49 r Difsll. §. III. Solvuntur Objectiones contra

At non minus Regia potestas verse Religioni, quis enim nescit, quan«tum intersit verae Religionis, quis imperet ? Testes Anglia, Germania,Suecia Lc Dania, suorum Principum exempla,& catus lecuti: ut ergoRegia potestas verae Religioni aut noxia , aut proficua, sic Pontificisubdita ; & sicut nimia 8c assidua Coelorum contemplatio ;navarchoinutilis, quippe alias curas moraretur huic arti proprias ; & illa tan-tum salubris, qute navi gubernanda servit: ira & Pontifici nulla deRegnis cura, nisi cum Religio poscit , naufragium factura alioquin, siassiduus & velut ex proposito in has stellas intendat, navis interim cu-ram, curiumque omittet, & dum Regna quaerit, animas perdet. Hocsolum Patres , nec aliud in Pontifice damnant. 11. Unde jam patet,quam incaute Maimburgus dixerit, potestatem temporalem nullo modoa tpiriruali pendere; qui enim fieri hoc potest ? cum bona temporaliasint media & instrumenta Religionis, fidei, aeternaeque felicitatis: anmedia a fine, instrumenta a cauta principali non pendent ? Id perindeesset, ac si diceres , animam omnino a corpore non Ipendere , cum ta-men nemo nesciat, jacere animam inertem, desidemque, nec posse inactiones micare, languido & aegro corpore ; multo magis corpus abanima pendet, & ide6 ab ista sustentatur, alioquin fato cessurum. Sicergo temporalia ä Spiritualibus pendent, & ista illis imperant; sic vir-tutes , quae animam exornant, etiam in corpus exundant, 8c huic mo-derantur : & ideo Religio, sides, duritas non solum animam ad astusinternos, sed eiiam corpus ad externos impellunt. Male ergo sup-ponit Maimburgus, potestatem Regiam & temporalem a spirituali nonpendere, id enim perinde est,ac si dicat, nec terram a coelo , nec cor-pus ab anima, nec media pendere a fine, imo si experientiam examiner,cursumque annorum, fatebitur, Regnorum felicitatem a Religione flu-xisse, & cum ista aut crevisse,aut declinasse, quod pronum esset omni-um fere Imperiorum exemplis ostendere, nisi id alij praestitissent. Ci-cero Romanum Imperium sola Religionis cura ad tantum fastigiumpertigisse scribit, cujus verba memoratu digna hic adicribam : QuamVolumus, inquit, P. C. nos amemus, tamen nec numero Hispanos, nec roboreGallos, nec validitate Poenos, nec artibus Grtecos, sed pietate ac Religione, at-que hac und sapientia, quod Deorum immortalium munere omnia regi , gu-bernarique prospeximus, omnes gentes, natione'sque superavimus, (a) Quod si

tantum

[a] Cicero Qrat. de Arulp. Relp*