fto
fidc,
dad
feminf
Midi geAhefitatitet;1tüchaodode
hutautcuthopoiturbo vbiΠ1ΟΠΟἍΠ6Ζbolem
δίς
t legijia offa
ον.
dequo(αταo venitui(ην
idet
n lods;, fuicnádeft
edunt.
1.6 VlTettíobaitur100»JennPrímo(cba pριοῦὙΠylinbe((nbiym
Jofe
zz T düoapíces díftant ínter fezquodi prolatione cere nà
Ylprotendítur:& cegol ímmoratur:maxíme quando vez[E nít ín princípio dí&ionis polyfyllabe:in penultíma.ínter cere quoq et feba eft diferentia quod per alterutrum mutatur verbi. figuifícatio vt^no Methím per feba fíenifícat viros:& cum cere fignificat mortuos. díftat quoqs cegol a cere
quodín hac di&ione bg el.í.deus fcribitur per cere.ín hacve
to partícula^&el que eft artículus datitií cafus vel ponítur proifta prepofitíone ad vel ín: fcríbitur cum cegol vt w^&n bw
el haís.í.víro fiue ad virum. eft G aliud offícíum cere quod in. nomínibus mafculínis numeri pluralís quibus fungítur gení
tíuus poffeffionem fígnifícaus femp Πεδίο: ín πε díctioznis vt ΟΠ ἼΩΝ 532 i. filii abraham. Sed de hoc ínalío loco díccetur commodius.—Defurech. ο ἘΠῚfessa Vrech apicis duo funt genera: alterü ín quo tría pun(νεα fcalariter defcendunt hoc modo... appellatur;2 cnet yp.i.conitun&iolabrorum.alterum cum yaiappofiítur pun&tü ad latus finíftrum hoc modo 3& differuntÍnterfe c» farech príor nund? ponitur ín fíne díctíonís nífi alíalittera fequatur.furech vero pofteríor veníre poteft ín quocunque loco. Dedagues. ecm Aeues quí apicib»annumeratur multís fungitur offiἪ Jicíis. Primü eftde quo fupra díximus qp ín quacungy líti224! tera ponitur fortíus fonat ílla littera ac fj effet duplícaeta.Secundum eft ϱ ubi exregula memorata cp feba filet cumfubiicitur priorí ex duabus confonantibus que veníuntin medío dí&ionís: fí confonans illa príor habet dagues nihilomi:nus profertur.vtín Exo.15.15*120 Micedas.í.templum:quodalías dícítur 91/2 Mícdas, Ponítur etíam alíquando euphosnie caufa.Tertíum eft cum apponitur ín fupplementumalíaua$us líttere.vt prt vathíchach.i. accepit:ín quo verbo daguesponítur ad fapplendi.5.lamed lítterá pro npom vatilchach,quía eius prímitiuum eft πρ lachach.vbí lamed eftlíttera fubftantíalís.C) uartum.cum ponítur dífferentíc caufa in fíenifízcatione. vt{π díctióe noi Ama.fí mem ením nó habet daguesfignifícat ancíllam.fí aute habet:fignificat cubitum. tp". íasním fí non habet dagues fígnificat dies.fí habet fignificatsnatía.Q uíntum.emphafeos 14 eft vehemetíe caufa quod prefertímín verboaccídít.vt 95 Píched.i.vífítauit: quod eft verbum fccunde coníugationis:ín quo Iíttera medía hoc eft coph
hahetdaguesper quem fígnífícatur quam díximus vehemen
tíam.vt plenfus dicetur vbí de verbo. Eflqs aduertendum qui
3 lítteras fínales non tecipere dagines:preter chaph.que cum
recipit dagues effícítur exilís atqs accedít ad fonum coph.Deaccentu.—— rer
m Oftea quá lector dídicít ex lítterís copingere fyllabasB ΕΙ 1t ex fyllabis dí&íones: opus eft vt cuíqs fyllabe fiumcó ccentii accómodet.eft aüt accentus: vta grammatícisdefínitur:certa lex vel regula ad eleuidam vel deprímenda cuziufqs di&ionis fyllabarn. Nam id eft naturale atq5 omnibus lin.suís& nationibus cómune:vt quafdá fyllabas attolant: ífqs dí-cítur acütus accentus:quafdam rurfus deprímant.ifqs eft accen
tus grauis. Greci δὲ latini habent etíam accenti círcunflexum:
atqs co forfitan hebreí non carent: quí habent innumeras uo
eum Εἰεκίδες: fed ille ad cantü potíus quà ad lectione pertínet,
INos itaqs ín hebreo fermone duos tátü notauím? accetus:acrtü δὲ graue:cum prefertím círcunflexus necab ipfís quíde grecís δὲ latinis petcipíatur. legítur acutus accétus ín qualibet dí2-&ioneatqs exea caufa dícituraccetus díctíóís: quía vraqueqsdí&iohabetfuü accentü per qu& díftínguitur ab alía dictióe:
vt fit accetus quafi forma vel potíus aníma dí&tionís.Accentus.' vero σταπίς non dícítur accétus ἀῑξίδίς fed accetusfyllabicus
hoc eft illius fyllabe quá deprimit,Ex quo fit vtín vna ἀῑδίος
νο],
- tion poffínteffe duo accentus acutí:nó magís quain vao cor
pore dueaníme. Ataccentus graues bene poffunt effe plurestot fcilícet quot funt fyllabe díctióís: preter illam ín qua collo2catur acceétus acutus. Q) ui aut collocatur ín vltima ἀίξίδίς fylelabaautín penultíma aut in tertía a fíne.quod δὲ omníü natíonü linguísfere accidít.Séd hoceft hebreorü fermoni peculíaete:quod plures dí&tíones ín fíneacutit.paucas veroaccentu ín
penultíma velín antepenultíma proferüt. Et quía vt díximus -
illorum varios accentus τὰ ος ad fios cátores quá ad noftro2tum hominü lectione pertinent:duos tantü memoratos accentus precípimus obferuandos:hoc eft acutü& grauem. πῆ círecunflexü valere fínimus.Atqs omiffo σταῦί quí omníbus alíís
Íyllabís couenít. acutü qui díCtionis accentus eft fecímus noz -
tarí pervírgulam furfum aícendétem: ítatamen vt ratíone hebreorü quí econtrario legtüt d nos paululü declítietad{πίῃ τᾶecótrarío quà defígnatura grecís δὲ Iatínís i hüc vídelícet modü..ídqs tátü ín penultímis autantepenultimis dí&íonü hebraicarü fyllabis:de quibus poterat effe dubítatío quo accentu effent proferéde.Nam de vltímis vulgo perfaafum erat om
nes ín fíne debere regí accentuacuto.S quoniáars círca αλ βία ᾿
cile verfaturín vocabulario hebraícarü dí&tionü: quod fmprímedum curauím»:& ín veteri ínftruméto quod molímur{πὶprímere:hácratíone obferuari precepimus vtín dubíistantüaccentibus hac nota vterentur, A pud hebreos tamen vbí víderísalíque ex íllorü accentibus:(οί collocandus eft dictionisaccetus. dd fi ín eade dictióe duos víderís fíenatos accetus inptíorifyllaba collocabítur accentus. De punctís.famil quía tatio pungendí fcríptura nó mínus ad lectione:[ανά ad íntelle&ü illi? pertínet: vífum cft hocín loco alí!quíd de punctis dícere:quíbuslectío ἱρία díftinguenda
eft:cü pfertím hecpars ab hebreís nó fít negle&ta Sed illi com.
pluresalíos habent accentus:quí magis ad cantü fite modula
tíone fuam pertínent ᾧ ad íntelledtü facre fcripture: ídcírco
πος duobus tantü vtemur quí funt vfi apud latínos comatedd hebreí vocát n3n& Athnach fíc. 4.& colo{4 hebrei vocát
p3o3 8 Soph pafüc.fic.:. quibus et hieronymus dícít pro
phetaseffe diftín&tos.vt per cola ínquítfcribantur δὲ comata.quá pungedi ratione folà ín teftameto veterís imprefiione obferuatí iuffimus.Et fícde pungendi ratíone atqg ex inde de totolegendi modo hec fuerít fatís.'. Sequitur dealíís partibus erámatíce hebrce& primo de partíbus oratíonís.3 Vemadmodüex liítterís collíeítur fyllaba: G rurfus ex
12274105 diCtíoes: ptes ofonís: quas alti plures alíí pauciorespofuerüt tamex erxcís d$ ex latinís.hebrei trestantü ennumerant.Oif fern.i.nome. ποὺ póal.í.verbü. neo milla.f.dí&ione.inílla ponitur ab íllís p eo ῳ nó eft nome neq verbiücü alío 7
quín milla Πε dí&io d cóplectitur oes partes ofonís ex do&tís.-ma illa vulgataapd' díalecticos& philofophos.g οἵ fpecíesnóhabet nome:appellatur generís nomine. hebrei ad nome re
ferüt pnomead νοι δῇ partícipía.ad dictione alías partes otonís índeclínabiles.f.ppofítione aduerbiü ínteríectíone coiun
' Giong Gatticulü.Greci vocantartículü arthron q αρπά ος€
pars οξοπίς d additanomini oftedít cuí? generis fít:quea dmodü ín fermone hífpano dícim?.el.la.los.las.Sed hebreí πὸ vtàtutartículísad defígnadü gen? fed potius emphatícead ofterdendü. f.quidam vehementíam fíue alíqd alíud de quo videplení^in vocabulifta ín pricípío líttere.he.Gt fíc apud íllos erüt
nouem partesofonís quas reducüt ad tres partes fupradittas,'
quem díaídendí modü ín tres pattes οἴοπίς Aríftotiles quoqs
fecutus eft ponens nomen verbum δί fíacathegoreuma.& ad
íftastres partes reducitomnesalías, nam ad nome refert pro.E"--*-.- n A. ií: 3
lifyllabís díío.itaexdidtioibuscoponituroro.Suntita|