»4* De Sibyllinis

ant libros Sibyllinos, & cunctantes ita alloquitur; Mirorvos Patres fandi tamdiu de aperiendis Sibyllinis dubitajfeHiris, perinde quafi in Chrißianorum ecclefia, non in tem-plo deorum omnium, tranaretis. Ita hxc accipiunt, tan-quam si Christianis execrationi fuissent libri Sibyllini,quod nemo unquam Christianorum vel dixit vel cogitavit:quin potius cum gentilibus disputantes, semper provoca-bant ad Sibyllas, & ad earum remittebant libros, ut exJustino, Clcmente, Tertulliano/, Lactantio, imo omnibuspatet. Est quidem verum Aureliani tempore fuisse quo-que Sibyllinos aliquos libros, qui gentilium ritibus & ce-remoniis faverent, uti postea dicemus: verum illi nulloomnino in pretio erant Christianis. Quod st de illis solisAureliani verba accipienda este existimemus, jam dubia &frigida stet sententia, qua: alias, st recte verba interprete-mur, sensum exhibet clarissimum. Exprobrat patribusquod cum ipsis licitum sit consulere libros Sibyllinos, adeotamen cunctanter id faciant, ac st non in templo deorumomnium, sed vero in aliqua Christianorum versarenturecclesia, ubi capitale esset libros legere Sibyllinos. Lege-bant quidem illos Christiani, sed clam & in occulto, nonautem palam & in ecclesiis.

Sed neque recte ab iisdem Alexandrinus Clemens re*prehenditur, cum scribit Apostolum Paulum remisisse adSibyllas & Hystaspis vaticinia, & commendasse eorum le-ctionem. Frustra quaerunt ubinam hoc dixerit Paulus,ac si nihil dixisset aut scripsisset Apostolus, nisi qnod in-doctis placear. Sufficiat nobis affirmasse hoc Clemen-tem, virum sanctum, & cum multis Apostolicis virisconversatum, ut non uno loco ipse de se testatur. In-stant tamen, & credulitatem Patrum ad simplicitatemusque traducunt; ipsi potius traducendi, quod suam in-credulitatem ex inscitia ortam prudentiae & judicii locoobtrudere conentur. Sed neque quidquam proficiuntexinde, quod libri isti Apocryphis fuere annumerati. Ut

vero