Buch 
Gallia vindicata : in qua testimoniis exemplisque Gallicanae praesertim ecclesiae, quae pro regalia, ac quatuor Parisiensibus propositionibus a Ludovico Maimburgo, aliisque producta sunt, refutantur / auctore eminentissimo domino Coelestino Sfondrati, principe et abbate S. Galli, S.R.E. cardinale ; [Anno 1703 P. Gabriel Hecht mon. S. Galli delineavit, Ieremias Kilian sculpsit]
Entstehung
JPEG-Download
 

47 8 Di(s. II. §. III. Solvuntur Obj eftiones contra

potest, quis ergo Francos, Romanosque Juramento exsolvit, quod Chii-»derico, quod Constantino dixerant? idque vidente, approbanto, imiacceptante Galiii ?Quis in Juramentis, qujs in votis diipenfat, quorumobligatio Juris utique naturalis est, divinique ? Sed & principium Maim-burgus petic,supponit enim,quod probandum erat, videl. praecepta di-vina, praesertim positiva pro omni casu obligare, cum contrarium con-stet , etiam in praeceptis negativis ; praeceptum enim non occidendi incenis casibus 8ccircumstanti;s non obligat, praesertim in casu defensio-nis; ita nec praeceptum Principibus obeiiendi, quando necessitas defen-dendae Religionis, quae multo fortior & antiquior est, urget. Decla-ratio verö , an ea necessitas urgeat, adsintque circumstantiae, ob quasJuramenti obligatio cesset, est una ex majoribus causis, & ideo Pontificireservata, nec privatorum Judicio permissa, alioquin nemo non causasfingerer, legitimos Magistratus respuendi, essentque omnia latrocinijsac factionibus plena. Sed quoniam Adversari;, ac praesertim Maim-burgus,& Alexander Natalis nihil frequentius repetunt, quam RegiamDignitatem, ac Subditorum obedientiam Principibus debitam Juris Di-vini , ac propterea inviolabilem este, nec posse a Pontifice Romanosolvi; diligentius hoc argumentum ä nobis explicandum est , cüm inhoc arcem collocare Adversari; & spem suam videantur.

Primo igitur sciendum est, Jus Divinum non posse quidem humaniauctoritate solvi, aut immutari, poste autem auctoritate Divini , & aDeo specialiter delegati; quemadmodum licet nemo subditorum di-spensare possit auctoritate proprii in Lege Imperaroris, fummiq; Prin-cipis ; potest tamen auctoritate a Principe delegata, id enim pertinetad suavem Reipublicae Gubernationem, maxime cum Princeps adirinon potest : & sic videmus Pontificem dispensare in votis, Juramen-tis, ac etiam Matrimonio rato, quorum obligatio est Juris Divini; neculla in Sacris Litteris specialis Delegatio, aut Commissio legitur Pon-tifici facta,praeter illam amplissimam, & generalem : quodeunque solveris:pasce oves meas &c. Eodem igitur modo cum Pontifex in speciali ali-quo, rarotjue casii, & Religione periclitante subditos a Principum po-testate, & Imperio solvit, non id facit humana, sed Divina, & a Chri-sto delegata potestate , ut expresse docet S. Thomas 2 . 2 . q. 10 . a, 10 .in Corpore: atq;ut in ali;s, ita & in hoc casu nunquam Ecclesia specialemandanum exigit; necjue obstat illam sententiam ; quxsunq; solveris&c.