De Variis

Par. II.

154

lux illa, postquam transiit per F, non secus converte-tur in colores apud P, Q., R, S, T, quam contigitin praecedentibus. Scilicet inspicienti schema pa-tebit, quomodo radii diversorum generum inaequa-liter refracti convergant a diversis partibus prisma-tis ad illud F, ubi (ut 8t hinc inde versus G&£) com-ponunt albedinem; sed inibi decussantes diverguntpostea, diversique colores in diversa spatia P, Q, R,S, T tendunt. Et hinc, cum radii repagulo quoli-bet H ex utravis parte prismatis intercipiuntur, ecoloribus P, Q^, R, S, T aliqui tollentur. Si ra-dios nempe vertici C vicinos intercipias, tolles pur-pureum P ; vel tolles rubeum T, si intercipias eosbasi A B vicinos. Et sic de aliis ; ita ut quoslibetpro arbitrio possis tollere, vel efficere, ut quilibetsolus appareat.

Deniq.ue, si lux ex unica tantum parte poneprisma limitetur, vel si duo statuantur limites, iiquevel ad easdem vel ad oppositas partes prismatis, velquocunque alio modo lux terminetur; modus, quocolores exinde generantur, ex antedictis facile pate-bit, ut jacturam temporis fecero de hac re pluraverba facturus. Quinetiam, si duo vel plura pris-mata quocunque modo inter se disponantur, peritusoptices facile explorabit causam.

Ca-terum de modo tollendi quoslibet colores insig* 34- per interpositionem obstaculi H hic obiter

notan-