Caput J X. _ - 43!

calamitosae vitae hujus bona , ad mundanae ambitionis strepi-

tum , immundarumquc affectionum ac voluptatum distonan-tislimas catadupas obsurdescentes, spe sua ad eam pertingendiMusicam, quam descripsisti,aliquando percipiendam excidunt!O magne rerum Harmosta, qui omnia iiunumcro, pondere,&mensura disponis; dispone animae meae enneachordon juxta di-vinae voluntatis tuae beneplacitum ; incita omnes animae meaenervos in laudem & gloriam nominis tui, utSeraphico ardorete diligam , Chcrubico mentis scrutinio inceslantcr te quaeram.Sis animae meae thronus ubi quiescas,ubi cubcsin meridie; adsicDominationum,Virtutum,Potestatumque praesidium;Principa-tum ponas super omnem animae indomitam rebellemque affe-ctionum turbam ; ut Angelica tibi puritate perpetuo serviam.St» et vox tun in nuribus meis ; Vox enim tun dulcis t & facies tundecora. Dispone in me eam Virtutum harmoniam, quam & tuin te, Acin supremis Virtutibus ab initio disposuisti, ut de virtutein virtutem vcluti de tono in tonum procedens, ad virtutum o-mnium diapason,totiusquc perfectionis complementum pertin-gam ; atque hoc Virtutum prxsidio munitus, in decachordopsal-terio pfallam tibi 3 teq; in saecula saeculorum laudem Lc glorificem,Arnen.

CAPUT IX.

Defyatio imaginario,

I. J 1 ’ HeodtdaShts. Pervenimus tandem ad ultimum munditerminum ; ut proinde nihil restet, nisi ut mihi explices,quid extra ultimum hujus Empyrei Coeli terminum sit reli-quum. Philosophi siquidem nonnulli nescio cujus imaginariispatii extra mundum mentionem faciunt, cujus tamen ratio-nem nemo est,qui explicare valeat. Cum enim corporei mun-di machina , uti supra scite docuisti , infinita este non postit;quid igitur mens mea concipcrc potest post ultimum totius

lii crea-