z AF
solefco, magnifice ree infero. Plato in Apoll, cwit; <mxX-
-n yi föpvjjöul/jj av ii im^epctu/ izryjiu.
'Afei^«««/, idem quod x’Sep mpiap, Helych.
Ccmpoßt.’..
’EixSgtiw, idem quod «fijvW
’E>x€giinftaf, idem quod xS^mfcxf-
ThtvxSi*&, omnino mollis,omnino delicatus.
nAC{i^ qui mollibus delicatis que pedibus eft. Themise.
'AEPdTH, n;,i-, nox. Aliquando per se ponitur: aliquando cumnomine ><i>f ,&tum plenus est sermo : ut 11. |> aovxty yalii Nvf «Sj»«-w . Derivatur a ßpoic» i. mortalis,praefixo «privativo,quodnocui lateant mortales. cic ßccri; i«sr£j«£<»,inquit Eustath.ictnqua mortalis non prodit. Suidas autem ymß ii ßpcläy,
i.quod privata sit mortalibus. Alias etymologias videapudEu-stathiuin,& Etymol.
’Afyoiia, Z, F. ura, p. m- - noctu occurro. Hesych. Significat etiampecco.
’A£fo^«»,«y@->ö »i i, peccator.peccatrix. Hesych.i, peccatum, x/^sxpmXti. idem Hesych.
'AH-A^, F. I», P.;«, aberro in via,aut in nocte evagor. 11. p«WxGpoixipofifyj x2t\i i, ne aberremus alter ab altero, ubi Eustath.ait äGpom^w este, aut il ßccli xiiz-r.yyy.uiy c-v ofroi ,!. a mortali aber-rare in via: aut71 c*«£ oditiXw&Xa#x $£, i. in nocte evagari. He-iychius dicit, Si’SOTOT^ciV Tßpciiy ^ßporv [x^tIvj auuxrmQm, i.exeo quod homo ab homine aberret post occurlum.
'Afyim£t;,sus,i, aberratio,deflexio devia. Eustath. ^ ^ ;
'Afifyiiu, (astumpto yi) aberro,ut & &Spemfrci- U.ar, — ’iy%tn «'
Gpe-m lia*»,. 11. s. viptSpele;, m'’ £1^65. ubi annotat Eust. hse'c pro-verbialiter dici in eos, qui aberrant ab eo, quod sibi proposue-rant: atque idem his duobus verbis significari eicTiwgjiSujXK: fie-rique bufrccT,; , vel ex «Spem, per pleonasmum ‘Cpc 1 vel ab iyxp-7er, mutando «in «> & trajiciendos, nec non inserendo ß, ad ele-gaiitiorem sonum, ut fit iri yxyQpe;, & in fumtftG&t* - aliisque hu-jusmodi.
’Aptepereiy, cum fi, exp. xpig-piay, & 'xymvyjei ßpelS. Item xp-JTrjay, apudHelych.
’ AimyGpciw, deerro,aberro.
'ABrOTONON, sive ZGpiitmy, st , iv, abrotonum, herba seu planta per-petuo virens: sic nominata, 2 Jd ii «i€sr oi^v ipaZyto% >d
dwKx4»,qubd aipectu sit mollis & tenera. Nicander in Ther. N«jptlw aGpcfätoio ,iv ,t ay&iey tsptQiJx>Xi ’Apfyivlvj -fröre ßxarx*. VideTheophrast.hist. piant. 1.6. c.7. apud quem annotant legi etiamxSpoTUcy. vide & Diosc.l.z.c.ay.
'Af|M@«>®' & «Smtwtv, n, i ,consectus ex abrotono: ut iepciitiyctiXiwexjsive aGprtintiov pivpw ,apudDioseor.l.i.c.6i. Et«SWt^viW«7»©-, apud eundem l.j.
"ABPTNA, «I, Hefychio, mwpciyxfH9(p- Sic & apud Athcn. lib.z.
' f Aepxvx,wxxpuyx ,« tnci yspy-
’ABTFTA'KH > nr, i, barbaricum edulium , ex porris, cardamo , gra-nis mali punici, & ejusmodi aliis, quibus inest t i frjuuv. Theo-pomp. in Theseo , Hsi j MÄ» ycia*, £»9» HSf.pfru,f<tm liXei&iy minjyij aSvpmxr,. Vtitur eo vocabulo & Menander inCecry-
pftasoj teste Suida: & Alexis apud Athen. I.3. Luc. in Lexiph.ycf.pvr.äat; annumerat hanc aSvpmxlw, item que Plutarch. symp.4..
'A f A © O' 2, S, 0, bonus, probus : Ut ivi%, & ayfyj yumi. Piat.
& Xenophon. Dicitur & de ve , ut iycji? ob@- , ayxjyj ß%xv'.f Item fortis, strenuus. ll.f.Tw j» j $'mhmv ßixl «VJtTOf.iW«(pdürH ii «76-9-5. Et Thue. lib.2. si j üytjvi TtpuSnnntf ‘fei;
<t3i2tAy.vCMzO-ctiwff.-nis. 5 Item prudens. Apoll. Hom. II. r, TsUä"xtoj c’.ytyzs snf iav %aixsx' ’AyÄsts, annotat Eustath. significarevel strenuum vel prudentem, «s 'Aycjx <rriäffß(», res secunda,apud Thue. I.3. In eadem significatione usurpatur & ayx.%. finesubstantivo,Xcnoph. Sicd^tfljiTO^. Lar. quod faustum felixquesit. ^'Aycji freu;, If. d, lautum & opiparum epulum, fltemprx-stans,excellens, m ßolJi uyfrfi;, apud Hom. SicXenoph. «7«^, mnvXtfutsp- Et pro eo'de'tn, iyc% «sefer ^ixe/xgit, apudPlutarch. Etavig «r immix ^fsrwj iytje;, apud eundem, q Item peritus velaptus: Ut«>«9w <^xUa- 7 }t;, Ctyxfi; äyxp; mcvlöC;. Et cum
infinit, ayzjc; ifrzrdGe% , Plut. peritus equitandi. J Item utilis.Cum genit. Theophr. ayfrfc; 4 vc<rx, utilis adversus comi-tialem morbum. Cum dat. ut Od. f, Ai Ja fr ’ cim ayx 6 tw tpijs-’ ’iu..(ißcif aifrfi ®©'i'«7p. Et cum propositione «Esr: ut,kXxa. Theoph.
’AycJcf, 5 ,Ti, (substantive) bonum: utuycJvtG %)><!>&< eix. <tstsa-.yvo/fyi©., Cic: interpr. ipsum bonum crescendi accesiionem nul-lam habet. Tradunt quidam xycjcv , non pratfixo articulo, dequolibet bono usurpari: at r- yyy : ;iy, ve! tuycyit ,tlc senimo illobono. 5 Item commodum, emolumentum, utilitas: ut bt’ ayt-■ ^ ^ en - Etrd. 7. commodo Cyri. Item Pred.z. mt itfc-cSÜyz 9 -d,it mvnirf£tipua. cum infinit. W.m-ayßcyjyiwcuxitptXi-mlz Mdy.c %, utile est, juvat, confert. § ’Aycju (plur.) opes,facultates, & cujusvis generis bona. Xen. mKcfrj j -mh-
Xm «Tssjfiv/sfs-«/- Ero beneficiis: ut «>«9a'=ra,w,vel ipyilt&m 7««,beneficia conferre in aliquem, apud Isocr. & Luc. 5 Pro virtu-tibus «c dotibus. Isocr. de pace, ™V $ dyfrü ei,-yfi,-nstu; xläft&t xj iu; ätptXucK m hc/äpiei ■nyyciofy,. p; £
JytJkcxdycfc (quod est verbale ex «p»,««# scuu^^^Tabje-
AF 4 -
ctione r & mutatione 1 in . 9 -, inquit Etymol. & Eust. Hictamew«7«» hac voce includi tradit, atque ideo nullum nec comparat-nec superi, habere. Irregulares autem_comparativr sium^ctWF,/3fA^'«v, x^eiriü/y, Et luperlat.
XgcjGTlfQb, XßJV^-.
Aycjti;, utiliter. Hippocr. , ,
Aytfim;, 'bonitas,probitas. Et pro JetvK (de Deo dictum.)Grcy;. Xysi : ;y(x’j;< idcni, Roni.i5. , .
ÄpaihxJ;, S, o, probus ;-£yx3t>(f}> proba, recte ^ cum vntute facta yefdicta: Suid. ^.,
AiytOu/ja, V.twu, bonum efficio, beneficio afficio. Dionyl. Areep.Aychuicpcxf ,bene affectus sum. Nchem.c.2. &Dan.6.
ÄycSi£e/i,a],bona dico.Aristoph. fr[S m.; cnijiß-r x.U[cifr&/<Jpa; Xa.QuK-
A)«Ar, /-§>-,«,Heiycbio fasciculus fili seu staminis eolligati, glo-mus. unde äfctjut frycSnh;, bonorum glomi, apud Poli, prover-bium de opibus extructis & affatim cumulatis : sumpta meta-phora a glomere textorio, quodexplurimisfilorumconvoluto-rum gyris constat. Apud suidam legitur etiam «;r ayt%» xy*$n-frts : quod proverbium este dicit sm'' r 3 Ä na%c»iv> «.»ct «»
Ditruv <zsi$Ttpov: ac si xytiüfrte estent acervi sen cumuli bonorum.5 Significat itycSie etiam ilJj Eust. Helych.
Compofita.
AtfrpxyuAx,i , strenuitas, fortitudo. Aristoph. in Pluto. Item actiadigna forti virb , quasi i.ttfrfc; ayAi ippy- Xen. & Plutarch. IterAofficium viri boni,probitas.
AvfrpaytShZeyap, fortem virum me prssto, fortiter me gero. Et pro-bum virum me praesto. Thuc.1.3.
A»frpu.jcfyiu , S , idem, & quidem frequentius. Phit. i *(’ iyy.sX^a-d.xvifafuiat ici; <zsy dvicv iy/ugm». Et cum aecus, apud eun-dem , E ^vTXu ev Zsjx.popct;£cocu; li/jcpxfxjcx-tycq iygpcTmZs- Dicun-tur viri cufrpafui&v 1 ipfe autem res,iityx!xl&<>%> i., fortiter geri.
Arfyceytfyf&tii.f .acinus viro forti dignum, actio viri'sortis, &re3fortiter velpraeclare gesta.
Aifrpxfajrt-ni;, S, 0, qui facinora edit viro forti digna, virum fortenase praestans,fortiter se gerens.
ipse per se bonus. Greg.Naz. de Deo.
liufdjv;, ut r&Xe; xxsaijcs, i. yy-ry; x. asceji;, bonus, strenuus,honefiVis»
KctXoxdsaei^, (id est,n-X-5x«/«)°r>) probus, bonus, honestus, qui estabsolutae S: confummaraeprobitatis. Aristot.
KctXexuJccAu, i, probitas, integritas 6: honestas. Xen. Apudlsocr. eliliamcy, morum honestas seu integritas.
K uXcxajctAiis;, S, 'c, usurpatur pro apud Plut.
MumßtAx, i, odium bonorum, seu bonarum rerum.
Ilat'«/«#®., omnino bonus, optimus, Piat. epist.S.
IlxifxIceAx, -i, paterna strenuitas, patris aut patrum strenuitas S: for-titudo. Plut.in Apoph.
<I>,X«/«SG.> amans bonorum.
’Ai piXxsaSt &-, qui non est <piXx/xi®y. Exponitur & , benignitatecarens.
’EOT^OTiys/ädd^.qui honestis delectatur studiis,& virtutem amplecti-tur,apud Strab.
APAAAn, F. xS, P. xXiyc, orno, insignio, decoro. Piat, de leg. l.i 1.£; 'cixv x{a7X-,{U; it/ceu;. Aristoph. in Pace, xx) «k Ji/os cuQiy ciycXSpSy«d. {O* Eust. ex «/ 2 « deductum vult. Alibi vert» scribit äfaxtso-y.np dici,quasi arfcV aylw i usa* xXSofsxj.
AyctX.ouui, ornor. insignior, decoror: sed usurpatur potius ut de-ponens, pro, exorno me. Ii. «. —id je mp/frueX®» I?kI*£ Avtv^iy»y afteiQy xsxTXs^}. ^ Item glorior: ut «fxTXcpcxp txtv , vel kTrllira, glorior hac re , jacto hanc rem. Herod. Thue. Xen. Etcum irifin.apud eundem Xen.Hell.6. ayxyxcpnjx ßcfrßtrxf xifrpd-Qitiäsx'pi;. 5 Item oblecto me re aliqua, gaudeo, evulto. Cum
dat. rei. Od. s.- As; Ait; xpu. Xen. ei j ypcu-npot nq;
t 2 -jicct'UpiäÄ; ä[a».ev^). Invenitur & cum accus. Epigr. I.3. Et cuminfin. apud Non.
AfxXfyc, ii, ornamentum.oblectamentum. Hom.& /Eschyl. 5 Item,simulachrum,statua,Herod. & Piat. Ponitur &proimagine picta*inquitSuid. Apud Piat. i,ß,Xyy ?^ , Cicero formas interpr. Vtur-patur & ruetaph. ut xxpfrix; asaXftff,, Syn.
’AfuXtfgcTtoy, x,ic, statua parva, imaguncula. Luc.
’AsaXptctffao), 2 , in statuam verto. Lycophr in Alex'.
’A ßoxidu, Z - & äsxyxtxopcxf , Sptxf, frequentia sunt apud Eccles. scri-ptores pro exuito, laetitia gestio ; ijxXstXTs 10 -xysviice ux. Luc.i.Luc. 10. i[x».sd<mi/g nS laApixk. Idem Act. 16. ifxyXtxea^ imyoix.fmynrJvx.as. Et Apoc.ig. %a!tpaß/j ydxfxXt.txu.sJx. Et l.petr.4.^«^-■n cisxyxia/dpioi. Greg.Naz. lecfup >Cyepx asxfXta&i.
’A[xyxixuff., ii > & ’A sxthixQi;, tu;, i, exultatio. Luc. I. <nft
£ afxSsixQt;. Gregor. Nazian. Zxisk&ZSji xsxxxi «A» -d dCescntvist?xt W cZ;Atixt;. 3 '
'AyXxc;, quomodo huc pertineat.vide suo Ideo.
’ZnusxXrtfMi, (compos) pro ZsxJXepiex, exuito II. ar. Vhtfr'bmsx»J-TriXtpia xj fryßo-An. Item superbio, efferor, f.i frv-
äpiud Basii.
’ArA AAOXON, lignum quoddam est.quod ex India atque Arabiadeportatur, thuiae ligno simile, odoratum, & gustu adstringens*ut inter alia tradit Dioscor.lib.t.cap.21:.
v ArAN, adverb. nimis, immodice, supra modum: ut liycy WffijEapudPlat.nimis mosrsrc. § Ponitur & pro valde*vehementer!
Xen.
<