A ruta.

>r

07st(£

'jfH

pvtif

>SJ

spz Trolegomen. Caj>. XVI.

fjbtyov 3~scy toV tffctTiqy A tyet , K&f xanav A tya facv tov tS tvog Btcv Xo-ycv.

I9@h K &1 Ttj ypcoffi , on pia, ctvapx©^ vctvTct,. xcp dürr) rS xvgfe [vel viS j

ngjß tS 'srvsvptciT^’ (fiviroi o@eog ^ 7rciT?ip , a( e| dvrS ovreov. Quod j/oXicv Comeli-nus de industria suppressisse videtur, nimirumqui^on^d praescriptumformulasque magni aetatis ejus Doftori ^erBas ' goncepta erahri

Cynllus Scholiorum Cap.\ iz. editus locum I. Tim. I!I. 1 6 . legit B-ikiCpctvttjadq ov <to^u , apud Oecumenium vero & in tribus quos vidi MSS.Codicibus pro S'eog legitur cg\ o cv dyioig Kv(ii?X((£h> cv TM t/3. KitpaXasqi r L^s-Xieov <p*i<nv,cs’i(p<mpd9>i &c, qud pertinet, quod Cyriilus, cum alias frequen-tissime locum ex Baruchi Apocryphi c. 111. 37 . ZrG- 0 3-eog yptdv — kriyns Kj cv Toig dvBpdcs-otg <j'jmnspdtpn ad partes vocet, nullam loci istius

Paulini faciat mentionem.

Quid quod multi hujus aetatis Ecclesiae Doctores mutata veteri litu r-gia, baptizant „ in nomine Dei patris, Dei filii & Dei Spiritus Sancti” ,precanturque „ ut Caritas Domini nostri Jesu Christi, Dilectio Dei Pa-tris, & Communio Dei Spiritus Sancti nobifcum maneat”? mutaturi si-ne dubio, si semel populo haeq placere intellexerint verba Christi atquePauli Matth. XXVIII. 19 . & 1. Cor. XIII. iz.

6 . Denique & pius scilicet impostor aliquis feculi circiter noni, emen-titus Hieronymi nomen, Epistqlis Canonicis prologum praefixit, locum-que I. Jo. V. 7 . Latinae Verioni, ut ipsemet fatetur, primus inseruit ifacile quidem videre se praefatus , fore qui ipsum falsarium corrupto-remque Sanctarum pronunciaretit Scripturarum, quam criminationem uta se amoveret, aliis eandem intentavit de illo praecipue loco, ubi de ti-ni täte Trinitatis in prima Joannjs Epistola positum legimus. , In qua et-, iam ab infidelibus translatoribus multum erratum este a fidei veritate, comperimus, trium tantummodo vocabula h. e. Aquae , Sanguinis &, Spiritus in ipsa sua editione ponentibus, & V atris Verbique ac Spiritus, Testimonium omittentibus; iri quo maxime & fides Catholica robora-3 tur, & Patris ac Filii & Spirit ts Sancti una divinitatis substantia com-, probatur’. Qui prologus, licet plurimos Codices N. T. Latinos inva-serit, nusquam tamen inter genuina Hieronymi opera comparuit, sed abErasino, a Mariano Victorio , a Benedictinis, postea etiam a Simonio at-que Millio jure rejectus & spurii; annumeratus est.

A, Neque vero ab ipsis libris sacris homines ejus farinae fraudulentasmanus abstinuisse facilius credet, si quis cogitaverit, cum quaestiones m*P tS ~siaiT>jp@^ ijpiaiv BioXayfctg n Xj oiKovoptsctg integra examina otiosorum at-que litigiosorum Monachorum, imo omnium fere hominum animos & o-ra & libros occuparent, fieri aliter vix potuisse, quin aliquando librariusaliquis, partibus scilicet suis addictam habens manum, non id scriberet,quod in veteri quem ante oculos habebat Codice reperiebat, sed id quod

ipse

t

t*

, '4

' V'

» v,