I
AD JOANNEM KEPLERUM
1614. Ia accepisse, & Romse jam versari inocio mathematico. De Ptolemaeo
557
i
Grxco-htino ii, Antwerpix dum ad-huc essem, vestras accepissem, coramipsemet aliquid prostare potuissem,& fere sperassem , me dono a quo-dam amico, qui eum habebat,facilefuisse impetraturum ; scribam adipsum cursore proximo: Italus est,Octavius Pisani dictus, vacat privatissuis studiis mathematicis Antwer-lx, quibus delectatur, & cogitatrevi aliquid in Theorias Planeta-rum edere: si potero, efficiam apudeum, ut vel suum vel aliud simile ex-emplar Dominationi Tuse curettransmitti. Et quia aliud modo nonoccurrit, & alias scribam jfepius, fi-nio, & Tuse Dominationi omnia fau-sta & felicia precor, eamque rogo,ut hasce litterulas meas boni consu-lat. Rom&, d. vili Febr. cid id c X 1 v.
Epistola CCCXLVI.JOANNES KEPLERUSJOANNI MATTHIiEWACKHERIO.lllußrisS. CJES. MAßEST. Confiliarie,. Mdcenas benevolentisßme.
1 61 2. s\mm ad me misisti virgunculam,(1)vellem equidem, uti fvades, de-glubere ex animi mei sententia pos-sem: adeo formosa & delicata est,addo & generosa: verum nescio,quifiat, ut, quo plures hujusmodi virgi-nes fiib meum alpectum veniunt;quoque plures ego adamare inci-piam, hoc minus quotidie poffim.Adeo vel solus earum conspectusenervat vires; & desperatione obje-cta potiundi universis, vilitatemquandam & satietatem inducit singu-larum, animo impari, tamque variisdesideriis. Totam l .anc noctem cumhac no vitia pulchellula volutatus, ef-feci nihil: dotem, quam attulit, perme obtinet. Percontatus exilia, cu-jusnam esset parentis, nihil quidem,nisi Apellis, didici: cseterum variis
artibus nunc hoc nunc illud rogan-1 < 5 12do, tantum me puto didicisse, ut Teprocul dubio errare in Brenggeroexistimem : mea quidem sententiaaut Velleri ipsius est; nam qui po-tuisset ingeniosius latere post suamtabulam; aut certe, quod magis estconsentaneum reliquis argumentis,Joannis Bejeri Rainani, ejus qui Ura-nometriam adornavit. Tandem igi-tur nobis credendum est, non frustrafuisse promissionemJo. illius Fabricii,qui proximis nundinis, indice catalo-go , maculas Solares nobis est polli-citus ? (3) Et 6 nos PragL segnes, quiLipsiam vicinam cum habeamus, nenunc quidem ullum vidimus libelliexemplar. Verum, age, si nihil hacvice possumus in ipsam, habitum sal-tem ejus lustremus, genuinus sit, anpersonatus, &Bacchanalium fabula.Prima quidem epistola mihi dubita-tionem omnem eximit; rem essenon phantasma, quam tubo depre-henderunt. Quisquis est,mathema-tice loquitur, sobrie ratiocinatur,illusionum expertus est, optime sibicavisse creditur. Itaque de rei ve-ritate penitus ipsi concedo : de iisigitur, quas super re ille disputat,quxque luperasdificat, lubet cum illodissertare. Primum admoneo, videat,ne quid nimis tribuat visui circa qua-litatem & colorem macularum. Opti-ca ratio docet, si Veneris ipsius cor-pus in Sole fuerit, quantumvis ea luceluceret, qua penes nos umbram cor-poribus circumscribit, tamenquic-quid Venus occupat, id propter im-mensum fulgorem Solis, meram um-bram merumque nigoreisi visum iri.
Non sequitur igitur ab eo quod acci-dit hic visui, ad rem ipsam, maculasscilicet istas esse nigriores, reveraquam sunt macula Lunas. Nullumigitur censeri debet hoc argumen-tum, aut certe pertenue,ad vindican-dum ipsum Solis corpus ab his macu-lis. At illud validius est argumentum,Aaaa
non
3
(i)Trei Epistolas innuit de maculis Solaribus scriptas ad Marcum Ve)ferum Augusta Vind, i 6 n . / \ A r
quod veritati quam maxime est consentaneum Christoph. Scheinen e S J. ipso fatente inFiW,m,nlOptico Lib. III. P. 1. c. 31. & m Refractionibus coelestibus C.37.H. (z) Davidis Filii, Vid.Keplerus Prieset,ad Ephem. 1017- p* 17. t