1308 M. T C, C

ATO Marion

M. Tvrtri: Circ RONIS

CATO-

MAJOR,

SEUDE SENECTVTE.

AD T. POMPONIUM

TITE', ff quid ego adjuiro, curamvetevaffo,Qua nunc te coquit, dr verſat fab pectorefixa.Ecquid erit ptis?Licet enim verſio. iisdem mihi affari te,> Attice, quibus affatur FlamininumIlle vir, haud magna eum re, fed 1. plenus des.quamquam cerró fcio, aon, ut FlamininumSollcitari te, Tite ſis nocle, dies,novi enim moderationem animi tui,& zquitatem: tequenon cognomen folüm Athenis deportaffe ,fed humanita-tem,& prudentiam intelligo& tamen fufpicor, iisdemrcbus te, quibus meipfum interdum gravius commoveri:quarum confolatío& major eft,& in aliud tempus diffe.renda. Nuncautem mibi vifum eft de Senectute aliquidz ad te conſeribete. hoc enim onere, quod mihi tecumcommune eft, ant jam urgentis, aut certé adventantis fenectutis,& te, S meipfum levari volo. etfi te quidem id"inodicé, ac fapienter,(ficut omnia]& ferre,& laturumeſſe certò fcio. Sed mihi cum de ſenectute aliquid vellemfcribere, tu occurrebas dignus eo munere, quo uterquenoürüm communiter uteretur. Mihi quidem ita jucundahujus libri confecto fuit ‚ut non modo omneis abfterleritfenz&tutis moleftias, fed effecerit mollem etiam,&jucundam fenectutem. numquam igitur fatis laudari dignéoierit p HIL οs o P HTA,cui qui parcat,omnetempus ætatisfine moleftia poffit degere. Sed de ceteris& diximus mul.ta,& fepe dicemus. hunc librum de fenectute adte mimus. Omnemautem ſermonem tribuimus non Tithono,ut Kriſto Chius; ne patum effer auctoritatis in fabula:fedM.Catoni feni, quà majoremauctoritatem haberet oratio,apud quem, Lzlium,& Scipionem facimus admiranteis,quod is tam facile fenectutem ferat mis que eum reſpon-dentem. qui fi eruditins vide bitur diſputare, quam conlac vit 1pſe in fuis libris, atrribuito Grecis litteris quarumconftat eum perſtodioſumm fuiffe in ſenectate. Sed quidopus eft plura? jam enim ipfius Catonis fermo explicabit^t. noßram omnem de ſenectute fententiam. Sci». Szpenu.C., mero mirari ſoleo cum hoc C. Lzlio,tum ceterarum rerumtuam excellentem, M. Cato, perfectamque fapientiam,

ATTICUM, PaaErATIO.

tum vel maximé,quód numquam fenectutem tibi gravemcffe(enferim; PLERISQVE fenibu: fic odioſa e(t, at onue etna gravius dicant füßinere. C AT 0. Rem haud fanàdifficilem, Scipio& Lxli, admirari videmini. Qu 1 Rusenim nibil opis eft in ipfis ad bene, beateque vivendum,| iis omnis gravis eft ætas: qui autem omnia bona à feipfispetunt, iis nihil poteſt malam videri, quod naturz ne-| ceſſitas afferat.quo in genere in primis eft fenectus,4 quamUT ADIPIS CANTUR» omnes Optant; eandem accufantadepti t tanta eſt inconſtantia, ſtultitia, atque perverfitas. -Obrepere ajunt ear cititis quàm putefFnt. Primüm, quis coëgiteos falfum putare? qui enim eit ius adolefcentiz fenectus,quàm pueritiz adolelcentia obrepit? deinde, qui minusgra vis effetiis ſenectus, ſi octingenteſimũ annum agerent,quàm oéctogefimum? PRAKTERITA enim ætas, quam vislonga,ciun efflu xiſſet, nulla conſolatione permulcere pof-fet ſtultam ſenectutem. Quoeirca fi(apientiam meam ad-mirati ſoletis(quæ utinam digna eſſer opinione veſtra, no-ſtroq; cognomine) in hoc ſumus ſapientes, quod naturamoptimam ducem, iamquam deum(cquimur,eiq;paremus,à qua non verifimile eit, c‚rm ceterz partes ætatis; benedeſeriptæ fint. extremum actum, tamquam ab inerti pos-ta, effe neglectum. fed tamen neceffe fuit effe aliquid ex-tremum,& tamquam in arborum baccis, terraeque frugisbus maturitate tempeftiva, quafi vietum,& caducumequod ferendum eft mollite: ſapienti. quip enim e(t aliud,gigantum modo bellare cum diis, nifi naturz repugnare?Lars. Atqui Cato, gratiffimum nobis ut etiam pro Scispione pollicear feceris, fi, quoniam volumus, ſpetamus| quidam certe) fencs ficri;ante multà a te didicerimus,qui-bus facillime racionibus ingravefcentem xtatem fetre pof.| fimus. CA r. Feciam verò Cas; præ ſertim fi utrique ve:ſtrürm gratum, ui dicis futurum eft Sci». Volumuslane, nifi moleſtum eft, Cato, ranquam aliquam viamlonga: confeceris,quam nobis quoque ingrediendum fiy,iſtuc, quà perveniſti, videre, quale ſir. Car. Faclam, ut Cpotero, Læli ſaæpe enim interfui querelis meorum æqua.liam(E AR2$ autem cum paribus veteri proverbio, facilli-i mé cengtegantur) 6 quz G. Sa inator quz Sp. Albinas ho-mines conſulates, noſtti fers æ qua les, deplorare folcbant,tum quód voluptatibus carerent, fine quibus viam nullam

puta.

|

||

XSus ef heic iterum Gulielmius libro Mauriciano ac Fabrician g:accefsit Celberdenfis olim Abbariæ in Friſia quem habuic à SafefridoPecrejo. Quartus fuic Mecalii Metelli: quintus erac b.bliethe-c£ Carthofianorum Coloniz. fexus Vi&or norem Pariſienſium.Sed& adh buit, codicem coliatum a Franciſco Martinio. Ego Palari-nos duostres con ſulere fatis habui.omnes excurere; operae fuiffet inefinite om fug Sic omnes libri vett. probatque Gifanius ad Lucre-tinm. uc fit verfus pese» alii fide plenus» aut fidei plenus.2. d te con[cribere.) Sic omnes mſſ. tiam Palatini, aliorumaue. vul-go feribere d:3 Ne parum effet ausloritatie.) Maur. Celberd.acS Vict. codd. paremenim effit aucter. quod ut venuftius perplaeeba: Galielm. ego alteri ad-hæreo; 3 quo ftant& Pal. aliotumque membranæ omnes.

U

4. Quam at adipiſcantur. Verfus hos eſſe, leviter à M. Tallio immuetatos, acute jam olim v dit Scaliger ad Varron em. Gulielm propius adlibros eos ira ſcribebat:

Qnam ut«dipifcantur omnes optant? eandem itemVK deptam accufans tanta est inconflantiaStuliicies(gi perverfizas.

Bene defe pte faz.; E Metell: libro reftituit Gulielmus diſſeriptazadd to: 4 fferitere eft ſaum cuique,& diverfa diverfis adfcribere. prohoc verbo pen ab que ſabſt catum, deferibere? quod longè aliud eß.ita diffigna: e, diffinıre, ala pa!sim corrupta in libris.

S. Que C. Salinater,& c.) Sic primitas cufi, neque aliter Victor. mo-nuitque Gulielmias collocandam heic admirandi notam. alii vnlge-runt qu4, quidam ques

|||||

B

Qm