Trolegomen, Cap. IV.

LL

CAPUT IV.

'Descriptio Veterum Codicum Tertiae Classis, eorum , qui a Latinis

Librariis exarati junt.

I. Cantabrigienfis . Hic primum innotuit circa tem-

pora TnSentmiÜöncilii , quod conjicio ex MarianiVictorii notis in Hieronymum, in quibus citatur „ an-„ tiquillimus Graecus Codex, quem Tridentum attu-„ Ierat Cla r o mon tanus_ Episcopus A°. 1546". is erat, utex Actis Synodicis constat, Guilielmus a Prato, qui,adlocum joann. XXI. ri. prout in Latinis exemplaribus legitur confirman-dum , istius Codicis Graeca protulit, edv dvrcv S-eXa piemv cvrae , eae ’tp-fi eum volo sic manere , usque dum venio. Haec enim lectio hactenusin iolo Cantabrigiensi reperta est.

Paulo post Robertos Stephanus amplam ejus fecit mentionem in editio-lie N. T. A°. 1550. elTenim ipsius Codex secundus, quem ita describitiri praefatione Graeca, ro / 3 . e<sw to cv ’itciXm vtüo tu > m dvrsixriS-iv <pt.

Xav in Latina veröde vetusiifßmum vocat exemplar in Italia ab amicis coi -fatum. Potuit enim jure suo Codicem Italicum vocare, sive quod a filioi piius Henrico tunc temporis Italiam perlustranti in ipsa Italia repertus at-que Episcopo Claromontano traditus, sive quod Tridenti in finitima Ita-'diae urbe aliquandiu asservatus fuisset. Esse autem unum atque eundemCodicem Stephani secundum & hunc Cantabrigiensem elucet ex collati-one Lectionum , quae tanquam ex duobus diversis Codicibus hactenusprolatae fuerunt; non enim singulares modo Lectiones & huic Codici pro-priae utrobique comparent, sed & inseruntur subinde sat multa, quae nui-lus alius Codex agnoscit, ut sexcentis ex locis vix unus occurrat, ubi velin uno apice inter se discrepant, ubi scilicet vel typothetam vel correcto-rem dormitasse apparet. Et quod in primis notandum , cum in Cantabri-giensi Codice hinc inde folia quaedam in Matthaeo atque Joanne, cumsex postremis Capitibus Actorum Apostolicorum desiderentur, etiamSte-phanianus secundus, qui alias utramque paginam occupat, in omnibus il-lis locis nusquam comparet, neque ulla ex eodem lectionis varietas affer-tur, quae omnia sane in duobus iimul Codicibus ita casu fortuito conspi-rare haud potuerunt.

Denique hunc Codicem praeconio suo nobilitavit Theodorus Beza ,cum N. T. suum ederet, cujus verba audire lubet: „ quldsit anobisTin-„ quit» in hac tertia hujus Voluminis Editione praestitum, sic paucis co-gnosce