullum tibi ſuadeat aurum, Nam decus c uitam mœſta ra pina rapit. Qubòd omnis auarus ſit ſer0 uus pecuniæ. N* Seruit habens habitis, nec habet, ſed habetur, auarii cenſus habet, domino prædominantur opes.
Namo potet dignẽ dominis ſeruire duobus, Diuitijs hominum, delitijſq; Dei. N Diuitijs ſeruit, mentem qui figit in illx, Seruit er ille Deo, qui bona ſemper amat. Quere Dei regnum prius: e procepta ſequarli Eius,& addentur de patre cuncta tibi. T. Te non excutiet cenſus, ſitic ebria, cuius Pullulat ex guſtu multiplicata fames. Qudd homo nihil poſsit habere proprium.
Heu quid opes opibus cum 94 propria quærk. cum ſe nemo poteſ appropriare ſibi.

Nil poſſeſſus habet, nam qui ſquls habetur, habere Nulla poteſt, ſe non poßidet, ergo nihil.
cum nequeas tulis eſſe tum nibil ed: ſuus eſſe Nemo pote, ergo nil reor eſſe ſuum.
Rebus ab hum anis excludit propria, claudens Omnia pugillo primipotentis apex.
Rurſu nil homini proprium permittit habere Mortis hyems, uitam terminat æra rapit.
Mortis ad occurſum ceſſat poſſeſßio, tranſit Ad dominos er habens,& quod hubetur, abeſ.
geruus auaritiæ ſibi non dominatur, abutens Arbitrio proprio, proprietate caret.
Sic tria depropriant propriumʒ diuina poteſtas Claudens cuncta, iugum mortis, auara lues.
De bono libertatis.
Malo macer lber, quim pinguis ſeruus baberi, Res bona libertas, res tedioſa iugum. a
„
Non bene pro toto libertas uenditur auro, 5 Hoc cœleſte bonum præterit orbis opet.
De eleemoſina facienda.
cum proprium nihil eſſe ſcias, et danda facultas Qzeq; retenta nocet, particulata iuuat.
DiP.
N.
N.

Diſpenſa quod habes, ut conſulit uſus ad uſum,
No n ad auaritiæ pabula confer opes.
Da nude, da bauperibus, te pinguibus uti
Dedecet, in membris eſuriente Deo. De effectu eleemoſinæ. Liberat à mortis laqueis elemoſina, ſordes Abluit, autori dulce perorat opus. Vitam perpetuat uenturam, præſtat honorem Corporcum, præſtat ſpirituale decus.
Quod non ſit ſollicitandum de craſtino.
M. Pauperiem modico contentus ſemper amaui, Et rerum dominus, nil cupiendo ful.
De Pa ate
pauper tas fl leta uenit, tutißima res e. Triſtior immenſas pauperat uſus opes.
* Paupertatis honos, honor eſt patientibus, imò Semina uirtutum commodiora facit. Nec defectus opum ſed deſperatio, confert Pauperiem, mentis deficiente ſtatu. Non rerum cumulus, ſed ſuffcientia mentis Ditat. ſaſficiant pauculs diues eris.
Quid

Quid deceat pauperem.
Pauperiem eon ſulta regat patientia, pauper Saccincta ſtudeas ſobrietate frui.
Pauper delttias fuge, pauperis exigit eſſe Simplicitas hunilis laude facunda comes.
Qubd pauperes arte et officio ſe debeant ſuſtentare.
P. a Rebus ex in multi ars adiuuut officium, Nam ſolet ars dominum ſepe iuuare ſuum. Et gaudet locuples, qui flere ſolebat egenus, Et modò uadit eques, qui fuit ante pedes. Quod donare ſibi minimè potuere parentes, Hoc exercenti iam dedit oſſicium. Ergo tuis primunm ſi non fauet ille Ioquelis, Arte ulel bbſcquio, fac tanien ut faueat. Oßficiumq́; tuum ſi primo ferre recuſet, Tu ſeruire tamen ſisq; paratus ei. Ars auimos frangit firmas, er diruit arees, Arte calunt turres, arte leuatur onus.
HI.
Sie proßibet Cornix potiorem uiribus arcem, Que, quod non potuit niribus, arte foteſt.
M.

Ef piſcis ſiquidis deprenditur arte ſub undis, Et pedibus ſiccis per mare currit homo. Deſperare noc et; uotum labor improbus implet. Arrq; uigil, magnas ſæpe miniſtrat opes, De tribus malis humanæ 5 carnis. F. sunt carnis ſamulæ tres, Iubrica lingua, ſoluti Renes, ingluuies ambitioſa gulæ. Renes uana petunt, gula deuorat, ebria lingua Palpitat, et currit labiliore rota.
Qudd non ſit indulgendum gulgę. 7
Quid ſeruire gulæ prodeſt, ut prædo macelli Venter, præcipiti pondere membra premat. vt uiuunt comedunt prudentes, hiſtrio uiuit Vt come dab, urndit prædia, uendit agros. Ventre ſaginato, Veneris ſaſpirat ad uſum, Carnis amica caro, carnca membra petens.
De guloſis. A.
Has illis epulas potits laudare memento, Qui llbertatem paſtpaſuere guls. . Qudd
U

7
Quod natura minimis contenta eſt. IT. Sic ſtudeas epulis ut ſufficientia dictat Non gula, non uentris ambitus imò fames. ventribus eſca datur, eſcis ueuter, deus eſcas Deſtruet& uentres, ut ſacra uerba canunt. De ſobrio conuiuio. T. Hoc conuiuiolo uid uitæ ſufficit, omnis Luxis abe N, omnis crapula, pauca placent. Non petitur placitura gulæ uenatio, nullum Allile, non ſſeci pectoris ira piper. Non uere uoluuntur alles, guſtuq; ſaporis ludex, non ſtudet hic intitulare merum. Nuſlus adulatur, ſententia nulla palatur, Queritur hic ſatis e pacificart famem. Sufficit hic quicunq; liquor, cibus omnis, ut eſca dit quacunq; fames uicta, liquore ſitis. preſtant nulla gulæ, naturæ paucula, uitæ. vſum, pauperibus plurima, cuncta Deo. De duplici motu hominis.
2 8 Eſt duplex hominis motus, caro, ſpiritus alter, Alterius precium depreciare ſtudet.
Spi- 5

Spiritus en ſponſusa caro ſponſa domeſticus hoſt hs sponſum ſponſa premit proximiare dolo. Militat aduerſus ſponſum caro noxia ſponſo sponſa nocet ſponſe ſponſus amicat open. ec nocet, iſte docet, hæc deſtruit, hic ſtruit, iſte præmiat, hæc crutiat, hec premit, iſte gemita Si rerum nubat expedias eſt ſpiritus Adam, Ela caro, ſponſt pernicioſa comes. De morte. A morſu uetito mort dicitur omnia morden Nominis exponit ſignificata ſui. Non in carne tibi fuerit fiducia carnem comprime, ne reprimat te uitioſa caro. Qudd peſtis luxuriæ ſit
generalis.
dul princeps, aut qui dominis, quid deniq; uinit. Nil equidem, quod non illaqueatur eo. Quod diſsimilis ſit luxuria pueri& ſenis. Non par inuoluit puerumq́; ſenemaq reatut, Errat amando puer, ſeuit amando ſenexFlamm ſenum rorem ueniæ non impetrat, barum
rornax ſedari non ſine fonte poteſt i 0 o Bxlingui

dᷣxtingui leuius puexilz flamma meretur, Rore premi modico flamma nouella ſolet.
De indiſcretione mulierum. G. rœmina uult ſudare ſuos, didicitq; iubere, Pœna tenet famulos, inuouat illa cutem.
* De inconſtantia& malitia mulierum. E.
Sola premit ujuosq́; metu, pœnaq́; ſepultos
Fœmnina, fæmineum nil bene finit opus. Et propriè proprium tenet omnis fermina, quod
cum
corripitur grauior pullulat inde furor. Quls prohibere poteſt pelago ne fluctuet, igni
Ne calcat, ſtudio fallitur ille ſuo. N
confugit ad fraudes innata hæc fallere nata rœmina, dans ſceleri non reuocanda manu
Qudd uitium paucarum non omnibus ſit imponendum.
P.

hemper ini quorum ſee lus impedit acta bonoruſtz Hic nocet, alterius non mea culpa, mihi.
De uitanda aſtutia mulierum. B. gi qua ſuum penitus deſciuit fermina ſcxum, Plus niueo coruo prodigioſa fuit.
Quid deceat mulieres.
Conuenit eꝶt ex honos, ut det reſponſa petenti, Et quoſcunq; uidet quæq; pueila uocet. Aulſcultare licet, quoq; reddere uerba pucllæ,
conuenit iſta tamen ut moderanter agat. De pulchritudine mulierum. Concipit uigentes animos flucia formæ, Inq; modum dominam non ſinit eſſe ſuante De ætate iuuenili. T. Et adoleſcentis curſaus, ſuſpectior, ætas Lubrica, delitijs ebria, legis egens.
Gaudia ſemper amat, quaq; ludie ra nerba iuuentus Et iuuenum mentes bæc in amore mouent.
D ij Qubd

Qubd uicinitas fœminæ magis urat. Nam ſolet almoto plus leere proximius ignis Si foret amotus lederet ia minus. Qudd tentatio magis præualeat. P. v a ereſcit amor, pariter dediſcitur iſu, omnis& impaſtus attenuatur amor. perpetusò lignis creſcit creſcentibus ignis, Detrahe ligna foco protinus ignis abeſt. 9 Quòd amor per ſigna erumpat. M. Riſſus, amor, coitus, uentris conceptio triplex, Indicium leſæ uirginitatis habent. f De corruptione carnis. per Veneri morem uirgo citò perdit honorem, Igneus ille furor neſcit habere modum. Quod non ſit gloriandum de caſtitate. F. Sola etenim innumeris armata ſuperbia tels,
cui poſſunt uires e benefacta dare.. ud

Qudd non ſit corruptio carnis, citra conſenſum mentis. Mens illeſa nihil uiolato corpore perdet, Inuitam carnem uulnera non maculant. Nec crimen facti recipit non mixta uoluntas, velle magis facinus, quam tolerare nocet. Sic aut ad cordis penetralia cuncta recurrunt, yt plerunq; animus ſit ſine carne nocens. cum ſed ab intacto ſemotum corpore ſolum ef, Concupit, e rectis motibus intus agit. Omne genus uitij proprio tantum ualet actu, Bt peccata ſuam quæq; gerunt faciem. Quod aliquando amor lateat ſub nomine amicitiæ. gumit amicitiæ uirtus in nomine uires, Intrat amicitiæ nomine tectus amor. De inconſtantia amantium.
Mens animusq manens inconſtans ſemper amantit,
Vel. o Deus in quantit animus uerſatur amantis, Quem timo bac illac pellit amor q; grauſs.
Deui amoris. 8

.
ingenioſus amor ports clauſtraq́; relarat, Vincit quicquid obeſt ingenioſus amor.
Audac em faciuut amor, e nox, iraq; præceps, Que fragiles armant ad mala quæ q mani.
He celandis ſecretis amantium. P. Semper amans delicta pati bene debet amantis, Culpæ communis fer patienter onus. ged dec et arcanum celari ſemper amantum, Nam dixiſſe pudet, cum pudor omnis abeg.
Quòd ſæpe innocentes infamentur. 1 gepius immeritas incuſat fama puellas, Excludit fragiles commodiore domo.
Interdum rapimur uitijs ſequimurq́; uolentes, Et quod non capiunt pectora bruta uolunt.
Crede equidem aſſuetas animo remeare figuras, Et fallax ſtudium ludit imago ſuum.
uod nec actu nec corde ſit mechandum.
A.

A. Lex uetat antiquos mechari corporis actu. cordeq́; inechari nos pie Chriſte uetas.
De fugienda luxuria.
Reſpice luxuriam, quæ prodiga ſanguinis hoſtis Eſt animæ fragilis carnis amica nocens. Qudd confeſsio ſit medicina uitiorum. gi tegat ex toto faciem motusq; dolor, Et uetat opaca uirga ſalutis opem. Forſitan euenient peiora prioribus illit, si me continget forſitan inde mori. Eſtimo monſtrari melius, nam conditus ignis Acrior effufts ignibus eſſe ſolet. De fugiendo ocio. Ne noceat carnem compeſce labore, labora Langueſeit uitium, nil age morbus adeſt. Qudd non ſit reluctandum luxuriæ. 5 9. i = de corde meo tentaui demere curas, sepius obſtanti, kunc mags arſit amor. f 8 D 4 Ne

Ne ſlbi ſibit mor. licet buic ego 755 repigneꝶ, Nec repugnantem, tunc magis urget amor. Et maiora ſuo ſurgunt incendia motu, Lizq́; repugnandp maior e ira furit. Non potes ergo tuas bellis extinguere flammas, Sed cum pace tuus mitior ignis erit. De uitando loco turpi. Siuenerem uitare cupls, loca, tempora uita, Nam locus& tempus pahula præbet ci.
Qudd J ſit remedium uxuriæ.
yickuſbrietas dat grata remelia luxin,
Et Veneris, paucis utere, luxus obit. De forma honeſtæ uitæ.
Nubere uirtuti uirtus letatur, honeſtat Gaudet honeſtatis comparꝭ eſſe comes,
Fruckibus ipſa ſuis, quæ ft. cognoſcitur arbor, Arbore de dulci dulcia poma cadunt.
Ralicis uitio ſordet ramuſculuꝶ beres Improbus, excedit erimine ſepe patrem
De appetenda doctrina.

Tuſcat er extinguit cordis caligo nitorem Corporis, eſt animi ſolus in orbe nitor ·
conſule doctores legis, diſcede malorum A conuenticulis, concomitare bonos. De uſu& exercitio. . N Doctrine pater eſt uſus, doctrina ſcholaris Interciſa perit, continuata uiget. cunctarum rerum prudentia diſcitur uſu, vſq;& ars docuit, quod ſapit omnit homo.
cuncta labor, nibil e inueſtigabile farti, penſatur fructus utilitate labor. Qudd quandoq; uacandum ſit à ſtudio. Interpone tuis interdum gaudia curis,. Intermiſſa minus ſarcina pondus habet
De uten deſidia.
Ex xequie ſerpit peſtis ſcuißima, luxus Armiger, e ſamæ prodigus hoſtis amor. D

P. improbus inter dum dubios labor impelit actun. Magnaq; tollit iners coumoda uita pigri.
Qudd nemo futura ſciat.
curſas fatorum neſcit pars ulla uirorum,
Solius eſ proprium ſcire futura Dei.
De meditatione. P.
gcrutari legem poſſſat ubicunq; quieti,
si mundi à ſtre pitu libera corda uacent. Nam templum domini per ſacraſilentia creſcit.
Et ſtruitur tacitè non ruitura domus.
Qudd pueri in tenera ætate ſint docendi.
conſuetudo ſapit naturam, teſta ſaporlb, quem nous concepit non memor eſſe nequit. De exhortandis pueris ad ſtudium. E. inſtta natorum cordi doctrina parentum, cum ffuctum pariat ſpreta nocere ſolet.
Auditore carens docili, doctrina magiſtri Ingrata ex ſterili ſemina perdit humo.

Qudd non ſit ſimul diuerſis
intendendum.
Haud facilꝭ eſl animum multis inflectere rebis, vt res oppoſttas mens ferat una dus. emalis, quæ citò inhærent.
Praua quidem citò fruclificant, ſed fertilis arbor Tardius urtica creſcere ſemper habet. Quòd recurrendum ſit ad fontem.
Meßis agrum redolet, radicem uirgula, fontem Riuus, meßis agro, meſſe probatur ager. De arrogantia doctorum. Omne boni precium ſplendeſcit clarius, huius In medium quoties fuſſor uſus erit. In turbam null us faſtiliet eſſe magiſter, Quo plures aderunt, ey ſibi maior erit. Tama citat laudem, laus præmia, præmia mentem, Nens ſtudium, ſtudium dogmata, dogma decin.
PVBLII

—
e PVBILIIꝰ
FAVSTIL ANDRELI NI, FOROLIVIEIRSIS pOET AE laureati, Regijq;, ac Reginei Hecatodiſtichon. Ad præſtantem uirum Ioannem Ruſeum generalem Quæſtorem Regium promeritiſsimum.
O fauſta dedi? miſſe primordia numMN⁊, Tauſtior incœpta it quoq; finis ope· Princigium ex alto naſcens ardore probatur, Iuſta ſed in ſolo fine corona datur.
Ad diſticha.
creſeite cum largo mea diſtichancreſcite cenſu, Depoſcunt tutæ fertile carmen opes.
Nulla dies ſine linea.
Nulla dies abeat, quin linea dutla ſuperflt, Non decet ignauian praterijſſe diem.
Ad

Ad lectorem.
Quid me tam miris ſublimem laudibus efferte Diuinum ingenium plena crumena facit.
Haud bene cantatur exhauſta crumena.
Legitimus tacto concentus manat ab ere, Non bene quum uacua eit ulla crumens ſonatCæcus cantat ob habitam
tpſe habita ſacram cæcus ſtipe cantat ad ædeni, Mutus abit, nudam cum trahit ille manum.
0 Pecunia rerum regina.
Vnica cunctarum regina pecunia rerum Præcipuum magno pro Ioue nomen habet.
Aurum ſole ſplendidius.
clara quidem profert phœbeus lumina fulgor, purius eſt aurum ſplendidiusq; micat.
Pauper.

Pauper.
Durius abiecto ubil et quod paupere uiuat/ Indigus eſt pauper, nil niſi triſte malum.
Diuiti omnia, pauperi aut parum, aut nihil.
Quilibet equorcas ſemper fluit anni in unda, Pau periora culex tecta rotundus adit.
Aſſentator.
Qui blando patulas peraſtto commodet aures, In ſanium ex ſtulto pectore peclus habet.
Debitor.
Semper e infelix alieni debitor eri, Duraq́; ſeruili uincula meute gerit.
Amor.
Non amor antiquo fuerat ſed amaror ab æao, Dicendus cum it ſemper amarus amor.
Idem.
————ͤ—— 4

Idem.
cura placens, prædulce malum, triſtuq́; uoluptot He ueſana furens pectora cæcat amor
Non amans, ſed amens.
Si ſapir amentem dicas, non lecfor amantem, Nam nihil inſanus mentis amator habet.
Leno.
5 communts ſtultæ peſtis damnoſa iuuenta surripit in cautas leno doloſus opes. Scortum. Non ſcortum eꝶ aliud, niſi blanda er ſabdola ſpren Qua trahit humanum ſub uada cœca genus. Igdem. Ad uiuam ſcortum ſugens hirudo medullam, In paphiam exhaurit peclora prona deam. Fœmina. cuncta ſab aſtrigero regnantia erimina celo
Nutrit in aternos famins nata dolos. Caput

Caput fœmineum. Non ſi femineum crebro caput igue reſundasa Ingenij mutes prima metalla ſul.
f Coitus. 5 Turpis,& eſt morbi ſpecies horrenda caduci, Quum iacet exanimis poſt ſua furta V enusa
i Vinum. Immodicus lædit, ceu dira cicuta, Lyæis, Non facit ad longam crapula multa diem.
Ad bibacem. Ebria ne titubent dubio ueſtigia greſſu, Temperet appoſitum lymph refuſa merum.
Ad eundem. Non imos epota pedes, ſed bacchica ſummum, vis caput inuadit, parcius ergo bibe.
De Venere& Baccho. Faemper iuncta uenit bibulo Cytheræa lyæo, Res eſt inflammans luxurioſa merum.
int ignola licet magni patrimonia craſi
Immenſe abſamunt alta barathra gule. 2 E Ocium.

——
——
Ocium.
corrumpunt forti celſas cum pectore mente,,
Ocia plumoſo deſidioſa thoro.
Somnus. uam uigil ignauo demit ſolertia ſomno, Additur hæc uitæ longior hora tuc.
Fama. Alta cleonæo quærenda est ſama labore, Non uenit ex molli uiuida fama thoro.
Auarus. semper eget ſitiens medijsceu Tantalus undis, Int er anhelatas pauper auarus opes.
Inuidus. Inuida perpetuis urit præcordia flammt, Incedens fauſto ſors aliena pede.
Fortuna.
vitrea dum ſplendet uultu fortuna ſereno, protinus in uili fracta recumbit humo.
Amicæ fortunæ.
Agmmina quæ nitido credis fidißima cœlo, Nube ſub obſcura terga fugata dabunt.
Seruan P.
C.

Seruandus modus in utraq; fortuna. Ne dextra elatum nideat, fractumq́; ſiniſtra, 3 Adſtt fortune certus utriq modus.
U
Aduerſa fortuna toleranda. perfer vlyſſao ſortem de more ſiniſtram, Hæc bene duranti ſub pede uicta iacet.
Aduerſis ſuccumbens. Caſibus aduerſis fracta qui mente recumbit, Fortuna ignorat dexteriore frui.
Hypocrita. Ne pura explicitæ credas ſub imagine ftonti Raptorem occultat peliis ouina lupum.
Idem.
Exterioragerit qui ſimplicis ora columbæ, Interiora uafræ pectora uulpis habet.
*
Superbia. Turęida uentoſos imitata ſuperbia folles, 5 Paſcitur rio corpus inane Noto. 2
Venetus. E 8 plamoſe

elumo a inſficeres nudatum cor pora coruum Redditaſi Veneto præda lutrone foret.
Ad Cæſarem Borgiam ducem Valentinenſem.
Aut nihil, aut Cæſur uexillo pingis inani, 1.
pro magno ſies Cæſare ſtulte nihil.
luuenta. Accenſa exardens flammata libidine pectus, Labitur in cunctum prona iuuenta nefas. 2
Senecta. prudentem exhauſto mentem pro robore defert, Matura& longa cocta ſenecta dic. cl
Ficus Gallica ad Io. Ruſeum.
rertilis at raras gignit quas gallia, ficus
Accipe, nam raros non niſt rara decent. 7 Garrulus. Extremum ad malum primo quæ obtundit ab ouo, Vitanda eſt menſæ garrula pica tuæ. Dentes.
Natura omniparens dentes formauit᷑ acutos, * e ee clauſtris lingua ſit arcta 55 Lingua.

Lingua. Qnid meli lingua, lingua quid peius eadem, Triſtia cum dulci toxica melle gerit.
Fides.
Aurea qudm ſancto coluerunt ſecula ritu, Aut nulla, aut noſtro eſt tempore rara fides.
Homo.
Quit genug affectas uitam mortale perennem? qui um ſis momento bulla caduca breuit
Mors.
lam uenit orta metens æqua mors omnia falce, Hinc habet incertam neſcia uita diem.
Mors haud timenda.
Tenſa quid horreſcis miſſuram ſpicula mortem Non mors, ſed paßi eſt meta ſuprema mali.
0, Seruus.
Qui non ſeruili dominus fraudatur ab artet Prodigium ſeruus grande fidelis erit.
Vxor dignitatis nomen, non uoluptatis. E 3 Nomina
.

Nomina ſepofita ueneranda libidine geſtat, Quam iunxit caſto copula ſancto thoro.
Vxor ob ſobolem ducenda. Vxor habenda uenit, non ut ſaturata libido, Sed ſit in eternos aucta propago dies.
Curia.
Larga quidem magnos promittit curia montes, Irrita ſed rapidis uerba feruntur aqui.
Eadem.
Quãm bene conueniens ſortita ef curia nomen. Agrauibus curis curia dicla lenit.
Pax.
Securus placida mundus ſub pace quieſcit, Tranquillum en ſummi pax opus alma Dei.
Bellum.
perfurit er totam miſcet Mars impius orbem, leu diro inuenta est ab loue tanta lues.
Inclementia bellica.
5 *
17
denti miſerans clementia bello,
etuoſa pium dextera neſcit opus.
e Ip
Haud

Haud eſſe poſt uictoriam ſæuiendum.
Bellica quæſito frenanda eſt ira triumpho,
Haud ſeuit domito nobilis hoſte manis.
5 Ira. Sanguine ſeintillans feruenti naſcilur ira, Que ſemper domina mente domanda uenit.
Bombarda. di cœlum quateret moles bambardica cælum, Tota foret capto mac hina ſtrata Iouc.
luſtitia. Aequa gerit rectam librat quæ pondera lancem. luſtitia immota firma tenaxq́; manu. Prudens.
Quisqus es õ prudens Ianum ſectare bifrontem, dunt ora, atq; oculis terga uidenda tuis.
Fortis.
luſtanti ueniunt ſabeunda pericula caſu,
Rebis in anguſtis fortic corda patent · Modeſtus. E 4. Lerlan

beruandain rebus preſixa eꝶ meta gerenii, Non excelſa pudens facta modeſtus amat.
Lex. Lex ſancta humane docta ef qua regula uitæ Pemiſſum æthereo munis ab orbe uenit.
Iuris decreta. Si ſablata forent iuris decreta uerendi, Vinceres immanes barbara uita ferat.
Comburenda in leges uoluminum maſſa. Emiſſa in ſacras numeroſa uolumina leges Sunt Phactontæa tedia digna face.
Imperitus ſegum doctor. IAqurus null am centeno uerbere legem, Non legum es doctor uane, quid ergordolor. 8
Sorbonicus. Sorbonica inuictus lucta quicunq; rediſti, Tu poles herculcꝗ ſpernere tutus opes.
Sophiſta,
Caprinæ nugas lanæ ſi poſeis inaner Stentorea exclamans uoce ſophiſta dabit.
Medicus

Miedicus illuſtris. Clarus apollinea medicus qui fulgeat arte, E xtat adoranda cen Deus alter ope.
Medicus indoctus. Quum dicam culo mærdam ægrotante cacatam, Non ementito merdicus ore uocor.
Philoſophus naturalis. Felix, cui nota eſ naturæ cauſa latentix, At ſua qui noſcat pectora, rarus adeſ.
Socrates. f Morigeram ex alto ſophiam qui traxit ohmpo, Suſtulit acteum ſorpta cicuta ſenem.
Aſtrologus. Mirum, cum toto noſcat ſtata ſydera lo, Neſciat in patria mœcha ſit uxor humo.
Furor poẽticus. Vatibus æternis cœlo deſcendit ab alto, Ad noua diuinus facta canenda furor.
Orator.
Intonat etherea ce miſſum fulmen ab are Concita fulgurei lingua diſerta uiri.

Poẽtæ præſentis ſæculi. Delphica non redolens afſtantia numina carmen, Sccula ſed fœtens noſtra cacamen habent.
Oratores eiuſdem ætatis. creditur orator noſtrum quicunq; per æuum. Si uerum excutiat nomen arator erit.
Pont. Max. Præficitur paſtor baculo munitus ad unco, Vt uigili errantes lumine ſeruet oues.
Cardinalis. Hie habet d fixo deductum cardine nomen, Debeat ut firmam ſuſtinuiſſe fidem.
0 Ad eundem. Monſtrat ſanguincam fundas tua pur pura uitam, clauigerum inuadunt cum fera bella thronum.
Epiſcopus.
cætera quo ſuperat meditanti pectora ſenſu.* Impoſita ex ipſis nqmina rebus habet.
Lis.
Me breui ſiet miſero mendicior Hiro, Triſtia qui litis bella forenſis amet. 5
Pocẽta

Poẽta alienus à lite. Litigioſa fugit ſtudioſus iurgia uates, Non amat inſanum muſa quieta forum.
Mercator perfidus. Periurata ſuo poſtponit numina lue ro Mercator ty gijs non niſt agnus aquis.
Rex aculeo carens. Cuid metuis? princeps diro caret inclytis æſtro. Non facit ad magnos ultio ſeua duces.
Promiſſum Regium. Stent fixa æternum Regalia ſponſa per æuum, Seruandam ex poſcunt regia uerba idem. Voluptas& uirtus.
It malẽ præſtanti diſpar uirtute uoluptat, Hinc dolor æterfus, inde perennis honor.
Turpis& formoſus.
Turpis ut eſt pulchra facies uirtute nitenda, Sie nitida labes fronte linenda uenit.
Puer ſingendus ab optimo artificc.
cCærei

cereus eſt docto fingendu police uultus, Ora promethæum pulchra uenuſtat opus.
Mens. Diuina humanos mens eſt infuſa per artus, Cogitet ut ſpreto facta ſuperna ſolo. 7* Amicus reconciliatus.
Gratia quæ cobat ficti malè ſarta ſodalt, Eſt uelut in Siculo Scylla cauenda mari,
Generoſus. Acceptum duplici munus cum fœnore reddit, Vincitur haud larga mens generoſa manu.
Metiendæ uires.
Ardua ne ſubeas ignotæ pondera molis, Ni bene ſint tergi robora manſa tui.
Nemo felix ante obitum.
Ne quiſquam extrema fœlix niſi morte uocetur, Inſtruis aecenſo C rœſe ligate rogo.
SGalliæ ſenatores. luſtitia ĩ ſummo terras ioue miſſa per omnes, Galloruns clegit tecta uerenda patrum.
22

Ne Dares cum Entello.
Ne Stculo Phrygius cano decertet ephœbus, Fortius à laſſo ſtant ſola fixa boue ·
Soli Chriſto, qui eſt alpha& a, honor& gloria.
U
prima rudimenti ſupremaq́; littera graij, Danda uni et dexter gloria Chriſte tibi.
FINIS.