459

Caf. i6. Char. Praelectiones.

L-u fu, n »Hsf M *™ s •e^SiiAi®' °?°»>

StumV «"■*'*" 0eiJu/ >

Ef mihi sceptrum dederunt, Lt«r; -virentis ramum,

Decerptu mirandum,— h. e. qui permirus videbatur cum' abarbore decerperetur; ita enim ea verba expono; nihil hic de laurugustata, nec in os sumpta. Decepti videntur viri doctissimi homo-nymia illius vocis »A», ac si fuisset particip. praes, ab «-K- comedo-,vel imperfecti prima persona sing. cum sit tertia plur. aoristi secundipro »Ai£, ex dialecto Boeotica, a didb/M. Laurus ignea est, ideoqucdrinonibus infesta; fic quando uritur, sonum reddit, 8c qnandamprodicendi vim habet; unde wa«i /siyt ustmmgjntm dicitur a The-ocrito Idyll, i, inscripto Pharmaceutria ; nam & lauri usus vulgo inMagicis erat, & quasi futurorum praesensionem habere credebatur.Nil crepitandus uritur quam laurus, unde & «W»v» a Jd particulaintenliva & deducit Eustathius, a sono quem in igni edit.Lauro igitur in focum conjecta, ex diverso crepandi modo futuro-rum praesagia St vaticinia fiebant; si sonandus crepuisset, faustumid omen fuit: Tibullus,

—Laurus bona signa dedit, gaudete coloni.

Ut succensa sacris crepitet bene laurea flammis,

Omine quo felix V- sacer annus eat.

At si tacita deflagrasset, id inauspicatum; Propertius,

Et tacet extmtlo laurus adusta foco.

Hinc laurus divinationis symbolum, & Apollini, vatum Deo & prae-sidi 's /tarmitis, sacra habebatur : quod adumbravit Poeta fabula suade Paphne puella ab Apolline adamata, & in hanc arborem conversa;xj n /tbjj JitPgßV dati 4 mpäivx StipyUu mepijuni e/jeati/jAif KaCuv 3di pudi 'ritoptOzv iCipzycletcm, K$.i fcmrmdie imxiTt crsuQistnjo n ptndr,Geoponicorum pag. [303. Edit. Cantab.] Hinc vates & chresmologi,cum oracula funderent, & futura praecinerent, laurum in ore tene-bant, unde Jkpvepdyn, quasi laurivori, dicebantur ; Laurumque mo-mordit, de vate quodam Satyricus; & Tibullus,

Vera cano, fic usque sacras innoxia laurusVescar—

Et notum illud Lycophronis, de Cassandra vaticinante, Sc entheo fu-rore correpta,

A "*<pvnptiyiy cÄ \cu(Jiav otfet,

h . e. interprete Scsiigcro, Superstitiosa fauce bacchata est sonum. Inquem locum Isiacus Tzctt.es inter alia hate habet, rationem reddensquare vates Jbpnpdyu lauriferi dicebantur, ti -t' axi*' ( ime (re-jecta E. illa fabula de Daphne, ventas fic r e habet) oj -/jnr/jicKspi --jHstrmc ptpdnie Mpn<, po&uvTt;, <h 'aabuxSc Sr7©- M $„di axsfixjixs»*j e™ acie tk'c xpw, uk'c ne n 'est md^, -Z

x-tw tk (iSSm l-dSti<£, S-n Jdpmpiy>t udi. ii TO , In di ruptriHl

ddprf, K/ Xey«y p^perfixt, ix*a toc afepdt. Asynpdyn igitur ei fxddu;,

quqfi Jaurutn comedentes", i. ,. vaticinando victum quaeritantes

quan-