Observationes circa Codices Graecos MSS. N. T. A

§. i. vidimus vocabantur unciales, rursus in duo genera distinguendae.Literae veteres primi generis figura sunt inornata ac simplici, aequabili duc-tu exaratae, ita ut si | excipias, vel uno duntaxat ut mypa , ° ro y.iygov &lura , vel duobus aut iummum tribus constent ductibus. Literae veteressecundi generis sunt multo pinguiores inaequali ductu atque angulosae, a-liae velut basi quadam fultae, aliae variis apicibus ornatae aut onerasse po-tius. Quum vero prior illa plane eadem scriptura sit, quae in antiquiori-bus monumentis Graecorum comparet: posterior vero picturam semibar-barorum temporum sapiat , apparet utique, priorem characterem recteassignari seculo VI., posteriorem X. Hoc et brevitatis causa facio, aliisCodices prout figura magis ad hanc vel illam accedit medio tempori di-videndos relinquens; tum etiam vitandae extremitatis ergo ; video enimpossessores Codicum, nescio quo amore antiquitatis abreptos, plerumquemajorem,quam veritas liquido postulabat,aetatem illis assignare, quod bj-ßAic>ca7rqA<ns pulchrius quam eruditae mercis aestimatoribus convenit. Li-terae lequioris aevi minores illae sunt, quibus jam vulgo Typographi utun-tur. Est praeterea aliud Alphabetum Graecum, quo Latini post CaroliM. tempora usi sunt, cujus literae non ita regulares sunt, imprimis veroa & t & y ad formam Latinam inflectuntur.

f. In libris priori scriptura exaratis, Accentus & Spiritus ut & dißinBio-nes vocum plerumque desunt. Nostram non facimus de aetate accentuum& Spirituum controversiam, de vulgari saltem eorum usu in MSS. loqui-mur: unum vidimus fragmentum Gap. sequenti describendum, & Pro-fetarum Codicem Marechalianum ex vetustioribus, cui hae notae adspersaefuerunt, in ceteris omnibus, quos tractavimus, vix uni aut alteri voci si-miles notae apponuntur: at mediae antiquitatis Codices omnes, licet im-perite fatis haud raro, appositas easdem notas exhibent.

6. Orthographiae ratio in veteribus fere eadem est, ab hodierna autemnonnihil recedit, scribunt enim rim^a, ncmqdMcvra , oAe^etGv, ha&wet ,

(p&dvvei , ^mzjswQv]av , Ayja(p&iis, A?jg(p3'ij£rogcii, i^avvdrs , q^vvavro , rivAoyqcny tqvpzv, tx,3-es , t,7T(>o(pqTivov , trvvnarapiiyvupu , svTrncVy trvv7rpa7rifi\pat , hzaAovptaj.

durus & lyhvnmy non cura & iymn<ri , etiam ubi sequitur Consona. „ Li-„ terae i. & u. quando alteri vocali non junguntur, nec diphthongum ef-„ fidunt, punctis superne notantur 'i v. Palaeogr. 3 . rm & v-agaJa proyva & rrapa2s> scribitur, ut in veteri columna ov ra , antequam

eopdya advectum esset, quatuor ante Christum seculis. Palaeogr. p. 138 .

7 . Etiam vetustissimi quasdam voces in Compendio scribunt, ita ut pri-mam tantum atque ultinam , interdum & mediam literam , pro integra

voce ponant, lineaque superducta tegant, ut 6 c, zc , «c, ^c, ver , mp , <>jA

vel «rA, tArjfZy rrpay A ad, pro ®ecs, lytrcus , Xpisog, vicg , Xurtjpf

A 2 , \rpal\A ,