STOIC. REPVGNANTIIS. s

hortationem, Primüm enim innuens optimum no-bis effe non viuere ,ac quodammodo mori iubens,ad alia quzdam nos niagis excitabit, quàm ad phi-lofophandum. nam neque philofophari poteft qui| nonviuit: neque prudens fiet vnquam, qui multumtemporis malé& imperité viuendo produxerit.Progreffus deinde, malis quoque ait convenire, vtin vita maneát. tum hecad verbum. Primüri enim vir-tus nudá nihil facit ad id vt viuamus.atq; ita vitiop fitas nihil eó facit vt difcedere debeamus. Neq; ve-ró neceffe eft alios libros evoluere, 6 quibus often-damus Chryfippum fibi repugnare. fedin his ipfisaliquando Antifthenis illud citans collaudat,qui dixerat, Aut mentem parandam, aut laqueum.& il-* lud Tyrtzi:Seu per uirtutem uiuere;ftue mori.Quid autem hzc aliud volunt oftendere,quàri mortem vita vtiliorem effe malis& fatuis. aliquandoetiam Theognidem corrigens, ait eum non debuif-!^ fe dicere,

Vtpaupertatemfugias:——— fedita:V tuitium fugias, uel faltu te in maris undasCyrne,ud à fcopulis deiice praecipitem.3 Ergóne aliter iudicari poteft, quàm hec eum decré-ta ipfum fuis infcribere libris, aliis autem fcribenti-bus expungere? cüm Platoni vitio vertat, quód ispraftare morté male& infcite vitz oftendat: Theognidem probet, qui confulit vt fugiende malicizcaufa aliquis fe precipitet,aut in mare demergat.Antifthenem enim laudans, qui mentis inopes ad fufpendiüim redigit: idem vituperauit, nihil dicensvitiofitatem ad fübeundá facere mortem. Ceterümin his qua de rep.difputat,ftatim infultat rationi dedeo, aitq; non re&é metu deorum ab iniufticia Ce-phalum deterrere:& rationem hanc effe expofitaricalumniis,&in diuerfam partem multis abducere

vt

«4«€«c[1:«ccc

[11

«c

«6