■a f % De Si b y l l i n i 5

ciunt Christianos, & sola Rabbinorum sufficit Grammati-ca-ut defEvangelio & cnice Christi triumphare sibi Vide-antur. Haud semel interfui nostrorum cum Judicis de re-ligione conflictibus, qui tamen parum prospere Christia-nis cestere. In altercationibus nempe cum Christianiseo sein per utuntur artificio Judici, ut unum tantumdisputationi poni postulent fundamentum, quod utriqueadmittant, vetus scilicet testamentum. Hoc st conceste-rit Christianus, vae illi. Cum enim in tota vita unumhoc agant Judaeorum magistri, ut fefe exerceant in prae-ceptis & legibus Grammaticae a Rabbinis stabilitae, to-tamque Hebraicae linguae cognitionem in ea collocent, ad-mittentibus id ipsum Christianis; fieri aliter non potest,quin totus controversiae status ad Grammaticam devolva-tur, quaestioque fiat utri in lingua Hebraica sint doctiores,Rabbini videlicet, an Christiani eorum discipuli. At ve-ro st quis cum Judaeis congredi velit, longe aliam nccesseest insistat viam, nec permittendum ut vetus testamentumseparetur a Novo, utpote sine quo ne vetus quidem pos-sit subsistere. Ostendendum iniquum & stultum este ali-quod ad st ruere & stabilire fundamentum, cui ne ipsi qui-dem credant, utpote qui Christum praedicto multis Pro-phetis tempore advenisse negent. Christianos vero rectevetus admittere testamentum , utpote credentes Novumtestamentum este demonstrationem & complementum ve-teris. Hanc disputandi rationem tenuere primi Christia-ni, qui nunquam perpessi sunt Novum ä Vetere avelliTestamentum. Ecclesiastica regula & fundamentum fideisemper fuit veteris & novi Testamenti concentus, & utriuf-que scriptorum consonantia. Quacunque hac conditionecum Judxis le committit, certa, illum manet victoria, ef-ficierque ut aut discedant aut obmutescant Judxi, cum sub-lato Novo tollatur quoq; Veteris testamenti auctoritas, &nulla sit causa ut huic credamus, si nec dum adveneritMessias, &[ necdum impleta sint Prophetarum Vaticinia.

Quod