t 48 P R O L E G O M E N A.

do me intra paucorum mensium spatium pugnantia scripsisse accusat. Dixi, sin-gulos Codices Graecos tanquam totidem tesies eile producendos: sed nunquamscripsi SINE DISCRIMINE, sine examine, promiscue omnes, etiam falsos &fictos, ad testimonium dicendum este admittendos. An Bengelius aut ignora-vit, aut me ignorare existimavit, quid leges civiles praescribant : Tefiium fidesdiligenter examinanda efi : & tdeo testes , qui adversus fidem suam teflationisvacillant , audiendi non sunt ff. de Testibus ? Ex Codicibus plus centum , ineditione Oxoniensi parva & in editione Mastrichtiana adductis , intestabilesjudicavi quinquaginta , quod vel nunquam in rerum natura extiterunt, vel,eum idem codex duo nomina haberet, aut alter codex alterius apographum es-set, tanquam duo testes diversi siint producti, vel ad versionem Latinam suntinterpolati. His quinquaginta postem nunc addere &c alios supra descriptos,ex Versione Latina pariter immutatos , & variantes Lectiones S. Curceliaei,quae etiam alio atque alio nomine, tanquam diversorum Codicum, exhi.benfur.

25. Cum sentiret, hac via negotium non satis expediri , aliam ingressus estp. so. Pluralitati MSS. codicum favere me, absolute negat Censor. — sjiwespondeo , nullam typis adhuc excusam recensionem repertum iri, quae toto smtenore cum majore numero codicum aeque conveniat , atque mea. Non eßhaec controversia tam levis , quam prima specie videatur. Haec & temere kambigue dicuntur. Cum enim Bengelius non ignoraret, quantam testium nu-bem produxissem, nec exspectavit tamen, donec fuissent auditi, neque petiit,ut testimonia cum illo communicarentur , sed , tertia testium parte neglecta,juxta paucos, qui ipsi aderant, pronunciavit, & pronunciat, suam editionemcum majori codicum numero convenire. Qui scit, quid testentur illi codices,quos nec vidit, nec videre voluit? Et quid si isti, quos non vidit, testes con-sentirent cum paucioribus eorum, quos vidit, annon fieri posset, ut tunc ma-jorem suorum testium numerum numero vincerent; quo facto , quam ipse plu-rium Codicum vocat lectionem, revera non esset lectio plurium, sed pauciorum?Porro si per recensionem suam intelligit Contextum ex editionibus praestannssimisa se concinnatum, nihil habebit contextus iste, quod non in illis edirionibns si-mul simatis reperiatur: majorem vero plurium Codicum rationem eum habuiste,quam editionum praecedentium singulas , nondum probatum est & , donecprobetur, dubitare licet. Sin autem per recensionem suam intelligit judiciumsuum de veris lectionibus, i. e. non tam contextum solum, quam Lectiones,non in notis prolixis, ut Beza fecit, aut in prolegomenis, ut Millius , tectiusexhibitas 8c paucioribus lectas, sed margini ab eo appositas , eo consilio, ut komnibus aeque essent conspicuae, &c ipsi Textui vel praeferrentur, vel aequi-pararentur, Spondeo nullam typis adhuc excusam recenfionem repertum iri,quae toto suo tenore cum majore numero Codicum MINUS conveniat , quamBengelianam.

26. p. 52. spute quid Censor adhuc disseruit , me petit-, me igitur eundempetit in extremo: ,, Ex omnibus, quae hactenus dicta sunt, hanc inferamus„ conclusionem, viros probos debere tam miserari eorum, qui, re pro viribus„ examinata, infeliciter a vero alicubi aberraverunt, quam aversari eos, qui ae-„ gre ferentes , alios uti suis oculis, summa vi atque violentia exigunt , ut om-„ nes eorum stent judicio, tanquam si ipsi omnino falli non possent”. Negoconsequentiam. De Bengelio hic ne cogitaverat quidem censor , sed de memeisque adversariis, in quibus Bengelius tunc numerari non poterat. Et quo-modo, quaeso, de uno eodemque homine dici potuisset, dignum este, cujusviri probi simul miserentur , & quem aversentur ? Et quis sanae mentis Benge-lii fortunam tunc miseraretur, quem notum erat propter editum N. T. non tan-tum