Objectiones Responsio. 349

sefe mirificum conferre beneficium. Verum siquis Judaeoshac ratione aggrediatur, ludibrio erit & nihil nisi risumreferet, jubebuntque expectare, donec sextus exspiraritmillenarius, prsfertim si & clausula admittatur.

Qii£ deinceps sequuntur legant qui velint, neque enimaliquid iis solidi subeste existimo. Nam quale est istud,quod & illos quoque codices, quibus LXX usi fuere in-terpretes, mutos fuiste adfirmet? Sed vero interpretes illiantiqui superstito etiamnum lingua Hebnra legere & in-tclligere mutos istos notant codices, quos hodierni Judaeinec legere, nec intelligere se posse unanimiter satentur.Cap. xvi. dicit me foede ertaste in locis Justini Martyrisaliorumque patrum, id que se alibi demonstrasle. Ubi-nam rogo? Somniabat profecto P.Simonius cum lute scri-beret.

Pergit dein eodem capite Rabbinicum distringere en-sem ; & me, licet non assuctum vanis & inanibus cedereminis, jamdudum latebras quaerere affirmat; quia nempedixi non recte locutum esse Hieronymum, cum LXX nonprophetas, sed interpretes fuisse scribit. Nam, inquit, Hierronymo optime vocis hujus proprietatem notam juijje, quan-doquidem animadvertit poetam Graecum a Paulo prophetamvocatum suisse , at vero Hieronymus hunc Pauli locumfuse explicans. Affirmat Epimenidem per illusionem & i-roniam ab Apostolo vocari prophetam. Judicet ergo Ssimonius, egone, an vero ipse proprio feipsum jugulet gla-dio. Pergit tamen, me ad objechones nuperae criticae ja-cr<£ cuneos captantem ubique tergiversari. Scio sit cuneus,sed quid sit cuneos captare, nescio an quisquam prophetesdivinaverit.,

Dicit pqstea; se suse oflendijse, quae suerit de praesentinegotio B. Hieronymi sententia, qu<e Nosto latuit. Sic lo-quitur. . Sed valde mirabitur Vossus. si quidquam hacde re scripserit Simonius, quod Voffium latuerit. Deincarpit me ac si dixerim praecepta grammatica a Judaeis

an :e