Oraculis. 2.49

cultus & nihil non sanctum praecipiebatur. Quapropterplurimum errant qui Sibyllinos libros eosdem semper suisseputant, & permansisse usque ad tempora Theodosii, & de-mum combustos ä Stilicone.

Ex iis, quae jam diximus, facis quoque sit clarum, car-mina quae sub Erythraeae Sibyllae nomine Romam allatasuere, aliquot annis este vetustiora quam fuerint carminaCumaeae Sibyllae,quorum auctor, ut ferius scripsit, ita quo-que clarius de Christo vaticinatus est. Sed & hoc quoquepatet, quare cum Babyloniam sese esse dixerit, fore nihilo-minus adfirmarit ut a gentibus Erythraea appelletur.Quia nempe Erythris reperta & Romam deportata ejus fue-re oracula. Ncc tamen opus est, ut propeerea propheti-dem vel prophetam suille existimemus, quicunque istorumfuerit auctor carminum. Cum enim duas fuisse Ery-thraeas Sibyllas scribat Strabo, alteram priscam, alteramvero quae Alexandri magni vixerit temporibus; facile Ju-daeis fuit imponere legatis Romanorum, missis ad ErythraeaeSibyllx colligenda carmina,obtrudendo mercem quae ex suaprodiiflcc officina pro antiqua: & priscae Sibyllae carminibus,assuendo illos versus, quibus haec Sibylla declarat, se licetBabylonia sit a gentibus tamen Erythraeam vocatum iri.Caecerum post adventum Christi multa assuta este istis Si-byllinis, partim ex Evangeliis, partim ex rebus quae posteacontigerunt, de eo ne dubitandum quidem videtur, omni-noque hac in parte probo sententiam Celsi. Sed & recteLactantius, cum scribit non esse unius Erythraeae, sed plu-rium Sibyfarum, seu potius Sibyllistarum farraginem.Certe cum ex Fenestella constet, circa mille tantum Ery-thraex Sibyllae versus legatos Romam depor taste, fatis ap-paret, quantae tactae sint additiones, cum supra ter milleversus sub hujus Sibyllae nomine • hoc legantur tem-pore.

Qnx porro a nonnullis viris doctis asseruntur argumentaad infringendam horum oraculorum auctoritatem, nullius

K k ca