De Gubernatione DEI , Lih. VI. 139

est consequens, atque id eti-am usus vita: humana? habet,ut reseratur gratia foenerato-ribus gratiarum, & recipiantvicem numerum muneran-tes. Ita ergo nos forsitanfacimus, atque humanis sal-tem cum DEO nostro retri-butionibus agentes, cum abeo bona accepimus,bona red-dimus. Ad domos videli-cet Dominicas statim curri-mus , corpora humi sterni-mus, mixtis cum fletu gaudiissupplicamus, inlustramus do-nariis sacra limina, aras mu-neribus implemus , Sc quiaipsi dono illius festi fumus,templis quoque ipsius .vul-tum nostrX festivitatis indui-mus ; aut certe, quod ei nonminus cordi est, prioribus vi-ta» vitiis renuntiamus, ope-rum bonorum victimas cae-dimus, & pro gaudiis novisnovae conversationis hostiasimolamus, omnibus deniqueimmunditiis bellum sanctumindicimus, circorum insaniassugimus, foeditates theatra-lium ludorum exeeramur,vovemus Domino novam

vitam, & ad obtinendamejus perpetuo protectio-nem, nosmetipsos DEO lu-crificamus.

Cum hxc ergo, qua? di- XVIII»ximus, pro recentibus bene-ficiis DEI debeant fieri, vi-deamus , quL fiant. Ad lu-dos protinus curritur, ad in-sanias convolatur, in theatrispopulus diffunditur,in circisplebs tota bacchatur. Illenobis ad hoc bona pra?stat,ut boni simus. Nos e diver-so, quotiens bona accipimus,mala nostra cumulamus. Illenos beneficiis suis vocat adprobitatem , nos ruimus inimprobitatem. Ille benefi-ciis suis provocat ad com-punctionem, nos ruimus indissolutionem. Vocat ille adcastitatem, nos ruimus in im-puritatem. Pra?clare vide-licet sacris muneribus re-Ipondemus. Pra?clar£ donaejus vel agnoscimus, vel ho-noramus ; qui quantum abeo beneficii accipimus, tan-tum ei injuriarum repenla-mus. Aut injuria DEI hocforte non est, aut esse indi-

S s gtiior