carminum lib. I.

Quos regis dolor , aut cari miserabile amiciPirrraxit desiderium. Stant lumine fixo,

Perque viam solis pandunt singultibus ora.

Ut ventum ad fauces, atque illaetabile limen:

Ipse inno lacrymis per rimam aspexit obortis.Atque ibi secuta Danielem fronte tueturIn medio , & placidos juxta tecubatc leones,Mulcentes linguis & blanda; verbere caud*.Restitit admiraris, rupitque hanc pectore vocem:Magnus es, 6 mundi suprema & sola potestas,Isacidumdcus ! ac toto tibi cedere OlympoTurba deum debet, majusqueagnoIcere numen.

Sic memorans retro eductum de carcere vatemExcipit, & passis heros complecticur uluis.

Nec mora continuo miles ruit agmine facto,Scrutaturque domos gladiis, raptatque per urbemAuctores primos scelerum insanique tumultus.Atque hi, conceptum caelo ulciscente furorem,

Et justas referente vices, damnantur arena:.

Quo visu horrendum caveis fremuere leones,Concutiuntque jubas, durisque in cautibus unguesExacuuntrediit rabies, catdisque voluptas.Jamqucferi insiluere: trahunt discerpta virorumCorpora, rorautesque molunt sub dentibus artusCertarim. Juvat hac solari viscera prarda,Indictamque sitim grato satiare cruore.

Rex vero magna tactus formidine mentemEatur : eo dicente animis atque auribus astant,

Et pavidi accipiunt non vana oracula Persa:.Audiat hxc quxeunque meis gens addita regnis-,Seu Nilum,Gangemve bibit, campisque refusumEuphratem, & rapido spumantem vortice Tigrini;Seu tenet Armenia: saltus, & Caspia claustra:Massagets infracnes, picturatique Agathyrsi ,Extremiq; hominum ALthiopes,8c Achaica tellus.'Atque Sjfri,atque Arabes,atque aurea regia Croesi: