VIII.

K A T A MÄT 0 AION

Zs!

l8 Hav <H o ’lijtfoSs troAAovs o^Aous 'cturov, exiAtvav AtfeXlDeiv ei? ro TFzpcu. Kct«jp •wpocrzXOm ds T pccfißcLTilis , efstey aura' AiJbtaxaAe, ix-oAouö)i£rcj coi ostoy goh k,-

20 'TTip^y. Kal Xtyu abra o ’lyaöus’ Ai aXLsr&xts (patteovs ep^ooo-i, jcou ra. urtravk ra

2 1 ovpcivoZ xa.Tcurxtfyaxnis' o de Ujos tou ayß/xavrou owc L^LI tffou r>jy x.eP«Arjy xAm. ^Ere-pcs ds rccv fzaßyjray ccurou civrev xuru' Kupis , ecrrrpg^oy pioi nrpanov covrsAßeTy, xcu

2 2 ßa-vf/sü roy. Grarepct uov. 'O ds Mjjcouj LIOVM a.vrS‘ ’AxoAovda /xoi, xal clßis tovs y-s«

3 3 ytpous A-L-^-u tol»5 savtSv nxpovs. K cu epißdni avtZ ds tq -srAotoy) rijcoAeoSrjcuy Lll-

TCü

prima & fecunda; tiengelii, Versio Hv» prior in MS. Colon. 8c posterior, Gothica, Saxon. Armen». Codd. Lat. Ö-rigenes in Jo. IV. 74. TheofhylaBus, Cbryfifiomus. Eutkymws. Recte, ait Millius, cum hic unius Domini men-tio fiat -. editum ivm~i e Marco aut Luca translatum est. Luc. VIII. 3.

17. &tis/ 3 s ] mi) [aßt K. 42. 67. Editio Complut. ut Symmachus Esaj. LIII.

18. 0 ] - Editt. Erasmi.

wsAAk« ö'^Ak« ] zs-eFov cyXot 12. Edit. Colinaei• Versio Copt. *»AAas Colb. & 106.

itäxtutra] -j- tou5 jLoxS-iiTcii Versio Gothic, MSS. Codices Latini. Versio Copta, Syra altera. Hilarius. Ex inter-pretamento.

20. xal prius] —> 10. 78. 6 2. 71. 83, 86. Versio Syra, Codd. MSS. Latini.

*/U«j] xXhai 2. 47. 86. Evang. 17. Ongenes in Matth. XXI. 17. chrysofi. in 1 . at H. 37. ut Ed.

21. «yroS] - 37. 76. 78. 62. 66. 83. /«-,] 1 >JI p.

wfSro»] — 7. B«» in annott, vetustum quoddam exemplar hoc vocabulum 2 rpSmy non habet, & videtur

expungi posse.

22. 'i ytrSf ] - 33.

23. tu] —— C. Ii

Nifi autem sublevafet praevaricationes fsraelis, &in se susciperet, nemo homo pollet portare castiga-tiones. S. D. Esaj. LIII. 4. i.Pet. II. 24. referturad remissionem peccatorum: hic vero ad sanatio-nem morborum. Quia ejusdem potentiae & boni-tatis est, utrumque praestare 3 & , quia peccatistemiffis & morbi,, qui fructus sunt peccatorum,pelluntur. P/4/.^plII. 3. Barttahas § 5.

19. sis] Ter. Andria 1 .1.91. Forte unam aspicioadolescentulam. Donatus: ex consuetudine dicit u-iiamJy viX. dicimus , unus est adolescens. Tolle ti-nam, & fiet, ut sensui nihil desit: unum ergo tSiAwTnrji /,5 dixit, vel unam pro quandam-. Plin. Fi,N. XXXV. z6. Aberat ipse -— sed tabulam a-nus una custodiebat.

•yp«f/,;*«.Tas] Ego quidem Öoctör efeätus fustipopuli, verum libenter me in disciplinam ruam tra-do. Hactenus piscatores, publicani, vilis plebe-cula te secuta est , annon honoratiore apud te lo-co erit vir doctus,annon illi destinabis palatium?& dignitatem vel praesidis in Synedrio, vel aliammajorem, cum regnum inieris?

«re lln> axipwp ] jSfißfft. Ssru at royf rS rap/etreS.

viat. EutbyphrO.. ktu*/xn yap tov Zpärmra tö ipctmigts

►aj uxoaAuv , enn äv Zxsu/oq tnr&syfl. ■-

20. (^se'A?osj Ammon. cpat.slo irci Tun hmTW Ttxtrtriri

vat. Plut. T. Graccho p. 828. G. i y«ep vi/itpias

Tioya) xal Tsp« xocr/A/ijcria , Aa-

»05 b xai ; dWars —— Asyni zrttt tojv -mtinTeav , öii

?ct pjir 3-jjf tu. va tw Iraj nswotjjwa xul cbar.zl» 't'/je,KXt xotrctiov ic.v txvrcor saccea), y.ai xxTa^Strst^ to\\ Avsif r?5 I raAixf xai äsreövi itr*a<r(V , «spo? XM

tpoircq, aXXts A kJsm? pfrsv w , «Aa’ ci.aiv.ti xal kvityyrcipitrcc rtr-cm zs-XancZnai xal <yvsaixw, & de superstitio-ne p. 169. E. apxTirs (peoXtcis xal jvsixtc; fyaxovrpjv, j jpv%w, xnrSv. de orae. des. p. 418, re

xcvroc, %tia. in Erot, p. 771, B, LV Xiaua, y.ara,-

Arrarra. tlejych. tpojXtos , <rxv t },aic'j ci/. rec ZvvJ.a. xaptccv

rxt. Plut. de solert animal, p. 972... A. waxara&i

sii Tar ipciMo -- t! A xclraicv 'o 7 ;'a-i sypu ouo. p. 974,

B. h A cepxrcf., orat Ix mu ep.wteoi) sjctffA^. Arat., p.1039* C. cemp ijvrsrot sx <pu?A xarsp^pposvot. TheOCtit*I. 115. tpalahi «parui. Pliit. LuCull. p. 496. E. hx

xal J - 44.

j&!»] Asysi C. 1.33. Versio Vulgata.

&orS ] rS ’I-Colb.

tepn AiAurspu^ sTtai rccy xutry/cct, cors ra ttifia rrar.O.Qaji hvl

xttoui kvrat rSi ipuÄzovs ßaoicyit. Lex. jMS. Psalm, xa-

Xia.t, (pcoteoy optiert.

xara<rxyijyetrsi(] inf. XIII. ‘XZ. Mare. IV. XZ. T..UC.XIII. 19.

0 A libi mt aytyirm ] Ita Christus appellatur noamodo a se ipso, verum etiam a Stephano AB. VII.56. Conf. Apoc. I. 13. XIV, 14. & Targum Psal.LXXX.18. pro Flebraeo lD“IK J 3 habet

Origo autem appellationis petenda est exvisione D anteiit VII. 13. Nec domum nec culci-tram, vel lectum,,nec monumentum, proprium ha-buit , cui post mortem inferretur. Haec appellatioindicat & humilitatem, qualis, fuerit inter hominesPhilip. II. 7. Ffil. XLIX. 3. & majestatem, quaeipsi a. Deo destinata erat ,&, praedicta.

, 21. Philofir. V. Apollonii p. 14. itnl A rtSnZrd

mt rsarlpa. ilxcviriy , bSpapjtit $ 1 $ rlt riata, xaxuiov pArTfiii hxvriS yjptrit bliaAit rrpbi rS rni p/nrpbi (stipari.

Elias, cujus magna alias fuit severitas, tamen Eli-sae permisit , ut parentibus superstitibus valedice-ret .1. Reg, XIX-, 20. id ergo a tua lenitate sperome impetraturum,, ut patri»mortuo ultimum pie-tatis officium .praestem, & funus ejus deducam.Megilla f, .3. 2. quando concurrunt studium legis& mortuus, ex praecepto sepeliendus,„cura mortuipraecedit. Traditio- enim est.,, in deducendo fune-re studium legis cessare, oportere. 29. 1. Quomo-do vero hoc valet?. Quando'non.adsunt comitesfunqrisTussicientes: st vero numerus est sufficiens,non,cessant a Lege.

. ' 22. apii ,m'i>i nxsbi trasai r.Ati IxorAt tcxpcls.J Estsententia .paradoxa. Vulgo dicitur ?<>% sap B-avootri

Xpyi rct cu. Tifanxoru riy.Xi Aberra ^(Jarnov turißiit .riet.

Eurip, Phoeniss. 1319.. Ubi duo negotia ex offi-cio gerenda concurrunt in idem ternpus., id relin-quendum est quod vel minus, urget, vel minushabet utilitatis.atque virtutis. Si Christum,, lacumtrajecturum, deseruisset, discipulus,.ipsum sequi jus-sus,.officio suo. defuissetpatfetnque. Domino ca-riorem habuisset, inf.. X. 47, Potuit autem Chri-stus optimojureidiseipulo imperare, ne patrem sepe-liret, quod, ia V.;T. summo. Sacerdotii&,Nasiraeis

Lex