Oraculis . 1

M 1

Cap. VI.

De prohibitione librorum S'tbßinorum.

E X iis quae hactenus diximus fatis est; manifestum,quam late toto orbe sparsa fuerit fama de adventumagni regis, etiam antequam Christus nasceretur; quam-que varie exceptus suerit hic rumor, faventibus quidemmultis, tantique successionem regni ad se pertinere spe-rantibus : secus vero affectis pluribus, quibus nempe, utex iis quae adduximus Ciceronis patet verbis, nihil aequein Sibyllinis ac regis displicebat nomen. Hoc solum po-terat sufficere ut privatis quibusvis hominibus lectio Si-byllinorum interdiceretur. Nam certe instinctu malorumdaemonum, Herodis, ut opinor, cujus maxima apud Ro-manos erat auctoritas, pcenam capitis fuiffe constitutam,siquis legeret libros Hystaspis, Sibylla- & Prophetarum,clarissimis verbis testatur Justinus in Apologia secunda.Scio quidem virum doctum in exercitationibus Ecclesia-sticis conatum fuiffe haec eludere: sed multum fallitur,cum ista de iis accipienda esle putat Sibyllinis, quibusjam ä Tarquinii regis temporibus utebantur Romani. Illaenim combusta fuere ducentis triginta plus minus annisantequam haec scriberet Justinus. Sed vero quae lucceslereErythris allata Sibyllina, illa esie de quibus Justinus lo-quitur, manifestum ex eo, quod & Hystaspis & Prophe-tarum simul memorentur vaticinia, quae quod similiter re-gem Judaeum Romanis minarentur, multo etiam magisquam priora prohibita fuere Sibyllina.

Sed neque idem, neque alii complures post illum viridocti recte interpretati sunt verba Aureliani Caesaris apudVopiscum, quibus hortatur patres conscriptos ut inspici-

I i ant