& „na*

RR.L 2s~
SAT' v: '-S?«fe4*i-
&** f: ■l&r^r^ärS.'
■ f £*.- E
:-S
?•?'
■S?.j
HWE

MEDITATIONES
PRO OCTO AUT DECEM DIEBUS SECESSUS SPIRITUALIS
Ad USUM PRiECIPUE
RELIGIOSORUM
SOCIETATIS JESU,
QUAMVIS & ALIIS USUI
POSSINT,-
Wthore
R.P. JOSEPHO CUMLZARDO EJUSDEM SOCIETATIS, Primum italice editje, nunc plurium
UTILITATI LATINE REDDITJE , JURISQUE PUBLICI FACT M,
ADDITIS
PRO QUALIBET MEDITATIONE CONGRUIS PROLUDIIS, Et variis Annotationibus
AB INTERPRETE
R, P. MICHAELE STUMPFF, EJUSDEM SOCIETATIS SACERDO TE.
CUM PERMISSU SUPERIORUM.
b Ä mITe hg#;
Sumptibus Martini Göbhard, Bibliopolae Uni versit, p. m. haered. MDCCLX.

^ V*

cl/*» ftfS *\tS fjfW cTn *\fS eitS v»!S rT/ - »
AUTHOR LECTORI.
ef« <Os c4s ef« et« et« et« Ss et§ Ds
H'* *$> *»* Vt- «P> n j Sf* ♦#* <$■ «G»
rf-i r\tW «jfW rTn r, "w“* rT-i r T ^ <^W
dMD D>
MOI^H^ ?RO U8U U^RUM MEDITATIONUM.
I./^\Bc em pe r acu rus , quibus de- 1 f beo, in lucem edo Medicationes istas, ad usum praecipue Religiosorum Societatis JESU. Et ideo, uti sequor 8. Igna- tium Lojola inferie suorum Exercitiorum ("a) quantum in paucis Medi-
ta-
(a) S. lgnatiussub initium conversionis suae caelestium rerum meditationi vacaturus Mino re sae in specum quendam se abdidit, ibi ' 1 que, üt Breviarium Romanum perhibet, homt eo tempore liter arum plane rudis admirabilem illum composuit Exercitiorum librum stdis Apoßo- lica judicio , (s omnium utilitate comprobatum.

4
tationibus licuit (b), ita me accommodo conditioni eorum, ad quorum usum opusculum istud conscriptum est, quod nihilominus, üt in titulo praefertur, etiam aliis usui esse poterit, maxime Regularibus, cum in eo de pluribus rebus,ad Religiosam vitam spectantibus agatur J aut mentio
Nomen Exercitiorum libro dedit ob rationem, quam Ipse Sanctus alsignat his verbis : Sicut
deambulare , iter facere , currere, exercitia sunt, carpor alia ; ii a cjuoquc praparare > ö" disponere animam ad tollendas afseUiones omnesmale ordinatas , is iis sublatis ad cfturendam, U) inveniendam DEI voluntatem circa vita sua inflilutionem is salutem anima , exercitia vocanturspiritualia. In llb, Ex- ercit. Annot. i. inter io-
(b) Divisit S. Ignatius sua Exercitia in4. hebdomadas, non ä numero dierum, sed ä scopi varietate ita nuncupatas,hocordine, ut primae hebdomadis negotium sit, purgare animam a peccatis> & pravis habitibussecun-
r

s
cio saltem de iis fiat.
II. Assigno pro singulis diebus Meditationes duas, unamquamque quatuor Punctorum. Prior serviet horis matutinis ad meditandum destinatis. Alcera pomeridianis, hoc ordine, ut primo tempore duo vel tria Puncta expendantur, quod reliquum est alio tempore. Ec si alicui quatuor Puncta non sufficerent ad proscriptam horam meditandi integre ex plendam, poterit is secundo tempore, uti prioris repetitione, pro mensura suo necessitatis.
III.
d» & tertiae proposito Christi agentis, & patientis exemplo, congruis animum virtutibus exornare quartae demum per amorem intime cum VLO animam conjungere. Omnia ista contractis hic in compendium Meditationibus intra octiduum aut decendium praestantur.

6
III. In ista secunda Editione ad junxi quatuor Medicationes pro iis, qui decem dies sacrae ascesi dare volunt , quibus pro libitu quoque uti poterit, qui octiduo illam definit. Notum praeterea fit, quod Paulus V. concedat Indulgenciam plenariam Regularibus, quoties IO. dierum Exercitia obiverint ; & eo tempore confessi Sacram Synaxin receperint ; uti habetur in Bulla 1606. expedita. Pontifex deinde Alexander VII. eandem Indulgentiam extendit ad eos, qui per octo tantum dies illa obeunt , in Brevi 1657. expedito.(cj)
40.
\ _
(c) Benedictus XIV. Anno 17s 3. praeter ampliationem supradictarum indulgentiarum concedit Superioribus cujusvis Collegii vel domus Soc. JESU, & uni vel pluribus, prout unicuique Superiori visum fuerit, quoscunque etiam Regulares indictis supra domibus

7
IV. Aliqui Scripcores Exercitiorum Meditationibus, qua; praecipua est occupatio in Exercitiis, addiderunt orationes jaculatorias, & Examina peculiaria ad usum istorum dierum. Quod jaculatorias orationes attinet, invenientur ili« inscrip* taeunicuique Meditationi, aut ä dicto aliquo in Meditatione occurrente facile formari poterunt. Lectiones quoque sacrae, & Examina exhibentur in catalogis duobus in fine hujus opusculi appositis.
V. Denique observet Lector,quod paucae lineae, qua; praemittuntur unicuique Meditationi, exponant ordinem & connexionem Meditationum inter sc, (d) aliaque notatu digniora
exercitia peragentes, ä quibuscunque peccatis etiam sedi Apostolicae extra Bullam coe- nae reservatis absolvendi.
(<A In hoc ordine & connexione consistit vis

r
rs. Unde diutius hic non immoror.
Ad extremum, cum afferam in his foliis aliqua , quibus Sanctitas aut favores altioris ordinis nonnullis tribui videntur , quin de & Ecclesiae declaratione constet; protestor, inhaerendo sacris Decretis , quod relinquam intra solam Authoritatem humanam &Historicam, üt habentur in Scriptoribus, unde petita sunt.
Eadem de iis, quae ex suo addidit, interpretis mens est.
omnis Exercitiorum. Interrogatus nonnemo , quid demum fit in Sancti Ignatii Exercitiis , quod tantam animos movendi vim habeat* reposuit: Non est hoc & hoc , sed hoc ex hoc j.quo indicare voluit, vim illam non tribuendam este veritatibus, quae considerandae proponuntur , lingillatim in se spectatis * sed prout altera ex altera recti consecutione profluit*omnesqueapto inter se nexu junctae longe majorem* quam solitariae ad permovendos animos vim exerunt.
MEDITA-

MEDITATIONES PRO PRIMO DIE.
MEDITATIO PRIMA DE IPSO INGRESSU IN SACRAM SOLITUDINEM.
'vim 8. Pater noster in annotationibus, quas sacris suis exercitiis prcemittit,dicat: Mirijän in modum juvatur , qui suscipit exercitia^ fi magno animo atque liber ali accedens , totum fiudium, & arbitrium suum offerat suo A f Crea -

IO
MEDITATIONES
Creatori (Annot.jJprima hiec meditatio eö spectabit, ut aggressurus exercitia corde magno, & animo volenti (2. Ma- chab. 1.) ad illa accedat, ad capiendum ex iis, quem poterit fructum maximum.
Argumentum hujus meditationis prce- bent quatuor Sacrse Scripturae essata, quae durante exercitiorum tempore excidere £ memoria nunquam debent.
De Prceludiis
Notandum. Praeludium unicuique meditationi praemittendum, est ratio quaedam componendi loci, cum nempe secundum vilionem quandam imaginariam effingitur locus corporeus, ea, quae ad meditationis argumentum pertinent, veluti in pictura quadam repraesentans.
Hac loci compositione valde juvamur ad attentionem , & motionem animae, quae hoc modo quasi alligata phantasia, rei illi certae alligatur ipsa quoque quodammodo, ne evagetur; aut si divertat, habet ad manum, quo se facile colligat, & revocet in situm illum suum, in quo se ab initio composuit. UndeS. 8onaventura in procem, de vita Christi: Tu , inquit,/ fruäum ex his sumere cupis , ita te präsentem exhibea s bis, cptaper Dominum ]Efum Christum di hi a , fast*

PRO PRTMA DIE,
II
(ia narrantur, ac fi tuis auribus audires , oculis ea ' videres , toto mentis affeftu diligenter , deletlabiliter , K> morose , omnibus aliis curis , (f folicitudtnibus omissis. vid. Direct.
Haec praeludia author hujus opusculi medi- tantibus iptis fabricanda relinquit; sed interpres in gratiam minus exercitatorum de suo ea meditationibus singulis addere voluit.
Cum scopus Exercitiorum sit novum velut formare hominem, Praeludium pro hac meditatione esto.
Ante mentis oculos effinge tibi Paradisum; atque in eo intuere DEUM ex limo terrae formantem figuram hominis sine anima, L sensu primum, deinde'vero exanimi huic, lutearque massiv inspirare animam, & vitam; ut legitur Gen 2. v. 7. Constitue te ante oculos DEI, ut inanimatam ejusmodi luti massiam ; agnosce te ex propriis viribus nihil sine gratiae adjutorio ad salutem tuam poste agere, vita vel uti destitutum, & pete ä DEO, ut spiritum tibi vitalem infundat, genuinum praecipue spiritum Societatis; ac plane novum te hominem hoc Exercitiorum tempore efficiat.
A s
PUN-

MEDITATIONES
rz
PUNCTUM I,
Audi, fili mi ! disciplinam Patris tui,&ne dimittas legem Matris tuae. Prov. i. v. 8.
H Oc sapientis monitum ad praesens sacrorum exercitiorum institutum applica, & cogita, Patrem Nostrum esse S. Ignatium, Matrem autem Societatem. Doctrina S. Ignatii Patris nostri, quam audire nos oportet, continetur in sacro Exercitiorum libello. Lex Societatis, quam Matris loco habemus , habetur in Decreto 29. VI. Congregationis, quo praecipitur nobis, ut semel in anno sacris exercitiis vacemus. Monitum hoc Sapientis duabus constat par- tibus.
Ad primam partem quod attinet, ut audiamus doctrinam Patris nostri, considera, qukm conveniens sit,ut audiamus talem doctrinam, quae S. Patri nostro divinitus inspirata fuit in secessu Ipsius Minoresano,- ä S. Sede peculiari Bulla approbata, in maximasemper doctiffi- morum aeque ac probiflimorum virorum
sesti-

PRO PRTMA DIE. 1}
aestimatione habita, & ab universo orbe Christiano maximo cum profecta spirituali recepta. Si ea, quas filios decet, pietate S. Patri addicti fumus, st placere Illi desideramus, aures doctrinae Ejus dabimus , libenti , promptöque animo Ejus exercitiis operam navabimus , impense rogantes , ut non Magister modb,sed & Protector, & Advocatus noster in sacro hoc secessu esse velit» Quoad partem alteram observandi legem Matris, considera, quäm conveniens quoque sit legis istius observatio. Exercitia proprium Societatis nostra; peculium sunt. His illa nata, aucta, & conservata est, hodidque conservatur. Ex iis proprium haurit spiritum suum. His illa animatur, & vivit. Primum, quod illa adhibet medium, ad formandos filios suos in domibus primi tirocinii, sunt haec exercitia. Si proinde So- cietatem loco aliquo habeamus, si amemus, si conservatam velimus, si vocatione, qua vocati fumus, dignd ambulare desideremus, pro genuino vocationis

H
MEDJTATiONES
nis nostrae spiritu promptos nos exhibeamus ad legis, & Decreti hujus execu- tionem.
Illud praeterea obvertetur animo, quanti futurum sit meriti, si haec exercitia suscipiamus, & prosequamur cum intentione, & ex motivo expresso 5. obedientiae. Si quid difficultatis praestita häc in 're obedi entia afferat, ferendo molestias solitudinis, (e) silentii, & quam ipsa animi applicatio ad res soliim
spiri-
(e) Ad leniendum, aut tollendum penitus so iitudinis taedium juverit ex conlilio P. jo-, annis Suffrene Soc.JEfu,lingulos sacri secessus dies cum aliqua Mu Christi in terra conversantis solitudine in animo repraesentanda conjungere, hoc ordine;
Primus dies uniatur cum secestu, quem Redemptor fecit per novem menses in utero Virgineae Matris.
Secundus dies cum secessu Illius nati in antro Bcthl ehe mit ICO,
Tertius dies cum ejus secessu in deserto per 40. dies.
Quartus cum eo, quem tenuit in Nazareth ducens vitam absconditam.
Quintus cum eo, quem fecit in monte Thabor.

PRO PRIMA DIE.
rs
spirituales creare solet, plurimüm tamen meriti inde accedet, atque ad pia- candumDEUMjOb noxas per anni decursum admissas, plurimum conducet; qu6 etiam spectat indulgentia plenaria, maximi aestimanda. De qua dictum est in monitis, n. z.
PUNCTUM II.
Renovamini spiritu mentis vestra, & induite novum hominem, Ephes.4.v. 24.
A Tquehic finis est, propter quem a Religioso Societatis suscipiuntur Exercitia; ad instaurandum scilicet spiritum,
Sextus cum eo, quem habuit in monte, in quem se recepit solus noctem ducens in oratione.
Septimus cum eo, quem fecit pridie paflioni* in horto Gethsemani.
Octavus cum eo, quem diu , noctüque fervat in Augustissimo Sacramento absconditus sub speciebus panis. Applicetur huc illud Sap. 8. V. 1 6, Intrans in Domum meam , consuisse am cum illa (sap lentia;) non enim habet amaritudinem con- ■vcrfatio illius, nec taedium tonvittut illius j sed Dtilimajii gaudium.

MEDITATIONES
1 6
ritum, hominemque novum induendum; hoc est , ad corrigendos defectus , ad emendandas actiones , ad excitandum perfectionis assequendae studium, secun- düm quod dictum est: Ecce! constitui re, ut evellas , 6? defirms , & disperdas , ctf diß~ pes , 6? aedifices, 6? plantes. Jerem. i. Considerationi proinde subjiciamus vitae nostrae anteactae tenorem, ad perspiciendum defectus nostros, &quis demum fructus ex his exercitiis sit colligendus. Tria autem potiffimüm sunt, quae ad illa bene, & cum fructu obeunda excitare nos possunt.
Si consideretur i. Quantos ex iis profectus fecerint alii tum intra, tum extra Societatem ; quantas inde secutae in melius mutationes , quae, & quantae fui victoriae , quantus ardor spiritus , quanti progressus in via salutis, & perfectionis.
2 . Quantum ex iis caperent fructum jam vita functi, si aut ex paradiso, aut purgatorio, aut inferno ipso redeundi facultas daretur, ad illa peragenda? Qui
est

PRO PRIMA DIE
*7
est in paradiso, an vellet illuc redire sine augmento meriti? Qui in purgatorio, - aut inferno, an languidi se gereret, in obeundis exercitiis cum periculo in easdem poenas relabendi?
Ztio. Quomodo nos ipsi in proprium profectum converteremus ha?c eadem exercitia, si vita functis concederetur ad sacrum hunc seoeiTum redire? Num, amabo, perfunctorii quisquam illa perageret, an summa potius cum contentione ? Num contentus erit infimo perfectionis gradu, an verb ad summum contenderet ? Nunc ita rem agat, prout eo in casu ageret. Incipiat lisec exercitia cum firmissimo proposito inde egrediendi totus mutatus ab illo, qui anteä fuit. Vivo autem non jam ego , vivit verb in me Christus, Gal 2. v. 20.
PUNCTUM III.
Ecce! nunc tempus accepta bile: Eccel mne diessalstis. 2. Cor, 6 .
E X tertia puncti prcecedentis consideratione profluit punctum pr$« B sens.

MEDITATIONES
i8
sens. Ecce.'nunc adest tempus illud opportunum , pro animarum nostrarum commodo. Ecce/ nunc adsunt dies salutis.
Considera proinde , quöd tempüs exercitiorum iit tempus praerogativae singularis: est opportunitas ccelitus concessa, est visitatio specialis DEI, quae sine lucro spirituali non est praetermittenda.
Quid si tempori huic alligatae essent gratiae certum essectum consecuturae , quas DEUS statuit nobis dare? Si filum praedestinationis nostrae inde duceretur? Si ab eo dependeret nostra perseverantia ? Si ultimum hoc esset salutis nostrae remedium? Si ultima ad perfectionem consequendam exhortatio ? Hic locum habet axioma illud : In dubio pars tutior est eligenda. At, dices, fortii non ita est. Sed, repono, fortd ita est. Abdita , & inscrutabilia sunt DEI judicia.
Quid si posterius verum esset?ubi de negotio maximi momenti agitur, ratio
omnis

sRO PRIMA DIE.
19
omnis suadet, ut pars magis secura eligatur. Ista igitur exercitia ea> diligentia obeamus, ac si ex illis salus nostra omnis dependeret.
Refert P. Nadasi de P. Alphonso Gianotti b nostra Societate, qu6d,cum in tyrocinio minus, ac oportebat, primum ferveret, repente in Meditatione aliqua adeö exarserit, ut alius ä se ipso ex illa redierit, nec deinceps per totam vitam refrixerit, animo flammis coelestibus tunc accenso. Anno di er. memor ab. Quis divinabit? qua; Alphon- si fata futura fuissent, si eam Domini inspirationem non esset amplexatus.
Applicemus hoc nobis , & caveamus, ne in vanum DEI gratiam accipiamus. Exhortamur , ne in vanum gratiam DEI recipiatis, a. Corinth. c. 6.
PUNCTUM IV,
Vigilate , orate , ut non intretis in tenta-
tionem. Matth, 2 6.
Ggressurus Exercitia vigilantia & . oratione se muniat adverlus ten-
B 2
tatio

20
Meditationes
toris fraudes, qui perspectam prob£ ha. bens Exercitiorum vim & efficaciam, modis omnibus conabitur Exercitia facturo alienas curas & taedium injicere. Duae autem potislimiim fraudes avertere nos possent ä suscipiendis debita cum applicatione Exercitiis.
Primafraus est: Jam alias in iis nos versatos,nec nova illa aut peregrina nobis esse. Et revera defectus novitatis imminuit aestimationem desideriumquererum. Contra istam fraudem muniendus est animus, Exercitia ita inchoando,ac si nunc primiim ad ea accederemus ; certdque nobis persuadendo , longe majorem esse earum veritatum, quae in Exercitiis deteguntur, partem, quam adhuc ignoramus, atque ea est, quam nos scire opinamur. Potest DEUS nobis hac vice detegere scenas nunquam antea visas, talfque nos coelesti lumine perfundere, & tales pietatis sensus excitare, ut cogamur dicere: Nunc primum rite facio Exercitia.
Secunda

PRO PRIMA DIE.
LI
Secunda fraus cst: Quöd eademEx- ercitia deinceps alia vice sint repetenda; sicque seria applicatio in iis ritö obeundis in opportunius aliud tempus differri possit.
Contra hanc fraudem muniendus est animus, ita illa suscipiendo , aesi postrema essent, prout revera contingere potest. Qui de Societate hoc anno & vivis excesserunt, fecerunt illa anno superiore ultima vice. Qui hoc anno illa obeunt, & anno sequente non erunt superstites, faciunt ea ultima vice. Quis me de longiore vita certum reddit ? Denuo hic locus sit axiomati: Indubio tutior pars est eligenda. Eortö non - - - sed forte ita: & si revera istud eveniret?
Denique unusquisque Exercitia subeat, dicendo cum Patre nostro Vin- centioCaraffa in simili occasione: Dew, 6? ego , preeteredque nihil ( sit negotium meum.) VitaL. 2 .c. n.
Imitemur S. P. Ignatii octiduanam Ex- tasin in Minoresano secessu, qute ä Completorio Sabbati duravit usque ad
Com-

Meditationes
Completorium Sabbati sequentis, pote- ritque htec pro exemplari esse nostrorum Exercitiorum. Ea sit animi sensuumque collectio, qute nobis usum oculorum, aurium, lingum non permittat pro rebus exterioribus , sed totos nos rebus Divinis affixos teneat.
MEDITATIO II.
DE FINE CREATIONIS, (f)
'Reatus est homo ad bunc finem , ut Dominum DEUM suum laudet, ac revereatur ,
(f) S. Ignatius hanc de fine hominis meditationem vocat fundamentum , quia tota fpl_ ritualis fabrica Exercitiorum, vitaeque recte instituendae , meditationi huic innititur, & ad illam reducitur, eo prorsus modo, quo domus alicujus firmitas , om- niumque illius partium compages in solide jacto fundamento subsistit.
In decursu proinde horum Exercitiorum ad meditationis hujus argumentum respiciendum est. Omnino accommode ad praesens institutum dicit S. GregoriusNazian. Orat. aj. de vita solit. Tr. 4. c. s> Certum

PRO PRIMA DIE»
23
vereatur , eique serviens tandem salvus fiat. Reliqua vero supra terram sita , creata sunt hominis ipstus causa , ut eum ad finem creationis fuce prosequendum juvent. Verba sunt S. Ignatii de fundamento Exercitiorum, & subministrant materiam pro prasfen- Bj_re
vit.e genus ( scopum intellige & finem ) fibi conßilucre tanti momenti esc duco, ut totius ■vitee vel reife ac prospere , vel male atque infeliciter traducenda fundamentum in eo postum putem.
Apposite etiam S. Ignatius hanc de fine hominis meditationem vocat Principium. Sicut enim in speculativis prima dantur principia, ex quibus rite penetratis certis- sima: conclusiones deducuntur: ita in moralibus cognitio finis , illiusque intentio est principium practicum, ex quo rite penetrato dimanat recta actionum nostrarum omnium praxis, & justificatio ; quo fit, ut, quo cognitio sinis perfectior fuerit, eo quoque major futura sit operis cujuscun que inde nati perfectio.

24
Meditationes
te meditatione, qus refertur primo ad DEUM, deinde ad nos, demum ad res creatas.
Präludium. In eodem paradiso repraesenta tibi Adamum jam animatum, omnibus mentis,, corporisque facultatibus instructum primum hominem,Conditori suo ob creationis beneficium tenerrimo affectu gratias exhibentem, & äDEO quaerentem, quas grati animi vices sibi reddi postulet. Cui DEUS respondeat: Ego sum principium & finis. Ex quo Adamus intelligit, ad DEI gloriam se creatum este.
PUNCTUM I.
Creatus efl homo ad hunc finem , ut Deum suum laudet , ac revereatur.
Q Uatenus hsec verba DEUM respiciunt , considerabo , quod natus sim mundo eum in finem, ut serviam DEO; & quöd tenear Ei servire , quia est Dominus meus: quibus verbis exprimitur duplex titulus , aut meritum, quod in DEO est, ut Ipsi serviam, considerando

PRO PRIMA DIE
siderando DEUM primö secundüm id, quod est in se; deinde, quod est, relatus ad me.
Quis est DEUS, in se Ipso spectatus? Est Dominus DEUS, vel infinita Majestas , in qua concurrunt omnes perfectiones in gradu infinito; qua melius nihil fingi, aut cogitari potest; cui comparatis res creatte omnes minus sunt, quam minutislimus pulvisculus. Sunt , quasi non essent. Abdiaeisi. Tanquam nihilum ante TE. Ps. 38-
Quis est DEUS respectu mei? Est Dominus DEUS meus, cui competit in me dominium altiffimum, illimita- tum, absolutum, independens, dominium jurisdictionis summae, utpote in subditum;&proprietatis,utpote in rem & creaturam suam.
Considerabo praeterea, quöd duplici modo servus suis deeffe partibus possit in servitio Domini. Cum aut otiosus est, non praestando suum servitium; aut cum injuriosus est, offendendo Dominum.
B 4 Ego

x6
Meditationes
Ego , qui me habui erga Dominum DEUM meum? Si otiosus fui,pudore suffundar. Sed quid demum egi, dum vixi, si DEO non servivi, Domino tantae excellentiae, & Domino meo in omni rigore Juris.
Quid si injurias addidi, in DEI offensam abutens istis meis corporis, animi- que facultatibus & sensibus, quae ad ipsius servitium converti oportebat. An non fas est, ut totus cohorrescam , & vivum me ipsum sepeliam, quia porten- tumadeö abominandum, simile mihi, vi- sum in terra non est. Heu ! contra DEUM insurrexisse, offendisse adeö enormiter supremum Dominum,Patrem & Creatorem meum! Quod probrum/ quod scelus! Praeter actus pudoris & doloris de neglectis officii mei partibus totum me ad ejus obsequium offeram exclamando: Dominus mus & DEUS meus. Joan. 20. Mihi dictum putabo: Dominum Deum tuum adorabis , & Illi soli servies. Matth.4.
PUNCTUM

PRO PRIMA DIE.
27
PUNCTUM II.
C Onversus nunc ad me ipsum,considerabo , quöd servire DEO non modö res sit DEO debita propter DEI celsitudinem , & dominium; sed quöd sit debita mihi ipsi , proprii commodi causa, quod inde percipio in hac & in altera vita.
Pietas, vel ( üt S. Augustinus interpretatur, verus veri DEI cultus , Ep. 25.) ad omnia utilis est ; promi ffionem habens vita> quae nunc est , sutura. 1. Timoth. 4. Parte ca, quae vitam futuram concernit, pro tertio Puncto reservata
Nunc cogitabo, quöd vera hominis felicitas in hac vita aliunde peti non possit, nisi ex servitio DEI, & conjunctione hominis cum DEO per gratiam. DEUM time , & mandata ejus observa , hoc est enim omnis homo. Eccl. 12. Juxta interpretationem Patris Sa: In eo sita est felicitas hominis in hac vita.
B S
O

28
MeditatJones
O Sapientiam & Bonitatem DEI infinitam, qui me creavit ad finem ejusmodi, qui simul me beatum reddit. Un. de si secundum finem mihi prrestitutum vivam, simul beatus sum.
Notetur. Animantia hominis causa condita, ut ejus usibus serviant, serviendo homini amittunt suam felicitatem, perdunt libertatem, inclusa in caveis & stabulis, privantur sua quiete, dum onera portant, oneratos currus trahunt, amittunt vitam maitata ad vestiendum & nutriendum hominem. Sed homo e contrario, dum DEO servit, suis fervit commodis, fu® consulit felicitati, comparando hac ratione sibiDEI amicitiam, & adoptivi filii DEI praerogativam, pacem conscienti®, gaudium spiritus,jus ®tern® beatitudinis. Alibi autem adhare- re DEO bonum est. Ps. 72. Atque hoc ita verum est, ut, quäm primüm homo DEUM deserit, ejusque servitium , continuö in maximam prolabatur miseriam. Malum , & amarum e/I, reliquiste te
Domi -

PRO PRIMA DIE.
»9
Dominum Deum tuum. Jerem. 2. v. 19. Ec- .ce! bonum adha:rere: malum reliquisse.
Elemento bene est, dum in sualphae- ra quiescit; extra illam in statu violento est. Pisci bene est in aqua; extra eam languet, & moritur. Infantulo bene est in sinu matris; extra illum inquietus est, & plangit. Sic homini bene est cum DEO, malö sinö Eo. Fateamur,quod res est: An non dies pietatis Exercitiis transacti prosperi nobis sunt, & jucundi,- sed ö contrario , quibus ä fine, & obligatione nostra defecimus , mcesti sunt,& conscientias intemperiis amarissimi ? Ah! Vanitas vanitatum , ctf omnia vanitas , prester amare DEUM , & Illi soli servire. Thom. Kcmp. L. r. c. r.
Excitemus duos affectus : Primum respectu praeteriti. O me infelicem ! quöd nesciverim, beate vivere. Cum potuerim esse beatus, elegi esse miser. Secundum respectu futuri. Volo resipiscere, ct totus DEO meo vivere, ciim in DEO omnem inveniam meam felicitatem. PUN-

30
Meditationes
PUNCTUM III.
F.nuö respiciam me ipsum , sed in
JL/ ordine ad vitam futuram ;& considerabo, quod summa mea felicitas sit, si serviam DEO; nam serviendo Illi, consequor aeternam salutem, finem ultimum, ad quem creatus sqm,- üt verbis S.Ignatii innuitur: Eique serviens salvus
fiat.
Curabo tres inde affectus elicere. I. Laudis & grati erga DEUM animi. Benedic anima mea Domino , ct 2 noli oblivisci omnes retributiones ejus. Pfi 102. Poterat is me obligare ad serviendum sibi gratis; & ecce / O Bonitatem summam ! in pnemium praestiti sibi servitii, vult me beatum reddere ; in praemium exhibiti sibi honoris, vult me in coelo aeternis perfrui gaudiis. II. Mihi ipsi gratulabor, videndo me tantae felicitatis capacem. Longd profectö miniis est nasci Principem regni terreni capacem, quäm regni coelestis. Sordet prae hoc omne regnum terrenum. Gaudeamus & exultemus. Apoc. 19, v. 7. III.

PRO PRIMA DIE
31
III. Concipiam firmum propositum: Volo salvare animam (qute fuit contestatio juvenis Dosithei ) volo salvare animam. Hac salva sternum beatus ero; secus aeternüm perii. Considerabo denique, an hoc negotium salutis meae eo loco habuerim, quo oportebat. Inhorrescam , ubi me negligentem fuisse, deprehendero in re tanti momenti cum periculo sternum pereundi. Concipiam timorem, ac solicitudinem, ea diligentia curandi salutem meam, ut cum Cardinale Bellarmino ver& dicere possim : Nihil aliud curo , quam salvare animam meam . Vita C. 17.
PUNCTUM IV.
R Eliqua verb super terram sita creata sunt hominis ipsius causd , ut eum ad fmem Creationis fuce prosequendum juvent .
Ad res creatas nunc mentem convertens considerabo, quöd in iis finis meus non fit constitutus, cum creatus non lim propter ipsas, non propter divitias,
ho-

3-2
Meditationes
honores, delicias; non ut sim nobilis , doctusnon ut diu vivam , prospera utens fortuna, valetudine firma; sed, cum & ipsae res istae propter me creatae sint , ut me ad consequendum finem meum, tanquammedia adjuvent; (g) finis autem meus proximus fit, ut serviam DEO, ultimus verö, ut salvus evadam; sequitur, quöd eatenus rebus creatis mihi utendum sit, quatenus juvant, & vicifiim eatenus iis non utar, quatenus nocent, & obsunt consecutioni finis mei. Prorsus itaque abstractum ä rebus istis animum me oportet habere, & in nullam magis propensum; ut nolim divitias prae paupertate , honores prae ignominia , prosperam prae adversa fortuna, vitam commodam prae aerumnosa, sanitatem prae aegritudine, vitam longam prae brevi; sed unice id
velim,
(g) Res conditas infra te ducas; & scalarum tantum minißerio adhibeas, quibus ad DEUM Archi- teBum univerf asendere fofjts. Z. Franciscus Borgias,

PRO PRIMA DIE.
33
velim , quod magis ad consecutionem finis conducit, qui unicä curae & cordi mihi esse debet.
In aequa hac animi ad quaecunque fata praeparatione ut magis confirmer , perpendam duas veritates, quae deducuntur ex praecedentibus duobus Punctis , secundo, & tertio.
Prima quidem ex secundo Puncto deducta est ; quöd , cüm res creatae finis meus non sint, nonpoffint me quietum & contentum reddere, ciimDeus solus id possit, utpote finis meus unicus, juxta illud S. Augustini ad DEUM Ipsum alloquium : Fecisti nos Domine ad te, b inquietum est cor nostrum , donec requiescat in te, Confess. L. i, c. i. *
C Se-
* His addo Nicolai Eschii magnae apudBra- bantos existimationis, & pietatis Viri cogitationes , quas Laurentius Surius divinitus ei revelatas asserit in Prassatione ad ejusdem Exercitia pia, in Exercitio de cognitione DEI, ubi ait: DEUS est verus, proprius , naturalis locus, sedes, centrum,
&

34
MEDITATIONES
Secunda veritas ex tertio Puncto con- secjuens est; quöd, ciim summa felicitatis mere in salute mea consistat, agerem omninb stolidi, fi propter res creatas periculo committerem meam salutem. Quid enim prodefl homini , fi mundum universum lucretur ; anima vero sua detrimentum patiatur!. Matth. 16,
Num expedit propter creaturam perdere Creatorem,propter terram Coelum, propter caduca, bonaaeterna; propter transitoria, nunquam interitura. Ah.' mea parum refert, quacunque demum lilc fortuna utar. Illud curandum, ut salvus fiam. Et revera , cedo , amabo ! quid juvat modb tot damnatos vitam duxisse felicem? quid prodest praeterita felicitas, cum prolapsi sunt in aeternam miseriam ?
Sed
&vita animas, in quo anima per suam ideam ab aeterno quievit, a quo tempore creationis effluxit, & in quem redire debet, & in eo, & per eum quiescere; alioquin aeternum peribit.

PRO SECUNDO DIE.
3f
Sed £ contrario, quid tot beatis obest praeterita miseria ? cüm aeternam nunc consecuti sunt felicitatem.
Ex his omnibus sequitur, quöd summo studio contendere debeam ad finem meum per continuam unionem cum DEO, cujus servitium in terra, possessio in coelo, primo per gratiam,deinde per gloriam constituit omnem meam felicitatem.
# ########
SECUNDUS DIES.
MEDITATIO I.
DE FINE HOMINIS RELIGIOSI.
P Osito uno fundamento , ponendum nunc est alterum. Considerato uno fine, considerandus nunc proponitur alius.
Finii hujus Societatis est, nonsolüm saluti, £? perfectioni propriarum animarim cum Divina gratia vacare ; sed cum eadem impen-
c % si

3 6
MEDITATIONES
se in salutem , & perfectionem proximorum incumbere. Summar. reg. r...
Präludium- Considera hic Adamum in statu innocentiae adhuc constitutum, in paradiso DEUM Conditorem suum assiduis laudibus celebrantem , totis praecordiorum viribus amantem , typum esse hominis ad statum Religiosum vocati, qui multam cum paradiso similitudinem habet sta- tuätque meditans innocentis Adami effigiem in se exprimere.
PUNCTUM I.
Onsideremus, quod eo fine Societati nomen dederimus, ut non so-
lüm salutem nostram, sed insuper perfectionem consequamur. Notetur in fine creationis illud: Tandem salvus fiat. In fine vocationis: saluti & perfectioni propria vacare. Ad salutem hic additur perfectio.
Et revera Status Religiosus est status tendentium ad perfectionem. Religiosus est homo, cuius vitse ratio exigit, persectum se reddere.
Accessit ad Christum adolescens , (Matth. 19.) interrogans: Quid bonifaciam , ut habeam vitam at emam? Respondit Christus : Serva mandata , Ecce! hic
finem

PRO SECUNDO DIE.
37
finem creationis , salutem aeternam consequi legis observatione. Reposuit adolescens: Hac omnia custodivi h juventute mea ; quid adhuc mihi deeß? Tum Christus: Si vis persectus este , vade, vende , qua habes , (st da pauperibus , (st veni, sequere me. Ecce! monstratur hic finis vocationis ad Religionem , Perfectionem consequi.
Ad rite consequendum hunc finem , juvabit considerare, quanti nobis constet, nos esse Religiosos. Fecimus id- ipstun, quod mercator ille Evangelicus, qui vendidit omnia sua ad emendam sibi pretiosam margaritam.
Expendimus omnia , quae in saeculo habuimus, propriam quin adeö libertatem; & amplexi fumus statum humilem , aerumnosum , ad comparandam persectioneim Sed quae dementia esset ista, si , cum tanti nobis constet ingressus in Religionem , negligeremus nunc boni esse Religiosi: dementia plane similis illius, qui emptam bonorum omnium C 3 im

38
MEDITATIONES
impendio pretiosam margaritam in mare projiceret. Ex quo sequeretur, duplici nos titulo esse miseros, cümeii ratione nobis deessent bona vitae saccularis , & ex altera parte fructus vitae Religiosae.
Longe & nobis absit, in talem nos conjicere miseriam. Quaeramus omni cum industria id, cujus gratia saeculum cum Religione commutavimus.
PUNCTUM II.
Onsideremus; sicut in praecedente
Meditatione vidimus , quöd DEUS unicus sit finis hominis, &qu6d res creatae media sint homini data, ut juvent ad consecutionem finis , & pro- pterea sequo erga omnes animo non magis ad unam propendere deceat, quam alteram : ita hic intelligendum est , quöd sola perfectio finis sit hominis Religiosi , quodque aliae res . quae in Religione sunt, varii scilicet gradus, diversa officia , functiones, habitationes, media sint, ad quae aequaliter affectos nos esse convenit; ideöque non con-
sectemur

PRO SECUNDO DIE.
39
sectemur gradum sublimem prae infimo, officium honorificum magis, quam humile, habitationem unam prae altera; sed eb curae nostrae tendant, ut fiat in nobis & dc nobis Divina voluntas cum acquisitione perfectionis.
Ad firmandam-hanc asimi squalitatem, considerabimus; quöd sieculo renuntiantes omnes facultates nostras non expenderimus pro comparanda in Religione ulla rerum earum, qute dictae sunt ; quae dignae profectb non erant tanto impendio* Id factum est ad consequendam perfectionem, quae sola tanto pretio digna erat.
Et ideö sapienter dicit S. Ephrem, loquens de Monachis a primo fervore remittentibus. Turpe est , eos , qui sibi maxima subjecerunt , a vilioribus vinci. ( In illud: Attende tibi. ) Triumphum egisse de victa carne, & sanguine, parentibus relictis ; triumphum egisse de divitiis, eas relinquendotriumphum egisse de libertate subjiciendo se obedientiae; & postea vinci ä viliffimis.
C 4
Si

4 °
MEDITATIONES.
Si reprehensione dignum aestimamus saecularem hominem, quiimmemor sui finis , ad quem creatus est » consectandis divitiis, honoribus , deliciis totus incumbit ,• quid dicendum de Religioso, qui immemor finis, ad quem vocatus est ad Religionem, consectatur res nullius valoris. Ah ! quid hoc aliud est, quam mundum reliquisse, cüm esses in sieculo, & illum repetere , cüm es in Religione. Hoc est, esse Religiosum habitu, & saecularem affectu.
PUNCTUM III.
Unsiderabimus, in quo consistat
istud perfectionis studium, cura ' illa assequendi perfectionem, qui est finis Religiosae Vocationis.
Consistit autem in exacta observatione Constitutionum, quarum accuratam epitomen exhibet nobis Regularum libellus. Ille , inquam, libellus , quem S. Stanislaus scmper in sinu portabat, & devotus JoannesBerchmannus apertum semper in pulpito prae oculis habuit

PRO SECUNDO DIE.
41
buit; quique in his Exercitiis singulari cum attentione ä nobis perlegendus est.
Videbimus in eo velut speculo nostras imperfectiones videbimus in eo, quid desit nobis ; quemque ex his Exercitiis fructum capere debeamus ; secundum id, quod in secundo Puncto Meditationis primae jam monitum est. Videbimus denique, qualis esse debeat, qui genuinus Societatis silius esse desiderat.
Et hic considerationem nostram non effugiat incitamentum aliquod dorne- fti cum. qu o d n o s p er rh o v ebi t p lurim um, ut digne vocatione nostra ambulemus.
Hoc est illustre Nostrorum magno numero exemplum, qui ab exordio Societatis conditae in hunc diem curarunt, & adhuc curant esse perfecti cum incredibili sua laetitia spirituali in terra, & pari lucro gloria; in coelo.
O si viveremus, ut Ipsi 1 Et quid ni? Num melior nobis fors obtingere potest, quam si locum obtineamus inter ferventes istos Religiosos ? Magnum est inter perfectos censeri. An non pro C 5 sorte

42
Meditationes
sorte hac obtinenda bene collocatam putabimus omnem curam, & laborem? bene toleratam omnem difficultatem ?
Denique si filii Sanctorum fumus, (Tob. 2.) qui sancti evaserunt veste Re- ligiosa eadem induti, in domibus nostris habitantes, fecundum Institutum nostrum viventes, occupati iisdem nostris muneribus, & functionibus num aliquis nostrum degenerabit ä moribus illorum cum amarissima quondam cordis poenitudine in hora mortis, & opprobrio intolerabili coram Divino Tribunali /
PUNCTUM IV.
C Onsiderabimus, quöd in Societate studium perfectionis proprite connexam sibi habeat curam salutis aliena;. In salutem, & perfectionem proximorum incumbere.
Haec altera pars est finis , propter quem instituta Societas est.
Ratio igitur Vocationis nostrae exigit, ut si mu? homines zelo ferventes, ut simus

PRO SECUNDO DIE. 4Z
mus cultores indefessi vinese Dominicas. Partibus autem hoc in officio nostris ne desimus, duarum veritatum consideratio nos excitabit.
Prima est Excellentia finis hujus. Propter hunc finem Filius DEI venit in mundum. Sicut mißt me Pater, & ego mitto vos. Joan. 20. Ad hunc finem electi sunt Apostoli: Ego elegi vos , ut eatis, & frutium afferatis. Joan. 15. Unde fit, ut laborantes pro fiilute animarum insistamus vestigiis Christi, & Apostolorum.
Secunda est Utilitas, qmeexeo fine in nos promanat; üt S. Gregorius dicit; Hom. 22. in Ezcchielem: Nullum Omnipotenti DEO gratius , nobis vero utilius sacrificium , quäm zelus animarum.
O quam excellens nobis ad manum semper. est modus 1. multum honorandi DEUM. 2. gratos pro beneficiis acceptis retribuendi. 3. satisfaciendi pro peccatis admistis, & 4. accipiendi ä Divina manu gratias & favores peculiares ad consecutionem propriae salutis, & perfectionis. Per-

44
Meditationes
Perpendamus denique , quöd tribus modis, unicuique nostrum pro gradu suo convenientibus, nec factu arduis, qui etiam in regulis particularibus praescribuntur , possimus salutem proximi procurare. Verbis nempe, exemplis , & oratione. Pasce verbo , pasce exemplo , pasce santtarum fructu orationum. Ita S. Ber- nard. F.pist. 201. de triplici mandato pascendi gregem, Apostolorum Principi dato. Joan. 21.
SECUNDI DIEI
MEDITATIO II.
DE PECCATO MORTALI, (h)
D consequendum finem nedum Creationis, sed &Vocationis opus
est
(h) Recto ordine post meditationem de fine hominis ad DEI gloriam conditi S. Igna- tius ponit meditationem de peccati mortalis malitia; quia peccatum directe sini isti opponitur. Duplicem autem DEUS in creatione hominis finem sibi posuit: primo suam gloriam ; deinde hominis ipsius felicitatem aeternam: utrumque hunc finem evertit peccatum; üt patebit in sequentibus meditationibus.

PRO SECUNDO DIE.
4f
est submovere impedimenta peccatorum & teporis. Et licet supponendum sit, Religiosum hominem quam alienissimum esse ä peccato mortali ; unde P. Antonius Padiglius t nostra Societate, interrogatus paulö ante mortem,- an nullum in Religione admisisset peccatum mortale? attonitus exclamavit: O JESU! Religiosus, & peccatum mortale, quomodo simul consistere possunt? (Bi- blioth. Script. S. J.) nihilominus non erit supervacanea, nec fructu carebit suo ista meditatio.
Omnia, quae de peccato meditanda veniunt, reduci possunt ad triplex M, quo significatur Malitia, Malignitas, Mensura peccati.
Proludium, Repraesenta tibi Adamum in paradiso plurimis puleherrimisquc, ad vescendum suavisTimis arboribus consito, ex quibus pro libitu comedere potuisset, ad arborem scientiae boni & mali cum Eva consistentem , acceptümque ab Eva fructum vetitum manducantem, sibiquemortem anima: inferentem, secundum minas
i

4.6 Meditationes
ä DEO intentatas : In quocunque die comederit ex eo, morte morieris. Genes. I. Licet & nobis innumeris honestis frui gaudiis, & voluptatibus, in quorum comparatione vix in numerum veniunt , quae in Decalogo prohibentur. Et tamen licitis, & innoxiis non contenti, nitimur in vetitum, cupi- müsque negata frequenter; inde diluvium peccatorum.
PUNCTUM I. Onsideremus malitiam peccatimor-
talis; id est, quantum malum fit respectu DEI. Isst autem offensa, injuria, contemptus DEL Hanc peccati malitiam ut plenius intelligamus, tria aliquanti) altiüs expendamus.
,Et primö quidem : quis fit offendens, & quis offensus ? In aula infima sortis mediastinus infligit alapam alteri paris fecum conditionis. Hac injuria est levis. Sed idem Principem ipsum percutit; gravitas injuria immensum crescit, con. siderata inaqualitate maxima, qua percudentem inter & percussum intercedit. Quantüm nunc augebitur gravitas offensa, qua peccando ab homine infertur

PRO SECUNDO DIE. 47
fertur non homini alteri, üt in casu superiore, sed Divina? Majestati, quam inter & hominem infinita intercedit distantia. Mediastinus ille cognita postea facti fui immanitate non auderet amplius inter homines comparere, sed vestiti vivum semet sepeliret. Quantum ergo & erubescere, & se demittere, & sibi ipsi succensens dolere deberet homo , qui DEO injuriam fecit temeritate non fatis explicanda.
Secundö considerabimus , quöd in offensa, quae peccando contra DEUM admittitur, contineantur omnes formae &modi injuria 5 . Reperitur contumacia, quia , qui peccat, violat Legem, (i) Reperitur ingrati animi vitium, quia, qui peccat, reddit malum pro bono, abutendo ipsis beneficiis contraBenefa- ctorem. Reperitur rebellio , quia, qui peccat, non vult DEUM sibi dominari,
sub-
CO Vo'.itibonorJistismc. Joan. 8.v. 4 9. Perpraevaricationem Ligis DEUM inhonoras. Rom. a. Sj.

48
Meditationes
(k) subtrahendo se Ejus potestati. Repetitur contemptus, quia, cum concurrunt ad ipsius electionem creatura, & DEUS ; qui peccat, creaturam DEO anteponit. Reperitur denique crudeli- tas, & feritas, & har quidem ex duplici capite : tum quia peccans, quantum in ipso est, DEUM destruere conatur?
(l) atque in nihilum redigeresiquidem audet Ipsi tollere felicitatem, sine qua, si deficere posset, DEUS ipse deficeret. Tum quia peccans, quantum denuo in ipso est, conatur in Incarnato Filio DEI
reno-
(k) Asaculo confregisti jugum meum , rupifti -vincula mea ; is dixisti'. Hon serviam. Jerem. 5 . 20- Peccator Legem DEI violans dicit cum Pharaone; fluis eß Dominus, ut audiam-vocem Ejus, . . Nescio Dominum Exod.. f. i.
(0 fluantum in ipsa eß , DEUM perimit -voluntas propria', omnino enim -vellet, DEUM peccata sua aut -vindicare non poffc , aut nolle, aut ea nejcire. Vult ergo DEUM E fjf? if*) quantum in ipsa eß , ■vult Eum aut imputentem, aut injufium esse , aut insipientem . . Crudelis plane s exeeranda malitia , qua DEUM potentem , jufium, sapientemperire desiderat, S.Rernardus

PRO SECUNDO DIE.
49
renovare atrocissimam Ejus Pastionem,- siquidem committit malum , quod in compensationem damni ex peccato orti requirit valorem Divin-e Passionis. Ideö peccare idem est, ac denuo flagellis ca?- derc Creatorem, corona spinea torquere , cruci ästigere , occidere, (m) O! quod igitur portentum est peccatum mortale! Et possumus non abominari, detestari, modis omnibus persequi in nobis, & aliis?
Tertiö considerabimus, quöd peccatum mortale juxta Theologorum sententiam est majus malum in genere offenste DEI, quäm omne bonum in genere honoris DEI.
Explicemus: Ponatur ex una parte unicum peccatum mortale , ex altera parte ponantur omnia obsequia DEO praestita ,• & praestanda usque ad finem mundi, ab omnibus justis,comprehensa etiam B. V. Maria. Majus est malum, D quod
(m) Hoc insinuat S. Paulus de peccatoribus dicens : Rursum crucifigentis fibimetipfis Filium DEI, (ß oßentui habentes, ad Hebt. 6. v. 6.

50
Meditationes
quod ex peccato in DEUM redundat, quam honor, & oblectatio DEI ex omnibus istis bonis percepta. Minus, ac res est, dictum hactenus. Duplicemus, centuplicemus , ad plura millia multiplicemus omnia Justorum opera. At cendatur ad milliones, numero eousqu e aucto , major adhuc est malitia unius peccati mortalis,quam bonitas istorum operum, quia pro compensanda unius peccati injuria nondum sufficerent. O igitur abyssum malitia; peccati mortalis’ A peccato mortali libera nos, Domine/
PUNCTUM II.
Onsiderabimus malignitatem pec-
cati mortalis. Id est, malum, quod peccatum affert peccanti. Dupliciter considerari potest htec malignitas. Reflectendo ad malum , quod jam causa- vit; & malum, quod adhuc causat jde hoc agetur Puncto (sequente.
Ut detegamus malum k peccato jam causiitum, ascendamus mente ad coelum, inde descendamus in terram, denique penetremus ad infernum. Quantum

PRO SECUNDO DIE.
5r
tum damnum causavit in coelo commissum ab Angelis praevaricatoribus?quantam in cis stragem edidit ? praicipitan- do continuö nobilissimos spiritus condemnatos fine remedio ad sempiterna supplicia, (sn)
Quanti mali causa fuit in terra commissum ä primo parente nostro Adamo? Destruxit pro ipso, & innumeris posteris felicem statum innocenti-e , statum vita;, & sanitatis, a morte, & morbis immunem, statum abundantis, & pacis, statum sapientiae , & justitiae , statum summae felicitatis ;& introduxit statum plenum miseria; quoad corpus, & animam (o^. Quantas & quales miserias nunquam non patitur humanaprogenics!
Quantum denique mali causavit in
(») DEUS Angelis peccantibus non pepercit; fedn dentibus inferni detraBos in tartarum tradidit cruciandos,-2. Pctr. c. j.V. 4.
{») Per unum hominem peccatum in hunc mundum intra-vit , Ö* per peccatum mors , f ita in omnes homines mors pertranfiit , in quo omnes peccaverunt, AdRom. c. 5.V. 12.

Meditationes
5r
inferno ? Inclusit in eo loco tormentorum, in illo mari poenarum, in illo e arcere igneo innumeras animas, quamvis L multis una lola vice admissum.
Tot itaque strages editae sunt ä peccato mortali in Coelo, in terra , in inferno. O quantum abominari oportet malignitatem peccati/
PUNCTUM III.
C Onfideremus nunc etiam peccati malignitatem quoad malum, quod adhuc causat, respectu illius, qui illud committit.
Eccli. C. 5. v. 4. jactat peccator, quöd peccaverit, quin propterea mali quid perpessus sit. Sed qui istud? Ain’/ peccasti, nec inde mali quid tibi accidit? Audi nunc , quantum peccando tibi malum accrrsiveris : malum profectö grande,malum superans omne malum. Peccando damna tibimet conscivisti ejusmodi, propter quas es creatura omnium miserrima, quas terra sustinet- Primö. Excidisti gratia DEI, quas te justum & gratum DEO effecerat, cui
per

PRO SECUNDO DIE
n
per peccatum exosus, execrandus, abominabilis effectus es, ex amico charissi- mo hostis infensissimus.
Secundo. Desiisti esse Filius DEI. Quas fors excelsior, quas conditio sublimior , quam esse Filium DEI? habere DEUM Patrem? Excidisti tam sublimi gradu , amisisti sortem adeö beatam, in ejus vicem factus Diaboli mancipium.
Tertib. Perdidisti tutelam specialem DEI, qua gaudent Justi, üt amici, üt Filii DEI. Non amplius es custoditus ä DEO, üt pupilla oculi; non ampli iis protectus sub umbra alarum ejus ; non amplius portatus in sinu ejus; non amplius nutritus ab uberibus paternas ejus Providentia.'.
Quartb. Amisisti hereditatem Coeli debitam filiis. Si autem filii & baredes , (Rom. R > Jam ea exclusus es; non competit tibi jus ad gloriam aiternam, Pa- radisu.- non est pro te.
Quintb. Perdidisti meritum bonorum operum tuorum; & incapax es ad merendum ampliussimilis illi, cujus bo- D z na

54
Meditationes
na fisco addicta sunt, ut negotiari jam non postit, aut lucrum facere. Bona opera ante peccatum facta ad meritum non computantur, & qum nunc facis, mortua sunt.
Sexto. Reus fastus es aeternae damnationis; unde si moreris peccato ob- j strictus, abis One remissione ad teter nas in inferno poenas sustinendas. Et quid, tibi videtur ? An porrö dices, ex pec- j cato tuo nihil tibi mali accidisse? Ab! Scito, & vide , quia malum & amarum e fi , reliquisse te Dominum DE&Mtuum. Jer.
2. Et tandem tibj persuade’, quämstul- i te egeris conjiciendo te in miserias nunquam finiendas, ut perverso genio tuo satisfaceres.
PUNCTUM IV.
Onsiderabimus mensuram peccati
mortalis. Atque haec est ; quse abominationum cumulum in formando hoc monstro complet.
Juxta habitis omnibus, quae dicta sunt hactenus, k peccato mortali causatis damnis, posset nonnemo adhuc induci

PRO SECUNDO DIE
w
ad illud committendum, eä spe fretus, facturum se, ut damna ista reparet do- lendo de admissis peccatis,sicquepristi- num statum recuperet. Sed gravissima htec est deceptio.
Qui peccat graviter, in eum se statum conjicit, unde, an unquam fit eluctaturus incertum est. Est doctrina Theologorum , testimonio sacrae Scriptura; confirmata, & SS. Patrum, quöd certa cuilibet statuta sit mensura aut numerus determinatus peccatorum mortalium, qua mensura aut numero completo, misericordiae locus amplius non erit, (p) Sed DEUS aut e vivis eripiet peccatorem,, aut ratione eum privabit, aut gratias efficaces subtrahet, solis sufficientibus illi relictis, quibus adjutus poteritquidem resipiscere, sed nunquam, resipiscet, & tandem aeternüm peribit* D 4 Addunt
(o) Omnia in mensura , ö” numero , pondtre disposui fli. Sap. I r. v. i r. Et -uos implete mensuram Patrum -vestrorum. Matth. 23. V. 22. Hac dicit Dominus: fitpcr tribusJceleribus Damasci , tstsuper fatuor non convertam eum, A IROS. I. T. 3.

s<*
Meditationes
AdduntThcologi, quöd mensura ista non fit eadem pro omnibus statuta, & quöd in aliquibus postit compleri unico admisto peccato , stt completa fuit in Angelis continuö damnatis; &inprimis parentibus, quoad jacturam prorogativae status innocentia. 1 pro se, & posteris omnibus. Nunc si peccatum,quod quispiam audet committere, foret complementum istius mensura;, quid illi fieret? Proinde licet peccatum istud non esset ultimum, modo antea dicto, timendum valde est, ne hoc propius accedat ad ultimum, & ita sit causa, si non proxima, saltem remota aeterna; damnationis.
Quod facile accidere potest, si DEUS ad puniendum illud adhiberet tremendam pcenam spiritualem , non modö ante peccatoris reconciliationem , sed etiam post eam permittendo relapsum in alia atque alia peccata. Atque ita amplius probatum manet, quöd, qui peccat, conjiciat se in statum, unde an unquam evasurus sit, incertum plane est.
O

PRO SECUnDO DIE.
57
O horrendam & formidabilem mensuram peccati mortalis / Quam ob causam inductus fuit Tertullianus, ut vocaret eam devoratorium salutis. Monstrum immane, horrendum, quod devorat cum gratia habituali etiam actualem , devorat gratias efficaces , favores spirituales, perseverantiam ordinariam in vita & extremam in morte, V$/ illi, qui in monstri hujus fauces incidit. Instauremus contra illud firmissimum propositum pro nostra securitate & proximorum. Nec cessemus unquam DEUM orare, Patrem misericordiarum, ut nos liberet ab eo per merita Redemptoris.
TERTIUS DIES
MEDITATIO I.
DE PECCATO VENIALE Icut meditationi de sine Creationis
O proxime successit meditatio de sine Vocationis Religiose; ita nunc meditationem de peccato mortali excipit

58
MEDITATIONES
meditatio de peccato veniali: prout . enim peccatum mortale rectä 'opponitur saluti; ita peccatum veniale perfe- 6tioni. Qe hoc autem consideranda veniunt i.Natura, 2, Effectus, z. Poente. 4. Adjuncta quaedam.
Proludium, Cogita Evam non repente , sed sensim & gradatim praecedentibus culpis levibus, animi levitate, liberiore videndi licentia, longiore cum serpente confabulatione tandem ad gravem Legis Divinas violationem deductam eise. Sic nemo re-' pente fit pessimus.
PUNCTUM I.
C Onsideremus naturam peccati venialis. Quid igitur est peccatum veniale ? Est suo modo ostensa, injuria, & contemptus DEL Quamvis dicatur peccatum leve & minutum; ita- solum appellatur facta illius comparatione cum peccato mortali, non secus , ac terra parva dicitur comparata cum co> lo. CXtersim in se est malum ejusmodi, quo post peccatum mortale majus excogitari non potest. Sed unde tanta
pec-

PRO TERTIO DIE»
59
peccati venialis malitia? Inde nimirum, quöd DEO, cujus infinita est Excellentia, adversetur. S. Catharina Januen- fis dicit de se, quöd, cum monstratum sibi aliquando e fiet, quantopere timenda fit vel umbra levisiimseDEI offenso, mirata sit, exanimem se prae horrore non corruisse subitö ; & addit, quöd ad eam speciem , nisi ocyüs disparuisset, rupta certö fuisset, etiamsi corpus ex adamante compactum fuisset. Vita. C. 24.
Ad intelligendam melisis peccati venialis malitiam ex eo, quöd DEO adversetur,- statuamus mente ex una parte peccatum veniale,- ex adversa omne, quod fingi cogitatione, & creaturis extra peccatum accidere malum potest. Fingamus hanc mundi molem ä DEO fabricatam recidere in nihilum; dejecto? beatis sedibus Cafiites suis privari gaudiis,- homines, qui vivunt, omnes praecipitari in abyssum inferni aeterno igne torquendos. Majus his omnibus est peccatum veniale unicum , quia hoc.
DEUM

6o
Meditationes
DEUM, illa creaturas tangunt. Et quanto DEUS major est creaturis, quae illi comparatae sunt iit atomus; ita minimum malum, quod DEO adversatur, majus est omni alio malo, quod peccatum non est, & creaturis accidere potest. DEUS peccato veniali offensus praeponderat in ratione mali, mundo in nihilum redacto, omnibus Angelis & hominibus coelesti gloria privatis , & aeterno supplicio cruciatis.
Inde?, noster Marcellinus Albergot- ti timuit peccatum veniale magis, quäm mortem,- ideo se addixit servitio peste infectorum, ut morte sua prceverteret periculum committendi peccatum le- viilimum. Aiegamb. Piet. Cbar.
P. Vincentius Caraffa timuit illud magis, quäm jacturam majorisgloriaiin coelo,- ideö desideravit potius morisiqe majore meritorum cumulo, quäm diutius vivendo illum augere, sed cum periculo DEUM leviter licet offendendi. Vita C. io.
Frater Alphonsus Rodriquez timuit
illud

PRO TEUTIO DIE,
61
illud magis, quäm infernum; ideö quotidie precatus est Dominum, promitti se malle in infernum, quiim leviter peccare. Vita L. i. C. 2.
Intellecta nunc prob£ natura peccati venialis excitandi sunt 2 affectus. Primus pudoris, & doloris de admissis tot venialibus. Secundus propositi , & & orationis, ut non relabamur, & maximi in ea, quae plen& considerati admittuntur , de quibus hic sermo est.
PUNCTUM II.
Onsiderabimus effectus seu damna
peccati venialis. Primö : Maculam aspergit animae, quae in gratia constituta , objectum est rarae pulchritudinis. Si abluerit Dominus sordes filiarum Sion. Isai. 4. Per sordes istas sil i arum Sion,id est, animarum justarum intelligit S. Ba- silius peccata levia.
Id praestat peccatum leve in anima, quod scabies in elegante vultu , quod aspersio luti in pictura insignis artificis-. Quamvis animam non privet gratia ,
nec

6a
Meditationes
nec gradu unico hanc minuat; minuit tamen, & obfuscat decus, & nitorem, quem gratia confert animae, sicque minius gratam DEO reddit animam.
Secundus effectus est : Licdt peccatum veniale non dissolvat amicitiam DEUM inter & hominem, üt peccatum mortale, tollit tamen amicitiae notas insigniores cum magno animae damno. Cogitemus duos homines amicos. Ex his unus alterum offendit: offensus li- c^t revera amicus esse pergat ; languet tamen prior familiaritas, & communicatio mutua. Rem exemplo adhuc melius explicemus. Frater noster Joan- nes Carrera singulis diehus mane ab Angelo suo custode excitabatur; quia autem aliquando tardior in lurgendo fuit, Angelus eum deseruit, ac multis opus erat miuniis, & precibus, ut reditum impetraret Ann. rer.tnem. Quaero nunc, num Angelus desierit esse amicus Joannis? Cer:e non. Desiit tamen esse ei familiaris, & singulariter favere, üt

PRO tertio die
6z
anteä. Ita&in casu nostro propter peccatum veniale DEUS non desinit este amicus animat, sed desinit effe familiaris , & favores speciales communicare iit anteä. Inde provenit defectus vi sit a- ti6nis superna;, consolationum spiritualium; inde oriuntur tentationes, scrupuli, ariditates, imminutio protectionis specialis , qua DEUS Justos protegit. Scabies quamvis non causet abominationem , abstrahit tamen ä blanditiis faciendis.
Confessa est quasdam devota in poenam peccati venialis anno integro in statu ariditatis se relictam fuisse. Et audita est dicere: Non certe levis culpa est-, qute anno integro luenda fuit, siibtracto Domini mei familiari usu. Nieremberg.
Tertius effectus est : Profectum animae in bono impedit. Attolleret se illa ad unionem cum DEO , proficeret in. virtute & perfectione, evaderet sancta; ast peccatum veniale progressum impedit. An non videtur effectus horribilis?
cüta

Meditationes
64
cüm quis dicere cogitur: Peccatum veniale impedivit, quö miniis fierem sanctus, eripuit mihi sanctitatem.
Conqueritur fort£ nonnemo: Nescio , qui accidat, sentio me taedio affectum, vix me possum ad orationem componere, vellem fervere, & algeo. Sunt, crede! peccata venialia, quae tanto pondere premunt , quae eas tibi facessunt difficultates. Per peccatum veniale retardatur a sectus hominis , ne prompte feratur ad DEUM. Ita S. Thomas 3. p. q. 8- art. 1.
Quartus effectus: Animam ad majus malum disponit, inclinat, deducit,-sensim ad peccatum mortale eam prmpa- rando,- & hoc magis, quo frequentiüs peccatur. Ouispernit modica , paulatim de- cidet. Eccli. 19. contrahendo assuetudinem vitiose agendi, & enervando habitus virtuoses, acquisitos scilicet, DEUM denique movendo, ut subtrahat gratias efficaces. An formidandus magis effectus excogitari potest, ac est periculum perdendi gratiam & salutem?
Huic

PRO TERTIO DIE,
47
Huic periculo obnoxia fuit F. Theresia aetate sua juvenili propter certas amicitias vanas, qiue non excedebant peccati venialis reatum; probt Dominus ipsi postea revelavit, monstrando in inferno locum ei praeparatum , si amicitias istas non abrupisset. (Uita c.z.) Si proinde summum animae malum timeamus , timeamus etiam periculum. Caveamus , ne diabolo ipsi in manus tradamus initium nostrae perditionis.
PUNCTUM III,
S Uccedit consideratio de poenis peccati venialis.
Sicut ex suppliciis a justitia humana decretis deducitur qualitas delictorum^ ita ex suppliciis äDEO in praesenti & futuro sieculo statutis ad castigandum veniale deduci debet, qualis in se ipsa ea sit culpa. In sacro Codice, & gestis Sanctorum extantgraviumsuppliciorum exempla, quibus peccatum veniale in hac vita castigatum fuit. Constat, quod E
in

48
MfiDlTATiONES
in altera vita peccatum veniale castigetur atrocibus Purgatorii tormentis. Igitur non leviter displicere DEO peccatum veniale censendum est, cum in ipsos suos amicos, & filios, in animas, dilectas sibi sponsas tam rigidi & severi animadvertat»
Et hoc ipsum revelavitDEUS Beato Henrico Susoni ex sacra PP. Praedicatorum familia. Si homo cognitum haberet , quäm gravis sit poena Purgatorii eluendo peccato veniali statuta, potius eligeret quotidie imminutionem fui capitis, & denuö mori.f in ejus Vita .)
Monachus quidam raptusad videndas animas nonnullas atrociter cruciatas, intellexit ex Angelo, quödita puniti Monachi ex ejus Ordine fuerint, Vine. Bell. L. 7.
P. Joannes Fernandez ö nostra Societate alienatus a sensibus videre sibi visus est, tribus se vicibus ä turpissima; formas aethiopibus insectatum; qui senis- per vices diris eum exceperunt modis.
Dixit

PRO TERTIO DIE.
49
Dixit iili Angelus sub finem , quöd primi sex fuerint defectus admisii in officio concinnatoris, fex alii defectus admiffi in conversatione cum aliis, ultimi demum fexnegligentiain excutiendis con- tinuö 'cogitationibus miniis bonis. Nie- remb. Ascet.L. z, c. 78, DidicitJoannes cavere sibi, visa poena in altero saeculo statuta pro levibus ejusmodi culpis» Discamus & nos idem.
PUNCTUM IV.
C Onsiderabimus adjuncta peccati venialis , & potiffimüm duo: Et primo personam, quaepeccat, & fecundö rationem, propter quam peccatur.
Quis peccat ? Sumus Religiosi. Si igitur,quantumvis leviter, peccatReli- giofus, vocatus ad studium perfectionis , ut sit filius & frater sanctorum hominum, qui vivit in domo DEO sacra, qui ex instituti sui ratione propiiis Chri- stllsii sequi tenetur , qui srequentiüs mensa Divina pascitur, qui tantam ha- bet prcesidiorum spiritualium copiam.
E 2 O

Meditationes
50
O ! quantö inde deterius redditur peccatum veniale.
Etiam vns filii ! fuit hsec exprobratio, quaBeatisiima Virgoimpatientiam duorum Novitiorum reprehendit.
Cur P propter quid? cujus rei gratia committitur, peccatum veniale ? Ad satisfaciendum genio, leve incommodum fugiendum, üt suus cuique sensus interior facili dictabit. An inveniri minor animi delectatio potest, quam cum cogitati mendacium jocosum dicitur ? Num incommodum minus esse potest, quam illud, cum animadversa evagatio inter orandum excluditur? Etpropter ejusmodi res nauci-reum fe facere mali tanti in natura sua , in effectibus & p cenis , iit supra visum est, quante est dementite?
Notetur bene : Supposita veritate primi puncti non expediret peccare leviter, si ita peccando possem impedire
interitum rerum creatarum omnium; & ita peccare ausim , ne putida me fraudem

PRO TERTrO DIE. 51 .
dem oblectatiunculä , aut leviffimum sustineam incommodum ? Mori ante deberem , aeternüm insuper cruciari paratus, qu&m DEUM levissime offendere; illud igitur saltem velim, ut me privem modica oblectatiunculä, &leveincommodum sustineam.
Amormi! Nullumposthac peccatum, hoc erat S. Catharinae Janucnsis propositum, & sit etiam nostrum. Domine ! Amor mi! nullum deinceps deliberatum peccatum.
MEDITATIO II.
DE TEPORE SPIRITUALI.
P Ost meditationem de peccatis recto ordine suscipitur meditatio de tepore spirituali, qui est, prout hic con. siderandus proponitur,ratio vitee languidas, negligentis, & remissae in Divino Servitio. Quod autem tepor hic revera grande malum sit, ex quadruplici respectu punctis sequentibus exponendo apparebit.
E 3
Pra-

52
Meditationes
Präludium. Ab £va ad Adamum nunc redi. Remisit Adamus ä primo DEUM amandi, & laudandi fervore; deliciis paradisi distractus, accepti paulö ante a Conditore suo beneficii minus memor fuit, conjugi plus nimio placere voluit; sic refrigescente pau- latim charitate ex calido tepidus, ex tepido factus frigidus in perniciem se, totäm- que suam progeniem dedit. Ita propter scandalum peccata hominum Deo dicatorum plus damni afferunt, quam profanorum.
PUNCTUM I.
Epor grande malum est respectu
_L DEE cui plurimum displicet. Apparens S. Ignatius devotae cuidam suae clienti dixit; Si Beati capaces essent doloris, lugubri se veste indutos conspiciendos darent, ad significandum suum luctum conceptum ex mutatione eorum, qui ä primo fervore ad teporem deficiunt (Nutar. c. 19.) Si tepor tantopere Sanctis displiceat, quantum DEO displiceb't Sancto Sanctorum,per essentiam Sancto, & fonti omnis Sanctitatis

PRO TERTIO DIE.
53
tatis. In rei hujus probationem refert Caesarius, quod Dominus cruci affixus acriter reprehenderit duos Religiosos solitos orationis tempore somno indui- gere; nam uni apparens tergus illi obvertit, dicens , ejusmodi negligentiam alpectu suo indignam esse , alteri ex imagine sua alapam inflixit adeö validam, ut tertio post die funus fuerit. Dial. L. 4.
Ad demittendam altius animo puncti hujus veritatem , in memoriam redeat objurgatio a Christo ipso Episcopo Ephesino facta in Apocalypsi: Habeo adversum te, qubd charitatem tuam primam reliquisti, c. 2. An non ea objurgatio potiüs in me cadit? quod a primo fervore defecerim , quod profectus mei rationem non habeam , perinde ac si omnem ejus curam deposuissem, qubd facilb ob rem nullius momenti exercitia mea spiritualia intermittam, aut illa sola consuetudine ductus perfunctorie cum multa animi evagatione peragam, qubd
non

54
MEDITATIONES
non habeam teneram conscientiam, magni faciendo parva, operando cum debita Superiorum venia , fugiendo transgressiones regularum quöd sim tardus ad laborem, velox ad requiem, alienus ab humilitate, pronus ad vanam gloriam, quöd pro voluntaria corporis afflictione quaeram mearommoda, quöd aegrö Superiorum jussa exequar, eorum que voluntatem meae accommodare studeam. Si ejusmodi reprehensio- ~ nes ad me pertinere existimem, debeo me ipsum excitare, & aures aperire monitioni huic, & minis , quae eodem in libro & capite adduntur : Memor itaque esto ; unde excidens, & age poenitentiam , & prima opera fac: fin autem , venio tibi -, q* movebo candelabrum tuum de loco suo. Revoca in mentem, unde excideris,^'compensa defectqm seria poenitentia, revertere ad pristinum fervorem,-si secus, venio, & dejicio te loco tuo, ut ab alio magis digno occu petur. ( q) PUNC -
(/») jjJ uia tepidus ts y nec frigidus , nec calidus , incipiam te evomere ex ore meo. Apoc. 3. v. 16.

PRO TERTIO DIE.
SS
PUNCTUM II.
T Epor est grande malum relpectu Religionis, cui Religiosus tepidus grandem infert injuriam , non utendo ea opportunitate in profectum suum. Et quanta in Religione media suppetunt ad fervorem excitandum, ad perfectionem assequendam. Exercitia spiritualia, secessus sacri, instaurationes Votorum , frequens Sacramentorum usurpatio, Sacrificia aut facienda aut audienda, oratio utraque , quae voce & mente peragitur. Discussio conscientiae itidem duplex, quam generalem & particularem appellant,'lectio librorum spiritualium, tam publicus quam privatus usus poenarum ultrö susceptarum, exhortationes domesticae, colloquia spiritualia, consultationes de rebus ad Religionem pertinentibus, industriae quas vocant, ad fovendam pietatem accommodatae, studiosa Superiorum de omnibus cura, Patris spiritualis moderatio , exempla virtutum omnium ante oculos posita &c
Et

Meditationes
56
Et in medio istius ignis tepidum esse,
& algere, inter tot stimulos pigrum esse,
& somnolentum: Hem!quanta injuria/
Locum hic habet Domini querela apud Isaiam: Quid est , quod debui ultra facere vinea mea, & non feci!sepem circumdedi illi , committendo illam custodiae meorum Ministrorum, & Regulis illam muniendo,' putavi eam adhibitis monitionibus, & paternis correctionibus; fodi eam, urgendo eam stimulis, & excitando bonis inspirationibus; rigavi eam, coelestem super eam effundendo doctrinam; sed non respondit expecta- I tionimeae. ExpeEtavi , ut faceret uvas,& fecit labruscas. Isaiae s.
Expectavi, ut ferret uvas dulces , j maturas, excoctas, ex quibus exprime- ! rem vinum fervoris, exactae observationis, zeli, & fecit labruscas sylvestres, acerbas, amaras negligentiae, otii, trans - greslionum. Sed vae vineae ingratae! Vae ; Religioso tepido & negligenti, iit Domi- , nus prosequitur apud Isaiam : Et nunc
ostendam \

PRO TERTIO DIE.
57
cßendam vobis , quid faciam vinea mees. In testimonium justa: indignationis meae auferam sepem ejus , erit in direptionem , diruam maceriem ejus , & erit in conculcationem , & ponam eam desertam: non putabitur & fodietur, & ascendent vepres & spinee, nubibus mandabo, ne-pluant supeream imbrem. Minae tepido Religioso summö exitiales, ut patebit in Puncto sequente.
PUNCTUM III.
T Epor est grande malum refpectuRe- ligiosi, de quo sermo est. Et qui istud?quia, cüm tepidus sit,parum abest, ut omnino frigeat. Negligendo studium perfectionis exponit periculo salutem suam , atque ita prope abest a jactura salutis.
S. GregoriusPapa Paft. p. z. distinguit duas teporis species. Una est , cüm ex frigido transitus fit ad calidum. Altera, cüm ex calido transitur ad frigidum. Hauris aquam ex puteo, & apponis igni; luce ex frigida fit tepida, & ex tepida calida. Transfer eandem hanc aquam
cale-

MEDITATIONES
58
calefactam ab igne ad aerem apertum, ex calida fit tepida, & ex tepida frigida efficitur.
Ita duplex'in hominibus tepor repe- ritur; unus bonus, & bonae spei, quia succedit frigido: alter malus & timendus, quia succedit calido. Si peccator antea frigidus paulatim tepescat, bene sperandum est, quia se disponit ad calorem: si justus, antea fervens, intepescat, male ominandum, quia transit ad frigus. S. Roberto Abbati Cisterciensi in An- glia revelatum ä DEO est, quod omnes Religiosi ipsi subditi descripti sint in coelo, exceptis duobus tepidis, qui descripti erant in terra : isti ex tepidis facti frigidi paulö post redierunt ad saeculum, & miseri perierunt. Surius 7, Junii,
Idem multis hodiedum accidit, ut vitio socordiae sum deficiant a Religione. Ex ferventibus facti tepidi, ex tepidis frigidi amittunt perseverantiam. Sed metuendum, ne exclusi numero servorum DEI excludantur quoque numero
prae-

PRO TERTIO DIE. sA
praedestinatorum. Infelix profectö est Eupropianus , de quo refert S. Theodorus Studita Serm. 9. Catb., quöd primum fervens spiritu speculum fuerit Religiosarum virtutum, Fidei causa car- ceri inclusus, & verberibus'bis oneratus adeö , ut de ejus perseverantia nemo omnium dubitaret. Et tamen dormitans cecidit, Eupropianus a primo fervore remittens graviter lapsus est, & infeliciter obiit.
Sed in quo, amabo, situm est periculum tepidi ? situm est in eo , quod tepidus indignum se reddat speciali Domini adjutorio,quod, si desit, etsi postit ordinariis adjutus gratiis , non tamen volet lapsum cavere, Ksequetur lapsus.
Igitur non desimus DEO, ne DEUS desit nobis. De quo S. Augustinus dicit : Non 'des ’rit, fi non deferatur. L. deNat. & Grat. C. 26. Simus liberales erga DEUM, üt regula 29. praecipit in summario , ut Ille liberalis sit erga nos, & cumulati gratias suas nobis largiatur.
Te-

<5o Meditationes
Teporem semper timeamus, qui aeterna; ruinae potest esse occasio.
PUNCTUM IV.
Tpor est grande malum respectu
X proximi, qui a tepido frustra ex- pectat subsidium, unde reddatur bonus. Tepor ergö est gladius utraque parte acutus, qui directe ferit tepidum, obliqui proximum, cujus salutem & perfectionem tepidus negligit promovere.(r ) Notatum estsuprä meditatione tertia , quöd tribus modis animarum salus procurari possit; verbis, exemplis & precibus. Nunc quomodo tepidus procurabit precibus? quas non fundit, aut oscitanter. Quomodo exemplo? quod bonum non praebet, imö malum. Quomodo verbis? quse zelo non sunt animata, quae intimo sensu carent. Qui propriae animae curam abjecit, qui curabit
alie-
(r) guisquc debet imperscßum suum aftimare , ($ legere non ex suo tantum unius damno, sed aliorum etiam , quorum salutem impedit, Claudius Aqua- viva Epist. 2 .

PRO TERTIO DIE.
6l
alienam? cüm cordi non habeat profectum proprium, qui studebit alieno?
Et ecce/ novum timendi motivum pro tepido , si propria culpa ineptum sereddatjnstrumentum ad salvandas animas, fi inutiliter occupat locum, quem utiliter occuparet alius, si obest , quibus prodesse deberet. Timeat, ne in Divino Judicio plures habeat fui accusatores, severam tantae socordiae ultionem expostulaturos ; considerato at- tentiüs quadruplici hoc respectu, quo demonstratum est, grande malum esse vitam tepidam. Juvenis quidam noster e Scotia oriundus, optimi exempli, cui nomen GilbertusMitleton, mortuus in Collegio Romano Anno 1693. firmiter ita fecum statuit: Emoriar ant£, quäm tepidus fiam. Propter quod egregium effatum posthumis meruit laudibus exornari, in panegyrica post obitum ejus habita oratione. Am. dier ♦ memor. Difi camus, timeamus, & proponamus similiter.
DIES

62
Meditationes
QUARTUS DIES.
MEDITATIO I.
D E MOR TE.
A D tollenda e medio impedimenta finis nostri , qtue peccata sunt, consequendi plurimum conferunt mo- tiva timoris ex meditatione novissimorum concepti.
Memorare novissima tua , U in aeternum non peccabis. Eccli. 7. v. 40.
Haec de Morte meditatio ita adornata est , ut implere simul vicem meditationis possit de Judicio particulari. Statutum eft hominibus , semel mori ,• post hoc autem judicium. Hebr. 9.
Tnludium.- Constitue tibi ob oculos Adamum e paradiso ejectum in Abelis occisi cadavere primam mortis imaginem contemplantem , & peccatum suum, quo mors in mundum inducta fuit, deplorantem , & cogita idem Abelis fatum &te aliquando mansurum, quo immunes "non fuerunt an- tediluviani illi, q u i vitam ad plura faecula protraxerunt. Statutum est hominibus, semel mori. PUIXC-

PRO QUARTO DIE.
6Z
PUNCTUM I.
C Onsiderabimus certitudinem mortis. Ad veritatem hanc altius animo defigendam juvabit illud Thomas Kemp ensis dictum : Si vidisti aliquando hominem mori, cogita , quia & tu per eandem transibis viam. L. i.c. 23. Si vidisti decumbentem in lecto, oppressum morbo, ä Medicis conclamatum; st vidisti recipientem postrema Sacra, cereum sacratum manu tenentem supremis precibus DEO commendari; st vidisti cum morte luctantem sensuum usu destitui, & tandem animam exhalare; si vidisti postea collocatum in feretro, deportatum ad Ecclesiam, conclusum in sepul- chro , & omnium memoria exclusum; idem tibi eventurum cogita. Morieris, ad Ecclesiam deportaberis, tumulaberis, quin multus postea de te sermo stat, aut cogitatio subeat, perinde , ac si nunquam fuisses*
O ! si memori semper mente tenerem, certö moriendum aliquando mihi esse/ F Breve

64
Meditatiqnes
Breve intra tempus nihil eorum ad usus meos futurum, quce nunc magni facio, amo, qutero , quai animum meum distractum & inquietum tenent, & ä studio salutis meae, & perfectionis avo- 'cant!
Confideremus etiam, quid fit mors. Est separatio (t) ab omnibus bonis caducis , (u) & simul transitus ad aeterni- tatem. Si haec separatio, hic transitus ad nos quoque ordine suo devolvatur, quid nobis consilii capiendum? quid statuendum? Nisi ex eorum numero simus , de quibus scriptum esc: Gens absque consilio est, & fine prudentia, Utinam saperent & int eiliger ent , &noviffima providerent, Deut. 32. Convenit profectö, haec inire consilia ; renunciare rebus caducis brevi deserendis, & animum convertere ad res nunquam interituras.
Ea quidem de Religioso existimatio
est
(t) Siccine fiparat amara mors. I.Reg. ls- V.z;-
(u) Nudus tgrejfus sum dc utero matris mea , tS nudus revertar illuc. Job. I.V.2I.

PRO QUARTO DIE»
est, quöd ad Religionem accedens iis jam renunciaverit: accidit nihilominiis non rarö , quöd nonnemo relinquat mundum in saeculo , & quaerat eum in Religione. Qui ejusmodi est, relinquit mundum corpore, retinet corde, relinquit exparte, non ex toto. Aucupatur vanitatem, honorem, oblectamenta.
Nunc, fi in nobis aliquid resideat affectus ad mundum, extirpetur penitus, ut liberi & impedimentis omnibus expediti, accincti femper stemus ad transitum in aeternitatem faciendum, nunquam non animo volventes, quöd certissima licet sit mortis necessitas, incertum tamen prorsus sit, ubi, quomodo,quando nobis sit moriendum, id quod vigilem & paratum femper animum requirit.
PUNCTUM II.
Onsiderabimus in sequentibusPun-
ctis tres moribundi intuitus in praeteritum, praesens, & futurum conjectos , & primum quidem in hoc Puncto.
F»
Po-

66
Meditationes
Ponamus nobis ob oculos mentis duos moribundos Religiosos ferventem unum, tepidum alterum: accuratum, & negligentem.
Quid vident illi contuendo praeteritum? Fervens videt objecta solatii; videt cum gaudio malum, h quo declinavit, & bonum, quod fecit, implendo illud: Diverte a malo , tffac bonum . Ps.zz.
P. Vincentius Carassa ad extrema deductus, & oculos defigens nunc in Crucifixi Imaginem, nunc in Beatiffimae Virginis, notatus est edere identidem gemitus. Interrogatus, num re aliqua indigeret, respondit: minime: addens* bos gemitus non doloris , sed gaudii testes este. Dixerat autem jam alias graviter aegrotans uni familiarium, quod memoria recolens , qua: ad eam usque horam recte fecisset, tanta se perfundi latitia sentiat, ut ejus ferenda imparem fe esse existimet, subjungens: quanto illa auctior erit, cum post superatas alias in Divino famulatu difficultates moriendum

6?
PRO QUARTO DIE.
dum mihi denique erit. Vita L. i.c, 12. Atque ita gemitus, quos moriturus edidit, indices fuerunt solatii ex intuitu vita) superioris cum fervore transactae in animum redundantis.
Tepidus e contrario contuendo praeteritum, tristiffimam videt imaginem. Videt maxima cum acerbitate animi malum, quod fecit, bonum, quod omisit. Juvenis e nostris unus florente adhuc aetate moriens, P. Antonius Marque ita ingemuit: Ii eu/fallax adolescentia. 1 quam praepostere usus sum annis tuis & viribus! (de Barry.) Poteram colligere merita, accumulare coronas, & collegi paleas ad ardendum, saltem in Purgatorio,- poteram sieri perfectus, & haereo adhuc inter negligentes.
Applicemus id ipsum nobis ! Si nunc moriendum mihi e stet, oculosque ad praeteritum reflecterem ,• an cum Ca- raffa objecta solatii?an cum Patre Marque objecta tristitiae confpicerem?Num viderem malum, an bonum? recte,an F 3 per-

68
Meditationes
perperam facta ? Si vitae transactae miniis fidendum censeam, proponam emendationem, ut, cum re ipsa moriendum mihi erit, videam objecta solatii, & dicere pofiim: A tempore Exercitiorumhu- jus anni usque huc ambulavi coram DEO m veritate , & .corde perfecto. Ifa. z8-
PUNCTUM III.
Onsiderabimus secundum contui-
tum. Quid vident ambo isti morituri, oculos conjiciendo ad praesens? Vident tempus, quod deficit,"sed obtutu plan6 diverso. Fervens videt tempus deficere ad suum lucrum, tepidus ad suum detrimentum. Ille deficiens tempus aspicit iit finem certaminis, metam cursus , terminum servitii fideliter praestiti , &inde laetatur. Bonum certamen certavi , cursum consummavi, fidem servavi . 2. Tim. 4.V.7. Hicüt finem mercatus, (xj mellis, opportunitatis; & moerore
con
(x) Vita dies mercatks efl , ctem abierit, non erit amplius tempus emendi , qua velis. Claudius Aqua-
>rra Epist. 2.

PRO QUARTO DIE.
conficitur. Non poterit jam lucrum facere, metere, & in futurum sibi prospicere, Tempore indigeret ad fatis faciendum DEO, ad expianda peccata, ad componendas vit<e rationes; sed tempus non erit amplius. Apocalypsi io. O'.si posset revocare partem malö consumpti temporis !
Applicemus hocnobis, üt Puncto superiore. 81 moriendum nunc mihi esset, laetarer , an affligerer, videndo tempus deficere?
Legitur in Vitis Patrum L. 2. c. 9. de quodam Monacho negligente , quöd morbo correptus in mortis confinio multis angustiis agitatus fit, & videns, tempore se indigere, rogarit Abbatem Mutium, precibus ut suis inducias k Deo impetraret. S. Abbas graviter objurgata ipsius negligentia, faciaque subinde fervente oratione sanum illum dlecto erexit, obtentis illi tribus vitae annis, quibus vitam Angelicae, quäm humana- similiorem duxit.
Qui scit, Monacho se huic similem F 4 fuisse

7 °
Meditationes
fuisse in segnitie,nunc similem ei se reddat fervore. Cogitet, quöd DEUS tempus vitee protrahat, uti Monacho huic : ideo proponat bene illud impendere , & praesentis temporis bono usu resarcire studeat damna temporis praeteriti, vivendo nunc dies plenos, qui pro septimanis aut mensibus valeant.
PUNCTUM IV.
Onsiderabimus tertium contuitum.
Quid vident supradicti moribundi opulos conjiciendo in futurum? Fervidus videt coilum apertum , & latatur. 5 . Aloystusad nuntium instantis mortis signa dedit non communis laetitiae, & dixit: Laetantes imus, laetantes imus/ scilicet in paradisum. Vita P. z. cap. 30. Cardinalis Bellarminus ad idem nuntium testatus est, lata sibi nova ferri, id est, nova, quöd debeat ire in domum suam; paradisum videlicet. Vita c. 41.
P. Franciscus Suarcz videns se vicinum morti, saepitis cum gaudio dixit: Expectans expectavi Dominum... Quam dilecta

PRO QUARTO DIE.
71
lecta tabernacula tua Domine ! Et quasi jam tum inciperet gustare paradisi delicias, auditus est dicere: Non putabam, tam suave esse, tam dulce mori. Bibi. Script. S. js.
Tepidus verö prospiciens in futurum videt tribunal Judicis jamjarn adventuri, & attonitus cogitat : Quid faciam , cüm surr exerit ad judicandum DEUS, & cüm quaesierit , quidrespondebo illi? Job. 31. Quomodo rationem reddam,mihi quidem propitiam,post tot annos vitte & Religionis mald impensos? Quid respondebo, cum tot habuiprofectus mei adminicula, quin profectum fecerim? Quid dicam, cüm ante oculos meos positum videbo ingentem beneficiorum DEI cumulum, &cx adverso immanem tot malefactorum meorum acervum? cüm videbo, tot gratias Domini ', & tot meas negligentias ?
Ah/ quid demum mihi accidet post Judicium rigidislimum ? An absolvendus, an condemnandus funi? An bene- F f dictio,

Meditationes
72
dictio, an maledictio me manebit? An ad gaudia, an ad supplicia transibo, (y) Refert S. Joannes Climacus, testis o cui atus (ScalaParad. grad. 6 t ) M o n achum fuisse, qui supra modum negligens in articulo mortis per horae spatium in ex- tasin raptus vidit severitatem Judicii. Placuit autem Domino, illum in vivis servare. Hinc recepto sensuum usu cellam suam mutavit in carcerem, in quo conclusus annos 11. exegit, quin verbu- lum ullum faceret cum aliquo. Praeter panem & aquam obsonii admisit nihil, continuö meditans& plangens. Appropinquante morte ingressi ad eum Monachi , rogarunt, ut polt tam diuturnum silentium paucula nunc saltem verba proferret. Ignoscite, inquit: nemo, qui mortis memoriam rknimo defixam gerit, unquam peccare poterit;&placi-
dL
(y) Quzd tam pa-vendum , quam judicandum ad fi a- re illi tam terrifico tribunali , (fi incertam adbuo prastolari fiub tam difiriSo Judice sententiam. L- Bcrnardus.

73
PRO QUARTO DIE.
expiravit, non ampliüs, üt tepidus anteä videns, objecta terroris, sed üt fervidus objecta-consolationis.
Applicabo mihi dicta hactenus. Et si videar mihi videre, quas Monachus ille prima vice vidit, procurabo, ita deinceps me gerere , ut moriturus poilim videre , quas secunda vice ille ipse vidit-. Timebo Judicium in vita , ne illud timeam in morte. Et amplectar monitum S. Petri Chrysologi, ut me ipsum judicem , ne judicer. Ne judicemur , judices nostri fimus. Serm. 167,
MEDITATIO II.
DE INFERNO.
V ivi infernum subeamus,ne mortui descendamus, (zj
Infernus esi locus tormentorum, multis titulis horribilium : Multitudine, Atrocitate, Duratione. In quarto Puncto additur utilitas hujus considerationis.
Präludium.
(<i) Descendant in infernum -viventes , ne descendant raorientes. S.Bernardus.

74
Meditationes
Trtludium. Subeat in mentem illud Isaire s. V. 14. Dilatavit infernus animam suam, aperuit es Juum absque ullo termino , descendent fortes ejus , (f populus ejus (fsublimes , gloriosique ejus ad eum.
Intuere ita dilatatum , & apertum fine ullo termino inferni rictum , igneösque inde globos identidem erumpentes , atque innumeros alios ex aliis homines in eum corruentes , subjecta simul, iit S.Ignatius dicit, oculis imaginationis inferni latitudine, longitudine, & profunditate. Et simul adverte , quod ignis hic primum paratus fuerit , üt Chrifius Ipse alserit, diabolo , & angelis ejus. Matth. if.v. 41. Sed, qui homines non expiatis ante mortem peccatis decedunt, seipsos diabolos faciunt, üt de Juda Christus testatus est: Ex vobis unus diabolus ef. Joan. 6 . v. 70.
PUNCTUM I.
C Onsidcrabimus multitudinem tormentorum in inferno. Adeö hac multa lunt, ut Cardinalis Hugo cxpli. cans verba Epulonis apud S. Lucam c. 16. ubi infernum nominat locum tormentorum, scribat in hunc modum: Rene dicit

PRO QUARTO DIE 75
cit tormentorum locum ; ibi enim omnia genera tormentorum fiunt congregata^ficut aqua maris in alveo suo. Id est, sicut mare est re. ceptaculum omnium aquarum, quteper rivos , torrentes , flumina Iab entes in mari tandem sc colligunt; fle infernus est receptaculum omnium tormentorum , quia in eo omnia sunt congregata a Divina Justitia , ad castigandos reprobos , ut impleantur minee illae: Congregabo super eos mala.Dcm.32. Vteproinde illi, qui in infernum detrudetur.
Inveniet ibi omne malum, quod animam, omne malum, quod corpus affligere potest.
Inveniet omne malum aninue, quae torquebitur in omnibus potentiis, in memoria tristiflimis recordationibus , in intellectu cogitationibus funestis, in voluntate perturbata motuum intemperie. Agitabitur miser veluti mare procellosum sine ulla requie ä tristitia, hor. rore, dolore, poenitudine, odio, invidia, rabie, furore, desperatione. Vehe-

MEDITATIONES'
It
hementissimo boni desiderio adtuabit, sed nec stillam illius obtinebit unquam. ! Arcere ii se malum summa contentione conabitur, & sine mensura illud patietur. Mori desiderabit, & non poterit mori. Aversabitur vitam, & non poterit non vivere seternüm cruciandus.(aa) J
Inveniet quoque omne malum corporis , quod animae denuö unitum in communi mortuorum ad vitam reditu, J in omnibus sensibus suis dirum in modum torquebitur. In visu loci caligine,
& aspectu daemonum: in auditu incondito complicium damnatorum ejulatu: in odoratu foetore: in gustu amaritudine, &siti: intactu angustiis carcetis,
& ardore ignis, ignis, inquam, qui k vertice ad calces, jntüs & foris infelix corpus ambiet, & pervadet usque ad venas & medullam ossium, ipsam quin adeö animam.
At-
(aa) In diebus tllis quirent boipines mortem , fs non invenient eam , desiderabunt mori , mors fu~
liet ab eis, Apoc. <j. v, 6.

PRO QUARTO DIE
77
Atque ideo ad cumulum miseriarum damnati eveniet, quod in Jobo scriptum est: Omnis dolor irruet super eum: c. 20. ad torquendum eum. Dolor capitis, oculorum, dentium, dolor pectoris,lateris , renum, viscerum , dolor stomachi & ventris, dolor manuum & pedum, dolor musculorum, nervorum, dolor nodorum & juncturarum : verbo: omnis dolor, quia, cum undique miser cinctus sit igne, necessario sentiet dolorem in omni parte. O infernus! revera locus tormentorum, quia omnia ibi sunt, nec deest unicum ad affligendos miseros damnatos.
Si quis nostrum malo unico laborat, si unum dolorem sustineat, totus inquietus est. Non jam sales & risus, non est ulli oblectationi locus: aversatur ludum, respuit bellaria, se contorquet in omnem partem , non est gemendi & conquerendi finis. Et si infestissimus casus ferat, ut talis in infernum detrudatur, quomodo ibi subsistet cumulatus tantis
malis, oppletus tantis doloribus?
PUN?

78
Meditationes
PUNCTUM II. Onsiderabimus atrocitatem tor-
mentorum inferni. Si multa utcunque inferni tormenta, levia tamen omnino toleratu essent, plurimum ni- hilominüs timenda essent, quia multa mala levia invicem unita malum grave constituunt,- sed multa ctim illa sint, simulque atrocia, & cum admodum atro,- cia, ut singula sufficiant ad infernum constituendum;: Ah! quem infernum constituant omnia simul/ Longb hoc superat nostram intelligendi vim: quod tamen intellectu capere non possumus, ex justa DEI vindicta damnati sensu suo percipient, & sustinebunt. Quale tormentum illis futurum existimas, captivos teneri in profundissimo barathro, longissime ä coelo remoto, terree intercapedine ceu muro quodam plura mil- liarium millia crassitudine sua excedente, undique cincto, horrificis tenebris cooperto , non nili ä colluvie sceleratissima inimicorum DEI habitato.
Quod

PRO QUARTO DIE.
79
Quod tormentum infligetdaemonum aspectus? unus daemonum per transennam ä S. Catharina Senensi visus ita illam exterruit, ut ad redimendum iteratum ejus aspectum elegiflet potius sustinere ignis cruciatum usque ad extremi' Judicii diem. Quis terror erit videre eos semper prope innumeros, & rabie immanissimos.
Quale tormentum erit audire ejulatus inconditos multitudinis infinitae,desperatione in rabiem actae, cüm intolerabilis nobis accidat latratus canis, aut infantium vagitus.
Quale tormentum erit odoratu percipere fcetorem immanem, excitatum in specu subterranea sine ullo spiraculo a tot sordibus e terra illuc in die extremi Judicii confluentibus, ä tanta copia sulphuris, ä tanto fumo ardentis illius fornacis , ä tot corporibus humanis tantam mephitin exhalantibus, ut unum solum, quseS. Bonaventurte sententia est, terrae illatum sufficeret ad pestem universo orbi afflandam.
G
Quod,

meditationes
To
'Quod, quantümque tormentum ex siti, non accensa Solis ardore , aut febris testu, sed ab igne sulphureo stagni infernalis excitata.
Quod tormentum ex angustiis carce- ris, ciim damnati alii supra alios in alsi- tudinem montium accumulabuntur , quin situm mutare, aut tantillum commovere se valeant; ipsaque respirandi facultas adimetur. O pondus intolerabile , esse oppressum k mille millibus, & millionibus infelicium sociorum, pae- n« ejusdem complicium !
Quod tormentum afferet ignis , & ignis ejus generis , ut terrenus noster cum illo comparatus pro picto fit habendus. Immersum penitus jacere in medio ignis atrocissimi, infra supraque, intus & foris igne circumdari, & intime pervadi, adinstar carbonis ardentis,aut ferri candentis.
Quod tormentum ex verme conscientiae semper rodente & mordente , qui dupliciern identidem ab ir a DEI acutum dentem infiget ,cüm jactura

PRO QUARTO DTE.
8i
ra coeli, & inferni supplicium semper sustinendum ante mentisoculos continuö obversabitur. Si animi non contenti intemperies ad desperationem sepe hominem adigat, & mortem sibimetipsi inferendam; quam rabiem movebit in inferno amarus animi dolor ä verme fu- pradicto excitatus?
Orevera atrociffima inferni tormenta ! O tormenta tormentorum omnium maxima! non dicam,quas percepta sunt unquam, aut percipienda, sed ne cogitatione quidem unquam effingenda. Qui ea non timet, de eo rectb cum S. Augustino dicam, quod humanitatem omnem exuerit, & homo este desierit. Qtti non timuerunt ; nec homines fuerunt.
PUNCTUM III.
C Onsiderabimus durationem tormentorum apud inferos. Intolerabilia sunt illa tormenta suä multitudine ; intolerabilia atrocitate; magis adhuc intolerabilia sunt duratio- ne, de qua S. Cyprianus: Nec erit, unde G z tor-

Meditationes
82
tomenta possunt vel rtquiem aliquanlo habere, vel finem. Traft, coiit. Demet.
Quid igitur per durationem inteliigi- tur? Intelliguntur duo: Continuatio, &Aternitas: id est, inferorum tormenta erunt continua , & a terna. Erunt continua stne intermiflione, interruptio, ne, aut remissione, line requie, sine solario.
Infelices damnati! Malum vos premit purum putum fine temperatione ullius boni; malum sine intermissione crucians, secus ac nostrae febres; malum nunquam minuendum, secus ac nostri dolores; malum semper integrum, semper idem; quanto cum doloris fen. fu damnatorum, inde conjicias, cum ultra modum longae nobis videantur horae, quando malo aliquo laboramus , quod nunquam remittit, quod nunquam vel ad breve tempus cessat torquere.
Summa denique mali in eo polita est, quöd aeternum sit, quöd finem non sit habiturum post faecula saeculorum, quöd ea tormentorum multitudo, atrocitas,
&

PRO QUARTO DIE. 83
& continuata semper acerbitas fit fern- per duratura.
Ad istam maximi momenti considerationem quis non cohorrescat ? O aeternitas! vox quatuor syllabarum, nulla tamen humana mente complectenda. Ad effingendam tenuem illius ideam concipiamus animo spatium ad octoginta miliiarium millioncs expansum, aut quantum terram inter & coelum stellatum intercedit. Fingamus porro immensum hoc spatium minutiffimis ab imo ad summum repleri arenae granulis. Hoc posito, si interendum ardent damnati in inferno, singulis feculis minimum ex illo cumulo arenae granulum tolleretur; quot, amabo Habentur fecula, dum totum illud spatium evacuetur. Debebunt certe tot abire fecula,ut mens deficeret, si computum inire vellet. Sed nihilo secius ultimum demum granulum post lapsum tot inumerabilium foculorum tolletur. Num verö deinde finitaeritajterni- tas damnatorum ? Num saltem ex parte diminuta erit?Contremisco, ct stupore G 3 ' totus

84
Meditationes
totus obrigesco. Pro ! nec atomus aeternitatis deceflit. Integra adhuc erit aeternitas, üt antea, & talis femper erit, etsi millies, & multiplicatis per millio- nes vicibus terrae ambitus, iit antea, exi- ' lifiima arena impleatur, & sublatis dicto modo granulis evacuetur. O aeternitas inferni! quärn longa & tremenda es tu/
O horrendum nunquam ! quod nunquam fis finienda/ O formidandum semper ! quödsemper fi« duratura. O aeternitas l aeternitas ! Quid demum sunt anni vitae nostrae cum aeternitate collati, etsi ad centenos ascendant? Sunt quasi nihil, & quocunquc minimo minus. Et nihil illud tanti faciunt homines (iitbe- ne observat Hugo Cardinalis in EcclL c. 18.) tantam illius curam gsrunt, decipi se ab eo sinunt, ut periculum adeant, mutandi illud cum aeternitate tormentorum.
PUNCTUM IV.
Onsidcrabimus utilitatem medita-
tionis de inferno. Utilislima est etiam lleligiosis devotis* In ea multum
ver-

PRO QUARTO OIE. 8f
versati fuerunt prisci Anachoretas cum magno suo profectu, & lucro spirituali. Eandem sequacibus suis suasit S. Tran* ciscus,.ad eos in virtute firmandos. Fa- miliaris ea fuit S. FrancifcoBorgiae,qui inde traxit invictam patientiam, & de- spectum fui.
Ego ex meditatione inferni septem maximi momenti fructus referre studebo. i.Summam peccati mortalis abominationem, in cujus supplicium paratus est infernus. 2. Perpetuam grati animi contestationem ergaDEUM, quöd per misericordiam luam magnam nondum me in infernum dejecerit. 3.Timorem & vigilem curam, quod, dum vivo, verser in periculo in infernum me praecipitandi. 4. Fervorem, qui conjunctam habeat veram cordis humilitatem, & afflictionem corporis, intuendo meve- lut ereptum ex inferni faucibus. 5. Zelum animarum , illis succurrendo , ne in infernum prolabantur. 6. Amorem Vocationis .Religiöse , quas ipem mihi facit inferni evadendi. 7. Imitatus jaculatores

86
MEDITATIONES
dilatores, qui altius collimant, ut tanto certius scopum feriant, proponam ad summum perfectionis culmen eniti, ut quam longislime absim ä periculo jacturam aeterme salutis faciendi.
QUINTUS DIES.
DE IMITATIONE CHRISTI.
I \ via salutis & perfectionis opus est Duce. Ecce eum in JESU Christo, de quo generarim consideranda sunt: i. Qubd ad imitationem datus sit nobis. 2. In quo imitandus sit. 3 . Qua; ad imitandum Eum impellere nos debeant. 4. Qua ex imitatione hac bona in nos redundent. IJaec meditatio, quamvis modo differat, comprehendit tamen re ipsa duas meditationes S.Ignatiide Regno Christi & de duobus Vexillis,
Präludium adhibeatur, quod ipse S. Ignatius ad meditationem de duobus vexillis in hunc mpdum effingit.
Repraesentetur campus ampliffimus circa Hie-
solymarr,

87
PRO QU INT O DIE.
rosolymam, in quo Dominus JESUS Christus tanquam hominum bonorum omnium Dux assistat. Rursum alter campus in Babylonia, ubi se Lucifer malorum , & adversariorum Ducem exhibeat; quorum uterque omnes homines ad se vocat, sub vexillo suo congregandos. Petatur gratia , ut exploratas habeamus fraudes mali Ducis, invocata simul Divina ope ad eas vitandas ; veri autem , optimlque Imperatoris Christi cognoscere mores ingenuos , & per gratiam imitari possimus.
PUNCTUM I. Onsiderabimus, quöd JESUS Chri-
V-^ Christus datus sit nobis in Ducem, quem sequamur, sive in exemplar, ad quod nos conformemus.
Postquam Pater eeternus misit homines straflos, qui docerent viam virtutis verbis, & exemphs luis,- tandem misit Unigenitum suum, de quo dixit in monte Thabor. Hic est filius meus dilectus: Ipsum audite. .( Mattii. 17.) Non jam do vobis Moysen, Eliam, aut alios, quos audiatis, & sequamini; Ipsum do vobis dilectum filium. ;(bb) Fin-
(bb) Parum erat DEO , ut sitium suum faceret de.
monstratorem 'via , cum ipjum 'viam fecit , ut per

88
meditationes
Fingamus animo Regem, qui, postquam pramifit alios exercitus Duces , tandem supremum exercitus Moderatorem, ipsum mittit Principem Regium hsredem. Quis tunc militum affectus erit tam erga Regem, quäm Regis filium? quam paratos se exhibebunt, ad labores quoscunque suscipiendos, ad sanguinem ipsum fundendum, ut expeditio bellica bene vertat ad utriusquevota, & honorem. Ratione potiori fas est , ut erga Patrem aeternum eliciamus affectus grati animi,amoris, oblationis;&ciimPater mittit filium suum,- & Filius venit ad promovendam nostram salutem, & perfectionem nostrarum partium est, in id totis incumbere viribus,ut gaudere uterque possit, consecutos se esse propositum sibi finem; qui est salus, & perfectio nostra ; cui studere sedulö debemus , non tam utilitatis proprias causä, quäm ut Divinis consiliis desideratus respondeat successus.
PUN-
illum ires , regentem te , ambulantem per se, S.
August, in Psal. ioy.

PRO QUINTO DIE.
89
PUNCTUM II.
C Onsiderabimus, in quo Christum sequi, & imitari debeamus? In eo praecipue, quod veluti regulam constituit, principiis, & placitis mundi 6diametro oppositam, (cc)
Fingendum hic animo, quöd aeternus Pater, cum filium suum misit ad opus redemptionis nostrae , ipsi vel ut aulicum comitatum qucndam adjunxerit, qui ab ipso vitae exordio ad mortem usque perpctiso lateri ejus adhaereret. Comites hi sunt paupertas, dolores, contemptus. Comitatus hic plane contrarius est illi, quem mundus sequacibus suis constituit, qui consistit in divitiis, voluptate, & honoribus. Pater noster _ Bal-
(cc) Ipse filius propter hoc naturam noßram fufce- p/t t ut in ea -velnt in tabula quadam -veram nobis -veritatem , fi. virtutem depingeret ; edmque nobis omvibus^-vcLut archetypnm y imitandam propone- ret. S. stall]. Serm. deRcnunt.
Quisque -vita sta e fi pictor ; (fi artifex hujus ope- ris e fi •voluntas , colores autem sunt -virtutes exemplar Chrijhts efie debet, S. Greg. Epist, J- de perfect. Christ.

9 °
MEDITATIONES
Balthasar Alvarus vocabat paupertatem, dolores, & contemptum tres comites Christi, cum eo ex utero materno progressos,cum eo adolescentes,& in fine ad summum culmen evectos; quibus adaptabat verba Psal. 87- Pauper sum ego , in laboribus ä juventute mea ; exaltatus autem humiliatus sum , conturbatus : atque ex affectu Christum imitandi statuit inter chariflima sua habere supradictos comites, & de his paläm , & publici loqui auditus est cum magno ardore animi, accendendo etiam suos Auditores. Vita c. z. &48*
Nunc, si in primo puncto meditationis hujus concepimus desiderium imitandi Christum, & similes nos Illi reddendi; in hoc secundo puncto, ad ipsam ejus similitudinem in nobis essorman- dam propius nos accingere debemus.
Et quia duplici haec similitudo ratione obtineri potest; quaerendo scilicet sponte, aut desiderando tres istos Christi comites ; aut saltem , cum ad nos ultrö venerint, eos prompti accipiendo;

PRO QUINTO DTE
91
do si animus deest ad primum, non desit saltem ad secundum;quod ut consequamur, incipiamus ä primo.
Ergo cum acciderit, ut tolerandus sit aliquis paupertatis effectus; cum necessarium aliquid defuerit,- cum deterius aliquid nobis obtigeritexpandamus in amplexum brachia, & dicamus: Chara paupertas ex comitibus Christi una' Cum dolorem aliquem percipis aut ex morbo, aut defatigatione : Chare dolor ex comitibus Christi unus ! Cum injuria infertur, cum repulsam pateris: Chariffime contemptus ex Christi comitibus unus l
Hic amantium genius est, ut ament etiam, quotquot amato chari sunt. Si Christum amamus, comites quoque ejus amemus, necesse est, & eum ad nos diverterint , benigne illos excipiamus.
Memores fimus regula; ii. Summarii, qua? proscribit, admittere, & totis viribus concupiscere , quidquid Christus Dominus noster amavit , & amplexus est.
Ha-

Meditationes
Habeant mundi sectatores suas sibi divitias, voluptates, & honores. Nos amplectamur paupertatem, dolorem, contemptum.
PUNCTUM III.
Onsiderabimus tribus nos nomini-
bus impelli ad sequendum, & imitandum Christum, i. Cum simus ejus fervi ut Christiani. 2. Ejus Sodales , iit Religiosi. 3. Ejus Commensales , ob frequentiorem menfe caelestis accubitum.
Quantum ad primum, si Dominus per viam salebrosam & asperam incedit, an servus jure sequi recusat! Christus Dominus noster per viam paupertatis , doloris, contemptus incedit; an recusabis illum sequi? Redeat in memoriam, quod in coenaculopostlotionempedum Apostolorum dixit: Scitis, quid fecerim vobis ! Vos vocatis me Domine! & bene dicitis: Sum etenim. Nunc fi ego Dominus eö me abjeci, vos, qui servi estis, non debetis detrectare, ut idem faciatis,
Exem -

PRO QUINTO DIE. yz
Exemplum enim dedi vobis , ut, quemadmodum ego feci,ita & vos faciatis. Joan. iz.
Quantum ad secundum; accommodari hic potest, quod Christus Aposto- hs dixit: Jam non dicam vos servos, sed amicos. ( Joan. if.) Si per professionem Christianam fervi Christi efficimur, per professionemReligiofam intimi Christi Socii constituimur. Titulus revera amabilis, frontibus nostris insculptus ab authoritate Romanorum Pontificum, qui majorem nobis imponit obligationem sequendi Christum, & imitandi. (dd) Promptos nos ad hoc offeramus, titille Luc. 9. Sequar te, quo - cunque ieris. Ecce! me promptum ad te sequendum, quocunque te verteris. Si per viam paupertatis, sequar te. Si per viam doloris, sequar te. Si per viam contemptus, sequar te. Sanctus etiam
Tho-
(tld) Qui, sicut nomen sociorum JESU ajfump/erunt, ita opere, doRrind , exemplo Dominum noflrum JESUM Chrißum imitari , ejus veßigia fecpui nituntur. Pius IV. in Bulla : Orfi ex debito ; ,4e Societatis nostrae Alumnis loquens.

94
Meditationes
Thomas Apostolus exemplo suo nos docuit vocationi nostrae corresponde- re, cüm alios Apostolos invitavit ad Christum sequendum dicens ad Condiscipulos : Eamus £? nos , ut moriamur cum eo Joan. n.
Tertio loco consideranda est eximia Christi erganosliberalitas. Principes, & Duces profani non dignantur conviviis suis adhibere servos , aut gregarios milites;aut si quando convivio excipiunt , cibos , potumque communes apponunt. Sed Dominus noster nedum frequenter mensie nos sus adhibet, imd quotidie; sed ex abundantia amoris carnem luam in cibum , & sanguinem in potum prcebet.
Ejusmodi amoris tanta beneficentia nos obligat, ut proprium in nobis Eucharistia effectum producamus , qui ex mente Doctoris Angelici est, hominem convertere, & transmutare in Christum , & similem Illi reddere imitatione. Proprius effectus hujus Sacramenti est conversio liominis in Christum,
ut

PRO QUINTO DIE.
ut dicat cum Apostolo : Vivo ego,jam non ego ; vivit verb in me Christus. (in 4. L. 4. D. 12. A.4 .) siquidempost toties frequentatam sacram communionem efficimur viva tabernacula,yafaanimata Christum continentia. Vivat igitur Christus in nobis, & vivat ä nobis imitatione expressus in paupertate, dolore, contemptu.
PUNCTUM IV.
Onsiderabimus duo animi bona ,
V-> quae consequimur ex Christi imitatione. 1. Imitando Christum,nostrum erga eum amorem testatum facimus, Qusero , quo certo indicio unius erga alium amor demonstratur ? Certe eo, si alterius fe genio accommodet, ipsius judicia approbet, ad voluntatem ejus fe conformet: adeöque verosnosChristi amatores probabimus, si ad ejus nos exempla conformemus amando, & amplectendo, quod ille amavit, & ample, xus est.

96
Meditationes
Dicet nonnemo: 6 si scirem, quo obsequii genere Christo placere postem, eique meum comprobare amorem / cum tantis me cumulavit beneficiis, & tara raris me favoribus immerentem exornavit ; ad Ecclesiam me suam adduxit, fu as me Societati aggregavit, saepitis de altaribus ad me divertit. En tibi, quem desideras, Christo placendi modum / similem te illi redde;ad exemplum illius sectare paupertatem , dolorem , contemptum & poteris dicere : Tu scis , quia amo te. ( Joan. 21. )Hsec sunt testimonia, & indicia mei amoris.
idö. Imitando Christum,mutuum ejus erga nos amorem promeremur. Patribus insitum ä natura est, amare filios, qui patris similitudinem vultu, moribus, ingenio referunt; Magistris amare discipulos , qui ipsorum dogmata probö perdiscunt, & acriter propugnant; Bel- Jiduci amare militem, qui ipsius fortitudinem imitando consequitur. Quod- si igitur nosfibi similes videbit Christus,
iit

97
PRO QUINTO DIE.
I iit filios Patri, üt discipulos Magistro, iit milites Duci, ad nostri amorem certo certius movebitur.(ee)
■ Dices fort&: 6 si scirem! quä ratione 1 Christi mihi amorem conciliare, gratidm- que apud eum inire possem ? Similem te illi redde, & tenerrime ab eo amabe- I ris. Videat te pauperem, videat dolores & contemptum patienter ferentem, & eris discipulus, quem diligebat JESUS. (Joan. 21 . J)0 quis non summo sibi solatio vertat, inventam d se esse artem amandi Christum, & mutuum ejus amorem sibi conciliandi, ut dicere cum
Petro poffit: Tu scis, quia amo te: & dici de eo vicissim , uti de S. Joanne verö possit : Discipulus , quem diligebat JESUS. (ff)
' _ U_z Tam
(ee) Altitudinem meam primus Angelus affeda-vit;
fticntiam quoque, qua nihilominus mea efl, fitr- ripere -voluit homo ; omnes invident mihi. Ecce I •venio, (fi talem exhibeo memetipfium, ut quisque geß ierit imitari ; fiat ei amulatio is* in bonum. S. Bern. Serm. i. de Advent. Domini.
(ff) Sd° S prascivit , (fi pradefiinavit conformi fieri imaginis filii fui, Rom. 8. 29-

Meditationes
Tam grandium bonorum desiderio accensi congrua proposita concipiamus,
MEDITATIO II.
DE JESU CHRISTO IN HORTO GETHSEMANI.
Uce nostro in via salutis, & perfe-
Ictionis generatim considerato , singillatim nunc Eum infpiciamus. Et quia in cruciatibus , salutis nostras causa ab eo toleratis,maxima elucent exempla virtutum, cogitatione tria obeamus pra;cipua loca, acerbiorum poenarum perpessione celebriora. Haec sunt : Hortus Gethsemani, Domus Pilati, & Mons Calvariae.
Atque de JESU in horto Gethsemani quatuor consideranda occurrunt, i. Tristitia. 2. Oratio. 3. Sudor sanguineus. 4. Captivitas.
DE CHRISTO IN HORTO Gethsemani, & sequentibus de eodem patiente meditationibus Praludiun esto, historica rerum gestarum cum omnibus adjunctis repraesentatio ; & ob-
ser.

PRO QUINTO DIE.
99
servetur, quod suprä ex S. Bonaventura monitum ell, ut nos veluti praesentes videre, & audire, quae dicuntur, & fiunt, animo fingamus.
PUNCTUM I.
E T egressus ibat fecundum consuetudinem in montem olivarum. ( Luc. 12.) Egressus Christus e coenaculo abiit in montem olivarum, quo solebat digredi ad vacandum orationi. Non recedit ä bona consuetudine, conscius licet mali sibi imminentis. Non fit difficultas ulla, quae nos ab assuetudine boni abstrahat. Eamus & nos pro laudabili consuetudine ad orationem, ad factorum, dictorumque nostrorum discuffionem,aliaque pietatis exercitia. Eamus pro consuetudine, non dx consuetudine, plurimum enim haec duo inter se differunt.
Ingressus JESUS hortum coepit contristaris &mcefius este . (Matth. 26.) Passus est se corripi ä tristitia, & quidem lethali, prout discipulis suis manifestavit : Tristis est anima mea usque ad mortem. (ibid.) id est,üt explicatS. August, Tantq H Z est

IOO
Meditationes
est trißitia anima mea, ut parum dbstm ä mprte , ( Corn. k Lap.) Commiseremur, & quaeramus tristi Domino solamen afferre. Tristitiae hujus causa nedum imminentes jam jam cruciatus, & exiguus inde secuturus fructus, sed & peccata nostra fuerunt. Notemus hic tria. i. Propter quid Christus contristatur? Ob peccata non siia. Quantum ergo contristari nos oportet, qui ea commisimus. 2, Quare tantopere contristatur? Quia sunt offensae aeterni Patris. Ethoeraotivum sit,cur&nos contristemur. 3. Quantopere contristatur? Ad mortem usque. Sit saltem talis noster moeror, utlacrymas eliciat, ut ad peccatorum detestationem nos adducat.
Manifestata hoc modo discipulis sua tristitia dixit: Sustinete hic , < 5 f vigilate mecum. (ibid .) Quos solarii socios habuit, nunc calamitatis socios habere cupit; simülque nos constantiam docet in suo servitio proipera inter & adversa.
Ah!

lor
PRO QUINTO DIE.
Ah/nimis faciles fumus,ut ad incursum minimal afflictionis , ä primo fervore remittamus, & ad teporem nos transferri patiamur.
PUNCTUM II.
Ontinet salvatoris oratio in horto
multa peculiari consideratione digna , eximii ad nostrum profectum, & imitationem exempli.
1. Et Ipse avulsus est ab eis . (Luc. 22 ,) Oppressus licct tristi tiälethali, ä discipulis tamen Christus fe avellit, & orationi se tradit. Idem faciendum nobis in rebus adversis, Recurrendum ad orationem; non ab hominibus, fedaDEO querendum est folatium.
2. Positis genibus (Luc. 22.)Procidit in faciem suam. (Matth.26.)Ubi ad locum orationis pervenit,positis genibus, & prono vultu in terram fe projicit: monstrans cum reverentia orandum esse;iit solenne fuit S. Aloysio, qui genibus flexis femper oravit. Item S. Francifco Borgiae, qui fronte terrae appressa saepe orabat.
3*

102
MEDJTAT10NES
z . Orabat parato ad quamcunque partem animo, totum Divinas se volun tati submittendo , nequidquam oblu- ctante timore senius animalis. Si non potest hic calix transire , nisi bibam illum , fiat voluntas tua. (Matth. ibid. )
Utamur hoc exemplo, cum adversa, morbi, mors ipsa ingruunt.
Intueamur tunc animo, veluti calicem nobis a DEO proponi; & dicamus prompta voluntate : fi non potest transire,fiat voluntas tua. Discimus insuper, quomodo exponere superioribus difficultates poffimus, quas nobis in obediendo occurrunt, animo tamen in neutram partem propendente , totos nos eorum arbitrio permittendo. Fe- runtamen non fient ego volo, sed sicut tu, (ibid.)
4. Interrumpit saepitis orationem, & abit ad discipulos visitandos; veluti in typo exhibens vitae, quam mixtam di- cimug, sationem, societati propriam; in qua alternis ä DEO ad proximum, k proximo ad DEUM vicibus redeundum

PRO QUINTO DIE.
IO3
est. Ab oratione ad opus, ab hoc ad 11- ! lam. Sic dign£ vocatione nostra am- i bulabimus.
I s. Discipulos somno oppressos reprehendit: Sic non potuistis und hora vigilare mecum ? (ibid.) Vo&, qui promptos vos pauso ant£ jactastis ad moriendum mecum. Erubescamus, si aliquando non perseveramus cum Christo una ho- ! ra minus, aut intermittendo , aut osci- i tanter peragendo spirituales actiones. 6. Monet eosdem discipulos, ut vigilent, & orent, ne succumbant tenta- tioni. Vigilate , & orate , ut non intretis in tentationem. (ibid.) Et revera, quia nec vigilarunt, neque orarunt, ingruenti posteä tentationi succubuerunt. Timeat , qui orationi deditus non est. Dies absque oratione inchoatus, pluri- bus scatebit erratis. Si in obeundis hisce exercitiis negligens, & desidiosus fueris, talis toto anno eris; non proficies, sed deficies; non procedes de bono ad melius, sed de malo inpejus,rues | cum certo tuo periculo, PUN-

104
Meditationes
PUNCTUM III.
Versatus Christus secundiim par-
L \. tem inferiorem calicis amaritudinem, secundum partem superiorem tanta sevi ad eum accipiendum impulit, ut eam luctam sudor sanguineus consecutus sit. Et fattus est sudor eju^ sicut gutta Janguinisdecurrentis in terram.^ Luc. 22.) O quae fortitudo Domini nostri.' Et nos quomodo resistimus obluctationibus , quas experimur in obediendo, laborando, orando, voluntarias poenas suscipiendo. Alii usque ad sanguinem restiterunt. Ita S. Franciscus Xaverius restitit dormiens. Vir Illustris ex Ca- pucinis ad reprimendam iram, tantam sibi vim intulit, ut rupta sit vena in pectore. Noster Gilbertus Midleton statuit potiüs mori, quam intepescere in virtutum studio.
Sudat sanguinem Christus, ita prae- vertens carnificum laniatus. Scit,qu 6 d Pater aeternus sanguinem exigat. Non
differt

PRO QUINTO DIE.
105
differt , dum per flagella, spinas, clavos extrahatur : Ipse sponte profundit.
Scimus, quöd superior aliquid factum velit, quöd frater re aliqua indigeat. ExemploChristipraevertamus illius mandata, petitionem alterius. Discamus etiam praevertere signa quotidiana ad muneris nostri executionem nos evocantia.
Scit Christus, quöd gens humana sanguine suo indigeat pro solutione debiti , pro medicina. O prompti tudi- nem Charitatis inauditam ! Vicem reddamus prompti, & velociter jussa ejus exequendo.
Sudat pro me sanguinem : Non rependam ego sudorem communem ? Non reddam pro agonia lassitudinem? Spectabilem se sistens B. V. Maria nostro Patri Joanni Nugnez, eiimque ad amplectendam societatem adhortans, dixit illi : Visne servire filio meo usque ad defatigationem? (ann. dies memor.) Non videatur, nimium defatigari ex
amo.

MEDITATIONES
106
amore Christi agoniam passi Rogabo JESUM ita sudantem, ut terram cordis mei irriget, illdque producat adtus virtutum, & sanctorum propositorum,
PUNCTUM IV.
D Um Christus propd exanimis sanguineo diffluit sudore; ecce! adest Angelus de calo confortans Eum. Luc. 22. Et continuö surr exit, ad subeundos cruciatus se accingens.
Notetur: Cur Christus ad orandum se recepit? Ad superandum timorem mortis, quem secundum partem inferiorem sensit; ad penitus se arbitrio aeterni Patris subjiciendum ; ad parendum prompte ejus decretis & jussis. Nunc ecce! superavit timorem, obtulit se ad Patris voluntatem exequendam; accipit robur ab Angelo, & surgens promptus obviam procedit inimicis suis, & se JESUM Nazarenum esse Ipse profitetur. Quem quantis 1 ? Ego sum. ( Joan. igj&permic- tit se capi. Sic ex oratione fructum retulit, quem quaesivit; & quae intellexit
jussa

PRO QUINTO DIE. I07
jussa Patris, jam exequitur. Etnos cur ad hsec exercitia animum adjecimus ? Ad subigendas pravas animi affectiones, ad emendanda vitae superioris errata , ad actiones nostras omnes ex virtutis prascripto rite perficiendas, ad suscipiendum novo cum fervore iter salutis, & perfectionis. Hunc fructum & nos consequemur, si ex receffu sacro progrediamur, nostri ipsorum victores, mutati in melius, prompti, ferventes : & cert6, ut tales simus, omni studio contendere debemus, veritatum in meditationibus agnitarum pondere incitati. Accingamus nos igitur ad sequenda Christi vestigia ; adjungamus nos illi comites ad patiendum. Ille ferat dolores suos, nos nostros : Ille bibatsuum, nosnostrum calicem. Ethoceritbene obiiffe sacras exercitationes
G G G © ©
©
SEX-

MEDITATIONES
108
SEXTUS DIES,
MEDITATIO I.
DE CHRISTO IN DOMO PILATI.
'Aptus in horto Christus ductus est
ad domos Annae, Caiphse, Pilati, & Herodis; posteä denuo ad domum Pilati; ubi subsistemus, praesentemque meditationem instituemus, considerando i. Christum Barrabae postpositum. 2. Ad columnam flagellatum. 3. Spinis coronatum. 4. Judaeis monstratum, & condemnatum.
PUNCTUM I.
Onsiderabimus, quomodo Christus
V-^ cum Barraba veluti conditione sce- Ieris illi aequalis propositus sit, dicente Pilato: Quem vultis dimittam vobis , Bar rabam , an JES UM ? ( Matth. 24.) Grandis injuria Christo innocenti facta, quöd cum scelerato Barraba velut paris nequitiae reus compositus sit. Sed grandior injuria est, quöd JESUS Barrabbae oppositus, causa cadat, Barrabas vincat ;

PRO SEXTO DTE
I09
cat; omnibus äBarraba stantibus, nemine ä Christo. Teile hunc , & dimitte I nobis Barrabam. (Luc. 23. ) Factum hoc I memori mente reponamus procasufu- ; turo; ciim nostri nulla habebitur ratio, cüm prae nobis alii digniore loco, offi- , cio, conditione collocabuntur.
■ Cüm in concursu cum aliis in admini- stratione officii plane similis majorem alter plausum tulerit , tunc animum ! subeat recordatio JESU Barrabbte post- ; positi. Porrö si ad tribunal cordium 1 nostrorum sistatur Christus , & res aliqua caduca, caveamus,ne Christus suc- ; cumbat; quod idem esset, ac sua com- i moda Christo anteferre, potiorem nostri, quäm Christi rationem habere. Advertens S. Dorotheus, Discipulum suum Dositheum cultelli amore intemperantius aliquantö teneri, dixit ipsi : Vis este gladioli servus , an JESU Christi ? t Nos cui servire volumus ? Honori proprio, an JF.SU Christi ! nostrn quieti, j an Ejus voluntati ? nostrae laudi, an ! Ipsius gloriae ?j rei illi paupertati Evangelien

I IO
Meditationes
gelicae adversanti, an Christo ? vitae Commoditati, Cruci Christi parum congruenti,an Christo?
PUNCTUM II.
Onsiderabimus quam atrociterChri-
stus flagris concisus fit ad columnam. Magna Christo ignominia illata est, quöd vestibus nudatus suis ad infame flagrorum supplicium sit condemnatus; sed missa ignominia in dolore praecipui nunc versetur consideratio. Fuit haec verberatio cum summo dolo- re conjuncta, si animus advertatur i. ad caedentes, 2. ad flagella. 3. ad flagellorum ictus; & demum. 4. ad Ipsum flagellis concisum.
Qui caedebant erant carnifices in furorem acti; numero triginta ferö paria. Pro flagellis adhibebantur virgae spineae, nervi aut funes ferreis cuspidibus instructi, catenae quoque uncinis horridae. Flagellorum ictus ad plura millia admetiebantur. Qui caedebatur, constitutione corporis erat tenerrimus. Quo demum nomine hoc tormenti genus appella-

PRO SEXTO DIE.
III
pedabimus ? Laniatum, carnificinam, macellum? Stupentes intueamur Dominum nostrum non tam verberatum , & percussum , quam laceratum , excoriatum , dilaniatum / iit sanguine undique diffluit ?
Refert S. Augustinus, (Serm. de Pass.) quöd unus patientis Domini misericordia motus Carnifices ita interpellärit : Nunquid interficitis eum non judicatum? rescindens simul funes, quibus columnse alligatus fuerat,• unde accidit, ut Christus in profusi sanguinis proprii lacum prolaberetur. Si paulö ante in horto sanguineo sudore diffluentem conspeximus, nunc videmus ad pedem columnae natare in sanguine proprio. Excitemus in nobis affectus congruos, quos exigit tum innocentia, & charitas Christi, tum malitia nostra, & ingrati animi labescommiserationis scilicet, doloris, detestationis peccatorum, amo. ris. Exemplum hinc etiam capiamus, asperiüs in nos ipsos animadvertendi , concepto proposito exequendi illud I Apo-

112
Meditationes
Apostoli: Semper mortificationem JESU in corpore nofiro circumferentes. (2. Cor. 4.) id est imitationem paffionis Christi.
P. Adrianus Cron Societatis nostra? quotidie se flagris cadebat, oculis sine dubio ad JEsum flagellis caesum conversis auditdsque est dicere : Adriane ! sanguinem pro sanguine. (Ann. dier memor.) Si sanguinem dare non possumus, demus, quod possumus. Si vires desunt ad graviores poenas , subeamus mitiores. Videamus, an laboremus vitiis mortificationi oppositis ; an peccemus contra leges vites communis , contra temperantiam, & decentiam in sumendis cibis, somno captando ; an- plus otio indulgentes fugiamus labores, incommoda. Htec errata in unum velut fasciculum colligamus, & ad JESU flagellis essi pedes, ceu tributum nostri doloris deponamus,memores insuper, ut quaeramus juxta regulam 12, Summarii continuam mortificationem , quantum erit pojfibile in omnibus. De sancto Luca dicit Ecclesia: Crucis mortificationem jugiter in
suo

PRO SEXTO DIE.
II3
suo corpore portavit. Ut idem faciamus, stimuli loco nobis erit frequens usus Eucharistiae. Cibi qualitates suas communicant manducanti. Culpa nostra
accidit, si caro Christi flagellis caesi in nos non transfundit studium mortifica- 1 tionis, amorem patiendi*
PUNCTUM HI.
'Onsiderabimus Christum spinis co-
ronatum, & ortum inde dolorem, ac opprobrium. Quis dolor? capite perforatum este 72. spinis, quot numerat S. Vincendus Ferrerius. Nobis si forte spina figatur in digito , quantum dolemus? Quantum doluisse Christum existimandum est tot spinis acutissimis in caput penetrantibus, partem adeö { delicatam, & ad minimi doloris sensum * mollissimam. Commoveamur Christi doloribus. Colligamus & nos spinas ex rebus adversis, non degenerem Christi comites, & socii futuri; quia non decet sub capite spinoso membrum ese delicatum ; | üt S, Bernardus monet. Sicut in flagella-

Meditationes
in
gellatione Christi praecipud ponderavimus dolorem, ad hauriendum inde spiritum mortificationis; sic nunc in coronatione praecipue considerationem figamus in opprobrio adjuncto, ad concipiendum inde studium humilitatis.
O quanto opprobrio Dominus gloria; affectus est! quod vel ipsis Daemonibus horrorem incutiat. Quanta; ignominiae est ? indutum esse purpura; reje- ctaneae, attrit&’que lacinia, coronatum spinis inserto in manum arundinis fragmento, qui revera est Dominus Dominantium , & Rex Regum; ad cumulum ignominiae colaphis caeditur, sputis foedatur , arundine percutitur, Rex per ludibrium salutatur.
Sicut igitur in puncto praecedente, intuitu Christi flagris concisi proposui- mus semper mortificationem JESU in corpore nostro circumferre; ita nunc JESUM humiliatum, & opprobriis coopertum imitari studeamus. Et si vitia, & errata mortificationi adversantia in fascem unum collecta tributi loco ad
pedes

PRO SEXTO DIE.
Hs
pedes JESU flagellis caeli deposuimus; hic colligamus ea, quae humilitati repugnant. Videamus, an in nobis locum habeat vanae gloriae cupiditas, popularis aurae captatio, amor plausus. An fuga officiorum humilium, an timor immodicus hominum, an judicii obstinatio , an difficultas in subjiciendo nos aliis, an aegritudo animi ex nostri contemptu. Facium ex his fasciculum tributi loco ad pedes JESU spinis coronati deponamus. Notemus. Derisores illi putant,Christum ei contumelia dignum, & tractant iit Regem jocularem : nos confiteamur verum Regem», & solum dignum omni honore, & gloria. Soli DEO bonor , & gloria. (i .Tim. i.) Ad hujus contestationem ponamus ad ejus pedes, quidquid in nobis residet superbiae, & vanitatis ; sinceri cupientes , ut ipsi soli sit omnis gloria, omnis honor, & nobis nihil aliud reliquum sit, quäm pudor, & contemptus.
PUNCTUM IV. Onsiderabimus Christum semel, at- I 3 que

MEDITATIONES
Il6
que iterum ä Praeside Pilato Judaeorum conspectui propositum.Primä vice dicit: Eccel Homo. Perinde, ac si ad commiserationem movendam diceret: Videte, si adhuc speciem hominis praeseferatsita deformatus, & decore omni spoliatus est.
Fingamus nunc animo, quöd Pater aeternus, qui primö ad Jordanem, deinde in monte Thabor dixit : Hic est filius meus diletius : nunc in subdiali pergula Pilati itidem dicat : Ecce ! Homo. Ecce homo DEUS ! quem vobis dedi in Ducem in via virtutis, Ecce ! quae patientia ! Inter tot tormenta , & opprobria os non aperit. Quae fortitudo; Qui tanta sustinet absque laslitudine promptus ad sustinenda atrociora. Quae charitas ! Sanguinem suum fundit absque dimenso pro salute hominum ingratorum. Ecce homo ! üt est stipatus ab individuis suis sodalibus, paupertate, dolore, contemptu. Vili centone coopertus est. Quae paupertas'lotus ä vertice ad calcem vulneratus est. Quis dolor! Habetur pro Rege joculari,
satius

PRO SEXTO DIE.
111
faÜus opprobrium hominum , abjettio plebis. ( Psal, ix.) Quis contemptus
Sedens deinde Pilatus pro tribunali denuö Christum Judaeis demonstrat, dicens: Ecce Rex vester ! ( Joan. 19.) Sed Judaei Eum rejecerunt contestantes, se non habere Regem, nisi Caesarem. Non habemus Regem, nist Caesarem. Accipiamus nos Eum pro Rege nostro unico, & legitimo: utendo verbis S. Bernardi, Non habemus Regem , nist Dominum JESUM-. (Hom. 3. super Missus j)& in testificationem hujus rata habeamus ad pedes ejus duo tributa supra jam praestita , unum mortificationis, demissionis alterum ; imitemürque S. Joannem de Cruce, qui desideravit, & multa prece rogavit: Domine pro te pati, £? contemni.
Judaeis damnationem ejus usque urgentibus tandem Pilatus cessit, & condemnavit eum Crucis. Iunc tradidit eis illum , ut crucifigeretur. (Joan. 19.) Sententia fuit injusta, quia contra innocentem pro tali agnitum pronuntiata; fuit crudelis , quia executio inimicis ejus fuit I 4 de-

11 8 Meditationes
demandata;fuit conjuncta cum dolore, & ignominia, quoad modum supplicii. Nihilominus a Christo prompte acceptata, non tam üt inique lata ä Pilato , quäm sanctö decreta ab Lterno suo Patre, secundüm illud, quod dixerat no- cte antecedente: Calicem , quem dedit mi- bi Pater i ( Joan. 18.) & promptus Cruce se onerari sustinuit. Discamus oculos sursum levare, quando nos obruunt adversa, quacunque demum via illa nos obruant. Dominus est, qui ea immittit, qui nobis cruces imponit. Comitemur Christum Crucem bajulantem ; qui Crucem veluti vexillum attollit, sub quo illum sequi nos decet paratos ad exemplum ejus pati, & contemni.
MEDITATIO II.
DE JESU CHRISTO IN MONTE CALVARIAE.
I N Calvario veluti metapasiionis consideranda occurrunt in JESU Christo i. Suffixio in Crucem. 2. Agonia trium horarum. z.Septemverba. 4.Mors ipsa. PUN-

PRO SEXTO DIE.
"9
PUNCTUM I.
J ESUS Christus Cruci affigitur. Postquam JESUS Calvarium attigit, denudatus est suis vestibus. Cogita, quanto cum dolore, ct «ignominia. Protensa humi cruce , jubetur supra eam se componere. Obedit,-pedes, manusque porrigit, in voce carnificum vocem aeterni Patris recognoscens ; simul que nos docens,quomodo in praestanda obe- dientia nos gerere debeamus. Perpende ipsum affixionis actum. Manus 28. clavorum ictibus affiguntur,- pedes 6. supra 30. Quis Domini tui dolor! Considera in isto cruciatu rivos sanguinis profluentes, attractionem nervorum , emotionem ossium, totius corporis sensum acerbissimum. Ex vultu JESU lege immensum dolorem ,- hunc prodit frontis sudor,oculorum caligo, pallor per exangues genas diffusus. Ad commiserationem te moveant dolores JESU, & Marite, in cujus corde malleorum ictus repercussum sonum efficiunt. Redde pro his ictibus totidem percus- I p sio-

110
Meditationes
siones pectoris,autmotus cordis. Adora, & osculare plagas istas amore tui apertas. Considera patientiam Crucifixi , & tua; te pudeatimpatientiae. Nota hic verba Apostoli: Quidilexit me , ct? tradiditsemetipsum prome. (Gal. 2. ) Redemptor offert Sacrificium. Altare Crux est; victima simul, & Sacerdos Ipse Redemptor; qui,cüm Cruci affigebatur, semetipsum aeterno Patri obtulit pro salute tua. Ad vices dignas reddendas, Martyrio opus esset. Hac sola retributio digna , pro sanguine retribuere sanguinem : dixit S. Hieronymus in Psal. iis. Et opere ipso prostitit S. Pompo- sa Virgo, quae acerbissimos Christi cruciatus pia meditatione recolens, accensa est ardente desiderio dandi sanguinem pro sanguine, vitam pro vita,- se ultro stitit Cordubae Christianorum persecutori , & pro Christo per summos cruciatus vitam cum sanguine profudit. 19. Septembris.
Dicet nonnemo: O cur non contigit mihi nasci tempore persecutionum sae-
vien-

PRO SEXTO DIE.
121
vientium ? cur negata occasio sanguinis pro Christo fundendi ? Acquiesce, &
! gratias age DEO pro beneficio Vocationis in Societatem, in qua potes incruento martyrio compensare jacturam cruenti. Religio tibi pro cruce est, Yota clavi sunt. Ratam habe oblationem tui ad vitam religiosam. Renova Vota. Defige clavos istos actibus re- 1 petitis, & intensis , ceu totidem validis ictibus& hoc erit sacrificium reddere pro sacrificio, crucifixionem pro crucifixione. Et ut gratum magis sit sacrificium , & ad reddendas vices dignius, fac, üt in meditatione praecedente. Collige in fascem, siqui in te sunt, defectus j contrarios perfectioni Votorum, & in z tributum tute devotions ad pedes Do- ^ mini Crucifixi depone,
PUNCTUM II.
Hristus in Cruce cum morte lucta-
tur. Peracta crucifixione Christus in conspectu omnium in sublime elevatus est, spectaculo fand flebili, &
mise-

122
MEDITATIONES
miserando. Quid hic ejus inimici?doloribus addunt ludibria. Super dolorem vulnerum meorum addiderunt . ( Psal. 68. ) Quid agunt devotce faminte ? commiserantur, & plangunt. Quid coelum ? obscuratur. Succedit terrae motus, scissio veli, petrarum in frusta divisio. Quid nobis faciendum ad compensandam inimicorum atrocitatem? quid ad imitationem devoti sexus? quid?ne rebus sensu carentibus duriores videamur ?
Vivit Christus in Cruce per z. horas, luctans cum morte. O! quomodo individui tres Christi comites summum gradum attigerunt. Paupertas fuit extrema. Non soliim nudus est,sed & exutus potestate disponendi de vestibus suis, quas sibi usurparunt milites. Dolor fuit acerbissimus, Verö dicere potuit: Attendite , videte , fi est dolor \, ficut dolor meus. (Ihren. i.) Pendet e Cruce, sentit simul & flagellorum, & spinarum,& clavorum cruciatum; nec ulla sine vulnere in sanctissimo corpore pars cst.Con*
temp-

PRO SEXTO DIE*
Ili
temptus fuit summus ; mortis genus est omnium ignominiosissimum ; moritur affixus patibulo , derisus , blalphemiis proscissus, ad cumulum denique oppro- brii positus in medio latronum. Medium autem JESUM . Joan. 19.
Notemus bene: Christus insuper habito dolore, quem suffert, & insultatione, quam audit : Si filias DEI es > descende de Cruce : perseverat in ea usque ad mortem. Sic & nos facere oportet. Perseverandum est, nequidquam obsistente quacunque difficultate, non so- lüm in Cruce Religionis usque ad mortem, sed & in crucibus quotidianarum observationum religiosa: disciplina:, laborum ex obedientia susceptorum, operum ch ari tatis, usque ad ultimum apicem perfectionis injuncti nobis officii.
PUNCTUM III.
C Hristus e Cruce loquitur. Septem verba in 3. partes dividi possunt. Prima pars continet primam triadem, qua: bonum proximi spectat.
Pri-

124 Meditationes
Primum verbum est» Pater dimitte il- . lis ; non enim sciunt , quid faciant. ("Lue. 23.) Orat JESUS pro tortoribus suis. Exemplum id nobis imitandum ; excusando, ignoscendo, bonum pro malo reddendo, magno quidem nostro commodo. Dimittite , & dimittemini. Luc. 6.
Secundum verbum : Hodie mecum eris in paradiso. ( Luc. 23.) Promittit converso latroni Beatorum sedem. Quasi diceret: Tu,qui mecum nunc es in Cruce, & publici me confiteris Dominum Gloriae, & tuendum suscipis meum honorem increpando socium blasphemato- rem, & aequo animo mortem subis, iit poenam deli&is tuis debitam,-hodie mecum eris in Paradiso. Erit & nostra mors pretiosa, fi in sacrificium poenitentiae, amoris, & parati ad DEI dispositionem animi fuerit oblata ; si in cruce religiosae vitae obita,-si admodum Christi moriemur Crucifixi,
Tertium verbum: Ecce! filius tuus. Ecce! Mater tuas Joan. 19.) His verbis Christus committit Discipulum Matri
pro

PRO SEXTO DIE
L 2 l
pro Filio, &' Mariam pro Matre Discipulo. B. Virgo etiam nobis in Matrem data est. Videamus, an, üt filios decet, erga Eam nos geramus. Res haec plurimum ad animarum nostrarum felicitatem momenti habet, ut sine ea pericli- temur, prout sibi timuit J oannes Berch- mans dicens: Ego non sum securus, nisi habeam verum filii amorem erga B. Virginem.
Secunda pars continet duo sequentia verba 4tum & f tum,• quibus Christus duo tormenta occulta manifestavit, quae patiebatur. Ariditatem internam & externam, privationem omnis sola- tii inanima, & ardorem sitis in corpore.
Quartum ergo verbum est : DEUS DEUS meus , iit quid dereliquifti me! In tantis corporis cruciatibus destitutus fuit omni spiritus solatio, quoposteä sancti ejus Martyres abundarunt. Si accidat, nos affligi malis, quin fit, qui vices nostras doleat : si desertos nos videmus in rebus adversis; memores simus Christi omni ope, & solatiodesti- tuti. 5 tum

x z6
Meditationes
Quintum Verbum: Sitio: (Joan. 19.) praeter sitim corporalem,quae erat arden- tiffima in moribundo Christo ob effusum tanta copia sanguinem , & in mentem nobis revocanda, dum febribus, aut calore aestivo inclementius urimur; significat etiam sitim spiritualem ; id est , desiderium ardemissimum salutis omnium hominum. Si Christum imitari cupimus, & nos hac siti ardeamusut de nobis ver£ dici possit,quod S.Bona- ventura de S. Seraphico suo Patre scriptum reliquit ; Sitiebat cum Christo multitudinem salvandorum. Cogitemus Christum & nobis sacri hujus recessus tempore dicere: Sitio, Fili / sitio, vel desidero vehementer tuam emendationem , tuum profectum. Nos ad extinquendam hanc sitim paratam habeamus potionem, promptam voluntatem.
Ultima pars continet 2. postrema verba propria illi, qui pretiosam mortem obit.
Sextum

PRO SEXTO DIE.
127
Sextum Verbum: Consummatum efl: stadii metam attigi. Feci, & tuli, quae cx jussu Patris mei oportuit. Bene illi, qui moriens dicere poterit, quöd cursum suum consummaverit, quod concedis ä DEO corporis animique dotibus bene usus fit, quöd officii fui partes omnes impleverit.
Septimum Verbum: Pater] in‘manus tuas commendo spiritum meum. Luc. 24. Ita cum plena fiducia dicere poterit, qui DEO üt Patri debitum honorem, obedientiam , & amorem exhibuerit. Felix animae illius conditio, quae redit ad manus illas, k quibus exivit. Quae DEUM venerata est ut principium suae essentiae , Eundem habebit iit finem aeternae suae quietis.
PUNCTUM IV.
J ESUS Christus in Cruce moritur.
Ecce/ quo demum adducta sitcha* ritas Divina ;e6, ut moreretur Christus pro nobis. Qiioniam Christus pro nobis mortuus efl. Joan. 19. Et hoc in signum K suae

Meditationes
128
suae obedientiae: Factus obediens usque ad mortem , mortem autem Crucis. Philipp. 2. Sed si Christus obedit usque ad mortem crucis, num recusabo ego obedire usque ad defatigationem, usque ad jacturam commodi cujusdam mei? Et quomodo dignus JESU socius ero, si non obediam secundum regulam 13. Summarii etiam in difficilibus (f sensualitati contrariis.
Inclinato capite. Reponamus hoc exemplum ad tempus mortis nostrae, acceptando illam inclinato capite, in contestationem nostrae erga DEUM subjectionis, & obedientiae, qui nos mori vult.
Mortuo JESU exclamavit centurio: Vere Filius DEI erat iste! Matth 27. Confiteamur nos, Eum esse exemplar omnium virtutum, quod aeternus Pater nobis proposuit ad imitationem. Inspice , & fac fecundum exemplar , quod tibi in monte monßratnm eß.^ Exod. 2s. Et revera ad unicum oculorum conjectum in Christum Crucifixum continuö oc-
cur-

PRO SEXTO DIE,
129
currunt exempla & paupertatis in corpore nudo, & obedientiae in capite inclinato , & orationis in oculis lacrymis suffusis , & patientiae in ore tacente, & mortificationis in corpore livido, & vulnerato, & charitatis in brachiis extensis, & perseverantiae in latere per- ; fosso. Curemus proinde , ut semper penes nos habeamus Iconem Christi | Crucifixi, & chm saltem moribundi I hanc supra pectus habebimus, valentes etiam illam circumferamus in corde & oculis, imitando üt virtutum omnium prototypon, Christum , quem repraesentat,
SEPTIMUS DIES.
DE
: JESU CHRISTO GLORIOSO.
I N ista & sequente meditatione proponuntur motiva spei nos excitantia ad sequendum strenue Ducem no- ^ strum in prosecutione finis nostri, Qua- K 2 tuor

i;o MEDITATIONES
tuor autem consideranda se offerunt in Christo Glorioso i .R elurrectio. 2.Commoratio in terra. 3. Ascensio. 4. Regnum.
Präludium. Confer Christum i mortuis re- fuscitatum omnibus gloriosi corporis dotibus supra solem fulgentem, de victa mor. te & daemone triumphantem cum eodem foede lacerato in Cruce expirante ; & audi Illum dicentem : Secundum multitudinem dolorum meorum in corde meo , conJoUtiones tu/t IdtificArunt animam meam.
PUNCTUM I.
J ESUS Christus resurrexit. Quem paulö antea vidimus tristitia propö exanimatum, sanguineo sudore perfusum in horto , excruciatum . & spinis transfixum in praetorio . in Cruce suffi- xum, & mortuum in Calvario; videmus nunc gloriosi resuscitatum ad vitam. Inanima nulla nunc tristitia , in corpore nulli livores. Totus gaudio perfusus , & decore indutus. Qui mortuus erat, vivit, cinctus h derisoribus an- teänunc aSanctisstipatur. Olquomodo
aster-

PRO SEPTIMO DIE. I?!
astemus Pater in melius muravit aulicum ejus comitatum, substitutis pro < paupertate caelestibus divitiis, pro do- lore gaudiis, pro contemptu laudibus, & Divinis honoribus. Congratulemur Christo resuscitato , nösque ipsos in spem erigamus , quia, si Christum passum imitati fuerimus, gloriae quoque i ejus participes erimus, f Ctim Christus praedixit suam Pallio- nem, continui) & Resurre6tionem secuturam praedixit. Tradent eum gentibus ad illudendum , flagellandum , & crucifigendum, & tertid die resurget. Matth. 20. Ecce hic descriptum fatorum ordinem,
; qui Christi sequaces manet. Iste Reli- ! giosus addictus fuit orationi, mortifica- i tioni, observantiae, labori,promovendae Divinae gloriae studio ; haec est prima pars. Et postea morte pretiosa obi- , bit, & abibit ad recipiendum praemium | vitae suae religiosd transactaehaec est secunda pars. Cüm Sancti cujusdam gesta perleguntur , occurrunt in prioribus capitibus opera poenitentiae, affectuum K 3 nlode

meditationes
142
moderatio,:opera charitatis , unionis cum DEO, aliarümque virtutum. In fine demum occurrit caput de sancta morte, & gloria ejus caelesti, ä DEO patratis etiam prodigiis manifestata. In Christo paflieni succedit resurrectio ; in Christi sequacibus afflictionem subsequitur remunerati o iit Ecclesia observat in S, Francisco Affisiate primum paupere , & humili, postea di vite, & exaltato in caelo, Franciscus pauper, & humilis talum dives ingreditur , hymnis c&leftibus honoratur . Feramus fortiter cum Christo crucem, & bene speremus: Quia, fi fusti- nebimus , 6? conregnabimus. 2. Tim. 2.
PUNCTUM II,
J ESUS Christus resuscitatus commoratur in terrl 40. dies. Dicit Angelicus S. Thomas : Per 40. dies tempus prasentis fieculi , quo Chrifius in Ecclesia conversa! ur ,poteß int elligi. ( 3. p. q. 5 7. a. r.) hoc est : 40. dies lapsi ä resurrectione Christi usque ad ascensionem imago fuerunt praesentis saeculi, quod ab ascensione

!
PRO SEPTIMO DTE.
133
I fione Domini usque ad reditum ejus- ! dem ad judicium universale curret. Tunc Christus in terra commoratus est spectabili forma; quamvis nec femper, nec omnibus videndum se praeberet. Nunc commoratur in Ecclesia, absconditus sub sacrati panis velamine; & verum est illud: Ecce! ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculi ,
Matth. 28-
Q uö spectabat tum crebrior Christi cum Apostolis congressio? duo proposita habebat; ut faceret eos bonos pro se, & bonos etiam pro aliis. Volebat eos avellere ii terrenis, & ad desideranda caelestia incitare; volebat discipulos adimitationemMagistri excitare; & ciim illos destinässet ad circumferendam Evangelii lucem per universum mundum, volebat in illis accendere ardens studium honoris divini promovendi , & animarum salvandarum; ade< 3 que,velut tyrones sacros, illos instruebat, & formabat ad Apostolicum K 4 mu-

134 Meditationes
munus. Per dies 40. apparens eis, & lo- quens de regno DEI. Act. r.
Quorsum spe£tat nunc crebrior Christi ad nos accessus per Sacra; Eucharistiae usurpationem;ad nos, inquam* qui pro ratione Instituti nostri Apostolos, primos JESU Socios, imitari debemus i eadem illa duo proposita habet : ut bonos nos reddat pro nobis, & aliis. Intendit nobis suum infundere spiritum , imprimere formam vitae suae, accendere nos ad virtutum suarum imitationem, facere nos homines novos , & caelestes, & ardentiffimos gloriae suae amplificatores & salutis animarum assertores; quae summa est Instituti nostri. Sciscitetur nunc unusquisque ex se ipso: redeöne ego ä toties frequentato Divino epulo cum seria voluntate imitandi Christum, promovendi DEI gloriam, meam proximf- que salutem ? & qui deesse fihi hanc voluntatem noverit, inquirat in rationem, quae procul dubio erit neglectus debitae praeparationis in accessu ad sacra

PRO SEPTIMO DIE. I 3 f
cra mysteria, pietatis iniis recipiendis, animi intra se collecti post sumpta sacra mysteria,• & quae radix mali est, defectus vivae fidei, & cognitionis. Tanto tempore vebiscumsum^& non cognoviftis me. (Joan. 14. J Res magni profecto momenti ! Si cui Christus aspectabili se specie videndum daret, uti Apostolis, in extalin raperetur visa tam amabili specie, seque, &res suas omnes ipsi offerret liberalissimi; & quid demum non faceret ? sed, amabo, an non idem Christus est, qui nos invisit modo licet minime ipectabili ?
PUNCTUM III.
J ESUS Christus ascendit ad cactos. Ante ascensum objurgat Apostolos propter duritiem in credendo, praemissis ncquicquam fui ad vitam reditus testimoniis bene multis. Eadem reprehensione dignus est, qui agnitis tot veritatibus tempore exercitiorum, nondum convictus esset, proprias saluti,& perfectioni unic£ studendum esse.
K 5 Dum

I 7.6
Meditationes
Dum in monte oliveti sursum ad caelum fertur; sacra sua vestigia in monte impressa relinquit, tacite insinuans;suis vestigiis insistendum esse, st eö, quö ipse vadit, eluctari cupiamus.
Ascendit. Comites nos ei jungamus in eo triumpho, & vota feramus. Rex in aeternum . Vive. ( Dan. 6.) Rogemus, ut super nos confirmet faustam precationem, Apostolis jam impertitam, - ut nostri memor sit de folio excelso regni fui. Memento mei , cum veneris in regnum tuum. (Luc. 2Z.) Ascendit. En id, quod Christi sequacibus accidit; dum terram deserunt, caelum conscendunt. Plures Sanctorum statim post mortem caelum conscendere visi sunt ,* üt S . Paulus Solitariorum antesignanus; S. Benedictus; S. Petrus de Alcantara,- S. P. noster Ignatius, & plures alii. O quam beata conditio / fubitö mutare terram cum cado ! Est singularis haec aetatis nostrae, quä in lege gratiae vivi- mus, praerogativa, posse continui)post mortem caelum conscendere ä Redemptore

PRO SEPTIMO DIE.
137
tore nostro jam reseratum. Et quis desiderio sortis adeö beatae non excitatur, ad premenda gnaviter Christi vestigia.
Si non possumus modö sequipraeparemus saltem animos ad sequendum , quando nos vocabit. Exequamur, quod de homine justo scriptum est: Ascensionem in corde suo disposuit. ( Psal. 83 .) Ascendamus interim pura intentione DEO placendi in operibus nostris »studio eundi de virtute ad virtutem, de perfectione in perfectionem, amando, & quaerendo, quae sursum sunt, non quae super terram, collocando conversationem nostram in cado, & ibi habitando mente & corde, ut, qui redemptorem nostrum ad caelos ascendisse credimus, ipsi quoque mente in caelestibus habite- mus,
PUNCTUM IV.
J ESUS Christus regnat in calo; sedet ä dextris DEI. Sedet, qui ad defatigationem cucurrit. Ad dextram Patris,

IZ8
Meditationes
tris, qui positus fuit in medio latronum. In folio adoratur ab Angelis, qui in patibulo fuit calumniis petitus ä lictoribus. Ecce! impletum in Christo : Qui se humiliat , exaltabitur. ( Matth. 23.) Christus dictus novissimus virorum ( Ifa. 5.) propter opprobria,quT tulit, in caelo nunc est omnium primus.
Discamus, humiles, & reverentes nos exhibere erga omnes : Erunt primi novissimis & novissimi primi. ("Matth. 19.) Multi, qui in terra fuerunt primi, in caelo erunt noviffimi, ctvice versä. O quot fratres ibi elati erunt supra capita Patrum ? quot Novitii supra Veteranos ? quot gradus inferioris supra Professos eminebunt ? quot ingenii, & li- teraturae mediocris supra magis doctos, & ingeniosos?& generatim. quot pauperes supra divites, plebeji supra illustres , quot subditi supra Principes, quot simplices sacerdotes supra Praesules, & Pontifices.
Cujus regni non erit finis. Habuit finem passio, sed non regnum. Reprae-
sen-

PRO SEPTIMO DIE.
139
sentemus nobis in Christo nostram futuram felicitatem. Finietur labor, & defatigatio , requies non finietur. Finietur demissio, non exaltatio. Finis patiendi erit, gaudendi non erit.
MEDITATIO II.
DE CJELO.
H Abebit hcsc meditatio pro fundamento verba 8. Augustini. Ibi m'f, quidquid voles , b non erit , quidquid noles, Solii. 3 s.
Cslum igitur est locus , purum, omne, summum, sternum bonum continens.
Präludium. Cogitate cum S. Joanne (Apoc. 21.) sustolli in spiritu in montem magnum, & altum, & ostendi tibi civitatem sanciam Jerusalem ( sedem Beatorum Caelitum ) habentem claritatem DEI : fis lumen ejus fimile lapidi pretioso tanquam lapidis Jaspidis ,fi- c ut Crystallum. StruBura muri ejus ex lapide jas- i P‘de ; ipsa nero civitas aurum mundum^ fimile vi- tro mundo. Et dic cum S. Ignatio Quam . Jordet mihi tellus , dume alum aspicio.
PUN-

140 Meditationes PUNCTUM I.
C Onsiderabimus, qubd cselum sitlo- cus continens bonum purum, id est,bonum sine ullo malo. Sicut, qui ad infernum abit, abit illuc cum maledictione : Discedite maleditti ! quia abit ad locum continentem malum purum sine ullo bono ; ita, qui ad Caelum abit, abit illuc cum benedictione: Penite benedicti' quia abitadlocum continentem purum bonum sine ullo malo.
Si in terra locus esset, ubi dies lern- per essent sereni; & placidi sine nebulis, nubibus, ventis, ubi perpetuum ver a- geretur, aura semper temperata sine excessu caloris, aut frigoris; quo nec bella,nec penuria, nec morbi penetrarent, ubi habitatores nihil periculi, aut calamitatis metuerent, ubi nec senio» nec morti aditus esset, nemo non incola esse cuperet. Nunc locus talis in terra quidem nuspiam est, supra illam tamen reperitur. Caelum, inquam,lo. cus est puri puti boni, sine ullo malo.
Dici-

PRO SEPTIMO DIE. 141
Dicitur in Apocal, quod Dominus ab. sterget omnem lacrymam ä suorum Electorum oculis, cum recipiet illos in gloriam , addita ratione, quia malum deplorandum ibi non erit. Et mors ultra non erit; neque luctus , neque clamor, neque dolor erit ultra, (c.21.) Explicatius describit hanc mali omnis immunitatem , & bonorum caelestium affluentiam S. Augustinus his verbis : Sanitas fine languore , gaudium fine moerore , requies fine labore, dignitas fine tumore , opes fine amißone , abundantia fine des etiu, vita fine morte, perpetuitas fine corruptione , beatitudo fine calamitate. (Enchir. c. 7. ) O Caelitum sedes amabilis! locus bonis omnibus instructissimus sine mali ullius permixtione» Inde solatium accersemus in vitae hujus aerumnis, & calamitatibus, quae in ipso virtutum exercitio occurrunt, reminiscendo identidem, quöd in caelo omni malo immunes erimus. Imitemur viatorem. Hic inveniens cauponas male instructas, vias lutulentas, alpera montium, rapida torrentium,
fusti-

Medttationes
sustinet, & solatium inde capit, quöd om- niaista incommoda sint cessatura, simul ac patriam, & domum suam attigerit.
PUNCTUM II.
Onsiderabimus , quöd caelum sit
locus bonorum omnium genere instructissimus. Non soliim excludit omne malum , sed & continet omne bonum : Status bonorum omnium aggregatione perfectus. In hac vita neminem reperire est, qui bonum omne possideat, loquendo soliim de iis bonis, quae in terra haberi possunt. Qui affluit divitiis, caret claritudine generis,* illustri stemmate natus , non valet potentia ,* qui potens est, sanitate destituitur ; sano deest doctrina &c. sed in cado possidentur omnia bona simul, eodem tempore, ab omnibus.
Lessius (dePerfect. Divin. L. 13. c. 29.) reducit bona caelestia ad 5. capita» 1. Est habitatio ipsa caeli Empyrei. 2. Societas Beatorum. 3. Clara rerum creatarum cognitio. 4, Gloria corporis, 5. Gloria animae. Sicut

PRO SEPTIMO DIE. I43
Sicut in terra inter bona numeratur habitatio commoda, ampla, ornata, in loco salubri,situ amoeno, solo fertili. 2. Commoratio in civitate frequen- ' te, cum hominibus bene moratis, inter conjunctos sanguine, aut amicitia, !- genio, & indole consimiles, z. Cogni- * tio rerum abstrusarum. 4. Bona & firma corporis habitudo. 5. Anima felici memoria, acri ingenio, subacto judicio dotata. His modb enumeratis bonis, in ; quibus naturalis hominis felicitas consistit, correspondent quinque illa bonorum genera, quae hominem beatum red- I* dunt in catio.
; Inde capiamus solarium, si bona hu- : jus vitae deficiunt. Et 1. Cüm habita- ' tio incommoda obtigerit, cüm vocationis nostrae fit habitare in quacunque r undi plaga. 2. Quando vivendum cum sociis genio nostro non accommodatis, quando agendum cum hominibus aut rudibus, aut incultis, agrestibus, & ingratis; quando opera nostra impendenda pauperibus, infirmis, captivis.
L 3.

144
Meditationes
3. Cüm ob ingenii tenuitatem nonpo- terimus assequi,quam cuperemus,doctri- nam. 4. & 5. Cüm corpori , vel animae deest sua perfectio ; toleremus ista omnia aequo animo, memores, quöd in caelo hi omnes defectus abunde compensandi sint bonorum omnium aggregatione.
PUNCTUM III,
‘Onfaderabimus , quöd caelum lo
cus fit bonum summum continens. Siquis in hac vita reperiretur, qui possideret omne bonum,quod excogitari, & hic quidem haberi potest; qui esset dives simul,& nobilis, potens, sanus, doctus &c. non is ideö summam felicitatem attigisse censendus esset, quia bona caduca sunt, quibus ea felicitas constituitur. Non ita in caelo, ubi omne bonum est summum bonum; quia bona illa sunt bona grandia, eminentia, bona quaecunque alia longö superantia. Oculus non vidit , nec auris audivit , nec in cor hominis ascendit , quee preeparavit DEUS iis , qui diligunt Illum , 1. Cor. 1 .
Ha-

/
PRO SEPTIMO DIE. 14s
Habitatio in caelo pretio , & elegantia antecellit omnem habitationem. Vilescunt nostra palatia, & quaecunque magnificae structurae caelo empyreo comparata. Societas superat quamcunque aliam. Omnes caeli incolae mira fulgent majestate , & pulchritudine : incredibilis est omnium elegantia, comitas , amoenitas, & intima amicitiae con- junctio.Doctrinaomnem aliam transcendit, quia est vasta, clara, certa,-non üt nostra limitata, confusa, erroribus obnoxia. Gloria, sive corporis, sive animae, superat omnem gloriam. Quanta corporis gloria,pati nescii, mira claritate , agilitate, & subtilitate dotati ? Quanta gloria anima, intueri DEUM facie ad faciem, videndo amare, amando frui cum gaudio sensum omnem superante? Inde contemptum bonorum terrenorum concipiamus, & sensum S. Patris in nobis excitemus. Heu ! quäm sordet mihi tellus , cum calum aspicio.
Si terra physici considerata est instar puncti respectu caeli spectabilis ;
E i quid

MEDITATIONES
146
quid eritsecundüm bona sua considerata respectu coeli empyrei, feliciflimEebeatorum sedis ? Sed unde tanta in nobis rerum praesentium aestimatio, & cupiditas ? Inde profectö,quia deficit in nobis illa oculorum acies, qua S. Pater noster praeditus suit,'qui a cum illo oculos ad caelum non attollimus.
Imitemur ad convivium invitatos, qui abstinentia obsonant famem , ut lautiore postea cibo gustum oblectent. Imponamus nobis ipsis abstinentiam k bonis terrenis, allecti satietate, quam expectamus a bonis caelestibus: Satiator, cum apparuerit gloria tua. Psal. 16.
PUNCTUM IV.
C Onsiderabimus, quöd caelum fit locus continens bonum aeternum. Haec aeternitas complementum est felicitatis caelestis, & eam numeris omnibus absolvit. Si cui constituta eilet bea- titudo ad annorum decies centena milia, & quod excurrit, duratura ; longa admodüm licet haec duratio foret; im-
„mu-

PRO SEPTIMO DIE.
H7
munis tamen ab aegritudine animi non esset, subeunte identidem animum cogitatione, quod finem aliquando, lapsis tot annis, habitura sit ejusmodi beati- tudo.
j' Et ecce ! complementum, quod i : beatitudini ex aeterna duratione acce- 1 dit; consistens in hoc, quod Beati gaudeant , & gaudeant cum plena omnium desideriorum satietate, cum omni re- quie, quia certi de gaudio suo nunquam I finiendo. Inde solatium capiamus in 1 ea, quam contraximus, moriendi necest sitate. Erit deinde, cum anima k cor- pore nunquam separabitur. Mors non ! amplius erit ; sed semper vita, & quidem \ indeficiens, sine termino, in aeternum» Robur inde capiamus ad superandas difficultates in divino servitio, memores verborum §. Francisci ad suos sectatores : Modica paffio , gloria infinita.
Cüm caelum ejusmodi locus sit,prout consideravimus; inde colligatur, quöd non solüm magni infortunii loco haben- 1 dum sit, penitus caeli jacturam facere, L 3 üt

148
Meditationes
üt contingit damnatis; sed & ad tempus illo privari; üt contingit illis, qui piacularibus flammis addicuntur,- aut insigniorem felicitatis illius partem amittere, quas obtineri tamen potuisset; üt contingit negligentibus, tepidis, quibus meritorum cumulandorum cura non fuit.
Ad tempus licet breve caelo privari noluit Eustasius Abbas , qui facta sibi k DEO eligendi potestate , ut vel levi quadraginta dierum, aut gravi triginta dierum tolerato cruciatu culpas suas elueret, graviora pati maluitper triginta dies, ut ita decem dierum contractiore spatio caelum citiiis adiret. ( Sur. 29. Mart.) Nec levis jactura censenda est, si insignior gloriae portio amittatur , quia est jactura totam aeternitatem duratura. Grave profectö detrimentum est ei, qui toto vitae suae tempore habere potuisset reditus annuos mille aureos , culpa autem sua nonnisi centum habet: idem dicendum de Beato, qui potuisset obtinere gradum millesimum
glo-

PRO SEPTIMO DIE.
I49
gloris, negligentiä autem sua per totam sternitatem non habetnisi centesimum.
Notum jam ac pervulgatum est, quod de Religiosa Virgine refert Casarius , qua ö cado ad terram rediisset longiffimo cruciatu tolerato , tantillum meriti comparatura, quantum respondet salutationi Angelica devoti recitata. Adhibeamus bilancem , appendamus lucrum, & jacturam : Id,quod perdimus in calo , & quod lucramur hic nostris negligentiis. Ineamus com- putum. Proponamus totis viribus contendere , ut non soliim obtineamus ca- lum, sed ut citiüs ocyüs, & cum magno meritorum cumulo illud adeamus, & cum divite proventu in eo vivamus.
JQ%. F* Wj%- UCX-. MFl JQfc. MJk *4JU
OCTAVUS DIES.
MEDITATIO T.
DE BENEFICIIS DEL
D excitandam nostram diligentiam
x jl in prosequendo fine nostro, aliqua ex superioribus meditationibus
L 4
moti-

IsO
MEDITATIONES
motiva nobis praebuerunt timoris, aliae imitationis , aliae spei. Haec suggeret motiva amoris. Considerabimus proinde, quam benignum se nobis DEUS exhibeat iit author naturae,gratiae,gloriae, & unionis Theandricae , ut v;ces tandem ei reddere firmiter constituamus , secundum illud: Dilectus meus inibi, & ego Illi. Cant. 2.
Fr<eludium. Meditationi huic ita praeludit S. Ignatius; ut coram Domino , Angelis , Sanctfsque omnibus, mihi propitiis , stare me videam, & gratiam DEI efflagitem , per quam beneficiorum ejus in me collatorum magnitudinem perspiciens ad amorem , cultum , & servitium ipsius totum me impendam. Ecce! hic scopum, Lr finem exercitiorum; atque hic absoluto ve. luti circulo reditur ad principium, & ad primam meditationem de fine creationis; quod creatus sit homo, ut Dominum DEUM suum laudet, ac revereatur, eique serviens tandem salvus fiat.
PUNCTUM I.
C Onsiderabo, quae DEUS beneficia mihi praestet, üt author naturae.
Pri-

PRO OCTAVO DIE
m
Primum est beneficium creationis, quöd DEUS me creaverit ad imaginem suam, animam mihi infundendo dotatam no- bilifiimis facultatibus; aptando corpus necessariis instructum sensibus. Secundum est beneficium conservationis,qu® a-quivalet continuae creationi; quia, fi DEUS unico momento omitteret me conservare, subito in nihilum relaberer. Tertium est beneficium creationis, & conservationis mundi universi in commodum meum conditi. Bono meo creati , & conservati sunt caeli; Sol, Luna, & stellae, herbae, plantae, arbores, & animantia. Quartum beneficium est concursus DEI ad omnes operationes meas naturales ; ad exercitium intelli- gendi, videndi, audiendi,loquendi,scribendi, laborandi, eundi &c. quo concursu deficiente , deficerent quoque omnes istae actiones , & ego essem instar trunci inanimati. Quintum beneficium est idem DEI concursus ad operationes aliarum creaturarum ad meum obsequium operantium. Ita in bonum L S
meum

i f i Meditationes
meum concurrit ad motum astrorum, ad splendorem corporum calestium, ad concretionem nubium, effusionem pluviarum, ad spirationem ventorum, ad calorem ignis, ad refrigerationem aeris, ad fecunditatem aqua?, ad fertilitatem terrae. Concurrit etiam subministrando cibos ad nutrimentum, phar- maca ad sanandum, vestes ad cooperiendam nuditatem, lectum ad requi em corporis. Corroborat me odoribus, oblectat saporibus, recreat viriditate pratorum, harmonico sono exhilarat, (gg) Proponam, DEO servire omni momento, qui omni momento mei causa occupatus est. Omnes corporis , animique facultates DEI servitio impendam, quae ab ipso omni momento conservantur. Hunc DEI concursum ad operati o<
(gg) Vide homo\ dicit mundus , quomodo amavit te, qui propter te fecit me. Servio tibi, quia faüus sum propter te , ut servias illi , qui fecit me, (f te : me propter te, is te propter se. Si sntis beneficium, redde debitum ; f accipis benignitatem , redde charitatem. HugO Victorinus.

PRO OCTAVO DIE.
in
tiones & meas , & aliarum creaturarum debito afficiam honore, omnia ad ipsius gloriam referendo , & nunquam eo abutendo ad ipsius vclleviffimam offensam. Dilectus meus mibi , & ego Illi.
PUNCTUM II.
i C Onsiderabo, quäm beneficumsemi- hi DPUS exhibeat , üt author grati-e. Hic consideranda veniunt be- neficia ordinis altioris ad meam salu- ' tem, & perfectionem ä DEO instituta. Primum est beneficium redemptionis, quod plurima alia complectitur,’ adventum Redemptoris cum omnibus,quae fe- cit, & passus est mei causa, dum vixit in
( terra Secundum beneficium est gratia Christianae Religionis ; quöd natus lim tempore legis gratia;,genitus ä parentibus Christianis , in gremio fidei ! Catholice educatus. Tertium est sanctitas in Baptismo collata per infusionem grati» sanctificantis, qua Divinae : particeps redditus sum natur»,- cum i qua gratia conjuncti sunt habitus infusi
vir-

154
Meditationes
virtutum Theologicarum,&Moralium, j nec non dona Spiritus Sancti. Ex mancipio diaboli, ex filio ira? factus sum amicus, & filius DEI, liceres illius, & cohaeres Christi. Quarto loco considerandus venit cumulus plurium bonorum, quae in meam utilitatem in Ecclesia instituta reperiuntur,' quibus frui & antehac licuit , & fruor continuo; üt sunt sacramenta incruentum sacrificium, thesaurus meritorum Christi, & Sancto, rum pro culparum mearum expiatione, communio bonorum operum, divinarum literarum monimenta, sanctorum Doctorum scripti codices; annuntiatio Verbi DEI,-illustria exempla justorum vita jam functorum, & adhuc super stimm; custodia Ss. Angelorum, Patro- ciniumSanctorum, & Reginte illorum £ regimen Pastorum, moderatio Patrum spiritualium &c. Quintum est beneficium conversionis, si vitiis addictus fui, & liberationis ab inferni suppliciis, ad qua? condemnari promeritus sum. Sextum beneficium est vocatio ad statum
Re-

PRO OCTAVO DIE*
Isf
Religiosum, &,si sacerdos sum, addigni- i rarem sacerdotii. Septimum beneficium ■ copia gratiarum actualium,&quse prae- veniunt,& quae subsequunturtot illustrationum in intellectu, tot impulsuum in voluntate,tot adjumentorum tum interiorum,tum foris ad ventantium. Octavum beneficium est conservatio rnei in I DEI amicitia, quöd immota mihi con- | stiterit voluntas DEO serviendi, quöd gravia peccata non contraxerim, quöd in bono animum obfirmaverim. O abyflus gratiarum, & favorum ad meam salutem, & perfectionem a benigniili- mo DEO concessorum ! Et quae major homini obtingere potest felicitas? Eliciam actus admirationis,laudis, gratiarum actionis, amoris. Deplorabo in- I grati animi mei vitium, & socordiam meam; quöd non responderim quöd inde non profecerim, (hh) Proponam
i__
* (hh) Domine 1 qui tibi ob creationis beneficium non Jcrvit, infernum ille meretur; sed ^ qui tibi ob redemptionis beneficium non fervit , novo illi inferno opus est. S. August.

I5<5
MEDITATIONES
bonum pro bono reddere» DileÜus meus mihi, & ego Illi ,
PUNCTUM III,
Onsiderabo, quae DEUS mihiprae-
stet beneficia,iit author gloria?. Est remunerator omniumliberalissimus; cüm in praemium mihi paraverit bonum purum, omne, summum, aeternum. Quid porrb ? Se ipsum mihi in praemium destinavit. Princeps subditum remuneraturus confert illi torquem aureum, pensionem annuam, praedium; res non solum ä se distinctas , sed & separatas. DEUS praeter bona plurima extra se posita (uti sunt habitatio caeli empyrei, societas Beatorum,cognitio rerum creatarum, gloria corporis) in praemium totum se ipsum offert; totum se intercedente visione, amore, & gaudio possidendum tradit; quae est summa omnis felicitatis.
Atque inde sequitur, quöd Beatus vivat vita DEI, fruatur ea beatitudine, qua DEUS ipse fruitur; quöd similis essi-

PRO OCTAVO DIE.
-57
ciatur DEO, & velut alter DEUS,- se- cundiim illud Psal, 81. DEUS stetit in synagoga Deorum ,- h. e. Beatorum hominum, üt interpretatur S. GregoriusNa- zianz., qui totidem Dii erunt per similitudinem. Similes ei erimus, quoniam videbimus eum , stcuti est. ( i. Jdan. 3. ) O munificam Domini mei liberalitatem 1 O ter felicem DEI posseffionem per gloriam / Quid statuo? cum DEUS totus meus esse velit in patria, ego totus Illius esse volo in via. Ille in caelo inti, mele mecum vult conjungere,- & ego in terra me intimi conjungam cum illo, ad ejus voluntatem meam accommodando, & ejus nutum pro regula actionum mearum omnium habendo. Dileftus meus mibi , ctf ego Illi.
PUNCTUM IV.
C Onsiderabo , quäm beneficuum se DEUS exhibeat, üt author conjunctionis hypostaticae; in Verbo hominem induto, in JESU Christo homine, & DEO. Sancta Ecclesia in uno hymnorum

Meditationes
if8
norum canit :Se nascens dedit socium, con- vescens in edulium , se moriens in pretium, se regnans dat in prcemium.
Salvator igitur i. Se nascens dedit in socium peregrinationis meos. Post bcec in terra visus est, & cum hominibus conversatus est. (Baruch. 3.) Docendo verbis» ducendo, & movendo exemplis. 2. Con- vestens in edulium. Celebrans ultimam ccenam cibum se fecit in institutione SS, Sacramenti Eucharistia; stupendo amoris exemplo , eo fine , ut arctiffimd se mihi uniret , egöque converterer & transformarerin ipsum,prout cibus convertitur in substantiam manducantis.
3, Se moriens dedit in pretium salutis mete. Lytro mihi opus erat, ad redimendum me ä servitute peccati. Et ecce / se ipsum dedit :n redemptionis pretium: ad hoc actiones omnes suas, labores,cruciatus , sanguinem, vitam ipsam obtulit,
4. Se regnans dat in prcemium ; non solum intuendam mihi prtebens suam Divinitatem, sed & suam Humanitatem} qua;
&

PRO OCTAVO DIE.
159
& ipsa pars magna beatitudinis est, mi- : nüs licet principalis , & secundaria: DEUS factus es homo,ut uterque sensus hominis in ipso beatificaretur ; fs reficeretur f oculus cordis in ejus Divinitate , & oculus corporisin ejus Humanitate. ( S. Aug. Man» ^ c. 26.) Et erit profectö res plena sola-
I tii, videre Humanitatem Christi glorias caelestis dotibus fulgentem. Ideo 5. P. N. prae desiderio eam videndi, lacry- mas continere non potuit; & S. Paulus ad Christum anhelans desideravit dissolvi, & este cum Christo. (Philipp. 1. )0 Salvator amantislime ! socius meus 1 in prsesepio, cibus meus in c senaculo , i pretium meum in patibulo, praemium meum in caelo! quas tibi grates refero! quas vices reddo ! Beata Catharina Senensis dixit: Non sum amplius mea, sive vivam, sive moriar. Sum tota quanta salvatoris mei. Idem & ego dicam : Non sum meus, nec amoris mei proprii; sum totus JESU, & amoris JESU. Ipse tot se modis meum fecit; s faciam & ego me Ejus, Omni,quo pote- M TO,

i6o Meditationes
ro, modo contendam, ut me habeat humilem, mansuetum, o bedientem, mortificatum. Volo, ut me habeat orationi deditum , observantem, ferventem, virtutum omnium studiosum. Dilectus meus mibi , ego Illi ,
MEDITATIO II.
DE EGRESSU EX EXERCITIIS.
Icut prima meditatio quaedam fuit
ad ipsa exercitia fructuose obeunda praeparatio; ita ultima haec eorum complementum est, suggerens stimulos ad vitam Exercitiis dignam deinceps instituendam. Materiam meditandi suggerent quatuor itidem 8. Scripturae esiata.
Präludium. Moysen tibi propone , üt Exodi 34. v. 29. describitur, de monte Sinai ad populum descendentem , ex 40. dierum consortio sermonis Domini, vultu ita radiantem , ut Hebraei in vultum ejus, ve- lut alterum solem, intueri non possent, duas tabulas testimonii manibus ferentem. Ita & tu ex consortio 8- aut io. dierum sermonis Domini, qui tibi ad cor locutus est, egrediaris totus mutatus ab eo, qui
fuisti

PRO OCTAVO DIE* l6t
fuisti antea, spargens undique radios virtutum & boni exempli. Sic luceat lux tua coram hominibus, ut videant opera tua bona, & glorificent Patrem tuum, qui in caelis est. Tabulas etiam testimonii, id est, librum regularum tuarum, non tam manibus , quäm in omnibus actionibus ad earum amussim exactis prae te feras.
PUNCTUM I.
I N meditatione mea exardescat ignis. ( Psal.
38.) Revocabo in memoriam superiores meditationes ; & perpendam , qualis ad amussim illorum exigatur k me vitas ratio. Prima; meditationes de utroque fine exigunt a me continuam solicitudinem, ut salvus , & perfectus evadam. Eapropter enim conditus sum ä DEO , & admissus in Religionem. Meditationes de peccatis, & tepore exigunt continuam vigilantiam, & diligentiam abstinendi a peccato, & quäm longi fiimö me removendi ä tepore. Meditationes de novissimis continuam exigunt praeparationem ad mortem,ut obveniat aliquando mihi pretiosa justo M 2 rum

Meditationes
i6r
nun, & fervendum, quse me securum reddat in judicio, & inferno me subducat , quin & purgatorii pcenis aut omnino immunem reddat, aut quäm brevissimis addicat.
Meditationes de Christo vitae mete Duce & Magistro; de Eodem dira pro me passo, exigunt äme continuum studium, Christum imitandi, ejüsque in me vitae formam exprimendi.
Meditationes de Christo Glorioso, &,.caelesti gloria , exigunt ä me continuum conatum, consequendi eam gloriam. Meditationes denique de Beneficiis DEI, exigunt a me continuam grati animi memoriam, & mutuum Divini Benefactoris amorem. Ecce ! qualis meae deinceps vita; ratio esse debeat. Statuam ad hanc amusiim eam componere, & confirmabo bona proposita. P. Vincendus Caraffatres usurpabat literas nigram, rubram , & candidam ; ex his omnem meditandi materiam desumebat.
Lite-

PRO OCTAVO DIE.
16;
Litera nigra propria peccata denota- f bat Litera rubra Christi Cruciatus; I candida caeli gloriam, & gaudia. (Vita I; L. 2.c. ii.) Ad tres istas literas re- jj ducuntur omnes supra memoratae meditationes. Adnigram meditationes de I peccatis, de tepore, de novissimis. Ad rubram meditationes de JESU Christo passo. Ad candidam meditationes de ; gloria,& beneficiis. Meditationes de I fine utroque sunt veluti charta, in qua descriptae sunt istae literae, fi quidem omnes aliae meditationes ordinatae sunt ad consecutionem finis, iitmotiva,&
| stimuli, aut timoris, aut imitationis , aut spei, aut amoris.
Observa. Si sortö deficiat meditandi materia , locupletem subministrabunt i tres istae literae, recogitando cum dolore i superioris vitae peccata, cum devotio- j ne Christi passi tormenta, cum spirituali gaudio bona in caelo praeparata.
M
3
PUN-

1*4
MEDITATIONES
PUNCTUM II.
O Mni , cui multum datum est, multum quareturab eo. (Luc. 12. J Intimos nunc animi mei sensus discutiam , & ita mecum ipso disseram: Si nunc ex exercitiis egredior, quin ex eis profecerim, quam excusationem afferre potero coram Divino judice. Excusationis capita esse possent,quod aut nesciverim,aut non potuerim. Ob defectum illius,quod ad sciendum necessarium erat, aut quod necessarium erat, ut possem proficere, pro me locus non erit primae excusationi. Et quid ? an non cognovi finem meum ? pravitatem, deformita- tdmque peccati , abominationem teporis , novissimorum horribilem exitum? Ducem, & Magistrum vitae, ejüs- que exempla? Praemium aeternum? multitudinem, & magnitudinem beneficiorum ?
Nec secunda excusatio mihi patrocinabitur. Quid praesidii, & adjumenti
in-

PRO OCTAVO DIE. 1 6 f
interioris , & exterioris defuit ? An i non interius DEUS monuit ? An non i excitavit stimulis suae gratiae ? Quid J commemorem crebriores illustratio- 1 nes intellectus, inspirationes voluntatis ? Exteriora praesidia quod attinet, non deerat tempus omni occupatio- j ne alia vacuum, non opportunitas solitudinis , non bonum exemplum socio- ■ rum. x^cceduntpuncta efficaciffima meditationum, copialibrorum spiritualium j pro lectione-, modi faciles discutiendae conscientiae. Igitur solum supererit, ut confitear», me noluisse proficere. Verum si scivi ,& potui, non tamen i volui, timendum maxime mihi erit / i Ah ! vcb tibi Corozaim\ vce tibi Bethsaida ! I (Matth. ii.) Vae mihi Religioso/quot profani homines,si opportunitatem sa- l cri istius secessus habuissent, exarsissent in heroica proposita. Vae/inquam, mihi Religioso; si teporem non excutio ; si ne passu uno progredior; si vix unum bonum propositum concipio; si sub finem exercitiorum sum idem, qui M 4 fui

i6 6
Meditationes
fui ab initio;si denique scivi,potui,non tamen volui proficere. O Domine / absit ä me adeö detestabile dedecus , & ratio justi timoris / per gratiam tuam scio, & possum, & per eandem etiam volo in profectum meum omni studio incumbere,
PUNCTUM III.
T Empus non erit amplius, ( Apoc. io.)
In prima meditatione consideranda proposita fuerunt verba Apostoli: Ecce! nunc tempus acceptabile! Ecce ! nunc dies salutis. In hac autem consideranda proponuntur verba Angeli Apocaly- ptici, qui jurando dixit: Tempus non erit ( amplius. Timeat, quicunque sine fructu pretiosum tempus Exercitiorum transegit, tempus gratim, tempus salutis. Timeat, nein damnum suum eventus compleat horribile dictum, Tempus non erit amplius. Non habebit similem opportunitatem , tempus simile. Timeat,ne postrema omniumhaec fuerint Exercitia, ultimum k DEO adhibitum

PRO OCTAVO DIE. 167
tum remedium ö sua eum socordia extrahendi. Et simul ad mentem revocet verba alia : Curavimus Babylonem , non eß sanata : derelinquamus eam. Je- rem. 5 1.
' Medicus, adhibitis nequicquamremediis omnibus,deserit aegrotum, dolenter significans, quöd eum iit insanabilem deserat. Idem planä dicunt Divinae Personae, vel Angeli tutelares, vel Caelites Patroni nostri, Ministri Divinarum Personarum. Applicavimus isti negligenti animae remedia nostra,- non est sanata,- non est mutata in melius, non profecit; talis est sub finem curationis, qualis fuit ab initio: igitur relinquamus eam in manibus amoris proprii, in potestate effraenatorum affectuum. Non dentur amplius gratiae insigniores , favores speciales, quia de virtute in virtutem progredi noluit; ruat de culpa in culpam, de peccato in peccatum usque ad jacturam perseverantiae, & cmn ipsa aeternae salutis. Qui advertit in se cadere ejusmodi minas, ha- M f bet

i§8
MEDITATIONES
bet adhüe tempus. Colligat nunc in fine tandem omnes animi vires , omnem cordis conatum, & concipiat proposita congrua , & egrediendo bona cum voluntate ex Exercitiis, enixis DEUM precibus roget: Domine custodi iH aternum hanc voluntatem cordis mei ; & femper in venerationem tui mens ista permaneat , i.Paralip. 29.
PUNCTUM IV.
R Efistite fortes in fide. ( 1. Pet. s.) Non desunt difficultates in via virtutum. Illa motuum animi refraenatio, noxia? verecundiae victoria, ardua faciendi, & dura patiendi necessitas, amoris proprii tergiversatio plurimos ä profectus fui studio avocant,-sed absit hoc: obje- cto fidei scuto fortiter resistendum, non cedendum malis est, sed contra audaciiis eundum. Perpende igitur , quae demum sint ipsae difficultates, fi eas conferas cum stimulis, & motivis ad fervens virtutum studium impellentibus , quae in superioribus meditationibus

PRO OCTAVO DIE
169
bus dispersa, hic collecta iteratö subjicio. Et sunt 1. Majestas, & dignitas Divina, quae propter celsitudinem suam , & supremum dominatum meretur servitium infinitum. 2. Vita Redemptoris nostri, qui fecit, & passus est tänta pro nobis ä prima fui conceptione usque äd mortem. 3. Gloria caelestis promissa in praemium recti factorum. 4. Esenae tum aeternae inferni, tum ad tempus duraturae in purgatorio, intentatae in castigationem malorum. f. Innumera nostra peccata, pro quibus satisfactionem debemus. 6. Grandia , & plurima DEI beneficia , quae grati animi vices reposcunt. 7. Vitae,quam ducimus,Christianae , aut Religiosae conditio, cui respondere debemus. 8. Vitae Sanctorum ben& factis , & malis fortiter toleratis plenae. 9 Labores, & difficultates ä profanis hominibus exantlatae ad consequenda bona caduca. Expende nunc: si unumquodque horum motivorum vim habet superandi difficultatem quamlibet,
quam

Meditationes
170
quam vim habebunt simul conjuncta omnia. Totos ergo nos virtutum studio tradere debemus, & remisso nunquam fervore in eo perseverare corde magno , fis animo volenti. 2. Mach ab. 1.
ADDITIO
MEDITATIONUM IV.
Dduntur quatuor istae meditationes
-Z. \.propterfinemmemoratum in annotationibus 11.3,Prima & secunda meditatio pertinent ad viam Purgativam. Tertia ad Illuminativam. Quarta ad finitivam. Ideö pro usu illarum locus primae erit post meditationem de morte; udae post meditationem de inferno ; ztiae post meditationem de JESU Christo in Domo Pilati; qtae post meditationem de beneficiis DEI,
MEDI-

Addita
171
MEDITATIO I.
DE ER ME ARATIONE AD MORTEM .
Uatuor in morte timenda sunt.
imum ex parte corporis. 2dum ex parte animse. gtium ex parte daemonis. 4tum ex parte DEI. Servienthcec pro totidem stimulis ad vivendum bene, ne moriamur malö, proütS. Augustinus observat : Vivite bene , ne moriamini male. De Verb. Dom. Serm, 24.
PUNCTUM I.
Onsiderabimus, qu6d ex parte cor-
poris in morte timendum sit malum corpus afficiens,de quo nobis non constat, quale futurum sit, an naturale, an violentum, diuturnum, an breve , remissum, an intensum, apertum, an occultum, an prtevisum, an repentinum , paucis , an malum ejusmodi, quod facultatem concedit, nos dispo. nendi ad mortem, an secus. Nescit homo finem suum. c Eccl.9.) Secundümid
quod

Meditationes
l 21
quod communiter accidit. Alii moriuntur , quin facultatem habeant, unicum actum bonum eliciendi, aut quia morte repentina, abripiuntur, aut quia lethargo , apoplexia opprimuntur ,& similibus malis, qute sensus sopiunt, & rationis usum eripiunt. Alii morbo le- thali correpti, licct sanae mentis usu non destituantur , 6 quantas difficultates patiuntur in ipsa mentis applicatione ad cyram animae. Ardor febris, capitis dolor , stomachi nausea , viscerum tormina , debilitas membrorum , defectus virium, vigiliarum toleratio , molestia sitis , ipsorum pharmacorum fastidium &c. multum profecto impediunt operationes spiritus.
Atque ideö quid exigit Christiana prudentia , quid cura, & amor salutis ? Exigit, ut valentes faciamus , quod k morituris aut fieri omnino non poterit, aut difficulter admodum. Exigit, ut monitum Domini exequamur : Estote parati, (Luc. 12.) Ita est; parati simus
lum-

additas
173
lumbis praecinctis , per refrenationem pravorum affectuum, lucernis ardentibus in manibus nostris, per exercitium bonorum operum , expectantes adventum judicis per conscientiam puram, ab omni labe immunem. Sic fecerunt Sancti , üt in ipsorum vitis perhibetur. P. Joannes Baptista Pofarelli ingressus in Societatem, ad discendam , üt ajebat, artem bene moriendi, tanto \ in eam studio incubuit, ut 44. annorum spatio non praetermiserit diem , quo non memor fuerit mortis , & ad eam se parärit. (Biblioth. Script.S. J.) O vere beatum, quisemper ante oculos habet horam mortis , <U quotidie ad eam se disponit. (Thom. Kemp.L. i.c. 23. ) Quaeso ’.siadeö cordi habemus successum negotii profani; si de eo diu iloctüque cogitemus, si omnem ad id diligentiam convertimus ; num volumus incerto ev entui committere negotium b en e moriendi , ex quo dependet felix nostra per totam aeternitatem conditio?
PUN-

174
Meditationes
PUNCTUM II. Onsiderabimus, quöd ex parte ani-
ma: timenda fit in morte mala consuetudo ; quando anima actibus vitiosis jam pridem assuevit , in bonis verö eliciendis versata non est. Utrumque plurimum nocet in eo articulo. Ad praevertendum igitur tam grande malum, necesse est, ut caveamus ä contrahendis malis ,ut loquimur, habitibus, & corroborata longo usu malitia; virtutis verö exercitium familiare nobis, ipsäque assuetudine facile reddamus.
Etiam, atque etiam hic considerandum est , quöd, cum supra dicta mala consuetudo magnam vim habeat tempore vitae, tum inclinando nos ad malum, tum abstrahendo nosä bono, lon- g6 majorem habitura sit in hora mortis , cum illi adjungentur duae aliae notabiles circumstantiae;nempe infirmitas corporis, de qua puncto antecedente dictum est; & tentationes diaboli, de
quibus

ADDIT iE
I7T
> quibus inpunctosequenti. Infelixmo-
! ' ribundus, qui prava consuetudine affectus est: deficiente ex una parte cor- ' poris vigore, & invalescentibus ex altera tentationum insultibus , quid faciet aeger mala ligatus consuetudine ? Ah! quam pronum erit in actus vitio- j sos prolabi, quam difficile accidet, actus virtutum elicere. Ad hoc confirmandum facit, quod viri vitae probitate conspicui,morti vicini edixerunt Hippolytus Galantini, & P. Cadar Baia.
' Hippolytus dixit iNeceffie est, tempore sanitatis solidas virtuti findere'. & subjunxit de se : Ego , longam licet 28. amorum praeparationem ad eum articulum praemiferims, confiteor tamen magno mihi opus effe DEI adjutorio ad ferendas morbi aerumnas , & repellendos vehementes Diaboli assultus. (Vita L. 2. c. 14.} P. Casar ad unum ö congregatione sua conversus dixit: Ego omni tibi asseveratione affirmo , quod, qui valens non se praeparat , in magno versetur periculo aegritudinis tempore , quia , quacunque eo in articulo fiunt , necessitati potius , N quäm

Meditationes
176
quäm voluntati tribuenda sunt. ( Vita L. s. c. 2.) Nunc cogita: fi isti servi DEI in. virtutum studio diu versati, omni prava consuetudine liberi, dissimulare tamen, quam perceperunt, difficultatem non potuerint; cavere profectb quilibet debet, ne mala consuetudine irretitum se mors occupet. Extirpandi sunt in vita pravi habitus, inserendi boni. Amor rerum caducarum permutandus cum amore Creatoris, cura profana cum studio salutis , vana oblectamenta cum pietatis exercitiis. Elicien- di fiepiüs sunt actus fidei vivas, spei fir- mae, charitatis sinceras, doloris perfecti, paratae ad omnem DEI nutum voluntatis , orationis ferventis: his simi- libiisque virtutum exercitiis, securum, quoad ejus fieri poterit, reddet transitum ad aeternitatem.
PUNCTUM III.
Onsiderabimus, quod ex parte Dae-
V_> monis in morte timendae sint graves tentationes, quibus moribundos impete-

ADDlTiE
121
petere solet. Si tentationes istas Sancti timuerunt, multo magis timendae sunt ! peccatoribus, & tepidis; & proptereä mature contra eas muniendus est animus , ne in ultima lucta succumbat. Advertendum diligenter, quöd adver- j sarius, quocum congrediendum, sit an- ! tiquus, astutus, malignusunde magno valore opus est ad eum vincendum.
[ Quomodo igitur nos parabimus ad ter- | ribile hoc bellum ? quibus armis utendum in pugna, de cujus felici successu pendet bravium aeternum ,* si victus abeas , poenam referes sempiternam, i Duo nunc praestanda sunt, dum vale- j mus. Primum est, ut, quoties nunc cum ' adversario confligimus, victores recedamus. Ita est. Dicendum nunc ten- tatori cum magno animo : Vade Satana. ( Matth. 4.) Ictus illius fortiter repellendi , assultus reprimendi, nunquam cedendum. Sic victoriam in morte quo- | que polliceri licebit. Si nunc,ciim pugna levior est,continu6 victas manus N 2 da-

178 Meditationes J
damus, quid timendum erit, cum pugna acrior instabit?
Resistendum igitur, & fortiter dimicandum in fidehoc est, ad mentem revocando veritates a DEO revelatas.
Cui resistite fortes in fide. ( i. Pet. 5. ) Omnino ad imitationem JESU Christi Ducis nostri, qui repulit adversarium depromptis ex Sacra Scriptura telis. Scriptum est. Matth. 4.
Secundum est, ut certos ex Caditibus protectores nobis designemus, in suprema lucta nobis opitulaturos, devote interea pro eo articulo eorum opem implorando,-fit fecit Cardinalis Baronius, qui quotidie ante decubitum recitavit preces Ecclesiae supra moribundos recitari solitas. (VitaL. 3. c. 1.) O quantum juvabit in morte habere propitios Angelos, propitios Sanctos, propitiam Angelorum, & Sanctorum Reginam, Dixit Haec S. Mechtildi: Adsum in morte eorum, qui mihi pie^snncteque servierunt.
T-ali praesidio dignum se fecit Carolus S.Brigidae filius, cui Beatislima Virgo,
fit

ADDITiE
179
iit ipsa S. Brigida in revelationibus suis perhibuit, eam ä filio suo divino gratiam impetravit, ut malignorum spirituum nullus propiiis ad eum accederet. Similem favorem sibi promisit S. Lu- dovicus, Episcopus Tolosanus, qui rationem reddens fui Divime Matri exhibiti cultus dixit: Morientem me adjuvabit ; ut victor in isto ultimo conflictu palmam referam.
PUNCTUM IV.
! Onsiderabimus,qu6dex parteDEI
denique timenda sit subtractio auxilii specialis, sine quo tamen nec remisi sio peccati, nec perseverantia in bono, nec mors pretiosa justorum obtinebitur.
Relatu hic digna sunt verba, qiue S. Aloysius scripta reliquit. Va facula - ribus , qui poenitentiam differunt usque ad mortis articulum■ Va etiam Religiosis , qui usque ad eundem articulum dormitaverunt „ ( Vita p. 2. c. f .) Si Dominus efficacem tunc non conferat gratiam, quid eve-
N 3
niet?

MEDITATIONES
i8o
niet? Duo itaque nunc in vita curanda sunt folicitö, ut propitius nobis sit DEUS in morte.
Primum est, ut caveatur peccatum, & tepor. Illud seria poenitentia quäm primum eluendum. Hic concepto novo fervore corrigendus. Ea sit vitae ratio, quae non displiceat, sed e contrario placeat DEO. Quis unquam pauper inurbane se gerit erga divitem, cujus ope indiget, ne pereat fame. Quis litigans lacessit judicem, cujus patrocinio indiget, ne causa cadat. Quis ad spartam honorificam aspirans audet offendere Principem, a quo unice meliorem fortunam sperare potest. Ets ego DEUM irritare ausim, ö cujus nutu dependet felix, aut infelix mortis meas conditio. An non summo studio contendam omni officiorum genere Ejus mihi benevolentiam conciliare ?
Secundum bonas mortis adminiculum est, supplicibus k DEO precibus donum perseverantias postulare, quod adinstar venti faventis ad portum ob-
ti-

ADD ITiE
»8i
tinendum necessarium est. Appositd in hanc rem S. Augustinus docet, quöd DEUS duas classes bonorum habeat , quorum alia non rogatus impertiat ; alia parata teneat pro iis solum, qui illa petunt; & inter haec numerat perseverantiam usque in finem. ( L. 2. de bono persever. c. 16.) Oratio itaque adhibenda , sed frequens, sed fervens, ut obtineamus finem sanctum, qui fit pro nobis initium vitae fi: ne fine beatae.
MEDITATIO II.
DE PURGATORIO.
On exigua est hujus meditationis
ll utilitas; quia multam vim continet ad excitandum in nobis perfectionis studium , iit patebit in punctis sequentibus.
PUNCTUM I.
C Onsiderabimus, quöd sit facilis ad purgatorium descensus. Non omnes, qui infernum effugiunt, pariter purgatorium effugient, Imö CardinaN 4
lis

Meditationes
>82
lis Bellarmini ea fuit opinio, quod pauci pcenis purgatorii prorsus immunes recta ad caelum admittantur* Vix ulli jufli homines , ni/i ex magna misericordia DEI poenam purgatorii acerbijsmmn evadunt , ita ut recta ex corpore ad ccelum evolent. Ita ille. Et S. Theresia scriptum reliquit, qu6d,cum multarum bonarum animarum statum in altera vita casi i tus cognoverit , de tribus solis sibi constet , quöd sine purgatorio ad caelum evolaverint. Vita c. z8-
Quäm pronum porrö, & facile sit ad purgatorium descendere, duabus rationibus conficitur.
Prima ä priori, iit loquimur, accer- situr. Ut admittamur in conspectum DEI, qui est puritatis , & candoris infiniti , Ecclesiajque triumphanti, sponsis Agni Divini, qui maculam non habet, adse-ribamur , requiritur magna omnino mundities, & perfecta ab omni labe immunitas. Et hanc quis sibi promittere potest in tanta conditionis humanae ad malum proclivitate?
Secun-

ADDlTiE
18?
Secunda ratio ä posteriori desumitur; quia constat animas spectata etiam virtute praeditas piacularibus poenis tempore etiam sat longo addictas fuisse. Casus particulares in nostris , & aliorum Religiosorum Ordinum fastis relati sunt. Et ideo sanctiffimi quique homines timuerunt purgatorium, atque ut post mortem superstitum suffragiis juvarentur, in primis curis habuerunt. Ita S. Ephrem, S. Monica, Rex fair ctus Ludovicus, S. Carolus Borromae- us,& alii. Suprä jam laudatus Cardinalis Bellarminus, non virtute miniis, qrrim doctrina celebris, supremis vitae suae annis Patri cuidam sibi familiari scribens his epistolam verbis absolvit: Si ReverentiaVefira bene mihi vult,impetret mihi a DEO bonam mortem,& breve purgatoriam ♦ Etjamjam morti vicinus, ciim diceret nonnemo, sperare se de illo, fore, ut rectä ad caelum evolet; subjecit ipse: Ego vero hanc spem non ihabeo.

^84
Meditationes
Ex eo, quod dictum hactenus, quis fructus capiendus V Hic, üt opinor. Cüm tam facilis fit ad purgatorium descensus ,summa cura adhibenda est, ut eö non descendamus saltem ad longum tempus. Siea,qucenunc estvitaenostrie ratio, videamur nobis longum, & acerbum purgatorium promeriti, excutiamus torporem. Voluntariis poenis expiemus admistas culpas, nec novis priores cumulemus & culpas, & poenas.
PUNCTUM II.
C Onsiderabimus,quodpurgatoriipoe- nas acerbitate sua superent omnes hujus vita; cruciatus, & dolores propter tria capita.
Primo superant omnes qualitatequia sunt atrociores. De ipso igne dicit S. Augustinus.- Gravior erit ille ignis, quäm quidquid potest homo pali in bac vita. ( in Psal. 3/. ) Nunc, si poenas utcunque tolerabiles tantopere pertimescimus , fi ex levioribus poenis una, si febris, si capitis dolor, si pectoris compressio
nos

ADDIT JE
18s
nos dejicit, nos affligit, gemitus nobis exprimit, quantum cruciatum afferent poenae ignis purgatorii ?
Secundo superant duratione,* quia sunt longiores. Dicit Seneca, quöd in hac vita nemo possit multum dolere, & diu. Quia, si dolor erit magnus, in* f tensus, vehemens, desinet esse longus, brevi mortem patienti inferendo. Sed in purgatorio atrocitas doloris non excludit ejusdem durationcm pro ratione debitae expiationis. Sola cogitatio de dolore viscerum per octiduum sine in- termiffione tolerando horrorem incutit; aut quöd ardor febris fine cessatione ulla per mensem integrum fit sustinendus. Sed quid ista, cum purgatorio comparata , ad plurcs annos tolerando ?
Tertio superant immutabili quadam necessitate ; quöd sine mitigatione sint tolerandae. Praesentis vitae cruciatus levamini adhuc, &solatio locum concedunt,- secus purgatorii poenae. Po-* namus statutam esse poenae durationem ad anni spatium, intensionem ad 4.gradus

186 Meditationes
das : inde nec momentum temporis , nec minima pars gradus demi poterit. Gemat, oret, suspiret, amet, qua potest contentione: frustra est;non satisfacit: si aliunde non juvetur, debebitpoe- nas exsolvere ad ultimum apicem. Da- nec reddat novissimum quadrantem. ('Matth. f.) Similis pauperi in extrema necessitate constituto, certö fame perituro , si desit, qui elemofyna adjuvet. His ita consideratis renovandum est propositum satisfaciendi quLm primum pro peccatis commissis, &non addendi nova praeteritis. Nes spes suffragiorum negligentes nos reddat; quemadmodum nemo in servitutem se abripi patietur motus spe redemptionis facienda;, Imitemur potisis Monachum quendam, Antiochum dictum ( de quo Climacus refert Seal. Parad. Grad. 4. ) qui sub symbolo centum librarum auri sibi repraesentans, quantum pro peccatis suis deberet, maxima ad debitum hoc expungendum cura incubuit, identidem se ipsum monendo : Antioche ! meinen-

ADD1TX
i87
mento debiti /nec cessavit,donec inte grum expunctum videret. Memento debiti / ita unusquisque seipfum moneat, & ad hoc animum sibi, viresque ' addat ex puncto sequente.
PUNCTUM III
Onfiderabimus tres prorogativas
insignes, quas habent ponte expiationis causa in hac vita suscepto pro illis in purgatorio.
Primö sunt mitiores. Est certe melius fonte purgarst quam igne; iit dicit S. Parianus. ( in Biblioth. PP. ) Melius est purgari aqua poenitentiae , quakn igne purgatorii ; cüm illa minus severitatis habeat, quam iste. Secundö sunt breviores,- cum non habeant eam doloris continuationem, ut habent illae. Accedit & illud commodi, quöd ,breves licet sint, multum tamen valeant ad purgatorii debitum imminuendum.
Tertih ex eo etiam capite lue praestant illis ; quia ha: & satisfaciendi, & merendi vim habent; illae omni merendi

i88
Meditationes
virtute destitutte sunt. Id est,- qui assumptis voluntariis poenis DEO offenso satisfacit, ex hac ipsa satisfactione meriti lucrum trahit; qui in purgatorio culpas eluit, nihil prorsus novi meriti acquirit: lic£t mille annis crucietur, non meretur vel unum gratiae gradum, nec in cado unicum gloriae gradum sibi comparabit. Utrum eligendum ? An pati hic leviter, & breviter cum proventu meriti, an in purgatorio diu, & multum fine spe ullius meriti ? Et haec quidem ad ^expiationem peccatorum jam commissorum pertinent.
Ne vero peccata nova adjungamus in posterum,- ad bilanqem appendamus damnum , & lucrum : damnum, quod patimur, & lucrum , quod percipimus peccando leviter. Damnum est poena purgatorii : lucrum est aut fuga levis incommodi, aut consecutio modici ali- cujus boni, üt observatum est suprä meditatione Fta. Dicamus ergo nobis ipsis, cum ad levem DEI offensam incitamur : Sentio equidem difficultatem
in

ADDITiE
189
in ferendo isto incommodo; sed major erit in sufferendo purgatorio. Sentio difficultatem privando me ista oblectatione ; sed gravius accidet proptereä poenas dare in purgatorio. Istud incommodum leve est, nec diuturnum,- sed purgatorii cruciatus erunt intolerabi- ; les, & diu durabunt. Carere ista oblectatione, levissima jactura est; sed pati in purgatorio poenam sensüs, & damni, heu/ gravissima calamitas est.
PUNCTUM IV.
C Onsiderabimus modos aliquos ad evitandum purgatorium admodum salutares.
Primus est, ex corde remittere injurias nobis factas, cum scriptum sit : DU mittite,& dimittetur vobis. (Luc. 6.) Condonatio ejusmodi ä vidua facta filii fui interfectori,animam occisi e purgatorii poenis per plures alioquin annos tole- randis subitö liberavit, qua? ante Ocu- los matris in caelum evolavit. ( Osor. Serm. d.post Cin.) Secundus frequentare

190
Medttationes
re Sacramenta ; Divinam hostiam immolare, aut Sacrificio huic devote asii- stere; pollent enim haec virtute peculiari ex opere operato ad satisfaciendum pro peccatis, praeter virtutem, quam habent ex opere operantis, communem omnibus operibus piis. Tertius consistit in usu indulgentiarum, quae sunt condonatio poenarum - pro commistis noxis exsolvendarum. Cardinalis Bel- larminus diligentiflimus erat in iis sibi applicandis , imperata bona opera ac- curatissimi exequendo ; & moriturus
eam expiationem, quam'summus Pontifex ei concesserat, aperto reverentiae causa capite inter pias preces, ad hoc accommodatas, recepit. ( Vitae. 35 . & 4 *.
Quartus est, frequenter actus amoris DEI, & doloris ex hoc amore concepti elicere. Cum sint actus excellentes, & magni meriti; etiam multum valent ad satisfaciendum. (Remittuntur illi peccata multa , quoniam dilexit multum ( Luc- 7. )
Quin-

ADDITJE
I9I
Quintiis, instaurare Vota Religiosa, expiata per confessionem conscientia» Cüm enim prima vice nuncupata vim Baptismi habeant, instaurata, fi non integram eam vim habeant, certb ad condonandam poenam pro admissis peccatis promeritam multum valebunt.
Sextus,fortiter,& patienter sufferre vitae regularis molestias, quae juxta multos Scriptores vocatur longum Martyrium. Si Martyrio cruento tribuitur vis omnem purgatorii poenam remittendi , credendum ^est , quöd Martyrium hoc incruentum haud multo minus valeat. P. Michael Ruentes Societatis nostrae, quo tempore in Indiis pro Instituti fui ratione laboravit, excitatus fuit ä Beatissima Virgine ad continuandos eos labores, addito promisso, illos purgatorii loco futuros, & rectä eum ad caelum evolaturum ; prout evenit» ( Am. dier. memor.)
Septimus, misereri animarum in purgatorio detentarum, & saepitis pro iis of- efrre sacrificia. Ciimhaec fit eleemosyna O spiri-

MEDITATIONES
192
spiritualis, non solum magni meriti est, sed & satisfaciendi vim habet in commodum illius, qui eam misericordiam exhibet. Ut non commemorem mutuam opem, quam promittere sibi potest tum ä bonitate Divina, tum ab intercessione earundem animarum, quibus ipse prior opitulatus est secundum promissum Christi: Date , £? dabitur vobis : eddem quippe menfurd,qud mensi fueritis , remetietur vobis. ( Luc. 6. )
MEDITATIO III.
DE JESU CHRISTO EUNTE IN MONTEM CALVARUE .
I N isto itinere quatuor consideranda occurrunt eo ordine,quem dicta E- vangelii exhibent in principio punctorum posita.
PUNCTUM I.
E Tbajulans fibi crucem exivit &c. ( Joan» 19.) Exivit JESUS Christus 6 domo Pilati onustus humeros cruce ad- modüm ponderosa, 15. pedes longa,
&

ADDITIO
193
in transversa parte 8 - pedes lata. Unde sapiüs sub tanto pondere succubuit. Subsistamus ad istos Domini lapsus, & deploremus peccata nostra , quae lapsuum istorum, & tanti ponderis vera causa fuerunt, Peccata nostra ipse pertu * lit in corpore suo super lignum . (1. stet. 2.) imaginemus insuper , quöd ipse nobis dicat, uti Beatae Clarae de monte Falco, cui onustus gravi cruce per visum se iistens petiit sibi concedi in ipsius cor. de modicum spatium pro aliqua sua requie. Aperiamus illi prompti ostia cordis nostri,&, ut desideratam in eo Captare r equi em jucundius possit, omni affectu pravo illud expurgemus,
JESUS in hunc modum cruce sua onustus in Calvarium procedens nos invitat ad se sequendum, portando pariter crucem nostram. Siquis vult venire post me , tollat crucem suam , sequatur me. (Matth, id,) Crux nostra vita Christiana est. Crux nostra religiosa; disciplina; observatio. Crux nostraimpo- positum nobis officium , labores, de- O 2 fa-

194
Meditationes
fatigationes, aerumnae, demissiones, quas in virtutum studio non infrequenter occurrunt. Portando igitur crucem nostram insistamus Christi vestigiis , qui nos praecedit onustus cruce suä ; & si crux nostra aliquanti) gravior nobis videatur, oculos nostros ad Christi crucem convertamus, novas inde vives concepturi. Quod Christus ipse Patrem Joscphum Escaltza Societatis nostrae monuit. Hic laboribus continuis multüm defatigatus cüm esset, in quibus cum devota humilitate versabatur,visus est sibi videre Redemptorem cruce onustum sibi dicentem : Fili 1 Si tua tibi crux gravior videtur , meam aspice : quibus auditis excitatus est ad desiderium, sanguinem suum pro fide fundendi ,* quod tamen ä DEO commutatum est in morbum toleratis quinque mensium doloribus longd acerbissimum, Ann, dierum memor.
Expendamus insuper alterum Christi effatum. Qtti non bajulat crucem suam , 6? venit post me , non potest meus este disci -

ADD IN.®
1 95
pulus. ( Luc. 14.) Id est, qui non vivit Christiani, qui non observat status & officii fui regulas , non potest meus esse discipulus. Sed, si non potest esse Christi discipulus cujus tandem erit, nisi mundi ? O mutationem deplorandam ! commutare Christum cum mundo, perinde, ac si non summa esset felicitas pati cum Christo, & summa miseria gaudere cum mundo«
PUNCTUM II.
Pprebenderunt Simonem .. . impo-
1 suerunt illi crucem portare post $E - SUM. (Luc. 23.) Videntes lictores Christi lassitudinem in portanda Cruce, non commiseratione moti, sed ut vivum ad supplicii locum servarent, ci- tiüsquc eö pertingerent, coegerunt Simonem quendam civem , ut lassum relevaret sive is solus crucem portaverit, üt aliqui sentiunt; sive simul cum Christo, iit alii opinantur.
Etsi Gentilium, & Judaeorum arbitratu ea crucis bajulatio in Simonis op-
O 3
pro-

iy6
Meditationes
probrium cesserit, ab Angelis tamen eximii honoris loco habita fuit. Fuit praerogativa invidenda , gratia specialissima, qua? profuit ipsi nedum ad salutis , sed & eximiae sanctitatis adeptionem,
Osi Christianus, si Religiosus probä nössetbona ex portata cruce pro veni en» tia , non pensi habendo hominum dicteria, vim sibi ipsi inferendo, amaret utique crucem, tenero eam affectu complecteretur, in humeros suos susciperet fortiter, inter chariffima haberet, & nunc cum 8. Andrea exclamaret : O bona crux ! alias cum 5. Paulo ; Mihi abfit gloriari,nisi in cruce■ Et certcS gratia est non fatis aestimanda, cüm Christus nos vocat in partem sute passionis, Sed non omnes capiunt verbum istud ; atque ideo plurcs simt inimici, quäm amici crucis. Procuremus esse in numero amicorum, llncitamento sit subjecta narratio. Foemina quaedam Hispana spectabilis virtutis objecta cadi.us specie,vidit Christum cruce oneratum,
&

ADDITIO
197
& tres ö nostraSocietate juvenes eum subsequentes, sed diverse, iit apparebat, affectos. Unus cum magno fervore contendebat portare crucem cum Christo,- alter, qui postea ad saeculum rediit, plane subterfugit ne tacta quidem cruce; tertius fere nihil conatus est, uno tantum digito crucem sustentando, Atque hic erat Michael suentes in teporem prolapsus. Huic eadem pia focmina visum suum aperuit, & Christo ita jubente eum admonuit,ut se respiceret , & resumpto primo fervore susceptae religionis partes omnes expleret, quod & scdulb deinceps praestitit- ( Aurimma .) Dispici at nunc unusquisque , cui ex tribus istis fit similis. Utrum primo,vero crucis amico, fortiter eam portando cum Christo ? An secundo,inimico crucis,longe eam a se submovendo ? An tertio demum,inimico potius quäm amico crucis, qui extremo solum digito modice eam sustentat ?
O 4
In

198
Meditationes
In memoriam quoque revocet, qua; in meditatione de vita tepida dicta sunt; & perpendat, quöd primus e tribus istis juvenibus fuerit calidus, secundus frigidus , tertius tepidus quodque hic ipse antek calidus, iit primus , jamjam prope abfuerit, ne frigidus evaderet, iit secundus.
Ah / timeamus, & multüm timeamus infelicem transitum k calore ad teporem. Sapiamus Apostoli Petri damno, qui eadem nocte, qua pati coepit Dominus, primi) calidus, deinde tepidus, ac tandem frigidus fuit. Calidus fuit in csenaculo , ubi promptum se monstravit ad patiendum, & moriendum cum Christo. Tecumsum paratus, & in carcerem, & in mortem ire. (Luc. 22.) Fuit tepidus in horto, ubi k somno se vinci passus est& qui promiserat vitam dare pro Christo, nequidem sustinuit breves vigilias cum ipso. Simon dormis ? non potuisti und bord vigilare. C Mare. 14. ) Fuit demum frigidus in domo Pontificis, ubi Christum tertid
nega-

addit®
199
negavit, ruens scmper in deterius. Ita finit, qui primum fervorem non conservat, qui locum dat socordiae, & tepori, tene,quod habes. Apoc. 3.
PUNCTUM III.
S Eqmbatur illum multa turba populi, & mulierum, qua plangebant, U lamentabantur eum. ( Luc. 23.) Christum ad Cal- varium montem ascendentem, inter confertam ad spectaculum accurrentium multitudinem, sequebantur & devotas mulieres.
Considerabimus hic, qukm conveniens sit, ut comitemur Christum in poenis luis cum affectu commiserationis. Hic semper usus fuit bonarum animarum desiderantium Christum juvare in portanda cruce sua. Juvatur autem, uti ipse revelavit, devota cruciatuum ejus recordatione. Et cüm Redemptor crucem bajularit, in eaque confixus fuerit di e Veneris,mos piarum animarum obtinuit, ut häc die peculia- 0 5 ri

200
Meditattones
ri culru Christum Crucifixum honorent Concipiatur congruum propositum.
- Expendamus porro, quid Christus mulieribus plangentibus dicat. Nolite fler e super me. Luc. 23. .
Etsi Domino placeat, si passionem ejus lugeamus; non tamen probavit mulierum istarum planctum, quia fuit popularis , humanus , ex insita ä natura mollitie , non cx vera devotione, aut virtutis motivo profectus, neque ex cognitione, quis Christus esset, & quam ob causam tanta pateretur. Et ideö subjungit : Sed super vos ipsas flete , £? super filios vejlr os, (Luc. ibid.) Quibus verbis significavit, quo demum modo gratus sibi esset illarum planctus; simul nos erudiens, quod nostra erga Christum Crucifixum devotio non sistere debeat in sola dolorum Ejus recordatione, & tenera commiseratione , sed ulterihs tendere ad detestationem peccatorum , qua: passionis Ejus causa fuerunt. Posuit in eo Dominus iniquitatem omnium noflrüm. (Ifa. {3.)Transire debet

ADDITiE
201
bet ad imitationem exempli, quod Christus nobis .patiendo dedit. Cbrifius pastus est pro nobis,vobis relinquens exemplum, ut sequamini vestigia ejus. ( i. Pet. z .) Tandem progredi debet ad emendationem vitae, ad correctionem morum, ad ex- tirpationem vitiorum, ad studium vir. tutum; qui praecipuus pastionis Christi finis fuit; Dedit semetipfum pro nobis , ut nos redimeret ab omni iniquitate , mundaret jibi populum acceptabikm,sedatorem bonorum operum. Tit. z.
Expendamus denique Christi vaticinium de vastitate Judaeas, de interitu aeterno incredulorum , & peccatorum. Quoniam ecce! venient dies. ( Luc. ibid.) aesi diceret : Cestate lugere me, cui in malum non cedit praesens mea calamitas, cum potius inde major corpori meo gloria, ac nomini meo celebritas accellura fit ■, sal usque fidelium meorum inde dependeat. Vos ipsas potius, siüösqueivestros lugete, quibus imminet supplicium ob mortem mihi illatam, & in hoc, & futuro saeculo, si in caecitate

2or
MEDITATIONES
te animi, & nequitia cum populo vestro perstiteritis. Bene hic notandum, quöd malum dicendum non sit, quod in bonum desinitnec bonum illud, quod tristem exitum habet. Non est malum calamitas, quam consolatio excipit; nec consolatio bonum, quam calamitas sequitur. Jtaferventibus malum non est portare crucem cum Christo , nec bonum tepidis cruci se subducere,’ siquidem ä modica, & brevi afflictione, ac submissione ferventes transibunt ad gaudia, & gloriam; post brevem oblectationem,& inanem mundi gloriam tepidos excipiet poena, & ignominia sempiterna.
PUNCTÜM IV.
Ucebantur , & alii duo nequam cum eo,
JL/ ut interficerentur. ( Luc. 2z. ) Ex composito Judaei infames hos Christo comites adjunxerunt, ad augendum opprobrium, fiddmque hominibus faciendam , sceleribus parem , pari supplicio dignum esse. Acceptavit prompti eam ignominiam, & qui nascens pro
so-

ADDITiE
20Z
sociis jumenta habuit, moriens. latrones supplicii socios habere voluit. Et cum iniquis reputatus eft. (Mare. 15.) Ad recordationem Domini tanto opprobrio affecti pudore suffundatur , quisquis erubescit videri, qualis revera est, aut amat videri, qualis non est, quoad conditionem nascendi, aciem ingenii, scientiam, aliäsque natura; dotes. Erubescat etiam, qui in communi cum inferioribus sibi vivere detrectat , aut agere cum vilioris conditionis hominibus, aut humiliora obire munia, aut in statione esse miniis honorifica. Aliud nos Christus docuit cum iniquis reputatus, & quasi unus ex illis habitus.
Illud praeterea hic observatu dignum est, quödhaec latronum societas, quae ex malitia Judaeorum gravis fuit Redemptoris injuria, ex dispositione Divina grande fuerit mysterium pro nostra institutione.
Cruces trinae, totidemque crucifixi tres diversas denotant afflictionum , afflictorumque classes.
Crux

204
MEDITATIONES
Crux Christi symbolum fuit aerumnarum ab innocentibus toleratarum. Crux boni latronis typus est earum , quae ä peccatoribus praenitentibus sustinentur.
Crux impii latronis imago est calamitatum, quas peccatores in vitiis ob- firmati perpetiuntur.
Discamus primö nunquam portare crucem instar latronis improbi; quod eveniret, fi in viti, reluctantes, queribundi ,plhs nimio dolentes eam portaremus , ad augendam scilicet, non minuendam miseriam.
Discamus secundb portare crucem ad exemplar boni latronis, admittendo illam animo placido, & tranquillo, confitendo , justam eam esse peccatorum nostrorum ultionem. Nos quidem juste : nam digna factis recipimus. (Luc- 23.) Qu?e quidem poenarum submissa tolerantia ad expiandas noxas plurimum valet.
Discamus tertiö crucem portare ad imitationem Christi Innocentis, Quod-
ii

ADDIT-E
205
si igitur contingat, nos objurgari ob defectus non culpabiles, aut vituperiis affici, & male haberi citra culpam nostram, tunc gaudendum nobis est, quöd häc ratione similes evadamus Capiti nostro, ejus que vestitu, & insignibus indui nobis eoncedatur.
MEDITATIO IV,
DE AMORE DEL
Uatuor dimensiones Amoris Di-
VSt vini, quae sunt latitudo, longitudo,altitudo,& profunditas quatuor punctis considerandae proponuntur.Sit quoque noster erga DEUM amor latus in extensione , longus duratione, altus elevatione, profundus intensione ad similitudinem Divini erga nos amoris.
PUNCTUM l.
C Onsiderabimus, in quo consistat latitudo, aut extensio amoris Divini. Consistit in fui diffusione fine certo limite, in complectendo, quantum potest, sine mensura ; secundum
san-

Lo6
Meditationes
sancti Bernardi effatum : Modus diligendi DEUM eß fine modo . ( Tract. de Di- lig. DEO.) Atque ita amans DEUM diligit ex toto corde , ex tota anima , ex tota mente , ex tota virtute. ( Mare. 12. ) Consecrando Divino servitio omnes animas facultates, omnia corporis membra, appetitum, sensus, libertatem, fortunas, vires,ingenium,doctrinam, dotes omnes, totum se, & res suas omnes; convertendo omnes cogitationes, affectus, curas, labores, verba , opera ad majorem DEI gloriam ; totum se DEO offerendo in holocaustum perfectum, dicendo cum S. Ignatio : Suscipe Domine universam meam libertatem , accipe memoriam , intelleftum , atque voluntatem meam : quidquid habeo , vel possideo, mihi largitus es , id tibi prorsus restituo , ac tua trado voluntati, Amorem tui jolum cum gratia mihi dones , & dives sum satis. Submittendo se denique in omnibus fanctistimte DEI voluntati, orando cum Patre Ludo vico de Ponte : Fiat Domine in me, circa me ,
&

ADDITA
207
(fi circa omnia mea tua sanÜisßma voluntas , nunc , (fi fimper , ctf m aeternum Amen.
Si nos exuamus amore omnium creaturarum, & affectum universum in ipsarum Creatorem conferamus ex praescripto Regul. 17. Summarii; hoc demum erit amare DEUM debita cum latitudine. Ita Eum amavit Regina Esther, qiue Domino dicere potuit : Tu scis , quod nunquam laetata fit ancilla tua, ex quo huc translata sum , usque in praesentem diem , miß in te, Domine DEUS ! ( Esth. 14. ) qudd nunquam aut benevolentia Regis, aut subditorum reverentia , aut splendor aulae, aut rerum omnium affluentia vel minimam amoris partem DEO surripuerit. Ita quoque amavitS. Franciscus Salesius, qui de se scribit; Si in me nossem afi'eüum , qui cogitari pote fi, minimum , qui 'a DEO non esset , aut ad DEUM non tenderet , subito evulsum vellem ♦ Ad amorem similem in nobis excitandum, in memoriam revocanda sunt, qua: in meditatione de beneficiis DEI proposita suerunt, quantum nos Deus P amet

208
'Meditationes
amet üt author naturas, gratiae, gloria?, & unionis hypostaticae. O latitudo amoris'in DEO nostro, qui suum erga nos amorem testatus est non solum creato ad usus nostros universo; sed totum se, totam suam essentiam, attributa omnia, ipsas Divinas Personas amori, & commodis nostris impendit, factus Creator, Redemptor,Sanctificator , Glorificator. Et quis non omni latitudine amet sic amantem ?
PUNCTUM II.
Onsiderabimus,in quo consistatlon-
gitudo, seu duratio amoris DEI. Consistit in amando semper sine cessatione; si non actu, & form aliter, iit loquimur, saltem habitu , & virtualiter. Omni vita tua dilige DEUM, monitum est Eccli. ( 17. J) Omni vitd : omni state, puerili , virili, senili: omni vitd ; omni tempore, omni anno, mense, septimana, hora, momento: omni vitd ;in omnibus eventibus, prosperis, & adversis, sanus, & aeger, tempore solatii, & afflictionis; tentationis, & quietis : omni vitd ; in
Offl’

A D D I T JE
20 9
omnibus actibus, studendo, orando, ambulando, sedendo, laborando, quiescendo, patiendo, gaudendo, vigil an - I do , dormiendo. Praecepit t)EU.S' ai> dere semper ignem super altari, fine ulla intermissione,dies noctesque Ignis in altari semper ardebit. (Levit. 6. ) Ecce hic typum amoris DEI nunquam defi cientis, iit observat S. Gregorius Papa. Altare DEI est cor nostrum , ex quo neceste est ad Dominum charitatis flammam indefinen- ter ascendere. (Mor. L xs. c./. ) Ex hoc duos in nobis affectus excitabimus, quorum alter praeteritum , futurum alter refpiciat. Et quantum ad praeteritum, si DEUM non amavimus, aut serö amare incepimus, confitebimur, & deplora- H rabimus nostram inertiam, usurpando ' verbaS.Augustini:5erofe te amavi pulchritudo tam antiqua , tam nova ! Sero te amavi. L Vce tempori illi,quando non te amavi. Solii. 31*
Quantum ad futurum, DEO nos offe- 1 ramus ad amandum eum semper, amore longo, & nunquam cessaturo, stimulum ad hoc capientes ab amore DEI p 2 erga

210
Meditationes
erga. nos. DEUS autem dilexit nos ab reterno constituens ante omnia tempora nos e nihilo producere, & largissima super nos' manu dona sua effundere. Et, nisi indignos nos ipsos reddimus, perget nos amare in aeternum, admittendo nos sine fine in partem beatitu- dinis sua;. Misericordia Domini ab ceter- no, c? usque in aeternum super timentes eum. Psal. 102.
O Amorem longiffimum Domini! sed 6 brevem admodum meum amori ejus respondendi conatum / Si igitur distuli amorem reddere; curandum mihi est, ut ex eo, quod reliquum mihi est, vitae tempore ne momentum unicum divino subtraham amori.
PUNCTUM III,
Onsiderabimus, in quo consistat al-
titudo, seu sublimitas amoris DEI. Consistit in amando DEUM super omnia.
Tres sunt diversi modi amandi DEUM super omnia. ( Arriaga traci. de
char.

ADD ITM
211
( char. difp. z6. fect:. z.) Prior est, malle perdere quodcunque bonum, & tolerare quodcunque malum, qukn DEUM graviter offendere. Alter est, eandem boni j acturam,&mali pcrpeffionem praeeligere, quiim DEUM leviter offendere. Tertius demum idem malle, quam DEO minus placere:hoc est, nunquam velle aliquid, quod non cedat admajo- I rem DEI Gloriam, Primus modus cadit sub praeceptum graviter obligans ;secun- dus est de praecepto leviter obligante; tertius non est de praecepto , sed de consilio. Prima; classis exemplum dedit septimus ö Machabaeis fratribus, qui potius stegis Antiochi gratiam cum omnibus, qus promisit, honoris, & divitiarum muneribus amittere, & atro™ cem, iit alii fratres, cruciatum tolerare voluit, quam transgredi legem cum gravi offensa DEI. 2 . Machab. 7..
; Secunda; exempla dederunt duo devoti DEI servi, & insignes vita; fpiri- j, tualis Magistri, P. Ludo vicus de Ponte I & P. Jacobus Alvarez dePatz* qui vo- P 3 to

212
Meditationes
to se obstrinxerunt ille 20. hic 26. ante mortem annis, nunquam admittendi considerati peccatum levissimum. Biblioth. Script. S.
Tertiae exempla dederunt S. P. Innatius , qui in omnibus majorem DEI Gloriam spectavit; & S. Theresia, quae voto se obligavit id semper faciendi, quod cognosceret esseperfectius. Brev t Rom.
Ad amandum DEUM ea sublimitate , quae dicta est, & super omnia, quan- tüm Divina adjuvante gratia poterimus, excitabit nos amor sublimis, quo DEUS prior dilexit nos.
Amavit Ille nos super omnes creaturas spectabiles, formando nos ad imaginem , & similitudinem suam. Amavit nos super ipsos Angelos, non Angelicam , sed naturam humanam assumendo. Amavit nos super vitam JESU Christi, tradendo Illum morti pro salute nostra. Amavit nos supra omnem expectationem, impertiendo nobis dona eminentia, adoptando nos in filios,
&

ADDIT JE
213
& hteredes. Et denique, uti se ipsum in ' cibum nobis praebet & potum in terra,- ita Ipse perpetua htereditas nostra erit ■in caelo. O stimmt admirandam divi- ■ ni erganosamoris sublimitatem / Omni- no ergo’ conveniens est, ut Eum super I omnia amemus, qui tanta nos amat I sublimitate.
f
PUNCTUM IV.
C Onsiderabimus, in quo consistat profunditas , seu intensio Divini amoris. Consistit autem in duobus. In puritate , & fortitudine, amando DEUM pure, & fortiter. Quomodo purus erit amor? Si omnis lucri proprii sit expers, si ex benevolentia ortus, si solam DEI bonitatem omni amore dignissimam respici at, null a-nostri commodi habita ratione. Talis fuit amor S. Ignatii , qui propriam salutem post divinum servitium habuit, auditus aliquando dicere: Si optio daretur,malle se beatitudinis incertum vivere , & in- terim DEO servire, & proximorum sa- P 4 luti,

214 MEDITATIONES
luti, quäm certum ejusdem gloriae sta* i tim mori, Brev. Rom .
Qua ratione erit fortis idem amor ? Si non timebit difficultates, sed omnes superabit ad placendum DEO, In omnibus superamus propter eum y qui dikxitnos,
Rom, 8*
Et hic considerandi sunt 3. gradus fortitudinis in amore, respondentes tribus difficultatibus, quae possunt occurrere aut faciendo, aut patiendo, aut perseverando;
Secundum primum'gradum amor factis fe prodat, & non solum verbis: sic operatorius, applicando omnes nervos sine remissione. Non diligamus verbo , nequelingud,sedopere y &veritate. i.Joan.3,
Quoad secundum gradum amor sit patiens in ferendis cum alacritate incommodis corporis, & animae, famae, honoris, facultatum, amicorum &c.
Ter*

k
ADDTTiß
2If
Tertius gradus exigit, ut amor sit constans , durando perseveranter, & patiendo usque ad mortem*
Audiatur 8. Lern ardus, qui ad tres fupradiftos gradus r»ducit omnem bo- , nte vitse rationem» Bonam vitam puto | mala pati, <£? hona facere , ts ßc perseverare usque ad mortem.
?
1 ,
■' Ut porro noster erga DEUM amor fit profundus ,h. e. purus ,&fupradicto modo fortis, expendamus, qua puritate, & fortitudine DEUS nos dilexerit. Pu- risiimus fuit Ipsius erga nos amor, amando nos sine suo lucro , ex sola nobis benefaciendi inclinatione. Nobis enim opus non habebat, feipfo ditiffimus , _■ plenö contentus, & beatus feipfo.
Fortissimus quoque fuit in amando nos , non obstante nostra vilitate, & ■: pravitate; amando nos, cum inimici - essemus, & peccatores abominabiles t I Cum adhuc peccatores essemus. (Rom. s.)
P / Con-

z\6
Meditationes
Conferatur hic cum tribus fortitudinis gradibus supra expositis amor Christi erga nos, quatenus operans, patiens, & constans fuit ü primo conceptionis momento usque ad mortem
O Domine nostri amantissime! dilatetur, extendatur in longitudinem, altitudinem , & profunditatem amor erga te noster itä per gratiam tuam, ut fis ä nobis plurimüm amatus. Gratiam hanc rogamus verbis Ecclesias usi:
Accendat in nubis Dominus ignem fui amoris , & flammam aterna cbaritatis . Arnen .
Missal. Rom.
i'tm
CATA-

<©S C o ) s«»
CATALOGUS I.
Leslionutn , qua quotidie fieri pojfiunt tempore Exercitiorum secundum numerum , A qualitatem meditationum, desumptarum ex libello de'Imitatione Christi ; c? de Exercitio Perfetlionis Patris Alphonfi Rodriquez.
Die I.
Lect. Limit. L. l. c. 2o.Rodriq.Part.l.
tract. f. c. 2f. 26. 27.
II. - L. 3.C.26. 27. Part, 1 .tract;. 8. 0.6.
Die II.
- - L. 1. c. 17.18. P. i-tr. i.c. 15.
- * L.i.c. 13.21. P.2. tr. 3.C.7.&P. 3,
tr. 4.C. 9. 11.
Die III.
- - L.i.c.22.&L.2.c.f. 6. P.i.tr.i.
c. 9.10.
» - L. i.c, ii. & L.4. C.7.P. 1. tr. 1. c. 12. &tr. 2. c. 8.
Die

Catalogus
Dic IV.
t,ect. I. L. i.c.23. Part. i.tract.a.c. y. &ti\3. c. 20.
II. - L. i.c.24. P. 2.tr. 1. c,4.8.
Dic V.
• - L.2.c. 11* &L.4. c.8. P.2.tr,2.
c.22. &tr. 3. c. i8- r - L. i.c. 7.8. P. 2. tr. 7. c.3,4.
Die VI.
- - L. 2. c. 12, P.2.tr.7 .c.5.6.
- - D. 3. c. 18.56. P. 2 .rr> 7 .c. 7 . 8 .
Dic VII.
- - L. 3. c. 16.47. P* i. tr . 8. c. 20.2r.
- - L. 3.C.48.49.P. 2. tr. i.e. 20.21»
Die VIII.
- - L, 3. c. 10.34. P. 1. tr. z. c.13.14. - L.r.c,2f.&L. 3. C./9.P. 1. tr. 1.
0-8-17.
Pro

Catalogus
PRO ADDITIONE,
Lest. I, L. i, c. rz. P. 2. tr. 1. e. 14.16. tr. 4. C; ig.
II, - L, 3. c. 12. 35- P* 3. tr. 2. c. 4. < 5 $
tr, 2. c. 4. & tr. <5. c. j-. 6.
III, - L.2.c.i2.P.,itr.i.c.23.&tr,7.
c. 2. 9.
IV, - L. z.L. 5, 2i. P. /, tr. 8, c. 32,&
P. 2. tr, i.c, 19,
CATALOGUS II.
| Examinum peculiarium tempore Exercitiorum inftituendorum , desumptorum ex parte 1. tr-aüat. 7. c. $,suprh dicti Patris Rodriquez , g? distributorum in singulos dies cum refpeUu ad meditationes currentes.
I. Die Examen de actionibus -ordina- ■ riis bene peragendis.
\ XI. De mortificatione.

Catalogus
III. De humilitate.
IV. De abstinentia, & patientia.
V. De obedientia.
VI. De paupertate, & castitate.
VII. De charitate fraterna.
VIII. De operibus ad DEI gloriam dirigendis, & conformitate cum Divina voluntate.
INDEX MEDITATIONUM.
PRO PRIMO DIE.
1. De ipso ingresiuin sacram solitudinem.
2. De fine creationis.
PRO SECUNDO DIE.
i. De fine hominis Religiosi.
.2. De peccato mortali.
PRO

Index
PRO TERTIO DIE.
1. De peccato veniali.
2. De vita tepida.
PRO QUARTO DIE.
1. De morte.
2. De inferno,
PRO QUINTO DIE.
1. De imitatione Christi.
2. De JESU Christo in horto Gethse-
mani.
PRO SEXTO DIE.
1. De Christo in Domo Pilati.
2 . De Christo in monte Calvariae.
PRO SEPTIMO DIE.
1. De Christo glorioso.
2. De Paradiso.
PRO OCTAVO DIE.
1. De beneficiis DEI.
2. De egreslii ex sacra solitudine.
ADDI-

Index
ADDITIO QUATUOR MEDITATIONUM.
i» De prseparatione ad mortem.
2. De purgatorio.
z. De JESU. Christo eunte ad montem Calvaris.
4. De amore DEL
FINIS.
i

U^.
IW^Ä YMr , MK^AM?MKW k^^ ?MKMSMMU.Eff
. sfe-. •. i::-*-. , -’?jEV > - ! r ='•>-' ' . -v »<•-
^ --■«-^r-: ~: rMSäße* v-
.-. --^. - • „ / -'A:-'
'•■ ‘V - -i'/-' " . ■:-'’:.-~':^.-tk'' - v, ‘ '* - • J 'Vää- ---j-1
-:Yf£?
-*YJ
IDE

,£ ** ' _