nu recto maximę altitudinis meridianę: subtrahi debet, ut primusproportionis terminus relinquatur. Porro distantia à meridia-no ad eam partem supputanda est, in qua meridies esse solet: ueultex ipsa demonstratione liquet. Estoenim ut in precedenti circulus a b c d,cuius centrum e, meridianus: dia-meter ac, sectio aequatoris: rectahy, sectio paralleli descripti à concepta stella circa b, polum mundi: rectaf g, sectio horiz ontis obliqui: punctum h, eius polus: deinde rectakl,sectio circuli cuiusdam horizontiaequidistantis, qui obseruationis tempore per stellam duci intelligitur:punctum in quo haec recta linea rectam hy, secat esto n. Itaque quoniamyc, arcus declinationis stelle, maior ponitur quam gc, complementum altitudinis poli, ipsa proposita stella supra horizontem integrum circulumdescribet. Et quoniam ea transire ponitur per polum horizontis, maximam altitudinem circuli quadrantem habebit, cum ad h, peruenerit:minimam uero arcum g y, cum ady, punctum: in quo rursus descripti paralleli circumferentia meridianum secabit. Hoc enim ex eo constat,quod recta hy, ipsius paralleli diameter est per 19, proponnem primiTheo. igitur maior quauis alia recta linea quę per centrum non transitquod per 20, propositionem primi Eu.& conem sententiam demonstrabitur. Sunt autem huiusmodi rectę lineę cones sectiones circulorum uerticalium& prędicti paralleli: ipsosque arcus subtendant qui interh, horizontis polum& propositam stellam interiacent: igitur per 27, proponnem tertijEu. ex Campani traditione, arcus hy, maior erit quocunque alio arcuk ij