2 10

tß e totus in eo ßt ut antiquitatem Grammatica (3^ abbinic&pmftorum adßruat focalium, attamen ne unius qui-dem eruditi, ne Vel %abbini alicujus antiquioris potuit

adduceresuffragium , cujus auBoritate sua confirmet de-liria. sofiquam omnium apicum genera, format & fi-gurat magno percurrit conatu, nec quidquam se proficereJentit, tandem ad divum se convertit Hieronymum, ejus-que producit Verba interpolata nequisfime. libi enim illementionem facit accentuum, quimletraplis & HexaplisOrigenis apponebantur Hebraico sermoni (srdeis descriptoliteris, ille pro accentibus punttasupposuit. Quin ejus-dem Hieronymi locum adducet, qui occurrit in qudfiioni-bus seu traditionibus Hebraicis, quique in plertfque edi-tionibus fic concipitur ; Denique Hebraei quod sequi-tur : & nescivit cum dormisset cum ea & cum sur-rexisset ab ea : appungunt desuper, quasi incredi-bile, &, quod rerum natura non capiat, coirequempiam nescientem. Quamvis sensus fatis ßtapertus, consului nihilominus complura exemplaria manuexarata, ut viderem ecqua leElionum occurreret Varietas,sed in omnibus fic scriptum inveni, nifi quod pro appun-gunt, habeant apponunt, <&r quidem rettius. Re-mitto tibi librum, ut Videas quo paElo homo ifte hdc Hie-ronymi Verba perverterit, interpolant. Sic enim illaproducit, appungunt hanc vocem noipa desuperpuncto ir tegula r i. Si pro solito tuo agas candore, non

effugiet opinor, ut fi in cdteris fatuus ifie tibi videatur fe-mir abhinus, in citandis saltem scriptorum locis pro in-

figni