De Editionibus Theodori Bezae. 14J
post ipsum Typographi in Editionibus hodie vulgo usitatis :Sexcenti|s ve-ro minimum locis lectionem receptam dubiam facit , eique alias aut singu-las aut subinde plures aequiparat. Accentus spiritusque , commata etiam& distinctiones pro lubitu immutavit, quoties ita planiorem sensum efficiexistimabat. Neque raro etiam sententia mutata secundis curis priora re-fingit atque retractat. Et, quod animadversione dignum est , haec om-nia Beza sibi permisit, cum adhuc Lausannae commoraretur,& antequamad Hierarchiam Genevensem evectus esset, ne quis putet, aliis non itemlicere, id quod Bezae licuit.
, Satisfecit Stephan! & Bezae industria Ecclesiis Reformatis hactenus„ omnibus. Quotquot enim vel in Belgio vel Germania vel Gallia N.T.,, novas procurarunt editiones, magnorum illorum virorum Codices reli-v, giofe sunt secuti ; Casaubonus etiam & Heinsius , quorum tamen in, Crisi & antiquitatis studiis magnum est nomen » in illis acquieverunt ,vinquit Hottingerus in Bibliothecar. p. 130.
Hodie tamen, nisi me fallit opinio , communi eruditorum consensuBezae autoritati multum detractum est. Neque id immerito sane : namquod vel ex sua conjectura, vel ex uno Syro aut Latino Interprete, sivepotius ex mendoso eorum Apographo, vel ex uno aliquo Graeco novoCodice, vel denique ex Complutensi, contra consensum Codicum vetu-stislimorum, Patrum, atque Conversionum antiquiorum lectionem re-ceptam loco suo movere toties tentavit, in eo haud paulo certe plus sibisum sit, quam aequis judicibus adprobare posset. Neque illud non corda-tis displicet, quod , ex Veteribus Origenem , ex recentioribus vero Ca-ßalionem , viros ipso longe in tractandis sacris majori usu atque fide 'versa-tos, ubique acerbius reprehendat , sicut ipse in Praefatione gloriaturj tumquod etiam Erasmo illud ipsum vitio vertit , quod ipse in suis laudibuscommemoravit: quando de illo in prima Praefatione „ Fateor, inquit,„ me videre non posse, cur quod uno loco comprobavit, in alio rejiciat:„ quod alibi mutavit, alibi retineat”. De se vero in Praefatione ultima,„ Ita, inquit, factum, ut quater istud a me fuerit editum, novis semper„ accessionibus valde locupletatum; dum paucula quaedam in ipso con-„ textu facere meliora studeo, in annotationibus quaedam partim ab a-„ micis admonitus, partim judicio ipse meo emendo: quaedam prorsus„ tollo: multa prius a me non animadversa adjicio; quod a me factum,,, si quis levitati vel inconstantiae tribuerit, non dubito, certe bona con-„ scientia fretus, ad omnes aequos lectores provocare. Imo tantum ab-sum ab eo, ut toties innovatae istius reime poenituerit, ut in hac„ quinta hujus operis Editione eandem imo etiam pene majorem, quam„ unquam ante, operam, diligentiam, fidem adhibuisse me minime pudeat:,, imo nunc quoque libens agnoscam ac profitear , a me neque tanti sus-
T ,, cepd