Libetur111.li. 509rectionem, inita est reconciliatio, quod comes(nunc dux) Iuliacensis, autoritatem haberet per- comes Iudiaexluam instituendi praepositum Aquensem. Recepit quoque tertiam partem oblationum quae eésisocciditurangulis annis in templum beatae uirginis cadunt& à peregrinis afferuntur. Hae autem obuenones hactenus non fuerunt exiguae, ubi pro multa pecunia à peregrinis oblata ostensae fuerantEsephinutricij caligae, indusium beatae uirginis, linteamen decollationis lohannis baptistae,&à quaedam id genus monumenta uetustatis. Interfecto itaque comite Iuliacensi, archiepiscopuscioniem fusus interram Iuliacensem, deuastauit eam, fregit quasdam arces& expugnauit luliaum, uolens uindicare praede cessorem suum episcopum Engelbrechtum, qui quoque irruerat inctionem Iuliacensem, sed captus à comite tribus annis& dimidio duram& ferream sustinuitceptiuitatem. Nam comes fecit parari caueam ferream,& quum uellet adigebat episcopum inam faciens ridiculum ex eo spectaculum. Anno Christi 1460. discedens dux Burgundiae cum re-ge Franciae à ciuitate Leodiensi, mouit exercitum suum contra Aquenses, eo quod praestantio-ces ciues Leodienses fugissent Aquisgranum, expugnassetque ciuitatem& durius cum illis egisuisi illi dedidissent se ei. Ingresso autem duce ciuitatem, potentiores qui erant in ea, nudatispitibus, discalciari, solis indus ijs amicti, funeque collo suspenso prociderunt ante ducem, procumcontesque sic dimidia ferè hora, uix tandem ueniam& gratiam promouerunt.Mechlinia.E ciuitate ista nihil habeo quod scribam, nisi quod anno Christi 1545, septima die Augusti circa undecimam post meridiem horam, horrenda in ea accidit clades, qualis uixunquam est audita. Nam edito tonitruo tantus tremor concussit urben, ut maior parshominum putarit imminere extremum iudicium, aut instare urbis exterminium. Consecutum enim est horribilem illum nubium crepitum: fultur quoddam nebulosumcetorsulphureus intollerabilis, neque sciebat quisquam, nisi hi quos tempestas& fatum ap-gehenderant, quid factum erat, donec tandem rumor in urbe percrebuit, fulmen coeli tetigisseprenae portam, in qua reposita fuerant supra octingenta uasa pulueris bombardici, quorumoita conflagratio tantam in urbe fecit confusionem, ut nemo unquam mirabilius uiderit specaculum. Porta illa arenaria dissoluta fuit in momento oculi in minutissimas partes, nec tantumcirtis fundamenta, quin& uicinorum murorum lapides fuerunt& fundamento euulsi& in omam orbem dispersi. Sed& fossarum aquae subito fuerunt ui caloris incensi pulueris, arefactae.eene itaque sequentis diei undique inuenta sunt per circuitum dissipatae turris cadauera defun-erum, quorum trecenta fuisse putantur,& sesquicentum grauiter uulerati. Inuenta quoqueet mulier uterum gestans mortua, cuius uterus scissus uiuum infantem baptismo ministrauit.canudier in tempestate illa uolens cubiculi ualuas claudere, subitaui amisit caput. ErantCoque in hospicio quodam aliquiludentes cartis, qui in uniuersum extincti sunt praeter ma-nfamilias quae in cellam uinariam descenderat, ut ceruisiam apportaret. Inuentus quoque fuitquidam in spelunca absconditus, qui post triduum progressus, interrogauit num mundushic consisteret. In summa, erat miserum spectaculum uidere urbem illam egregiam tam mi-e uastatam& dehonestatam. Nulla fere fuit in urbe ecclesia, quae non graui laesione fuerit quas-Domus uiciniores penitus fuerunt prostratae, imò integrae plateae subuersae.Louanium.Nte tempora Ottonum fuit in Louanio comitatus, qui postea tempore Ottonis ma-gnifuit sublimatus in Marchionatum,& complectebatur Louanium, Bruxellam, Antuuerpiam& Niuellam. Deinde creuit in ducatum Brabantinum, de quo in Gallia ali-quid scripsimus. Mortuo anno Christi 1247. Henrico comite Louaniensi, succedentequeei Henrico 3. mutauit is titulum, locoque comitis seu ducis Louaniem. usurpauit titulum Academiaquis Brabantiae, Anno Christi 1422. impetrauit Iohannes dux Brabautiae à Romano pontifi. Louaniensis.confirmationem generalis studij Louanij instituti& fundati.lungri.ingri populi, à quibus Tungrorum ciuitas nata est, fuerunt primi Germani, qui relictapatria Rhenum transierunt, atque alias sibi quesierunt mansiones. Nec inuenitur in Bra-dantia ciuitas aliqua uetustior Tungrorum oppido. Sanctus Maternus conuertit eius habitaCC3