xto ‘Prolegomen. Cap. VITI.

, Caeterum qui sibi obturant aures, ne cognoscant, qui occludunt ocu»1 los, ne cernant, frustra canitur haec fabula. Proinde sit hactenus huicI negotio datum fatis.

• Omnibus istis tamen argumentis prolatis non potuit Erafmus ita satisfa-cere adversariis suis, quin variis undique accusationibus petitus iterumac saepius causam dicere cogeretur : contra Kduardum Leum p. 108.

I Quis autem, inquit, tam sit insanus, ut arbitratu luo mutet, quod estin arcanis voluminibus! Si nobis compertum esset, quid esset scriptumab Apostolis & Euangelistis, impius profecto foret, qui vel apicem co-naretur immutare: nunc quum nec Graecorum Codices,nec Latini sa-tis inter se consentiant, quum cotidie depraventur a librariis , velimusnolimus, aliquid est immutandum nonnunquam. Neque consequitur.,si quis ad hanc provinciam idoneus id tentet, continuo jus fore quibus-, libet, etiam coriariis, id quod Leus ratiocinatur. Si nefas est mutare.,, quod legit Ecclesia , cur in utroque Testamento tam multa ausus estmutare Hieronymus? cur in Commentariis suis toties adfert vel ex He-, braeorum libris vel ex Graecorum exemplaribus, quod ab hac Lectione,, quam Leus Ecclesiasticam vocat, diversum est , & sic adfert, ut quod, Graeci legunt, praeferat nostrae editioni? Id si cui dubium est, legat, hujus enarrationem in Psalmos , in Prophetas , & in Epistolam ad E-phesios. His me tueri poteram , etiamsi quid mutassem, & sciens mu-, tassem ex lectione recepta. Si nemo depravasset sacros libros, otiosus, esset castigator, imo etiam impius esset. Si quis audebit dicere in Co-, dicibus, quibus nunc utitur Ecclesia, nihil este diminutum, nihil addi-, tum, nihil depravatum, nihil male redditum, patiar rejici quantumvis, eruditum castigatorem: sin res adeo manifesta est, ut negari non possit,, non tollo quod legit usus Ecclesiasticus, certe liceat admonere stu-, diofos.

, Jam quod ratiocinatur, fi quicquam mutetur, ingens imminere peri-, culum, ac brevi vacillaturam autoritatem Scripturae divinae , non mi-, hi persuadeo Leum esse tam stupidum, ut haec scribat ex animi sui sen-, tentia. Suspicor illum hanc canere cantionem, vel in odium mei, vel, in gratiam quorundam, & unius praecipue, de quo vel absque cribro, facile divinabis lector. Quid fiet Graecis, qui ex Euangelico codice, pronunciant sacras lectiones , & ea gratia nonnunquam addunt e superi-, oribus repetitum nomen Jesu, aut vice pronominis ejus, ponunt no-, men ipsum ? Quid nobis, quum in templo solemniter addimus ; In illo, tempore dixit Jesus discipulis suis , quod aliquoties non habetur in Eu-, angellis eo loco ? Quid fiet divo Lucae , qui precationis dominicae, partem omisit? quid interpreti Latino, qui coronidem, quae habetur, in Graecis libris omisit, non approbante Leo? Sed ne jocari videamur

, in