Oraculis! 2,43

vero quanti hoc argumentum faciendum fit cognoscamus,operte pretium suerit de hoc vocabulo & scriptoribus apo-cryphis nonnulla subjungere.

Cap; vn.

De libris apocryphis.

A Ntequam in Gnccum sermonem ä LXX interpreti-bus converterentur libri sacri, omnes erant apocry-phi, utpotc ad quos solis Levitis & sacerdotibus pateretaditus. Et ipsum vocabulum & frequens ejus usus, a-pud quoscunque etiam Gratcos, fatis manifeste ostendit,non de alus id acceptum suille libris, quam vel de raris& non passim obviis, vel de iis, qui in archivis & sacrisrecondebantur armariis, & ad quos solis, ut diximus,daretur accessus sacerdotibus. Tales semper fuere Sibyl-lini, quorum custodia XV viris erat commissa, tales Tu-scorum haruspicum libri reconditi, quorum tam crebrapassim fit mentio: tales Tyriorum & ^Egyptiorum anna-les sacri, qui aiccioejgjpnusrns ß!€x oi & 2wvx.pu(pot passimappellantur. Suidas cum dicit Epaphroditum Grammati-cum triginta millia cwqc.xeyafnty'mv ßlghwv possedisse, in-terpretatur Atque hrec vera hujus vocis sig-

nificatio, neque ullum vetustum invenias scriptorem, cuiL-rvxpurpA. non fuerit idem quod xpupi©*, ita ut libri a-pocryphi idem fuerint qui arcani, inaccessi, sacri, & qui-bus merito credatur. Videmus nunc qua ratione factumsit ut vocabulum hoc apud Christianos aliam priori*quodammodo contrariam acceperit significationem, cumscilicet apocryphi pro spuriis, aut saltem dubire fidei, ac-cipiuntur libris. Ego ne dubitandum quidem existimo,quin sinistra vocis hujus acceptio a Judaeis propagata sit

Ii r aci