Oraculis. -?§

in principio tamen quinque vocalium loco suille apud eosliceras imna clarius est quam ut quisquam dubitare pos-sit. Exceptis Vau & Joth, quae aliquando vocales, aliasvero sunt consonas, reliquas lemper sunt vocales. Quodautem yn& quae olim erant A, E, O, & ipsae quoque inhodiernis Rabbinorum Grammaticis accenfeantur conso-nantibus, id omnem superat barbariem. Quomodocunq;enim literae istas pronuncientur, ecquis unquam efficerepossit, ut non sint vocales ?

Quod vero potestatem singularum attinet literarum,minime dubitandum, quin ut forma &t ordine, ita quo-que potestate in prima fui origine convenerint cum vete-ribus literis Atticis, seu Jonicis, ita ut ö cum ©, n cumT, 3 cum K. p cum Q^Latino, o cum S exacte conve-nirent. Absurdum enim maxime suerit olim in Syriacoseu Hebraso Alphabeto, tres istas literas d, ^ & td ti-num eundemque expressiste sibilum, ut jam olim quo-que persuasus a Judasis magistris arbitrabatur Hierony-mus. Sed neque de eo dubitandum, cum alphabetumHebraeum, asque ac Graecum vel Latinum, omnibus tamvocalibus quam consonis suerit instructissimum, quin non,tantum a pueris recens discentibus, sed & ab omnibusintegrae voces cum omnibus suis primitus suerint expressevocalibus, ac diu demum postea compendiariam istam pia.cuisie & introductam suisse scripturam, qualis nunc apudHebraeos,' Samaritas, Syros, Arabes, & plerasque orientis.usurpatur gentes.

Istum vero scribendi morem, quando nempe compen-dii gratia complures omittuntur vocales, non est ut quis-quam miretur, cum etiam inter Europaeos, barbaris prae-sertim temporibus, suerit usitatissimus, & etiamnum, utdiximus, apud plerosque sere Asiaticos obtineat populos,.qui hoc nomine rident Europaeos, quod legere nesciant,nisi omnes exprimantur literae. Utri rectius faciant, nonjam quaaritur: illud constat, ut haec Orientalium scribendi t

ratio,